Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/include/common.php on line 49 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/xoopsload.php on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCoreConfig() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/xoopsload.php on line 91 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/preload.php on line 28 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/xoopsload.php on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/preload.php on line 29 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/xoopsload.php on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsPreload::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/include/common.php on line 50 Strict Standards: Declaration of XoopsCacheFile::write() should be compatible with XoopsCacheEngine::write($key, &$value, $duration) in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/cache/file.php on line 308 Strict Standards: call_user_func() expects parameter 1 to be a valid callback, non-static method ProtectorCorePreload::eventCoreIncludeCommonStart() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/preload.php on line 140 Strict Standards: Non-static method Protector::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/xoops_lib/modules/protector/include/precheck_functions.php on line 12 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/include/common.php on line 60 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/xoopsload.php on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/include/common.php on line 68 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/xoopsload.php on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/include/common.php on line 75 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/xoopsload.php on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/include/common.php on line 76 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/azadi.dk/httpd.www/class/logger/xoopslogger.php on line 374 آزادی :: انجمن http://azadi.dk/ صلح - آزادى - رفاه همگانى :: ماژول انجمن های برنامه مدیریت محتوای زوپس Sun, 24 Sep 2017 06:44:21 http://backend.userland.com/rss/ CBB 3.08 مقالات آزادی najib.roashan@gmail.com najib.roashan@gmail.com fa آزادی :: انجمن http://azadi.dk/modules/newbb/images/xoopsbb_slogo.png http://azadi.dk/ 92 52 نقش امریکا در ایجاد و حمایت از گروههای تروریستی [توسط Najib Roashan] http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=353&forum=1 مقالات جديد: دور دوم نشرات«آزادی»::: نقش امریکا در ایجاد و حمایت از گروههای تروریستی<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #0000CC;"> <span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: xx-large;"><br />نقش امریکا</span> <br /><span style="font-size: x-large;">در ایجاد و حمایت از گروههای تروریستی</span><br /><br /><span style="font-size: large;">....ايالات متحده امريكا از ابتدای تشكيل دولت اسرائيل، كمكهای فراوان اقتصادی، نظامی و سياسی را در راستای بقای اسرائيل انجام داده است. بايد گفت كه يكی از مهمترين ريشه های «تروريسم» در خاورميانه، منازعه ای اسرائيل و فلسطين است.... شعار امروزه «جنگ علیه تروریسم»، تنها ادعای ریاکارانه ایالات متحده به بقیه ای جهان است!...</span></span></span><br /></div><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: medium;">یکی از مهمترین مصادیق نقض حقوق بشر در سایر کشورها که به صورت مستقیم و غیر مستقیم توسط امریکا هدایت می شود، نقش این کشور در شکل گیری گروههای تروریستی و سپس حمایت از آنان در راستای منافع و اهداف امریکا در سایر مناطق جهان است.<br /><br />هیئت تحریریه بین الملل مؤسسه مطالعات امریکا:<br /><br />قدرتهای بزرگ نظير ايالات متحده امريكا، همواره در فرايند سلطه گری خويش به سلسله ای ارزشهای مورد قبول و باور در سطح جهانی نياز دارند كه به كمك آنها بتوانند پيگيری منافع خويش را كتمان يا توجيه نمايند. با فروپاشی بلوك شرق، نيازمندی به دشمن جديدی برای امريكا كه در تعارض با ارزشها و باورهای مورد حمايت اين كشور باشد و اجرای برنامه های سياست خارجی آن را تسهيل كند، در قالب طرح مقوله تروريسم و پردازش آن در جهت منافع ايالات متحده امريكا ظهور و بروز كرد. <br /><br />پس از يازدهم سپتامبر، ايالات متحده با مطرح كردن خطر جدی تروريسم، در صدد برآمد خلأ ناشی از فقدان ايدئولوژی كمونيسم را با تهديد تروريسم جبران كند و ازاين طريق به اهداف و اميال توسعه طلبانه خود در ديگر كشورها مشروعيت بخشد. ازسوی ديگر، از آنجا كه امريكا اقدامات تروريستی را به گروههای اسلام گرا و بنيادگرايی اسلامی نسبت می داد و منطقه خاورميانه نيز مهد اسلام گرايی سياسی است، اين منطقه در مركز ثقل تحولات جهانی قرار گرفت. <br /><br />حمایت امریکا از گروههای تروریستی:<br /> <br />یکی از مهمترین مصادیق نقض حقوق بشر در سایر کشورها که به صورت مستقیم و غیر مستقیم توسط امریکا هدایت می شود، نقش این کشور در شکل گیری گروههای تروریستی و سپس حمایت از آنان در راستای منافع و اهداف امریکا در سایر مناطق جهان است. در این زمینه می توان به موارد متعددی بویژه نقش امریکا در شکل گیری «القاعده» و حمایت از آن در دوره جنگ سرد که در راستای منافع امریکا در حال جنگ با شوروی بود، اشاره کرد....<br /><br />در حوادث یازدهم سپتامبر، موضوع مطرح مبارزه با تروریست، محدود به مقابله با نفوذ «القاعده» در امریکا و اروپا بود. اما امریکا بعد از این حوادث، از موضوع تروریسم و اخطار و هشدارهای پیرامون آن برای تحقق اهداف و پیگیری منافع خویش بهره برد. زیرا با خروج از امریکا و اروپا، و لشکر کشی به افغانستان و عراق، عملا میدان جنگ را به جای شهرهای امریکا و درگیر کردن شهروندان امریکایی برای دفاع از منافع خود، به شهرهای افغانستان و عراق کشاند و آتش جنگ را بر سر مردمان این کشورها ریختند و گروه های «القاعده» و سایر شبه نظامیان در سراسر منطقه و کشورهای افغانستان، پاکستان، عراق، سوریه، لیبی، مصر، فلسطین و لبنان و... فعال تر از گذشته تحرک خود را نشان دادند.<br /><br />«القاعده» پیمان کار امریکا در جهان اسلام است. حمایت های گاه و بیگاه و آشکار و پنهان امریکا و اسرائیل از گروه های مسلح «القاعده» و شبه نظامیان تروریست در کشورهای مختلف اسلامی، حمایت از طالبان و باز گذاشتن دست آنها در مناطقی مانند سوریه، نشان می دهد که هر جا منافع امریکا و صهیونیست ها ایجاب کند که علیه دولت های ایران، سوریه، ترکیه، عراق، لبنان، فلسطین، و حتی کشورهای افریقایی مانند مصر و لیبی، و در آسیا در هند وچین و... خودی نشان دهند، از طریق این گروه های تروریستی اقدامات مختلفی را انجام می دهند. <br /><br />ايالات متحده امريكا از ابتدای تشكيل دولت اسرائيل، كمكهای فراوان اقتصادی ، نظامی و سياسی را در راستای بقای اسرائيل انجام داده است. بايد گفت كه يكی از مهمترين ريشه های «تروريسم» در خاورميانه، منازعه ای اسرائيل و فلسطين است.<br /><br />مدت هاست این موضوع روشن شده است که، دو گروه اصلی معارض در سوریه یعنی «داعش» و «جبهه»، در ارتباط نزدیک با گروه «القاعده» هستند که مورد حمایت امریکا نیز می باشند. یکی از دلایل حمایت امریکا از تروریسم در سوریه این است که این موضع استراتژیک یعنی سوریه که مانع تسلط مطلق غرب بر جهان عرب است و برای اسرائیل خطر آفرین می باشد، از بین برود. <br /><br />به عبارت دیگر، امریکا و هم پیمانانش در نهان با این گروه ها احساس نزدیکی می کنند و ترس اصلی آنها از مقاومت است. اما اینکه چرا امریکا اکنون پس از گذشت چهل سال از حضور نظام ضد اسرائیلی در سوریه به این فکر افتاده است باید گفت: یکی از دلایل آن همین پدیده بهار عربی است که سوریه نیز دچار آن شد و امریکا از این فرصت استفاده کرد و حمله ای همه جانبه به این کشور را به طرق مختلف شروع کردند. مسئله دیگری که مورد اهمیت قرار دارد، مسئله قدرت است. خاورمیانه به منطقه ای قدرتمند در جهان تبدیل شده است و غرب برای تسلط بر این منبع قدرت وارد این جنگ شد.<br /><br />دو روزنامه «واشنگتن پست» و «وال استریت ژورنال»، به افشاگری درباره طرح های امریکا برای گسترش حمایت و آموزش گروه های تروریستی در سوریه پرداخته اند. به نوشته روزنامه واشنگتن پست، ماهانه (600) نفر تروریست در پایگاه ها و اردوگاه هایی در اردن، شمال عربستان و قطر با نظارت سازمان اطلاعات مرکزی امریکا (سیا) آموزش داده می شوند و به راکت های ضد هوایی «منپاد» مجهز می شوند که هزینه آن چندین میلیون دالر است. <br /><br />یک تحلیلگر سیاسی به «پرس تی‌ وی» گفته است: دولت اوباما برای براندازی دولت دمشق، نزدیک به سه سال از تروریست‌ های تحت حمایت خارج در سوریه «حمایت مالی» کرده است. دان دبار، فعال ضد جنگ از نیويارک گفت: «امریکا از اوایل سال ۲۰۱۱ از تروریست‌ های در حال جنگ با مردم سوریه حمایت مالی و تسلیحاتی کرده است...»<br /><br />بزرگترین عملیات تروریستی که در زمان رئيس جمهور «اوباما» یا شاید هم در تاریخ صورت گرفته، ترور غیر نظامیان و کودکان بوسیله طيارات بدون سرنشین است. «چامسکی»، حملات اين هواپیما ها را، جنایات جنگی از طرف امریکا می پندارد. چامسکی می افزاید: «... ترور زیر نفوذ ایالات متحده در جهان سوم و ده کشور امریکای لاتین متمرکز شده است...» چامسکی (1- «آزادی») و هرمان نتیجه گرفته اند، که افزایش جهانی ترور دولتی، نتیجه سیاست خارجی امریکا بوده است.<br /><br />در سال ۱۹۹۱، کتابی از پروفسور گراهام، استاد علوم سیاسی در دانشگاه استنفورد که توسط جروج الکساندر ویرایش شده نیز استدلال کرد که ایالات متحده و متحدان آن از حامیان اصلی تروریسم در سراسر جهان هستند. در واقع، ایالات متحده جوخه های مرگ در امریکای لاتین، عراق و سوریه را ایجاد کرده است. شعار امروزه جنگ علیه تروریسم، تنها نگاه ریاکارانه ایالات متحده به بقیه جهان است.<br /><br />اخیراً اسناد محرمانه ای که توسط ایالات متحده نیز پذیرفته شده، بدست آمده که نشان می دهد در سال ۱۹۶۰، انفجار هواپیمای AMERICAN در خاک کوبا که اعمال تروریستی خوانده شده بود، توسط نیروهای امریکا در یک برنامه صورت گرفته که سپس از آن به منظور توجیه حمله به کوبا استفاده کرد. افسران اطلاعاتی ایالات متحده گزارش داده اند که برخی از شورشیان در عراق، با استفاده از تفنگچه های امریکایی مدل BERETTA ۹۲ بدون شماره سریال تجهیز شده اند.<br /><br />حمایت امریکا از حکومت بحرین، موجبات سرکوب معترضین (بهار عربی) گردید. زیرا نا آرامی ها در بحرین، مستقیما بر منافع ملی امریکا تأثیر دارد. بحرین تضمین امنیتی مهمی برای برنامه های مختلف امریکاست از جمله اینکه حمایت کلیدی که از منافع امریکا با میزبانی از پایگاه نظامی دریایی این کشور در منطقه به عمل آورده است.<br /><br />سیاست خاورمیانه ای امریکا در مبارزه با تروریسم:<br /> <br />دشمن تراشی و ايجاد دشمن فرضی، يكی از لازمه های تعقيب استراتژی توسعه طلبانه غرب و به ويژه امریکا است. استراتژی دشمن سازی امريكا با ديدگاه انديشمندانی مثل «ماكياولی» و «اشتراوس» مطابقت دارد كه معتقدند: «اگر تهديد خارجی وجود نداشته باشد، بايد آن را ساخت!» <br /><br />«منافع» می توانند تبيين گر اتخاذ يا عدم اتخاذ سياستهای مختلف از سوی كشورها باشند. در واقع استراتيژی اصلی امريكا در دوران پس از يازدهم سپتامبر كه از تفكرات محافظه كارانه نشأت گرفته و طی دو دهه گذشته تدوين گشته است، سه ويژگی مهم دارد: <br /><br />ضد چند جانبه گرايی تهاجمی، جنگ سالاری و مطلق گرايی اخلاقی. <br /><br />در توضيح اين عبارت بايد گفت كه: نخبگان امريكا پس از يازدهم سپتامبر بر اين باورند كه با اعتقاد به نسبی گرايی نمی توان از عدالت و عقلانيت سخن گفت. آنها رژيم های سياسی را به نيك و بد، و خير و شر تقسيم می كنند كه اين ديدگاه متاثر از تقسيم ارزشها به خير مطلق و شر مطلق می باشد. <br /><br />رگه های اين انديشه را می توان به خوبی در جملات جرج دبليو بوش (پسر) ديد؛ جملاتی در مورد دولتها و كشورهای شرور كه ارزشهای امريكايی را به چالش كشيده اند. توجيه كننده اين عناصر مبارزه با تروريسم می باشد كه به جای مبارزه با كمونيسم قرار گرفته است و چون مبارزه با تروريسم هم می تواند در ميان مردم مقبوليت پيدا كند، اين توانايی را دارد كه مبنای تشكيل ائتلافهايی با قدرتهای منطقه ای و فرامنطقه ای گردد. به طوركلی پس از يازدهم سپتامبر، نخبگان سياسی امريكا به اين باور رسيدند كه ماشين نظامی امريكا بايد در جهت تحقق آرمانهای امريكا به كار گرفته شود. از نگاه دولت بوش، رويداد يازدهم سپتامبر به عنوان مانعی در راه تحقق آرمانهای امريكايی، ريشه در دنيای عرب دارد.<br /><br />تروریسم پروری در منطقه خاورمیانه:<br /> <br />خاورمیانه از دیرباز با توجه به موقعیت استراتژیک و ژئوپلتیکی، در زیر ذره بین کشورهای استعمارگر و استثمارگر قرار داشته است. لذا واضح است که اقدامات تروریستی در ۱۱ سپتامبر، امری از پیش تعیین شده بود تا حکومت بوش پسر بتواند به مقاصد خویش برسد.<br /><br />پس بدین ترتیب می توان پی برد که امریکا برای چه مقاصدی به خاورمیانه سرازیر شده که بعدها با عنوان طرح خاورمیانه بزرگ مطرح کرده است. امریکا با حضور در افغانستان به بهانه نابود کردن شبکه القاعده بار دیگر جای پای خود را در این منطقه محکم کرد، مساله ای که در دهه های قبل بارها بکرات اتفاق افتاده است.<br /><br />حضور در منطقه به بهانه جنگ ایران و عراق، جنگ نفت (خلیج فارس) با حضور در خلیج فارس و... از نمونه های بارزحضوراین کشور در منطقه است. امریکا در ابتدا با احداث پایگاه های مختلف نظامی به بهانه نابود کردن تروریسم، به حمایت از اسرائیل پرداخت. تخریب اراضی و مناطق مسکونی و کشتار افراد بیگناه تحت عنوان مبارزه با تروریسم معرفی کرد و اقدامات شجاعانه مبارزین فلسطینی و لبنانی در دفاع از خانه آباء اجدادی آنها را، امری تروریستی عنوان شد.<br /><br />نتیجه:<br /><br />امریکا به جای این که مستقیم در کشورهای جهان حضور یابد و اهداف استعماری و استکباری را دنبال کند، از طریق گروه های تروریستی و پیمانکاران خویش هرجا لازم بداند آتشی یا جنگی را برپا می کند، تا زمینه دخالت و حضور امریکا را به صورت غیر مستقیم فراهم کند و این موضوع بهانه ای شده که حضور نظامی در کشورهای منطقه مانند عراق و افغانستان داشته باشد. این برخورد دوگانه نشان می دهد که امریکا به دنبال مقابله با تروریست ها نیست، بلکه به دنبال منافع خود است!<br /><br />پانويس ها:<br /><br />(1): آورام نوآم چامسکی Noam Chomsky متولد ۷ دسامبر ۱۹۲۸ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا ، در خانواده یهودی و روس تبار به دنیا آمد. چامسکی زبان‌ شناس، فیلسوف و نظریه ‌پرداز امریکایی است و از او به عنوان پدر زبان‌ شناسی مدرن یاد می ‌شود.<br /><br />منبع:<div style="text-align: center;"><br /> <a href="http://www.asipress.ir/vdciuuaq.t1ayq2bcct.html" title="http://www.asipress.ir/vdciuuaq.t1ayq2bcct.html" rel="external">http://www.asipress.ir/vdciuuaq.t1ayq2bcct.html</a><br /></div><br />خاطره: <br />بعضی واژه ها از شکل لهجوی ايرانی به «دری» برگردانده شده، همچنان بعضی توضيحات در خصوص ايران، بخاطر کوتاه سازی مطلب، حذف شده اند. اما دوستانيکه خواهان مطالعه مقاله ای کامل و اصلی اند، می توانند با فشار دادن لينک بالا، آنرا مطالعه کنند.</span><br /></span> Tue, 17 Feb 2015 18:53:00 http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=353&forum=1 نشرات «آزادی»، ادامه می يابند! [توسط Najib Roashan] http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=352&forum=1 مقالات جديد: دور دوم نشرات«آزادی»::: نشرات «آزادی»، ادامه می يابند!<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="font-size: xx-large;"><br />نشرات «آزادی»، ادامه می يابند!</span> </span> </div><br /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;">خواننده ای عزيزالقدر!<br />درست يکماه و نيم قبل، طی اطلاعيه ای نوشتم که:<br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... آزادی، بنابر مقتضيات زمان حاضر و ادامه ای فضای مغشوش درون حلقات پراگنده ای چپ ديروز، که طی بيش از دو دهه ای بعد از سقوط، بيشتر از همديگر فاصله گرفته اند و نتوانستند و نمی توانند به يک تشکل مقتدر و سراسری دست يابند و در يک سنگر واحد، به نفع زحمتکشان افغانستان به مبارزات سياسی شان ادامه دهند، وظايف روشنگرانه و بسيج کننده اش را پايان يافته تلقی کرده و لزوماً تعطيل می گردد...»</span><br /><br />بعد از آن تاريخ تا امروز (17 فبروری 2015)، علاوه از اينکه همه روزه دهها خواننده وارد سايت می گردند و به نوعی علاقمندی شانرا به اين نشريه تبارز می دهند، عده یی ضمن تماس های مستقيم و عده یی هم از طريق دوستان نزديک، اصرار ورزيده اند تا نشرات «آزادی» مانند گذشته ادامه يابد. <br /><br />علاوه از اينها، از آنجائيکه حوادث تروريستی هفتم جنوری در پاريس (حمله بر دفتر هفته نامه «شارلی ابدو») و چهاردهم فبروری در دنمارک، تهديد ها و فشارهايی را برعليه خارجيان منجمله افغانان در غرب و خاصتاً اروپا افزايش خواهد داد و به روحيات راسيسم اروپائی نفس تازه ای خواهد بخشيد، ناگزيريم نشرات خود را ادامه داده و آنرا بيشتر متوجه مسايل کليدی در جهان سازيم./<br /><br />ن. روشن<br />17 فبروری 2015</span><br /></span> Tue, 17 Feb 2015 18:48:44 http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=352&forum=1 اطلاعيه! [توسط Najib Roashan] http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=351&forum=1 مقالات جديد: دور دوم نشرات«آزادی»::: اطلاعيه!<br /> <div style="text-align: center;"><span style="font-family: Arial;"> <span style="color: #0000CC;"><span style="font-size: xx-large;"><br />اطلاعيه! </span></span></span> </div><br /><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: medium;">مجلهء «آزادی»، بعد از هژده سال نشرات منظم و مستقلانه، بنابر مقتضيات زمان حاضر و ادامه ای فضای مغشوش درون حلقات پراگنده ای چپ ديروز، که طی بيش از دو دهه ای بعد از سقوط، بيشتر از همديگر فاصله گرفته اند و نتوانستند و نمی توانند به يک تشکل مقتدر و سراسری دست يابند و در يک سنگر واحد، به نفع زحمتکشان افغانستان به مبارزات سياسی شان ادامه دهند، وظايف روشنگرانه و بسيج کننده اش را پايان يافته تلقی کرده و لزوماً تعطيل می گردد. «آزادی»، بالاتر از آنچه در برگه هایی آرشيف خود خطاب به مردم و روشنفکران زحمتکش کشور طی اين ساليان ثبت کرده و بر روی انترنت وجود خواهد داشت، پيام و گفتنی بيشتری ندارد! <br /><br />از همه همکاران قلمی و خوانندگان عزيزی که طی ساليان متذکره با ما همکار بودند، ابراز تشکر می کنم و باور کامل دارم، اين رسالت و وجيبه در وجود نسل های بيدار و هوشيار آينده، ادامه خواهد يافت./<br /><br />نجيب روشن – شمال اروپا<br />جنوری 2015</span></span> Wed, 28 Jan 2015 17:42:41 http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=351&forum=1 «فاوست های روزگار ما»! [توسط Najib Roashan] http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=350&forum=1 مقالات جديد: دور دوم نشرات«آزادی»::: «فاوست های روزگار ما»!<br /> <span style="font-family: Arial;"> <span style="color: #0000CC;"> <span style="font-size: medium;"><br />خوانندهء فرهيخته و گران ارج!<br /><br />بعد از دير زمان، با نوشته ای زيبا و پُر محتوای يکی از دوستان بسيار عزيزی برخوردم، مقاله ای رفيق همرزم پيشين «احمد شاه راستا» که در ايالت کلفورنيای امريکا اقامت دارند. <br /><br />از دو لحاظ خواستم اين مقاله را با دوستان و خوانندگان گران ارج «آزادی» شريک سازم: يکی همانکه در بالا اشاره کردم، بعد از سالها با مقاله ای کوبنده، گرم و با محتوی چپِ يک تن از رفقای همرزم ديروز مواجه شدم، و دوم اينکه، مقاله از قلم رفيقی در سرزمينی تراوش يافته است، که از آن دور دست ها، کمتر کسی جرأت می کند پيرامون واقعيت های ديروز و خاصتاً امروز افغانستان چيزی بنويسد. <br /><br />مقاله، واقعاً با بُرش واقعبينانه و منطق کوبنده، به آدرس کسی نوشته شده است، که امروز بر آستان فرسوده ای عقبگرا ترين عنصر مافيائی «جهاد» ديروز و از مقتدرترين بانديست های حکومت پوشالی امروز، آقای عطا نور بوسه می زند و مديحه سرائی می کند. <br /><br />از اينکه رفيق راستای عزيز، مقاله ای شانرا به «آزادی» نيز ارسال داشته اند، اظهار سپاس و شکران نموده، صحت، سلامتی و توانمندی قلمی بيشتر شانرا در راه دفاع از مبارزات برحق نهضت دموکراتيک و ترقيخواهانه ای ديروز (دورانهای مبارزات سياسی ح.د.خ.ا)، خواهانم!<br /><br />ن. روشن<br />سوم جنوری 2015</span></span></span><br /> <br /><br /><div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: xx-large;">«فاوست های روزگار ما»</span><br /><span style="font-size: x-large;"><span style="color: #0000CC;">به بهانهء پنجاه همين سالگرد تأسيس ح.د.خ.ا</span></span><br /><span style="font-size: x-large;"><span style="color: #0000CC;">درنگی بر خيالات و فانتزی هایی پرتو نادری</span></span> </span></div><br /> <img src='http://www.azadi.dk/billeder/rasta.jpg' class='center' border='0' alt='تصویر اصلی' onload="JavaScript:if(this.width>150) this.width=150" /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;"><br />یوهان ولفگنگ گوته، شاعر بزرگ قرن ۱۹ آلمانیست. او سرآمد اندیشه ء بزرگ و شعر بی ‌همتای انسانی است، نه عقده‌ های سرگشته و وجدان سر گردان انسانیت. «فاوست» قهرمان داستانی است که برای رسیدن به امیال شوم، روح خود را به شیطان واگذار کرده است. این اثر در دو جلد، بیشتر از دو دهه، در دو بخش، به وسیلهء گوته نگاشته شده و یکی از شهکارهای ادبی جهان است.<br /><br /> و اما سخن روی کار و پژوهش های گوته نیست. اینجا حرف پیرامون سیاست‌ بازی و عقده کشی های نیمچه شاعرها و سیاست ‌مداران مزد بگیری است که برای امرار معیشت، سروده و سخن را دکان بقالی و متاع روزمره گی ساخته ‌اند. زبان سچه و پالوده مادری را در تنگناهای عقده‌ های حقارت به حراج می ‌گذارند. این‌ ها برای اقناع گذشته‌ ها و حال اسفبار خویش با تکیه بر چنین شاهکار های ادبی، به گفتهء زیگموند فروید، به یک نوع خود ارضایی شهوانی روانی می ‌پردازند. <br /><br /><img src='http://www.azadi.dk/billeder/noor.JPG' class='center' border='0' alt='تصویر اصلی' onload="JavaScript:if(this.width>400) this.width=400" /><br /><br />جناب پرتو نادری در نوشته یی، دو حادثه و شخصیت تاریخی را پیهم و خیال ‌پردازانه به مقایسه گرفته‌ اند و آن را با قهرمان یک اثر جاودانه و شاهکار ادبی تاریخی و جهانی شاعر آلمانی گوته، پیوند میکانیکی زده ‌اند. سپس زهر عقده‌ های دیرینهء خویش را بر دو شخصیت کاملاً متفاوت و متضاد تاریخ، بیرحمانه پاشیده‌ اند. (هرچند، گویند این نوشته در دههء پار از خامه نویسنده تراوش کرده، ولی مداری های سیاسی برای گرم نگه ‌داشتن بازار شعبده بازی‌ هایشان درین شب و روز بار دیگر آن را در قلمرو مطبوعات گذاشته ‌اند.)<br /><br />جناب پرتو، ظاهراً با استناد تاریخی، چگونگی به قدرت رسیدن شاه شجاع و لشکرکشی نیرو های انگلیس را عنوان کرده‌ اند. ایشان به تعبیر شاعرانه یی پرتافته اند که گویا مقدرات تاریخی چنین بوده تا تاریخ تکرار شود. او ببرک کارمل را با شاه شجاع یکی از نواده‌ های خانوادهء سدوزایی به مقایسه گرفته‌ اند. هردو را «فاوست» های تاریخ خوانده ‌اند. <br /><br />جالبتر اینکه، ببرک کارمل را قبیح تر و زشت تراز شاه شجاع پنداشته ‌اند. اما در یک رویکرد فشرده ا‌ی تاریخی باید به این حقیقت مسلم پی برد که برهه‌ های مشخص ضرورت های تاریخی، شخصیت ‌هایی می‌ زایند که در برابر زورگویی‌ها و ارتجاع؛ یا نقش روشنگرانه، پیشرو، عادلانه و دموکراتیک دارند و یا نقش ارتجاعی، عقب گرایانه، مزورانه و تسلیم طلبانه. به همین مناسبت، جناب نادری در یک بررسی کوتاه، به‌ صورت مقایسوی، دو مقطع تاریخی و دو شخصیت را در زمانش به ارزیابی می‌ گیرند. <br /><br />نخست باید زمان شاه شجاع را دانست:<br />شاه شجاع، پادشاه کشور در قرن ۱۹ عیسوی، در جهان یک قطبی زندگی می ‌کرد. نظام سرمایه در نخستین مراحل رشدش قرار داشت. بزرگترین قدرت استعماری، همان انگلیس بود. کشور ما به حیث تخته ء خیز برای رسیدن به آسیای میانه، اهمیت استراتیژیک و جیوپولیتیک داشت. انگلیس به همین دلیل سه بار، به میهن ما لشکرکشید. در برابر هر تجاوز امپراطوری انگلیس، جنبش های بومی مقاومت مردمی قد برافراشتند. این جنگ‌ ها، جنگ‌ های غیر متعارف، غیرعادلانه و تجاوزگرانه بودند. در برابر این قوت های اشغالگر نیروی های مردمی قرار داشتند که بنابر استناد ها و روایت های تاریخی، درین جنگ مردم با داس، چاقو و تیاق، بر ضد نیروهای متجاوز شتافتند و بار بار آنها را با شکست مفتضحانه مواجه ساختند. <br /><br />شاه شجاع در برابر نهضت مردمی قرار گرفت که از هیچ کشور بیگانه تمویل و پشتیبانی نمی ‌شد. و اما، در قرن بیستم، جهان به دو قطب، منشعب گشت. از یک سو غول سرمایه که برای سود های کلان، باید دل کشورها را با خلق‌ هایش می شگافت و از جانب دیگر سیستم سوسیالیزم که از جنبش های آزادی ‌بخش ملی ضد استعماری به خاطر نفوذ و گسترش ایدیالوژیک و سیستم اش؛ حمایت و پشتیبانی می ‌کرد. <br /><br />اساساً جهانگشایی آن ‌سو، برای کسب منفعت و از این سو برای گسترش اهداف ایدیالوژیک، این تضاد و قطب‌ بندی را تشدید بخشید. جنبش‌ ها و در رأس آنها، شخصیت‌ ها، در پرتو چنین یک جو سیاسی جهانی در کشورها شکل گرفتند و درین قطب‌ بندی‌ ها از روی ناگزیری تاریخی بر آن‌ ها یا تکیه زدند و یا از آن متأثر گردیدند. <br /><br />حزب دموکراتیک خلق افغانستان در شرایط فقر کشنده و استبداد قرون‌ وسطایی و زیر تأثیر چنین یک جو بین‌ المللی و ایدیولوژی شوروی در تداوم جنبش های مشروطه‌ خواهی وطنی شکل گرفت. میرغلام محمد غبار، علی ‌محمد زهما، نور محمد تره کی، ببرک کارمل، میر اکبر خیبر، سلطان‌علی کشتمند به حیث پیشاهنگان این جنبش، با یک مرام ملی و دموکراتیک دست به ایجاد سازمان سیاسی زدند. سپس سلیمان لایق، بارق شفیعی، فقید دوکتور نجیب الله وعده بیشماری، منحیث دنباله روان در این جمع پیوستند. <br /><br />حالا چگونه می ‌توان یک جنبش چپ، مدرن و ضد نظام سرمایه سالار را با یک نظام قبیله یی قرون‌ وسطایی و یک شخصیت طرفدار انگلیس در یک درامه ء کاپی ناقص شاهکار ادبی جهانی بنام «فاوست» و روح سرگردان آن با یک عقده روانی هستریک به مقایسه گرفت؟<br /><br />حزبی که با همه سازمان های اجتماعی‌اش با برنامه و مرامنامه مشخص، بیش از پنجصد هزار پیرو داشت. آن طرف یک شاهزاده بدون کدام برنامه آن زمان و این سو گروهی از انقلابیون و روشنگران...آن طرف شجاع شاه حاضر بود تا بخش بزرگی از خاک های کشور را تحفه گویا به انگلیس در رقابت با برادران خویش برای تاج شاهی، ببخشد. این سو ببرک کارمل و یارانش، تا اخیر دم از تمامیت ارضی، استقلال اقتصادی، منافع ملی، رفاه، آرامش و امنیت توده‌ ها سخن می ‌زدند و عمل می‌کردند. <br /><br />آیا جناب پرتو می ‌تواند سندی، مقاوله یی، قراردادی با نظام شوروی آن ‌وقت را استناد کنند که در آن بخشی از خاک های ما به کشور شوروی به‌ صورت بالقوه یا بالفعل بخشیده یا فروخته شده باشد؟ آن طرف شاه شجاع برای سرکوب مردم با انگلیس به کشور آمد در حالی‌ که این سو، ببرک کارمل برای نابودی اهریمن و جلاد خونریزتر از چنگیز، به نام حفیظ الله امین به قدرت رسید. امینی که تنها به دو ملیون انسان وطن ما بسنده می ‌کرد و دیگران را در معرض خطر نابودی و زیر شمشیر داموکلاس قرار داده بود. <br /><br />مگر نیروهای شوروی از پیش بنا به درخواست امین به کشور نیامده بودند؟ مگر امین - تره کی و بخشی از پرچمی های متحدشان بیش از شانزده بار تقاضای کمک فرستادن قوا از جانب شوروی را نکرده بودند؟ آیا اگر امین جلاد نابود نگردیده بود، همین جناب نادری با خانواده‌ اش و هزاران دیگر، توسط هم تبار خویش منصور هاشمی؛ طعمه‌ ای ماهیان دریای کوکچه نمی‌شدند؟ هرگاه شوروی به خواست امین مبنی بر فرستادن نیرو به افغانستان تمکین نمی ‌کرد، امین با گلبدین حکمتیار و آی اس آی طرح یک دولت طالبی را سال‌ ها پیش در کشور مسلط نساخته بودند؟<br /> <br />جناب پرتو! اگر جای کارمل، نجیب، لایق و رهبری حزب بودید، به خیال شاعرانهء شما، چه گزینه یی در برابر تبهکاری های امین و توطیه های شیطانی غول سرمایه، کشورهای حریص و متجاوز همسایه و منطقه بویژه پاکستان و پادوهای داخلی آنها داشتید؟ آیا می ‌توانستید پسر بچه‌ های دلیر روستایی قریه و قصبه‌ تان را برای مبارزه با رژیم خونتای امین در یک پیکار نابرابر، بسیج سازید؟ مگر حادثه‌ های پس از سقوط دوکتور نجیب الله و وقایع مرگبار دو دهه ا‌ی بعدی رخ نمی‌ داد؟ مگر همین اکنون شما در زیر چتر استیلاگرانه هزاران شاه شجاع داخلی - خارجی و جنایات ضد بشری آنها زندگی نمی ‌کنید؟<br /><br />از روی صداقت و وجدان تصور نمی کنید که اگر نظام شوروی با همین «شاه شجاع‌هایش!» زنده بودند؛ امریکایی، انگلیسی، پاکستانی و صدها کافر دیگر، بر مرده‌ های تان نمی ‌شاشید و به‌ جای دست ‌بوسی یک قوماندان دست‌ دوم اشرار، دست‌ بوس اندیشه و مقام ملکوتی شعر و هنر نویسندگی‌ تان بوده و وجدان راحت تری نمی‌ داشتید؟ آیا با این شگردها، آب بر آسیاب آی اس آی و آتش تبهکاری های باقی‌ مانده‌ های رژيم امین نمی‌اندازید و یک حقیقت مسلم تاریخی را انکار و کتمان نمی‌ کنید؟<br /><br />جناب پرتو! از دید تنگ قبیله یی شما، ابرقدرت های آن روزگار شیطان بودند. ولی از نظر من شیطان تبهکارتر، کشوری چون پاکستان، ایران، عرب سعودی و انگلیس است که اکنون شما و مولاهای تان در گرو آنید و مردم راهم در آن طومار بسته‌ اید. من ترجیح می ‌دهم که از روی ناگزیری، کشورم در گرو یک شیطان متمدن، با اندیشه و مدرنی چون روس و امریکا باشد، تا کشوری با فرهنگ مبتذل قبیلوی مانند پاکستان، عرب سعودی و ایران.<br /><br />جناب پرتو! اگر چشم بینا داشتید و به تاریخ معاصر کشورتان از روی عقده ننگریسته بودید، باید می ‌دانستید که کشوری به نام افغانستان، از ریشه در ساخت و بافت دو قدرت محشور و محضور وقت در منطقه بوجود آمد. با هزاران آه و افسوس، هیچ نیرویی تا کنون بدون تکیه بر یکی ازین قدرت‌ها نتوانست به زندگی ادامه دهد. در برابر این‌ همه نیرو های ارتجاعی، ببرک کامل و یارانش از دیدگاه «فاووستی» شما چه گزینه یی داشتند؟<br /><br />آیا مدرنیزم کشور من و تو حتی از زمان شاه امان ‌الله بدین سو، با پروژه‌ های شوروی آغاز نمی ‌گردد؟<br />ببرک کارمل از سن سیزده و یا چهارده سالگی ببرک کارمل شده بود. او در زندان نادرشاهی پیوسته با فاروق جان تلگرافی و سایر روشنگران و مشروطه خواهان، نشست و بر خواست داشت و به آگاهی های معین سیاسی رسیده بود. <br /><br />ببرک کارمل از نخستین روزهای شباب پا به پای زنده‌ یاد محمودی، غبار و صدها آزادیخواه کشور به زندان رفت و از عدالت و حق مردم دفاع کرد. چرا ازآن یادی نکردید؟ ببرک کارمل در مجلس به حیث نماینده مردم، زبان گویای ميليون ها انسان محروم بود. مگر با آن استعداد و توانایی های سیاسی و خاستگاه طبقاتی، هرگاه مجنون قدرت بود، به‌ راحتی و آسانی به مقام های بالای سیاسی نمی ‌رسید؟ چرا از آن حرفی بمیان نیاوردید؟ ببرک کارمل نخستین مخالف پیروزی کودتای ثور و کشتن خانواده‌ ای داوود در هنگامی بود که دوست شاعر پیشهء شما گفته بود: «دا پرعون باید ووژل شی». ببرک کارمل گفته بود: «اشرار بی‌ فرهنگ!» مگر دقیق و درست نگفته بود؟<br /><br />جناب پرتو! هرگاه بنابر پیشبینی های خردمندانه کارمل- نجیب، نیروی های شوروی تا کنون حضور می ‌داشتند، شاید تا آن حد بیچاره نمی شدید که «دُر دری در پای خوکان بریزید» و بر آستان یک مافیای بزرگ مواد مخدر و سیاست پیشهء سلاح دار، عاجزانه سر تعظیم فروبرید. مگر چنان نیست؟ چه دُر سفتید که می‌ گوئید: «تاریخ بر بنیاد کارکردها داوری می‌ کند، نه بر بنیاد اندیشه‌ ها و پندارها»، شادباش و آفرین باد! تاریخ بر مبنای سروده‌های سروده سرایان داده نمی ‌شود؛ بل تاریخ بر بنیاد کارکرد آن‌ ها که آستان‌ بوس یک قوماندان غاصب و بی‌انصاف اند، داوری می‌ کند. <br /><br />آری. کارمل می ‌گفت: «تشدید مبارزه علیه اشرار!» همان اشرار وابسته به «آی اس آی، سی آی اِ، موساد و برتیش انتلجنت سرویس» که حتی در روستای بدخشان، خواب از چشمان تان ربوده بود و ناگزیر سر تعظیم به آنها فرو می‌ برید.<br /><br />جناب پرتو، از اندیشه‌ های وطنفروشانهء کارمل صحبت کردید. کدام اندیشه‌ های وطنفروشانه؟ کجای وطن در زمان کارمل و نجیب فروخته شد و در کدام حساب بانکی روسیه و یا دوبی یا انگلیس، زیر نام کارمل و رفقای حزبی‌ اش، یک دالر امریکایی هزینه است؟ همان دالری که شما به نرخ روز برای آن مدیحه‌ سرایی می ‌کنید.<br /><br />درهمان نوشته چنین می‌ فرمائید: «... می ‌توان گفت در تاریخ معاصر کشور اگر شاه شجاع فاوست نخستین باشد، بدون تردید کارمل دومین فاوست این تاریخ است؛ اما سر سخت تر از شاه شجاع، برای آن که هیچگاهی برای رهایی روان فروخته شدۀ خویش تلاشی نکرد».<br /><br />جناب پرتو! همین اکنون شما در دستان کی‌ هائید؟ کجاست آن نیروی ملی! مجاهد شما؟ کجاست آن روان «فروخته نشده ای شما!»؟ چرا علیه انگلیس، امریکا، پاکستان، ایران، عرب، و جاسوسان داخلی آنها، که روزانه شاهد قتل بیرحمانهء سیاست های تبهکارانه آن‌ ها هستید؛ قیام نمی‌ کنید؟ چرا در برابر القاعده داخلی سکوت کرده‌ اید و با اشتیاق بر الفایده دل بسته‌ اید؟ تصور نمی‌ کنید که شما فاوست دالری و فاوست سومی ‌اید؟ اما، در مقیاس هرزه‌ تر و پایین ‌تر از آن فاوست‌ها؟<br /><br />&quot;فاوست&quot; نام اثری است (۱۸۰۸میلادی، نشر نخستین بخش آن)، از شاعر پر آوازه جهانی یوهان ولفگانگ گوته، كه تقدسی بمانند انجيل بر آن قايل شده ‌اند. ناپلیون برای این اثر نشان «عقاب لژیون دونور» را داد. <br /><br />نمی ‌دانم جناب عطا محمد نور و غلام مجدد لایق، در ازای این خدمت به شما چه نشانی داده‌ اند؟ ببنید! شما یک اثر بزرگ و یک شهکار مقدس عیسویت قرن ۱۹را به مسخره می ‌گیرید. این را باید ریوانشیزم ادبی- سیاسی نامید که از چانته پُر عقدهء کسی که طبیعت، استعداد نوشتن و سرودن برایش داده، بیرون شده است. <br /><br />بر فاوست گوته، شیلر، هگل، و نیچه اندیشه کرد. بر فاوست شما کی؟ غلام مجدد و عطا محمد نور؟ گوته یکی از پیشتازان مکتب رومانتیزم است. مگر شما می‌ خواهید یکی از پیشتازان مکتب ریوانشیزم، عقده کشی، امراض روانی هستریک قرن بیست و یکم و تسلط کامل هفتاد و دو ملت کفر بجای کمونیزم سرخ شوروی سابق باشید؟<br /><br />جناب پرتو! من تا کنون با چنین سخافت و درشتی در مورد یک شخصیت روشنگر از هیچکسی با این پُررویی و وقاحت نخوانده‌ ام. نه از ملا ربانی، نه از مسعود، نه از گلبدین حکمتیار، نه از ملأ عمر، نه از عطا محمد نور، نه از دوکتور عبدالله و نه از آی اس ای پاکستان، ولی این طعنه‌ های بی‌ مایه شما مرا به یاد آن سروده دلنشین انداخت: <br /><br />باکم از ترکان تیرانداز نیست + طعنهء تیر آورانم می‌ کشد.<br /><br />گویند از آش کاسه داغ تر است. بگذار این جفنگ‌ ها را رقیب های اصلی سیاسی ببرک کارمل و جنبش چپ روشنگرانه نشخوار کنند، نه تیر آوران، پادوها، چاپلوسان، دست ‌بوسان و مداحان قوماندان‌های دست ‌دوم.<br /><br />جناب پرتو! میدانم که دشواری های اقتصادی دارید و ناگزیری های زندگی، انسان را به پای چنین افتضاحات و خفت‌ها می‌ کشاند، ولی چه بهتر که یک راه آبرومندانه را برای معیشت پیدا کنید، تا هم آبروی ادبیات معاصر ما نریزد و هم شکم سروده گر و شاعر ما سیر باشد...<br /><br />داستان‌ها خوانده می ‌شوند، سروده‌ ها سروده می ‌شوند. لایق‌ ها، بارق ها، اکرم عثمان‌ها و پرتوها با فانتزی های شاعرانه، می روند و می ‌آیند، ولی حقیقت های عینی تاریخی و ثبوت آن روزتا روز ماندگار خواهند بود. <br /><br />به نظرم هنوز که وقت است کاری نکنید تا مانند آن غلام بچه و جاسوس شخصی فقید داوود خان، با نوشتن رومانی بمانند «کوچه ما» با عقده کشی‌ها، یک الگوی ناهنجار و ننگ زبان و ادبیات زبان سچه ء فارسی گردید. آیا همان ملأ های مفلوک دیوبندی وابسته به انگریز، آن جنبش روشنگرانه امانی را بمانند حزب دموکراتیک خلق افغانستان به خاک و خون نکشاندند؟<br /><br />نسل نو و مردم، از شما چنین توقع داشتند که به‌ جای پرداختن بر آن عده، از مسایلی که از حیطه ء فهم و آگاهی شما خارج است، روی پنج هزار سروده فارسی و سروده‌ های ناب پشتوی شاه شجاع پژوهش می ‌کردید، تا ما و جوانان کشور از شما چیزی درین زمینه می ‌آموختیم!<br /><br />احمد شاه راستا- ايالت کلفورنيای امريکا<br /><br />برای مزيد معلومات، به اين لينک نيز مراجعه کنيد:</span> </span><br /><div style="text-align: center;"><br /><a href="https://www.youtube.com/watch?v=irsTUbwyHyw&feature=youtu.be" title="https://www.youtube.com/watch?v=irsTUbwyHyw&feature=youtu.be" rel="external">https://www.youtube.com/watch?v=irsTUbwyHyw&feature=youtu.be</a><br /></div> Sat, 03 Jan 2015 22:24:38 http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=350&forum=1 احيای چپِ افغانستان، بيشتر به تحکيم پايه های اعتقادی اش نيازمند است! [توسط Najib Roashan] http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=348&forum=1 مقالات جديد: دور دوم نشرات«آزادی»::: احيای چپِ افغانستان، بيشتر به تحکيم پايه های اعتقادی اش نيازمند است!<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="color: #0000CC;"><span style="font-size: xx-large;"><br />احيای چپِ افغانستان، </span><br /><span style="font-size: x-large;">بيشتر به تحکيم پايه های اعتقادی اش نيازمند است!</span><br /><br /><span style="font-size: large;">به بهانه ای پنجاهمين سالروز تأسيس ح.د.خ.ا </span></span></span></div><br /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;">گرچه در نظر نداشتم به اين مناسبت (سالروز تأسيس ح.د.خ.ا) امسال چيزی بنويسم، اما از اينکه در دنيای مجازی «فیس بوک»، در زمينه بعضی تبصره ها و اشاراتی صورت گرفته است، ناگزير شدم به چند جمله ای بسيار مختصر در ذيل اکتفا کنم:<br /><br />حيف و دريغا که بيش از دو دهه است که آن حزب قهرمانان و شهيدان را فقط در مناسبت ها تجليل می کنيم و چند مرد ميدان پيدا نشد که طلسم نواستعمارگران را بشکند و در راه احيای آن حزب عزيز گامی مردانه بردارند. <br /><br />جای شک نمی بينم که دليل شکست ح.د.خ.ا تنها در عوامل خارجی يعنی توطیه های امپرياليسم و همسايه های طماع و مُغرض نبود، بلکه اعتقاد خارائين نسبت به آرمان آن حزب در بين اکثريت اعضا به شمول رهبری آن نيز وجود نداشت. «ما» با تأسف خسرو روزبه نهضت چپ خود را نداشتيم که می گفت: بگذار همه تسليم شوند، بگذار همه را زندانی کنند، حوزه ای حزبی من وجود دارد و من هنوز زنده ام!<br /><br />آری رفيق من!<br /><br />با اين تمکين ها و خاطره نويسی ها، کاری به پيش نمی رود. نهضت چپ را بايد با يک حرکت جسورانه و اما عاقلانه از پائين زنده ساخت، اما چگونه و در وجود کيها؟! اعضا و کادرهای سابق، هرگز!<br /><br />تجارب تلخ سالهای بعد از شکست، بخوبی نشان داد که اکثر اعضا و کادر های پيشين، ديگر استعداد و توان چنان شهکاری را ندارند، زيرا نه تنها اعتقاد شان نسبت به آن انديشه (!) متزلزل گشته، بلکه تا هنوز خود نيز نخواسته و يا نتوانسته اند رهبر شوند و هنوز در فضای اختلافات و سلايق رهبران ديروز نفس می کشند، چه برخاستن و احيای نهضت چپ افغانستان، به رهبران نو، نخبه و جسوری نياز دارد تا در فضای آشفته و نابسامان موجود، قايق شکسته ای ما را بسوی ساحل نجات سوق دهند و بدون شک آنروز آمدنيست! <br /><br /><div style="text-align: center;">ما به آينده و نسل شجاع فردا باور داريم!</div><br /><br />ن. روشن<br />30 دسامبر 2014</span><br /></span> Tue, 30 Dec 2014 23:11:47 http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=348&forum=1 جريمه قبل از تشکيل کابينه؟! [توسط Najib Roashan] http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=347&forum=1 مقالات جديد: دور دوم نشرات«آزادی»::: جريمه قبل از تشکيل کابينه؟!<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"><span style="color: #0000CC;"><span style="font-size: xx-large;"><br />جريمه قبل از تشکيل کابينه؟!</span><br /><span style="font-size: large;">رئيس اجرائيه، در برابر (45 ميليون افغانی) جوابده است!</span></span></span></div><br /><br /><span style="font-family: Arial;"> <span style="font-size: medium;">از ايجاد حکومت 50/50 «وحدت ملی» تقريباً سه ماه می گذرد، ولی از تشکيل کابينه و معرفی وزرای جديد هنوز خبری نيست، اما نشانه های قدرت طلبی، اختلاس، سوء استفاده از قدرت، تجمل پرستی و مصارف درباريان جهادی، در اولين روزهای قدرت «حکومت وحدت ملی»(؟)، ماهيت ضد ملی اش را به مردم مظلوم افغانستان نشان داد و اين اميد آنانرا، که دوران نو و مبارزه عليه فساد اداری در افغانستان آغاز شده است، با خاک يکسان کرد.</span></span><br /><br /><img src='http://www.azadi.dk/billeder/aa1.jpg' class='center' border='0' alt='تصویر اصلی' onload="JavaScript:if(this.width>400) this.width=400" /><br /><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: medium;">سايت «تاند» از قول روزنامه محور (محور ورځپاڼه)، که احتمالاً به زبان پشتو نشرات دارد، اخيراً خبری را به نشر سپرده که عبدالله عبدالله رئيس اجرائيه حکومت «وحدت ملی»، به دليل اينکه اسناد مصرفی مبلغ 55 ميليون افغانی برای تأمينات دفتری، معاشات کارمندان و ساير مصارف کاری اش را ارائه نکرده است، به جريمه محکوم شده، اما جناب عبدالله عبدالله آنرا رد کرده است.<br /><br />جريان قضيه از اين قرار است:<br /><br />سه روز قبل از کنفرانس لندن، آقای عبدالله عبدالله يک حکم فوق العاده مبنی بر اعطای 55 ميليون افغانی را جهت مصارف دفتری و معاشات رياست اجرائيه از رئيس جمهور اشرف غنی بدست آورد. از اينکه سال 1393 به آخر رسيده، وزارت ماليه طبق قوانين جاری کشور، از رياست اجرائيه اسناد مصرفی آن مبلغ را مطالبه کرده است، اما رياست اجرائيه توانسته صرف اسناد مبلغ ده ميليون افغانی را ارائه کند، سرنوشت باقی پول (45 ميليون افغانی) معلوم نيست.<br /><br />در خبرآمده است که، يک منبع خارجی که بدون شک ايالات متحدهء امريکاست، در جريان اين مدت مبلغ پنج ميليون دالر به رياست اجرائيه کمک عاجل نقدی کرده و متعهد شده است که به کمک ماهانه مبلغ پنجصد هزار دالر به اين رياست، ادامه دهد.<br /><br />خوانندهء عزيز اگر دقت کند، آقای عبدالله از دو مرجع پول بدست آورده: به شکل علنی با امر رئيس جمهور غنی و به شکل مخفی از طريق استخبارات «سيا» که بدون شک آقای جان کری در ملاقات های انفرادی به او وعده کرده است. <br /><br />سوال در اينجاست که، آيا واقعاً در قصر صدارت که امروز آقای عبدالله عبدالله دربار کرده است، از گذشته وسايل و اثاثيه ای دفتری، فرش و لوازم مورد نياز به طور قطع وجود نداشته است؟! با جرأت می توان گفت که آن قصر، اگر در همين شب و روز های تعويض قدرت به تاراج نرفته باشد، از همه وسايل لوکس دفتری برخوردار بود. <br /><br />ثانياً، در شرايط دشوار کنونی کشور که هزاران هموطن ما در همين پايتخت کابل، در درون خيمه های سرد، زمستان سخت را سپری می کنند، آيا لازم بود چنين مبلغی (55 ميليون افغانی) از صحهء رئيس جمهور بگذرد و صرف تجمل گردد؟! <br /><br />معلوم دار همانگونه که آقای جان کری، عبدالله را با پنج ميليون دالر کمک مخفی و پنجصد هزار دالر کمک ماهانه، تطميع و آرام ساخته است، آقای رئيس جمهور غنی که ايشان نيز يکی از پرزه های معامله ای ننگين اخير (حکومت 50/50) است، با چشمان بسته آن تقاضا را امضا کرده است. اينکه يک تشکيل 700 نفری برای رياست اجرائيه آيا منطق داشته، مسأله ايست که فعلاً آنرا کنار می گذاريم!<br /><br />اينکه وزارت ماليه اکنون از جريمه ای آقای عبدالله عبدالله حرف می زند، يک طرف قضيه است، اما «ما» می گوئيم که: بايد سرنوشت 45 ميليون افغانی نيز معلوم شود. اين پول ها کجاست؟ علاوتاً اين حدس و گمان ها نيز بايد تحقيق شوند که، آيا واقعاً تيم عبدالله عبدالله مبلغ پنج ميليون دالر و کمک ماهانه پنجصد هزار دالری را دريافت کرده اند؟ در دولت آقای غنی آنگونه که وعده داده اند، همه اقدامات بايد بر اساس قانون صورت گيرد و دولت بر اعمال و کردار دستگاه خود، مواظبت و کنترول هميشگی داشته باشد! <br /><br />در فرجام، اين سوال جداً مطرح است که، در وجود اين جواسيس و معاش خوران «سيا» که در اولين روزهای قدرت، 45 ميليون افغانی پول علنی و ميليونها دالر کمک های مخفی دريافت کرده اند و از حساب دهی و شفافيت نيز شانه خالی می کنند، مردم افغانستان چه انتظاری خواهند داشت و آيا همين است مبارزه عليه فساد؟! <br /><br />ن. روشن<br />29 دسامبر 2014<br /><br />منبع:</span></span><div style="text-align: center;"><br /><a href="http://www.taand.com/archives/37245" title="http://www.taand.com/archives/37245" rel="external">http://www.taand.com/archives/37245</a></div><br /> Mon, 29 Dec 2014 15:16:42 http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=347&forum=1 مکثی بر يک طرح: «مارشال دوم» و «اتحاد منطقوی» يگانه راه های حل اساسی معضلهء افغانستان [توسط Najib Roashan] http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=345&forum=1 مقالات جديد: دور دوم نشرات«آزادی»::: مکثی بر يک طرح: «مارشال دوم» و «اتحاد منطقوی» يگانه راه های حل اساسی معضلهء افغانستان<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #0000CC;"><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: x-large;"><br />مکثی بر يک طرح: </span><br /><span style="font-size: xx-large;">«مارشال دوم» و «اتحاد منطقوی»</span><br /><span style="font-size: x-large;">يگانه راه های حل اساسی معضلهء افغانستان</span></span></span><br /></div><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;">محترم دوکتور عبدالواسع بشريار، در تلويزيون آقای عمر خطاب «پيام افغان» از ايالت کلفورنيای ايالات متحدهء امريکا، شب 22/23 دسامبر 2014، روی مسايل منطقه ای منجمله دريافت راه های حل اساسی معضلهء افغانستان صحبت داشتند. گرچه از تمام صحبت شان متأسفانه بهره نگرفتم، اما با بعضی نکات کليدی ايکه به آن اشاره نمودند، آشنا شدم. <br /><br />محترم دوکتور بشريار را از قبل می شناسم. از شاگردان ممتاز ليسه استقلال و تحصيلکردهء فرانسه هستند و در رشتهء مهندسی (شهر و خانه سازی)، درجهء دوکتورا دارند و زمانی بحيث رئيس پروژه های شهری و تعميراتی وزارت فوائد عامه، ايفای خدمت می کردند. نامبرده در دوران حاکميت «ح.د.خ.ا» بنابر شناختی که با بعضی کادرهای حزب از جمله محمد اسحق توخی دستيار دوکتور نجيب الله و آدينه محمد سنگين (کارمندان تحت امر بشريار در زمان رياست) داشت، توانست به شکل قانونی از کشور خارج و در فرانسه اقامت گزيند. <br /><br />به چگونگی مهاجرت آقای بشريار از وطن، بخاطری اشاره کردم، که نامبره تا جائيکه من اطلاع دارم، با هيچ يک از گروه های تنظيمی دوران جنگ داخلی رابطه نداشته و يک شخصيت مستقل بوده است.<br /><br />دوکتور بشريار بعد از حوادث سپتامبر 2001، سفرهای به داخل افغانستان داشته و اخيراً پيشنهاد های برای اعمار مجدد افغانستان و طرق نيل به پايان درگيری ها در افغانستان و در کل منطقه داشته و کتابی نيز در زمينه تأليف کرده است. آقای بشريار نامه ها و پيام هايی به شخصيت ها و رهبران سياسی از جمله رئيس جمهور «اوباما»، در رابطه با طرح هايش برای افغانستان نيز ارسال داشته است.<br /><br />هدف از نوشتار کنونی، بخاطر رد و مخالفت با طرح های سياسی آقای بشريار نيست، چه موصوف به مثابه ای يک هموطن و دارای تحصيلات عالی حق دارند طرح شانرا آزادانه ارائه نمايند، اما از آنجائيکه از ديدگاه نگارنده، پيشنهادات متذکره با اينکه در ظواهر زيبا و سازنده جلوه می کنند، اما از لحاظ عملی و سياست های موجود در منطقه و جهان، متأسفانه قابل تطبيق نمی باشند، خواستم در مورد مکث کوتاهی نمايم و در ضمن پيشنهادات شانرا با خواننده های گرانقدر «آزادی» نيز شريک سازم.<br /><br />آقای بشريار، به سه نکته يا مسأله اساسی اشاره کردند:<br /><br />- نکته ای اول مستقيماً رابطه می گيرد با رشته ای تحصيلی شان و آن عبارت از ايجاد شاهراه های حلقوی به شمول احداث خطوط راه آهن در داخل خاک افغانستان که بنادر مهم سرحدی کشور را بهم مرتبط ساخته و در حمل و نقل کالا ها منجمله خط ترانزيتی ميان کشورهای منطقه، از اهميت بزرگ اقتصادی برخوردار خواهد بود. بدون شک اين ايده هميشه در حلقات سياسی وقت و از ساليان درازی به اينسو مطرح بوده، اما با تأسف که بنابر ملحوظات سياسی و تداوم نا آرامی ها در افغانستان، هميشه به تأخير افتاده است.<br /><br />اما نکته های دوم و سومی ايکه آقای دوکتور بشريار در رابطه با راه های حل اساسی معضلهء افغانستان مطرح کردند، با آنکه در شکل زيبا و حتی منصفانه به نظر می رسند، اما از نظر عملی و عمدتاً سياسی غير قابل اجرا اند، که در ذيل آنرا به بحث بيشتر می گيريم:<br /><br />- نکتهء دوم، اشاره ای آقای عبدالواسع بشريار به طرح پلان «مارشال دوم» است. ايشان خاطرنشان ساختند که ضمن نامه ای به رئيس جمهور «اوباما» نيز نوشته است که، همانگونه که ايالات متحدهء امريکا، اروپای غربی ويران بعد از جنگ عمومی دوم را، با تحقق «پلان مارشال» دوباره اعمار کرد، چرا برای افغانستان نيز چنين پلانی را مطرح نمی سازد؟!<br /><br />اگر به ظواهر برويم و به بيانات و ديپلوماسی هايی روی ستيز مراجعه کنيم، بلی، امريکا و در کل اروپای غربی بعد از حوادث سپتامبر 2001 تعهد کردند مردم افغانستان را در مبارزه عليه تروريسم کمک و ويرانه های ناشی از جنگ را باز سازی کنند، ولی از آنجائيکه مبارزه عليه تروريسم و موازی با آن تحقق دموکراسی، مستلزم پايه های قوی اقتصادی نيز است، اين مأمول صورت نگرفت. حال آقای بشريار و حتی برخی ديگری از علاقمندان مسايل افغانستان به اين عقيده اند که، چرا کشورهای غربی و در رأس ايالات متحده، اعمار مجدد و انکشاف افغانستان را تحت يک پلان منظم به مانند «پلان مارشال» بعد از جنگ عمومی دوم، در دست اجرا نمی گيرند؟! <br /><br />بلی، جای شک نيست که اگر کشورهای غربی، هريک عرصه ای مشخصی از حيات جامعهء افغانستان را بين خويش تقسيم کنند، در فاصله بين دو تا سه پلان پنجساله، افغانستان به يک کشور بدون جنگ مبدل و مردم اش زندگی صلح آميزی را خواهند داشت، ولی اين مسأله همانگونه که گفته آمديم، حرف های روی ستيژ سياست است، که با فيصله های عقب ستيژ(!)، کاملاً مغايرت دارد. ايکاش که اگر مُهندسی های سياسی، مانند خط کشی های تعميراتی، به اين سادگی صورت می گرفتند! <br /><br />چرا «پلان مارشال دوم» برای افغانستان ناممکن و غير عمليست؟<br /><br />نبايد فراموش کرد که، هدف از «پلان مارشال» برای اروپای غربی بعد از جنگ عمومی دوم، بيشتر سياسی بود تا اقتصادی، زيرا در پايان جنگ دوم جهانی، «سوسياليسم» به يک سيستم جهانی تبديل شد و در تمام کشورهای اروپای شرقی که از زير يوغ فاشيسم هيتلری رهائی يافته بودند، احزاب چپ و کمونيستی وقت، از بالا با نيروی شوروی به قدرت رسانيده شدند و بدينگونه قاره اروپا به مثابهء متمدن ترين قارهء جهان، عملاً به دو جناح و دو نظام سياسی متخاصم (سرمايداری و سوسياليستی) تقسيم شد. <br /><br />امريکا که بعد از ختم جنگ عمومی دوم، رهبری جهان غرب را تازه بدست آورده بود، در حقيقت بخاطر سبقت در رقابت و ايجاد موانع در برابر پيشرفت سوسياليسم بسوی غرب، ناچار بود تمام هستی خود را بخرچ دهد و با آباد سازی ويرانه های جنگ، برتری خود (نظام سرمايداری) را بر رُخ جهانيان بکشد.<br /><br />و اما بياد داشته باشيم که علاوه از موارد بالا، با راه اندازی «پلان مارشال»، ايالات متحده توانست با فرار دادن مغزها از آلمان به امريکا، به صنعت خويش خاصتاً در عرصه تکنالوژی مُدرن نيز رونق بدهد و حتی به سلاح هستوی برسد. واشنگتن توانست اکثر نخبه گان و نوابغ آلمان دوران جنگ را، با تمام اسرار علمی خاصتاً در عرصهء نظامی و حتی اتمی، به امريکا انتقال دهد.<br /><br />لذا ناگفته پيداست که دليل پيشرفت های سريع ايالات متحده در عرصه تکنالوژی در سالهای بعد از پايان جنگ عمومی دوم، بيشتر ناشی از اسرار دزديده شده ای علمی آلمان نازی از طريق فرار دادن مغزها بود که حتی تا امروز از آن سود برده می شود. <br /><br />از اينرو، پلان مارشال اگر در ظاهر کمک برای بازسازی اروپای غربی بعد از جنگ به نمايش گذاشته شد، اما در حقيقت به منظور رشد و تقويت پايه های تخنيکی و خاصتاً نظامی امپرياليسم امريکا در برابر برنده ای جنگ عمومی دوم و حريف بزرگ اش، اتحاد شوروی سوسياليستی بود!<br /><br />ناگفته نماند که ايالات متحدهء امريکا، پلان مارشال را برای صرف يک کشور (آلمان بعد از جنگ) طرح نکرد، بلکه برای مجموع کشورهای اروپای غرب که در حلقه ای حاميان امريکا باقی ماندند و متعاقب آن منجر به ايجاد پيمان اتلانتيک شمالی «ناتو» گرديد، با يک چشم انداز وسيع طراحی کرد. <br /><br />حالا در روشنی گفته های بالا، دو مسأله در ذيل جداً مطرح اند:<br /><br />1: بحران مالی حاضر دنيای سرمايداری، برای چنين پلان امکانی ندارد. کشورهای سرمايداری غرب با کاهش بوديجه های انکشافی و اجتماعی در کشورهای شان، باعث نارضايتی شديد مردم گرديده که به هيچصورت امکان دادن چنين کمک به افغانستان را ندارند.<br /><br />2: ايالات متحدهء امريکا، از آينده بيم دارد و جرأت نمی کند به سرمايگذاری های عظيم در کشورهای اسلامی و از جمله افغانستان که يک کشور کاملاً مصرفی است، بپردازد. آنچه در رابطه با ذخاير طبیعی افغانستان در مطبوعات انعکاس يافته، تا حدودی مبالغه آميز بوده و بيشتر برای جلب سرمايگذاران خارجی صورت گرفته است.<br /><br />و اما اين بی باوری غرب، می تواند در رابطه با بسا مسايل، از جمله فقدان يک جريان سياسی طرفدار غرب در افغانستان نيز باشد، زيرا غرب تا امروز صرفاً با گروه های دهشت افگن و تفنگ بدست روابط داشته اند، در حاليکه امريکا و کشورهای اروپایی، خواهان حضور نيروهای فعال سياسی در بين مردم افغانستان اند، تا در آينده برای سيستم و بقای نظام شان، کارهای بنيادی انجام بدهند. گرچه «مجاهدين» و بعضی شخصيت های مربوط به «چپ ديروز»، طی 14 سال حضور غرب در افغانستان، در زمينه حلف وفاداری اعلان کرده اند، اما غرب به آنها اعتماد ندارد و انتخابات مضحک اخير نيز، يکبار ديگر فقدان و نبود همچو نيروی طرفدار غرب در افغانستان را، ثابت ساخت.<br /><br />لذا برای اعمار مجدد کشور زير نام «مارشال دوم» که صرف يک کشور (افغانستان) مطرح خواهد بود، چه چشم انداز سياسی و اميدی برای چنين يک سرمايگذاری بزرگ وجود خواهد داشت؟ اگر هدف، حضور نظامی غرب در منطقه است، اين مأمول عملاً برآورده شده و حتی با امضای معاهده استراتيژيک با امريکا، صبغه ای قانونی گرفته است. <br /><br />آنچه باقی می ماند، مسأله «فرار مغز» ها و اسرار نظامی است، که آنهم منتفی اند: نه مغزی داريم و نه اسراری، خوشبختانه همه را اسلامگرايان سالها قبل در اختيار شان گذاشته اند. از اينرو غرب چی نفعی خواهد داشت و چرا بايد بليونها دالر را بيهوده به مصرف برساند؟! <br /><br />اين حقيقت را نيز بخوبی می دانيم که، سرمايدار اگر يک دالر در کشوری مصرف می کند، بايد صد دالر سود ببرد. اين سود جوئی در افغانستانيکه غرب آنرا در طی 14 سال اشغال در وجود رهبران مافيائی و فاسد تجربه کرد، چگونه صورت خواهد گرفت؟!<br /><br />علاوه از اينها، مردم اروپای غربی که از جنگ عمومی دوم، خسارات و ضايعات زيادی را متقبل شده بودند، می خواستند دوباره به سطح و ستندرد گذشته ای زندگی شان برگردند، ورنه پيشروی سوسياليسم بسوی غرب و تشديد نارضايتی مردم، تهديد بزرگی برای نظام سرمايداری غرب بود. از اينرو امريکا ناچار بود برای موجوديت و بقای سلطه ای خود، اروپای غربی را کمک کند.<br /><br />و اما جای شک نيست که مردم افغانستان، اگرهم از لحاظ معيشتی در سطح مردم اروپا نبودند و هنوز هم نيستند و چندان به زندگی مادی دلبستگی به مانند مردم غرب ندارند و آنچه را دارند به آن قناعت می کنند، اما آزادی و زيستن در صلح و صفا را بر چرب بودن لقمه ای نان ترجيح می دهند و بيصبرانه منتظر پايان جنگ اند، اما نمی دانند چگونه؟!<br /><br />همين مأيوسی مردم خسته از جنگ افغانستان و موازی با آن با به حاشيه رفتن چپ از عرصه ای سياست، بازار جنگ سالاران را گرمتر ساخت و ما امروز عملاً مشاهده می کنيم که جز شخصيت های جهادی و تکنوکراتهای فرسوده، بديلی برای احراز قدرت و آوردن يک سلسله اصلاحات عاجل در کشور وجود ندارد و چنان قحط الرجال وجود دارد، که نمی توانند حد اقل 200 فرد مستقل و واجد شرايط کار را برای احراز قدرت بعد از انتخابات مضحک اخير، معرفی نمايند؟!<br /><br />- نکتهء سومی ايکه آقای بشريار به آن عطف توجه دارند، «اتحاد منطقوی» است. ايشان به اين باور اند که اگر اهداف و دورنمای اقتصادی روشن برای همه کشورهای منطقه منجمله افغانستان وجود داشته باشد، جنگ در افغانستان پايان خواهد يافت و سير انکشافی، ارتقا و سرعت خواهد گرفت. جای شک نيست که جنگ و کشيدگی های جهان امروز، همه ناشی از اقتصاد است. همانکه می گويند: «سياست فشرده اقتصاد است!»، اما حرف در اينجاست که اين اتحاد را چگونه و با چه وسايلی بايد بوجود آورد؟!<br /><br />بيآئيد اين مسأله را دقيق تر پيگيری کنيم:<br /><br />به باور نگارنده، هر اتحاد در منطقه ای ما، چی فرهنگی باشد و چه اقتصادی و نظامی، باعث واکنش ها سياسی غرب شده و به مثابه رقيب و گورکن قدرت های غربی پنداشته خواهد شد، زيرا همين اهداف اقتصادی و فرهنگی اند که معيار ها و شاخص های سياسی را تعين می کند. لذا امپرياليسم غرب، به هيچصورت با اتحاد های فرهنگی و اقتصادی منطقوی که بدون شک دارای دورنمای سياسی خواهند بود و حلال بحرانات داخلی جوامع سرمايداری غرب شده نمی توانند، نه تنها موافق نخواهد بود، بلکه عملاً آنرا سرکوب خواهد کرد. <br /><br />افغانستان در گذشته های دور، شخصيت های داشته که از «پان اسلاميسم» و پان افغانيسم سخن می راندند و از جانب همين غربی ها سرکوب شدند. يکی از نمونه های بارز علامه سيد جمال الدين افغان بود. تاريخ گواه است که، غرب هرگز خواهان درخشيدن شخصيت های مستقل و تحول طلب در شرق و جوامع اسلامی نبوده و نيست! <br /><br />لذا هر نوع اتحاد منطقوی که دور از انظار و اهداف اصلی امپرياليسم باشد و واشنگتن و لندن در آن ذيدخل نباشند، در منطقه بوجود نخواهد آمد، زيرا امپرياليسم به مثابه يک سيستم جهانی اما فرسوده، ناکام و در حال زوال عمل می کند. امروز جهان سرمايه آنچنان متأثر و وابسته به تصادم افکار و عملکرد رهبران سياسی جهان است، که يک حرکت و يا حادثهء کوچک باعث صعود و يا نزول بهای ارز می شود. لذا اتحاد فرهنگی و اقتصادی کشورهای منطقه چون افغانستان، پاکستان، ايران، ترکيه، اربکستان، تاجکستان، ترکمنستان و ديگران، آنگونه که آقای دوکتور بشريار خواهان آنست، در حقيقت اعلان جنگ در برابر اقتصاد شکننده و بحران زده ای کشورهای سرمايداری غرب خواهد بود، که هرگز بوقوع نخواهد پيوست! <br /><br />چرا اتحاد منطقوی، به مثابه اعلان جنگ در برابر غرب پنداشته می شود؟!<br /><br />اگر با نگارنده به اين گفته موافق باشيد که: جنگ های آينده بين قدرت های جهانی، عمدتاً اقتصادی خواهد بود تا نظامی، می توانيم بهتر و سريعتر به اين پُرسش پاسُخ بيابيم! <br /><br />«عرضه» و «تقاضا»، يکی از تضاد های اصلی نظام سرمايداری است. يعنی «کالا»، بدون آنکه سطح و مقدار تقاضای آن در داخل جامعه معلوم باشد، در فابريکات توليد می شود، که همانا «اقتصاد بازار» يا اقتصاد آزاد ياد می شود. نتيجه چی می شود؟ چون کالا بدون در نظرداشت تقاضا و به غرض رقابت و سود بيشتر توليد می شود، کاملاً بفروش نمی رسد. نتيجه آنست که، کارفرما مجبور است بخشی از کارخانه را ببندد و کارگران را مرخص سازد. اينجاست که بحران خود را نشان می دهد و نارضايتی مردم يعنی زحمتکشان که اکثريت در جامعه اند، پديد می آيد، آنچه که امروز عملاً بوقوع پيوسته است! <br /><br />دولت های سرمايداری، به غرض فروش کالا و رفع بحران، در صدد بازار های نو می برايند. اين بازار ها می توانند هزاران کيلومتر دور تر از کارخانه ها در کشور های مختلف جهان جستجو شوند. اين بازار ها می توانند در افغانستان، پاکستان، ترکيه، ايران، اربکستان، تاجکستان، و.... باشند. لذا اگر اتحادی در بين همين کشورهای نام گرفته شده در بالا بوجود آيد و خود اين کشور ها به شگوفائی صنعتی و در نهايت اقتصادی برسند، آيا توان پذيرش بازار را برای کشورهای بحران زده ای غرب خواهند داد؟!... فکر نمی کنم مثالی ديگری با اين سادگی و وضاحت، در زمينه آورد!<br /><br />علاوه از مراتب بالا، اتحاد در سطح کشورها، بايد پايه های فکری و اعتقادی در بين توده های مردم داشته باشند، ورنه اولاً شکل نمی گيرند و ثانياً شکننده و متزلزل خواهند بود و با تغييرات در زعامت کشورها، دچار دگرگونيها خواهند شد. لذا جای تعجب خواهد بود اگر ما در اوضاع کنونی کشور خويش، حرفی از اتحاد منطقوی بزنيم، زيرا ما با اقوام برادر و حتی خون شريک خويش در مخاصمت قرار داريم و زير نام پشتون و تاجک و هزاره، بر فرق همديگر می کوبيم، پس چگونه به اتحاد بزرگ منطقوی خواهيم پيوست؟! اين اتحاد ها هيچگاه نمی توانند از بالا ديکته شوند، مگر آنکه از پائين پذيرفته شوند.<br /><br />آقای دوکتور بشريار در خلال صحبت شان، از اتحاديه ای اروپا و برداشتن مرز بين کشورهای اروپائی ياد کردند. می دانم ايشان اميدوار چنان اتحاد زود هنگام در منطقه ای ما نيستند، اما مسأله در آنجاست که، سياسيون ما باید با استفاده از تجارب قبلی، وريانت هايی را مطرح سازند که کشور و مردم ما آماده ای پذيرفتن آنها هستند. ما بايد دريابيم که در اوضاع موجود برای کشور و منطقه چی کرده می توانيم. اروپای امروز، محصول حد اقل چهار صد سال کار دشوار مردم آنست. لذا ما افغانها و تمام خلق های منطقه، بنابر سياست های استعماری و نو استعماری، متأسفانه سالهای زياد ديگری در پيش خواهيم داشت تا به مرز بندی های جامعهء اروپا برسيم!<br /><br />آری! از چی باید کرد امروز گفتيم! بيائيد دريابيم برای امروز چی کرده می توانيم؟<br /><br />پاسُخ به اين سوال واقعاً دشوار است، زيرا اکثر ما تا هنوز به مسأله (قدرت)، با نگاه غلط می بينيم. ما قدرت را «امتياز» می دانيم، در حاليکه «قدرت» امتياز نه، بلکه قبول «مسؤوليت» است. مسؤوليت در برابر اجرای وظايف دشوار و تأخير ناپذير! <br /><br />با جرأت می توان گفت که، اگر واقعاً هدف ما کار و خدمت به مردم و در کل احساس مسؤوليت در برابر کشور، مردم و تاريخ باشد، هيچکسی بخصوص در شرايط موجود، حاضر برای گرفتن «قدرت» در افغانستان نخواهد بود. امروز بدبختانه «مقام» های دولتی، به آلهء فشار، آزار و وسيله برای استفاده های نامشروع مبدل شده اند، که افراد خدمتگذار به مردم، از نزديکی به آن هراس دارند. لذا تا زمانيکه چنين فضا مسلط باشد، هيچ حرکت سالم به غرض بهبودی وضع، صورت نخواهد گرفت! <br /><br />مسأله ای کسب و انحصار«قدرت»، امروز وضع کشور و سياست های درونی آنرا، چنان شکننده و آسيب پذير ساخته است که علاوه از سياستمداران ناکام ديروز و امروز، حتی کسانيکه تا هنوز هيچگاهی در گذشته قدرت نداشته اند و شايد بتوانند اين قايق درهم شکسته را به ساحل نجات برسانند، اما از اينکه به گروه و جناحی متعلق نيستند و به شايسته سالاری معتقد اند، خاموش اند و از هرنوع اظهار رأی و اينکه چی بايد کرد، هراس دارند و حرف و سخنی بر زبان نمی آورند، گوئی اصلاً چنين حقی را ندارند؟! چرا وضع چنين است؟!...<br /><br />يکی از مشکلات ديگر جامعهء ما هم اينست که، «سياست» در افغانستان تخصصی نيست و هر نيمه با سوادی، با وصف سوابق فاجعه بار سياسی اش، تا آخرين دم و نفس سياست می کند، گوئی هيچ سياست مدار ناکام و ملامت نداشته ايم و لذا همه به شمول رهبران مُرده، هنوز بر اذهان ما حکومت می کنند. از همين لحاظ از دستفروش کنار جاده تا مامور رتبه سوم، همه سياستمدار اند. مامورين عاليرتبه به شمول رؤسا و وزرا، که از پدر و مادر سياسی بوده اند؟! لذا در وجود اينهمه سياستمدار، بايد هم سياست ها اکثر به بيراهه روند. همان نقل قول: «قصاب اگر زياد شد، ...!»، در اين آشفته بازار سياست های کنونی ما، کاملاً صدق می کند!... <br /><br />منحيث فرجام سخن و نتيجه گيری، می توان در اينجا به يک حقيقت مسلم دست يافت و آن اينکه، اين مردم يعنی اکثريت های جوامع بشری اند که در تعين سرنوشت و خط مشی و سمت و سو دادن اهداف شان، نقش اساسی و کليدی دارند و از همين جاست که بايد در قدم اول آنها را آگاهی داد. جوامع مختلط، پراگنده و بدون نظم مانند افغانستان را، با اينکه مردم اش از نظام های سياسی شان ناراضی باشند، نمی توان بسوی آينده ای بهتر هدايت کرد. اين کشورها در قدم اول به سواد همگانی و بعد دانش سياسی و موازی با آن حزب پيش آهنگ سياسی نياز دارند، که راهيست پيچيده، طولانی و ناهموار!<br /><br />مشکل افغانها در طول تاريخ، علاوه از پراگندگی های ناشی از ساختارهای طبقاتی و اجتماعی، موجوديت سياست های استعماری و نو استعماری قدرتهای خارجی نيز سبب شده است تا همچنان در سايه ای جهل و عقبمانی زندگی کنند. لذا تا زمانيکه مردم افغانستان به آگاهی سياسی و داشتن زبان و اهداف مشترک، يعنی به مرحله ای «ملت» يکپارچه نرسيده و تصاميم مشترک نگرفته اند، هيچ بهبودی را نصيب نخواهند شد!<br /><br /><div style="text-align: center;">به آرزوی فرا رسيدن چنان روزگاری!</div><br /><br />ن. روشن<br />23 دسامبر 2014 </span> </span><br /> Wed, 24 Dec 2014 16:23:06 http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=345&forum=1 تيرگی روابط اوباما و اردوغان [توسط Najib Roashan] http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=342&forum=1 مقالات جديد: دور دوم نشرات«آزادی»::: تيرگی روابط اوباما و اردوغان<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: xx-large;"><span style="color: #0000CC;"><br /><br />تيرگی روابط اوباما و اردوغان</span></span><br /><span style="font-size: large;">بی حیایی و تقاضای بی حد و حصر ایالات متحده امریکا را، رجب طیب اردوغان محکوم کرد!</span></span> </div><br /><br /><img src='http://www.azadi.dk/billeder/ib.jpg' class='right' border='0' alt='تصویر اصلی' onload="JavaScript:if(this.width>100) this.width=100" /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;">ابراهيم دهقان:<br /><br />رئیس دولت ترکیه به مناسبت راه اندازی کمپاین عملیات نظامی علیه اکستریمیزم ( دولت اسلامی) آنهم به شکل گستاخانه و غیر عقلانی آن امریکا را محکوم کرد.<br /><br />مناسبات میان رجب اردوغان رئیس دولت ترکیه و رئیس جمهور ایالات متحده امریکا اوباما در حالی به تیرگی بیشتری کشانیده شد که امریکا خلاف خواست انقره در برابر عمال دولت اسلامی که بالای شهر کوبانی( مربوط سوریه که نه چندان دور از ترکیه) یورش برد. دولت ترکیه در زمینه عکس العمل تندی نشان داد.<br /><br /> اردوغان به خاطر فشار های متواتر امریکا بالای ترکیه تا این محل بود و باش را حفاظت کند که آرزو ندارد، محکوم و هم به این اصل اشاره کرد که بدون در نظر داشت دوازده هزار کیلومتر با سوریه سر و کله بعضی ها در منطقه پیدا میشود. <br /><br />مطلب فوق را رجب اردوغان رئیس دولت ترکیه در نشستی با تجار آن کشور در شهر انقره اعلام داشت، البته اشاره شان به ایالات متحده امریکا بود.<br /><br />آرزو مندم تا شما بدانید که ما مخالف بی حیایی یا گستاخی، برخود غیر عقلانی و تقاضای از حد گذشته استیم. رجب اردوغان مطلب فوق را اذهان داشت. او هم چنان به این مطلب اشاره یی داشت که از ماه جولای سال جاری شخصاً تماس های خود را با بارک اوباما قطع کرده ام.<br /><br />منشی عمومی سازمان نظامی سیاسی ناتو آقای چک هیکل اعلام داشت که بهترین کمک را( امکان ورود مارا به میدان هوایی انجیرلیک دولت ترکیه غرض عملیات نظامی علیه دولت اسلامی ) مساعد ساخت.<br /><br />تاریخ دوازده اکتبر آقای چک هیگل هم چنان اعلام داشت که ایالات متحده امریکا و ترکیه به منظور آماده سازی و مسلح ساختن جنگ جویان به نام جنگ جویان متعدل مخالفین سوریه در مذاکرات به انکشاف با ارزشی به موافقه رسیدند.<br /><br />به این مطلب نیز اشاره شده است که ترکیه پایگاه( قوت های نظامی امریکا) به نام انجیرلیک را افتتاح که در حال حاظر توسط نظامیان امریکا، ترکیه و قوت های ائتلاف برای عملیات بشر دوستانه و عملیات منقطی کار گرفته میشود.<br /><br />از همین منبع تاکید میشود تا ازین پایگاه علیه جنگجویان معتدل عملیات هوایی صورت نخواهد گرفت.<br /><br />تاریخ :14.12.2014</span></span><br /> Sun, 14 Dec 2014 21:15:50 http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=342&forum=1 نقدی بر مقالهء: کتاب «رها در باد»، در تيررَسِ انتحاری های رسانه ای روزنامهء 8 صبح (قسمت دوم) [توسط Najib Roashan] http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=341&forum=1 مقالات جديد: دور دوم نشرات«آزادی»::: نقدی بر مقالهء: کتاب «رها در باد»، در تيررَسِ انتحاری های رسانه ای روزنامهء 8 صبح (قسمت دوم)<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="font-size: x-large;"><br />نقدی بر مقالهء:<br /> <span style="color: #0000CC;">کتاب «رها در باد»، در تيررَسِ انتحاری های رسانه ای<br />روزنامهء 8 صبح</span></span><br /><span style="font-size: medium;">(قسمت دوم) </span></span></div><br /><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: medium;">سيد موسی عثمان هستی - کانادا:<br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... آقای یادداشت نویس در مورد اختلاف من با خانوادۀ نجیب می نویسد : « به نظر میرسد که خانواده های آنها تفاوتهای فرهنگی و ایدیولوژیکی زیادی داشتند و همین باعث شد تا هر دو به پای یک دیگر تهمت ببندند و اشتباهات شان را بر رخ یک دیگر بکشند» آقای یادداشت نویس مردم را بی شعور و گله های گوسفند پنداشته که گویا من به خاطر تفاوتهای فرهنگی و ایدیولوژیک تهمت می بندم و هم اشتباهات شان را به رخ شان می کشم...»</span><br /><br />خدمت خانم به عرض برسانم: آنگونه که در قبل گفتم، اختلاف شما با صدیق راهی زخم ناسور شده، کشمکش های شما آن چیزی که ضروری و قابل افشا است، رازهای حزبی شما می باشد و چیزهائیکه به درد مردم افغانستان بخورد، هرگز آن را افشا نمی کنید و به خاطر مصروف نگهداشتن مردم افغانستان نشخوار قلم میکنید و آب در آسیاب کثافت حزب دموکراتیک خلق با زرنگی خاص می ریزید. <br /><br />سرتا پای کتاب «رها در باد» چون چند دسته نویسی شده، تکراری می باشد که تکرار نویسی نویسندگان اين کتاب، پل پای جنایات حزب دموکراتیک خلق می شود. شما مردم افغانستان را با این نوشته ها فریب می دهید و جنایات حزب دموکراتیک خلق را در این کتاب با برخورد های سلیقوی خود کوچک جلوه می دهید. <br /><br />اگر تو و یا آقای مستعار نویس، به این فکرشده باشید که مردم را بی شعور و گله های گوسفند پنداشته باشید، اشتباه بزرگ مرتکب شده اید. وقتیکه حتی یک فرد افغانستان بدون ضربه از دست حزب دموکراتیک خلق خلاص نبود، آیا آنها فراموش میکنند و شما مانند مرغابی، کون را بالا و سر تانرا زیر آب کردید، فکر می کنید که شما را کس نمی بیند و این جملۀ تو سبب برأت تو نمی شود، بلکه توهین به تمام مردم افغانستان است و شما هردو را باید اقوام افغانستان پوزبند قلمی بزنند تا یاوه نویسی نکنید و به خاطرمخفی ماندن پل پای جنایات حزب دموکراتیک خلق، در جنگ زرگری خود تان، پای اقوام افغانستان را نکشید و زیادتر سر زخم مردم افغانستان نمک پاشی نکنید. <br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... آقا! من از یک اشتباه نه، بلکه از یک خیانت و جنایت تاریخی سخن می گویم. من از جاسوسی این خانواده سخن میگویم که نجیب به نام مستعار (پتوموگ) و صدیق به نام مستعار (کریم) جواسیس کا جی بی بودند و در آوردن روسها و کشتار و بدبختی مردم و حتا زن و فرزند خود نقش اساسی داشته اند، تنها نجیب هشتاد هزار انسان بیگناه را در شکنجه گاههای خاد نابود کرد و بهترین گلهای سر سبد را سر برید. هنوز خون مجید کلکانی این انقلابی نستوه از دستان صدیق راهی نخشکیده و هنوز روز دستگیری مجید کلکانی در خاطرم زنده است که جهت دفاع از مجید کلکانی سرم را به سقف کوبید، سه دهه است که از درد گردن رنج میکشم. سه دهه است که تپش قلب مادر مجید را احساس میکنم. <br /><br />بلی آقای یادداشت نویس، شما راست گفتید که تفاوت فرهنگی داشتیم و فرهنگ آنها جاسوسی و کشتار مردم و تفرقه اندازی است. انسان آگاه برائت جنایات گذشته را با جعل نمی نویسد و سفسطه نمی بافد، واقعیت را از زندان زمان و مکان رهایی می بخشد تا خون صاف در رگهای زمان جاری شود...»</span><br /><br />خانم، این خود به خود نشان می دهد که زیر کاسۀ تو نیم کاسه وجود دارد. تو در خانوادۀ شوهرکرده بودی که هیچ راز از جنایات حزب دموکراتیک خلق از طرف آن خانواده رخ داده که شما هم جز آن خانواده بودید وهنوز به خاطر دو فرزند تان هستید. جنایاتی که در حق مردم افغانستان از طرف حزب دموکراتیک خلق شده، کسی نیست که خبر نداشته باشد، چرا از آن جنایات ها چشم پوشی می کنید؟ از جنایات اعضای بیروی سیاسی، کمیته مرکزی، شورای انقلابی، کمیتۀ ولایتی، کمیتۀ شهری، سازمان جوانان و سازمان زنان و از نام مستعار و جنایت های آنها چرا نام نمی برید؟<br /><br />از جنایت قرارداد سالنگ و جبل السراج، ویرانی های شهر کابل در تبانی با شورای نظار و حزب دموکراتیک خلق، از ازهر ها، عظیمی ها،علومی ها، از ترور یعقوبی بخاطریکه راز ها افشا نشود، چلو صاف شورای نظار و قومندانان جهادی از آب کثافت شان بیرون نشود، چرا یاد نمی کنید و لشم در کتاب «رها در باد» از سر جنایات بی شرمانه تیر شدید، آیا تنها خانوادۀ نجیب جنایت کرده؟ <br /><br />کسانی در حزب دموکراتیک خلق جنایت در حق مردم افغانستان کرده، که جنایات خانوادۀ نجیب ریگی در یک کوه بزرگ بیش نیست. چرا از جنایات قدرتمندان حزب دموکراتیک خلق که با احمدشاه مسعود روابط خاینانه داشتند، پرده برنمی داری؟ تو هم از راز های پشت پردۀ احمدشاه مسعود به گفتۀ خودت می دانی وهم از رازهای پشت پردۀ زورمندان و بلند پایه های حزب دموکراتیک خلق می دانی، چرا سکوت کردی و مردم افغانستان را دنبال نخود سیاه می فرستی؟ <br /><br />اول از طرفداران مجید کلکانی این سوال را باید کرد که مجید کلکانی، درآن روزهای که احضارات درجه اول در شهر کابل حکم فرما بوده، در مکروریان چه می کرده و آن هم در احصار منطقۀ «خاد» که خانۀ صدیق، خانۀ خواهرزاده های نیک محمد شوهر خواهر داکتر نجیب الله و دیگر قدرتمندان حزب دموکراتیک خلق که آن منطقه جای بود و باش و جای گردش آنها بود؟! <br /><br />یک سیاست مدار پخته کار به گفتۀ همسنگران اش چرا مرتکب اشتباه نابخشودنی می شود که این گرفتاری سبب تسلیمی نیرومندترین افراد سازمان ساما به دولت حزب دموکراتیک خلق بعد از دستگیری و کشته شدن مجید کلکانی میگردد، شک مردم افغانستان در قسمت این سازمان را دوچند می سازد. قبل از اینکه از مجید یک پوقانۀ سیاسی طرفداران اش بسازند، شک مردم افغانستان در قسمت گرفتاری مجید در مکروریان کابل را برطرف کنند، نه با زبان و قلم، بلکه با اسناد. دوم اینکه تو از مجید دفاع کردی روی چه انگیزه بوده؟ تو چطور مورد سوال حزب دموکراتیک خلق قرار نگرفتی و مانند گل سرسبد و نگین دست یک خانوادۀ خادیست تا رفتن به پنجشیر باقی ماندی و جرم تو پیگیری نشد که با دشمن حزب وحکومت همنوا بود؟!<br /><br />حتی به گفتۀ خودت که طفل خود را از دست دادی، این نوع نیم کاسه چه نوع کاسه بود که برملا نشد، در حالی که خاد از شپش بین دوپای مردم خبر داشت و این طرفداری تو پنهان ماند، آن مگر خر باشد که حرفهای ترا قبول کند و صدیق هم آنچه که لازم است در قسمت گرفتاری مجید مثل تو نمیخواهد که راز گرفتاری مجید در مکروریان فاش گردد. همه اقوام افغانستان می دانند که در پنهان کردن راز گرفتاری مجید، شما که عضو دولت حزب دموکراتیک خلق بودید از همه اسرار آگاهی دارید و در تبانی با تسلیمی های ساما کوشش می کنید که مردم افغانستان را مصروف چرندیات خود بسازید، تا نیم کاسۀ واقعیت ها از زیر کاسۀ بزرگ بیرون نشود. <br /><br />مرا مجبور نکنید که هم شما و دولت حزب دموکراتیک و هم اعضای خائن ساما را در قسمت گرفتاری مجید افشا کنم و تسلیمی هائیکه قبلاً با دولت حزب دموکراتیک خلق در تماس بودند، در آمدن و گرفتاری مجید نقش داشتند، از آنها نام ببرم.<br /><br />شما فکر می کنید این را مردم افغانستان نمی دانند. کسانیکه با زنده یاد نادرعلی گرفتار می شوند، تمام شان اعدام می شوند، ولی یک نفرشان نه تنها که اعدام نمی شود، بلکه از زندان می برآید، حزب نماد را به دستور نجیب الله می سازد، آن هم به خاطر پنهان کردن جنایت خود، از مجید یک پوقانۀ انقلابی خودش و برادر زاده اش می سازد، ولی در حزب و خانوادۀ مجید کلکانی یکنفرهم پیدا نمی شود که دروغ های این انسان شرف باخته را بیرون بکشد و به خاطر ثبوت قول خود به نام یک جنایت کار دیگر کتابی می نویسد که مانند شما ذهنیت مردم افغانستان را در قسمت رفتن مجید کلکانی به مکروریان و تسلیمی های ساما پرده پوشی کند و تغییر بدهد و هم اینکه همسنگران اش کشته می شود و خودش زنده می ماند، تا این سوال در فکر مردم افغانستان نگردد. <br /><br />چرا آقای سیاه سنگ و آقای مهرین که از این قضایا بیخبر نیستند و در این قضایا صد در صد شریک بوده اند تا راجع به داوود و دیگران بنویسند، تاریخ کشته شدن و گرفتاری مجید کلکانی را با تاریخ تسلیمی های ساما و تاریخ نویسندگانی را که در زمان دولت نجیب الله تحت نام فرهنگ و فرهنگی با حزب دموکراتیک خلق همکار بودند و حتی شهامت عفو خواستن از مردم افغانستان را ندارند، راجع به این وآن می نویسند متوجه ریگ زیر دندان خود نیستند. <br /><br />قبل ازاینکه جنایت کشتن داوود و میوندوال را برملا بسازند، راجع به ساما که همه تاریخ آن گنگ مانده مانند کشته شدن زنده یاد قیوم رهبر که در وقت اساس که تروریست ها در هر کوچۀ پاکستان کمین گرفته بودند، چنین انسان شریف و انقلابی داخل لجنزار اشتباه و قتل می شود. مگر در کشتن او تنها دشمنان اش نقش داشت و اعضای ساما دست نداشته؟<br /><br />درخت می گوید: اگر دسته از خودم نمی بود، مرا تبر زده نمی توانست. همه میدانند که قیوم و مجید به اساس توطئۀ یک تعداد تسلیمی های ساما قربانی گردیدند، این مشت از نمونۀ میلیون ها سوال است که در سازمان ساما بی جواب مانده است. <br /><br />خانم نوشته های مرا به دقت بخوان و دست از سر مردم افغانستان بردار و بر زخم مردم افغانستان نمک پاشی نکن، من گاو شیری را از برج (!) می شناسم، آفتاب با دو انگشت پنهان نمی شود، پلوته بازی و پنهانکاری هم از خود حد و مرزی دارد.<br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... اگر صدیق راهی سادیست و عامل مصیبت نبود، چرا پس از من، زن دومش (کارا) وی را طلاق داد و اگر وحشی و مایهی مصیبت نبود چرا زن سومش (هیلی) که دختر مامایش بود و تفاوت فرهنگی هم نداشتند با تنفر و انزجار طلاقش داد و آقا امروز با قیافه ترسناک و مسخ شده که بیانگر درون گناهآلود وی است چون «تصویر دوریان گری» به آیینه نگاه کرده نمیتواند و از خود میگریزد...»</span><br /><br />خانم این مسایل شخصی و خانوادگی شما است، طوریکه تو استدلال میکنی اوهم ترا به صفت یک تازه خور می داند و میگوید من ازدواج قانونی کرده ام و زنم حتی بدون صیغه نظر به نوشتۀ خودش در کتاب «رها در باد» در زمانیکه زن من بوده، با کمال سعید روابط نامشروع داشته. اگر او بگوید و یا نگوید اعترف خود تو کفایت می کند و این دلیل تو سبب پاشاندن خانوادۀ خودت شده نمی تواند، چیزی گندم تر بوده و چیزی آسیاب کند. این نوع استدلال ها نه بدرد سیاست میخورد، نه به درد مردم افغانستان، افشاگری درست و حسابی کنید که به درد مردم افغانستان بخورد، مردم ما را دیگر دنبال نخود سیاه نفرستید!<br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... آقای مستعار نویس (سمون) مینویسد: « ثریا بهاء در کتابش ادعا میکند که احمدشاه مسعود تنها به خاطر نامه ای عاطفی وی جهت فرار خانواده اش از کشور با آن ها همکاری می کند و صدیق راهی تنها به مثل یک فرد اضافی و بی کاره (طفیلی) با آنها یکجا بوده است. حال آنکه در جای دیگری وی مینگارد که ابتدا مسعود در خینج و سپس استاد ربانی در پشاور یک گروه از ژورنالیستان اروپایی را جهت مصاحبه با برادر رییس جمهور وقت که به مجاهدین پناه آورده بود، دعوت کرده بودند...»</span><br /><br />مردم این جملات بالا را دلیل می گیرند و می گویند شخص مستعار نویس به نام سمون شاید به دستور ثریا بها در هشت صبح دُر فشانی کرده باشد، تا ثریا بها دست به نشخوار تکراری بزند. نویسنده بد کرده شناخت از احمدشاه مسعود نداشته، عاطفۀ او در قتل عام همسنگران خودش و کشتن ولی نعمت اش پهلوان احمد جان به همه معلوم شده و درعکسی که طفل را گوشمالی و شکنجه میکند، این طفل از ارتباط تو با احمدشاه مسعود با پدر سخن میگوید و مورد سرزنش احمدشاه مسعود قرار میگیرد، اگر به طفل تو احمدشاه مسعود عاطفه میداشت به توهم می داشت. <br /><br />همه میدانند که در فرهنگ ما افشأ کردن راز همسر جای ندارد، صدیق صدها بقۀ زنده را برگلو فرو برده تا راز خانوادگی اش افشا نشود و توهستی که از روابط نامشروع خود به افتخار پرده برمی داری، ولی صدیق نظر به فرهنگ مردم و وطن اش زبان تر نمیکند. به افشاگری خود تو که لنده های خود را بشمول ببرک در رقابت با اناهیتا افتخار کنان بیان میکنی، صدیق از شرم مردم سکوت میکند و ترس از این دارد که مردم افغانستان او را بصفت یک دیوس بشناسند. صدیق نوکر حزب خود بوده، نه نوکر وعلاقمند اقوام افغانستان، هر کاری که او در خارج و داخل انجام داده، بدون مصلحت تو و حزب دموکراتیک خلق نبوده و صدها دلیل قناعت بخش موجود است که کتاب به نامش نوشته شد. همه می دانند که مواد کتاب توسط تو داده شده، تنها خط و کتابت ازصدیق است که از ناچاری نوشته است.<br /><br />اگر مصاحبه ها صورت گرفته همه در تبانی با تو و خائنین ملی بوده، کورهم میداند که دلده شور است. اگر حکومت حزب دموکراتیک خلق دوام میداشت، ضرورت به طلاق و شارلتانی تو و صدیق نبود. کاری نکنید که صدیق مجبور شود بنام یک مستعار نویس پرده از روی فحشا بکشد و بنویسد زمانی که من این خانم را گرفتم، پردۀ بکارت خود را در باد رها کرده بود و با این افشاگری، روح نجیب الله در قبر ناراحت گردد که غیر مستقیم از روابط او با تو پرده برداشته شده. کفایت نمی کند که کمال سعید در از بین بردن پرده نظر به اعتراف خودت در کتاب «رها در باد»، غیر مستقیم متهم است در فرانسه زندگی میکند به خاطریکه به مسلک خود خیانت کرده مریض خود را مانند ناموس خود فکرنکرده، روی مجبوریت سکوت اختیار کرده، در قسمت ادعا های تو سکوت می کند، در حالیکه می داند نفرین تاریخ با تو یکجا شده، به ناموس یک انسان تجاوز کرده، او قبلاً به زن و خانوادۀ خود و خسر خود جمال خیانت کرده بود و زن اش به خاطر خیانت اش از او طلاق گرفته بود.<br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... بلی من در یونسکو با شمس آرینفر همکار و دوست بودم، وی که از چریکهای شهری مسعود بود از من خواست تا برای رهایی از ستم نجیب و خانواده اش نزد احمدشاه مسعود پناه ببرم، ولی به صدیق اعتماد نمیکردند که با تضمین من توانست در ختم برنامه با من همراه شود. <br /><br />در پنجشیر سه خبرنگار همیشه از اخبار جبهه گزارش تهیه میکردند و دعوت نشده بودند. پس از آن که مسعود جبن و ترس، دسیسه بازی و ضعف شخصیت صدیق راهی را دید، سخت از وی متنفر شد و در حضورش برایم گفت: مدیر صاحب جو دو خر را هم تقسیم کرده نمیتواند، چگونه با وی زندگی میکنی؟ در پاکستان احمد ضیا مسعود گفت: «ترا با کودکانت امریکا میفرستیم و این خاین بیرحم را دوباره نزد برادرش. اما من نگذاشتم و گفتم نجیب وی را میکشد. <br /><br />ربانی هم از دشمنی وی با نجیب استفاده ابزاری و سیاسی کرد و این بیخرد را در تلویزیون پاکستان نزد دشمنان فرستاد تا علیه برادر خود، داکتر نحیب موضعگیری کند و این خود باخته تلویزیون، دوست و دشمن را تفکیک نتوانست و با زشتترین کلمات و دشنامها برادر خود را کوبید و این افتخاری ندارد در امریکا، در رادیوی صدای امریکا از جنایات و آدمکشیهای داکتر نجیب سخن گفت که کلیپ صدای امریکا را در آخر صفحه میگذارم و بشنوید و خود داوری کنید.<br /><br />حال که پس از نشر کتاب (رها در باد) خود را در دامن آلوده خادیست ها رها کرده تا از وی حمایت کنند و سنگ نجیب را به سینه میکوبد و احمدشاه مسعود را دشنام میدهد و این بر میگردد به فرصت طلبیها و ناتوانی شخصیتی وی. سارنوال محمود آمر پنجشیر و مولانا محمد سعید آمر مالی مسعود در پنجشیر زمان جنگ و فرمانده دولت میر خان، خالد مالی و شمس آرینفر همه زنده اند و شاهد طفیلی بودن وی اند....»</span><br /><br />روباه را گفتند شاهد تو کیست، گفت دم من. کفایت نمیکند، همه می دانند که شمس آرینفر ازهمان غذای سازش کاری که برای فریب ملت افغانستان واصف باختری و رازق روئین درتبانی با تو تغذیه میکردند. شمس آرینفر از قماش این دو نابغۀ قلم بود و است که سرش یکجا و کون اش جای دیگر بند بوده و است و از او به دستور خودش نام می بری تا بر خود سند ارتباط و برأت بسازی وهم این ادعای تو ثابت میکند که بردولت حزب دموکراتیک خلق نورچشم بودی و جزئی ترین شک سر ارتباطات تو نداشتند وهم شمس آرینفر آنقدر نابغۀ سیاست بود که با جرأت با یکی از اعضای خانوادۀ آن جاسوس حرفوی بدون مشکل وهراس تماس میگیرد و راه رفتن اش را به پنجشیر نزد دیگر جاسوس فراهم می سازد. <br /><br />مستعار نویس مردم را گوسفند فکر نکرده، این توهستی که مردم افغانستان را نشناختی و گوسفند فکر کردی، بی حیایی، لچ خوابیدن در برابر چشمان مردم هم حد و اندازه دارد، اینکه به صدیق اعتماد نداشت و به تو اعتماد داشت، نمی دانم که تو چه نوع نمک مزه دار بودی، درهیچ قاموس این استدلال تو نمی کنجد انسان به این نتیجه می رسد که هرسه شما جاسوس دولت بودید که به دستور دولت با یک جاسوس شناخته شده در تماس بودید، کدام شهکاری نه شما زن و شوهر کردید و نه شمس آرینفر. این ادعای تو به این می ماند که دروغگو از خود حافظه ندارد، اگر کتاب را تو نوشته کردی، یکبار باز به کتاب مراجعه کن و این نوشتۀ خود را با نوشتۀ کتاب سر بده! <br /><br />گرچه در قسمت این حرفهای مسعود در قبل چیزهایی نوشته ام، اما باز هم تکرار میکنم اگر احمدشاه مسعود با تو روابط نامشروع نمی داشت و یا در سرخود روابط زنایی را نمی پرورانید، هرگز یک شوهر را در مقابل زن و خانواده اش خورد و خمیر نمی ساخت و نمی گفت که: مدیر صاحب جو دو خر را جدا کرده نمی توانی. <br /><br />صدیق فارغ دانشگاه حقوق کابل است و در زمان دولت شاه و یا داوود فارغ از فاکولته شده که استادان آن وقت نه رشوت می خوردند و نه واسطه را قبول می کردند. در خارج و داخل مملکت افغانستان ماموریت داشته حتی تا معاونیت بانک در داخل و در خارج ایفای وظیفه کرده است. <br /><br />احمدشاه مسعود در حقیقت فارغ دوازده بوده و چند ماهی در انستیتوت پلتخنیک درس خوانده و از ناتوانی جهاد را بهانه کرده به پاکستان رفته ومن با او از نزدیک شناخت دارم. او حتی در نوشتن یک خط ناتوان بود. او از روی کدام دانش خودش گفته که مدیر صاحب تو جو دو خر را جدا کرده نمی توانی؟! درحالیکه صدیق بالاتر از چوکی های مدیریت کار کرده و احمدشاه مسعود نمی دانسته که چوکی مدیرت از رتبه پنج تا سه است.<br /><br />معاون بانک چوکی رتبه می باشد، این کلمۀ مدیریت را از کجا اختراع کرده؟ این خود نشان می داده که از تشکیلات دولت داری احمدشاه مسعود مثل تو بی خبر بوده. اگر احمدشاه مسعود این حرفها را زده باشد، نیم کاسۀ رذالت زیر کاسۀ او بوده و از شهامت صدیق، خود تو در کتاب «رها در باد» چنین یاد میکنی: <br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... دعوای من وقتیکه با منشی سازمان اولیۀ وزارت معارف بر آمد، صدیق شنید و با شهامتی که داشت آمد تا دندان های منشی سازمان اولیۀ وزارت معارف را بشکناند...»</span><br /><br />او اگر در برابر حرفهای پوچ و احمقانۀ احمدشاه مسعود سکوت کرده، به خاطرهمدستی تو با احمدشاه مسعود ناچار بود، سکوت اش نشان می دهد که در یک تنگنا قرار داشته و از بی شهامتی اش نمایندگی نمی کند. به خاطر دارم کسانیکه به جرم زن گرفتار می شدند درتحقیق، زن میگفت این دوست شوهرم آن قدرشوهرم را در مقابل من خورد و خمیر ساخت و از خود چیز دیگری ساخت و از من چیز دیگری تا اینکه من به دام او افتادم وهم مرد اقرار میکرد که من از پهلوی این نوع ضعف ها سوء استفاده نمودم، تفرقه بین زن و شوهر انداختم تا به هدف خود رسیدم. ما میگفتیم که بی وجدان ترین انسان کسی است، که به ناموس یک شخص تماس غیر مشروع میگیرد و یا چشم می دوزد یا تفرقه اندازی میکند. <br /><br />مردان زنا کار می گفتند در بی غیرت ساختن و یا در تنگنا قرار دادن مرد، زن هم با من اگرهمکاری نمی کرد من جرأت چنین رذالت و بی وجدانی را نداشتم. راستی گفته اند تا ماچه سگ دمبک نزند، حد نرسگ باشد که زیر دم سگ را بوی کند. <br /><br />راجع به رذالت و وطن فروشی و همکاری با دولت خاین، از ربانی رهبر احمد شاه مسعود و احمد ضیاء برادر مسعود نام بردی و گفتی که صدیق را به مصاحبه در تلویزیون و رادیو و میدیا همین ها به دستور «سیا» و «آی اس آی» بردند. اگر این دو نفر نوکر آی اس آی پاکستان نمی بودند و به نفع پاکستان یک انسان را در تنگنا قرار نمی دادند، حیثت مملکت خود را و افغانیت خود را مد نظر می داشتند و یک مسلمان واقعی می بودند، این کار را نمی کردند که صدیق را جهت خشنودی و امتیاز گرفتن از دولت پاکستان و دستگاه جاسوسی سیا و آی اس آی دست و پا بسته به مصاحبه نمی بردند. خرهم می داند اگر تو و احمدشاه مسعود در این دسیسه دست نمی داشتید، پدر احمد ضیاء و ربانی این جرأت را نداشتند تا صدیق را به مصاحبه ببرند و خورد و خمیر سازند و به تو امر و دست آویز و اسناد گردد و با خیانت و کودتا سازی امتیاز از دولت پاکستان بگیرید تا دستگاه «سیا» سر شما اعتماد کند و به امریکا بروید. <br /><br />اینجا غیر مستقیم تو به خاین بودن و جاسوس بودن احمدشاه مسعود و برادراش احمد ضیاء مسعود و رهبر احمد شاه مسعود و رذالت های جاسوسی خود اعتراف میکنی و دست ناپاک خود را به خاطر برأت خود در دامن شوهر خود پاک می کنی و بعد از این رذالت ها به کمک دشمنان افغانستان به امریکا می روی. هنوزهم ماموریت تو خاتمه نیافته، شوهر را در چنگال سیا قرار داده او را مجبور به مصاحبه با رادیوی امریکا می کنی. هنوزهم دلت یخ نکرده با علی احمد، برادر اخترگل پنجشیری، پسران آقا محمد پنجشیری که کاویانی از جملۀ اقارب نزدیک پهلوان احمد جان می باشند، به فرانسه نزد احمدشاه مسعود می روی تا ترا باز مشت و مال کند، یار قدیم و اسپ زین کرده را بیاد یاران وهمسفران احمد شاه مسعود می آوری و ثابت میکنی در جوی ایکه آب رفته بازمی رود. <br /><br />څارنوال محمود آمر پنجشیر از همسنگران و همصنفان څارنوال های انقلابی بود که توسط بشیر بچه فرزند خواندۀ دگروال امیر محمد خان چهاریکاری که امروز موش مانند با دیگر څارنوال های انقلابی در المان لمیده تا روز آن برسد که دست شهیدان افغانستان کشان کشان این خائنین را که به نام حقوقدان جنایت های خود را پنهان کرده اند تا محکمۀ هاک کشاند. <br /><br />توهم میدانی و مردم افغانستان هم می دانند که مولانا محمد سعید آمر مالی مسعود در پنجشیر زمان جنگ یک دزد و قاچاقبر زمرد و هروئین فروش بود که پول نامشروع که با پاره کردن قلب کوه های سر به فلک که غیر فنی به خاطر جیب خودشان دست به سینه پاره کردن معدن می زدند. اگر این اشخاص شاهد طفیلی بودن صدیق راهی باشند خود این اشخاص وطن فروش کمتر از یک طفیلی و تحمیل شده بر مردم افغانستان نیستند و این اشخاص که فرمانده دولت میرخان، خالد مالی و شمس آرینفر همه زنده نفرین شدۀ تاریخ می باشند که ترا حمایت میکنند و در یخن اقوام افغانستان می اندازند و به تو خاین جرأت می دهند که به مردم افغانستان حیوان و گوسفند خطاب کنی. یک کمی شرم کن و به خاطر گوسفند خطاب کردن به ملت افغانستان، از مردم شریف و با غرور افغانستان معذرت خواهی کن!<br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... اما شما یادداشت نویس زن ستیز، با نشر (رها در باد) بر دهن من مهر خاموشی می کوبید و از نفوذ اندیشه ای من می هراسید چون مردم را فریب داده اید و نمی خواهید فریب تان آشکار شود، نگران هستید؟ من کتاب چند بعدی (رها در باد) را با انگیزه ها و ویژگیهای ادبیات فمینیستی که در واقع سوگنامه ی زنان کشور ماست، سوگنامه ی نادیه انجمن هاست و صدای ستاره هاست که گوش و لبان شان بریده میشود، نگاشته ام. اگر چند زن سرنوشت دردناک خویشتن خویش را بنویسند، تاریخ واقعی بردگی و ستم پذیری زنان و ستمگری مردان و در فرجام تاریخ ستم ستیزی و مبارزه زنان ما نگاشته خواهد شد. درک محتوای انسانی کتاب رها در باد برای یادداشت نویس زن ستیز دشوار است...»</span><br /><br />واقعیت گویی، زن ستیزی نیست. زن و یا مرد آنچه که است خود را همان طور جلوه دهند، نه اینکه خرامش یک چیز و مرامش چیز دیگر باشد. آن کسی که چرندیات ترا که در حقیقت خواستی با نوشتن این کتاب فکر مردم افغانستان را به جنایت های کوچک متوجه سازی و جنایت های بزرگ حزب دموکراتیک خلق را مردم فراموش کنند. کسانیکه بر دایرۀ تو رقصیده اند و از صف ملت خود دور شده اند، از دماغ شان بوی شیر می آید، بجائیکه نویسنده باشند از تاریخ وطن خود آگاه و در قسمت گذشته و ارتباطات تو با دستگاه های جاسوسی دنیا خبر باشند، تاج ملکۀ انگلیس را برسرتو می گذارند و خود را قسمی وانمود می کنند که ماستیم که کوه ربوده شده الماس را دوباره بدست آوردیم. بر سرملکۀ فیمنست های وطن زدیم، ولی این را نمی دانند که با نقد کتاب «رها در باد»، جنایات اصلی حزب دموکراتیک خلق را پنهان کرده اند و آب زیر پلوان شالی رذالت سرازیر نموده اند. <br /><br />کسی که از تاریخ وطن خود و از سوانح نویسندۀ کتاب «رها در باد» خبر نباشد، از روی احساسات کاذب جوانی خارهای مغیلان را گل های بوستان ببیند، ملامت به خاطر نادانی و بی خبری نیست و نه نوشته های شان قابل نقد است. پرتو نادری که یک نویسندۀ شناخته شده است، به خاطر خود خواهی و پاس نمک چند روزی که در اتحادیۀ نویسندگان و دفاتر فرهنگی حزب دموکراتیک خلق راجع به نویسندۀ کتاب «رها در باد» و کتابش در فشانی کرده بود، ایجاب میکرد که دهن قلم اش را باید پاره کرد، که این کار از طرف من صورت گرفت و ضرور نیست که یخن بدست چغله و پغله به نام نویسندگان نا بالغ داد. <br /><br />بگذار که بنویسند و مَشک های کفیده را چربوی خوک پُر کنند تا خانم ثریا بها به خاطر درد جان اش از آن چربوها استفاده کند. خانم اگر تو ترس داری که در قسمت بزرگان حزب دموکراتیک خلق افشاگری کنی، واضح بنویس، من که در زیر دندان خود ریگ ندارم!<br /><br />پايان</span></span><br /> Sun, 14 Dec 2014 20:41:05 http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=341&forum=1 نقدی بر مقالهء: کتاب «رها در باد»، در تيررَسِ انتحاری های رسانه ای روزنامهء 8 صبح (قسمت اول) [توسط Najib Roashan] http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=340&forum=1 مقالات جديد: دور دوم نشرات«آزادی»::: نقدی بر مقالهء: کتاب «رها در باد»، در تيررَسِ انتحاری های رسانه ای روزنامهء 8 صبح (قسمت اول)<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="font-size: x-large;"><br />نقدی بر مقالهء:</span><br /><span style="font-size: x-large;"><span style="color: #0000CC;">کتاب «رها در باد»، در تيررَسِ انتحاری های رسانه ای<br />روزنامهء 8 صبح</span></span><br /><span style="font-size: large;">(قسمت اول) </span></span> </div><br /><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: medium;">سيد موسی عثمان هستی - کانادا:<br /><br />هر کس می خواهد که حقانیت خود را ثابت کند، این یکی ازخصلت های انسانی هر فرد است وهم انسان ها در فکرهمین هستند که از هر تیررسی که فیر میکنند، دیگران هم از همان تیررس برجانب مقابل اش فیر کند. نویسنده های خائن و صادق، فهمیده و نافهم می نویسند و به جان قلم یک دیگر می افتند، حتی تا سرحد دشمنی. <br /><br />همه، نوشته های یک نویسنده را میخوانند و در نزد خود و در توان و فهم خود قضاوت میکنند، ولی در قضاوت خود دیگران را شریک نمی سازند و یا توانمندی شریک سازی دیگران را ندارند. اما کسانی هم هستند که نوشته را میخوانند و آنرا بی طرفانه یا مغرضانه به نقد می کشند و جهت خواندن دیگران به رسانه های همه گانی ارائه میکنند تا دیگران هم حق نظر داشته باشد. یا کسی پیدا می شود که نقد نویسنده را نقد کند و یا پیدا نمی شود و سرنوشت نوشته کور گره می خورد و بشکل یک نظر باقی می ماند و یا بعد از سالها نظر کسی به آن نوشته می افتد و شوق نقد به سرش می زند. نویسنده و منتقد نوشته را نمی شناسد، نوشته چندین سال و قرن ها که خوابیده، با نقد خود جان تازه می دهد که این را نه تنها نقد، بلکه جزء تاریخ هم گفته می توانیم.<br /><br />نقد یا حلاجی کردن:<br /><br />حلاجی چه است؟ حلاجی یک ماشینکیست که از سر تا پا از چوب ساخته شده، زمانیکه انسانها زرع پخته را دانستند، دست به اختراع چنین ماشینی زدند که پندانه را از پخته جدا میکند و به خاطر خوب کار کردن اش، صابون را در قچک های آن می زنند که بدون اشکال کار کند. این حلاجی هم خوب کار می کند و به پندانه اجازه نمی دهد که با معلوچ یا پختۀ پاک یکجا شود، ولی بعضی وقت ها خوب کار نمیکند و دانۀ پندانه با پختۀ پاک شده از بین قچک حلاجی عبور میکند. <br /><br />این ماشین چوبی حلاجی، مانند همان نقد ادبی است که یا کار پاک و بیطرفانه میکند، یا کار ناپاک که پندانه را با پخته یکجا از داخل قچک های قلم خود خارچ میکند. این نوع کار کرد نشان می دهد که مانند نقادی است که بیطرف نیست. تصفیۀ درست حلاجی یا نقد پاک، سود فراوان در جامعه دارد و از تصفیۀ ناپاک کار گرفته نمی شود، پخته و پندانه به حال خود باقی میماند، مثل همان منتقد مغرض است که واقعیت ها را از کذب جدا کرده نتوانسته است. <br /><br />وقتیکه میگوئیم نقد درست در بالا بردن آگاهی نقش خوب ایفا میکند، بازهم کار خوب حلاجی را مثال می آوریم. زمانیکه حلاجی خوب کار کند، پندانه و پختۀ خالص را از هم جدا کند، پخته را چرخۀ تار می سازد و تار را جولا ها تکه می بافند و یک تولید خوب به نفع انسان ها است و از پندانۀ جدا شده از پخته تیل کشیده می شود، صابون ساخته می شود و به خاطر استفادۀ انسانها و هم تفالۀ آن پندانه کنجاره به خاطرخوراک حیوانات درست میگردد و در تندرستی حیوانات نقش بهتر دارد که سود اش به انسانها هم می رسد. <br /><br />این مقدمه چینی به خاطر چه بوده؟<br /><br />نوشتۀ خواندم از خانم ثریا بها، نویسندۀ چیره دست و فیمنست مشهور وطن ما. عنوان نوشتۀ خانم چنین بود ( کتاب «رها در باد» در تیر رس انتحاریهای رسانه ای روز) که هدف اش یکی از نویسنده های هشت صبح بود. <br /><br />نویسندۀ منتقد و جانب مقابل خود را، خانم ثریا بها به خاطرمستعار نویسی، در نوشتۀ خود کمی فشارهم داده بود و حق هم داشت که اگر نویسندۀ مستعار نویس بی وجدان بوده، حق اش به دست اش می رسید. در یک جامعۀ دموکراسی که تلویزیون طلوع آن هر روز، نه تنها تنبان سیاسیت مداران را میکشد، بلکه سنتراج زنان شان را هم به سرشان می بندد و مسؤول هشت صبح یکی ازهمین مفصرین و تحلیل گران تلویزیون طلوع و دیگرتلویزیون ها میباشد و تا امروز کسی به مسؤول هشت صبح نگفته که خال بالای ابروی تو است و بر اساس این تجربه، هشت صبح نباید نوشتۀ مستعار نویس را که شهامت نام بردن از خود را نداشته است و با نام مستعار نوشته را به نشر میرساند و ارزش نقد را به صفر تبدیل میکرد و به نویسندۀ کتاب «رها در باد» مجال سفسطه سرایی میداد تا موجود ناچیز تاریخ زده، باز سر زبان ها می افتاد.<br /><br /> گرچه اکثر خوانندگان مقالۀ هشت صبح به فکر این هستند که، این مستعار نویس از دوستان خود ثریا بها بوده و ثریا خواسته است که بعد از سکوت سید موسی عثمان هستی که کتاب «رها در باد» را به نقد بیطرفانه کشیده بود و کتاب را در انزوای عمیق و خاموش برده بود، دوباره سر زبانها قرار بگیرد، تا ذغال بدنامی حزب دموکراتیک خلق شاخۀ پرچم فروزان گردد، که خود خانم بها هم جز بدنامی تاریخی و یکی از فعال ترین زنان حزب پرچم بوده، حتی زمانیکه جز یک خانوادۀ قاتل اقوام افغانستان بوده، نقش جنایت در تاریخ حزب دموکراتیک خلق دارد، بی تردید در آن جنایت شریک بوده است.<br /><br />کشته شدن زنده یاد شاپور که یکی از مؤسسین جنبش روشنفکری جریان شعلۀ جاوید بوده وهم در دستگیری و کشته شدن زنده یاد مجید کلکانی یکی از مؤسسین سازمان ساما، این خانم نقش داشته که شما می توانید بخوانيد که چگونه اين خانم با خیمه شب بازی ها و داستان جالبی را به خاطر برأت خود در کتاب «رها در باد» بکار برده است. بخوانید و قضاوت کنید که این داستان سازی های خیالی در آن کتاب، چقدر بی پایه و خنده آور است. <br /><br />وقتیکه این خانم خود را جدا از جاسوسی حرفوی آنها، خانوادۀ جاسوس حرفوی می داند، دو مرتبه به دستور دستگاه جاسوسی «خاد» با شوهرش که برادر داکتر نجیب الله است، درغرب پناهندگی می دهد و بعد از ختم ماموریت جاسوسی دوباره به وطن بر میگردد، ولی آب از آب تکان نمی خورد و مردی در دستگاه جاسوسی و اداری و قضایی حزب دموکراتیک خلق پیدا نمی شود، که بگوید که خال بر سر ابرو و لب داری، چرا برخلاف سیاست دولت مستعمرۀ روسی پناهندگی دادی؟<br /><br />این داستان را اگر در کتاب «رها در باد» بخوانید، آن وقت صد در صد میگوئید که این خانم نه تنهاعضوحزب دموکراتیک خلق بوده، بلکه یکی از شارلتان های دستگاه جاسوسی خاد حزب دموکراتیک خلق هم بوده است. <br /><br />مهارت این خانم در جلب و جذب نخبگان وطن و همکار ساختن با حزب دموکراتیک خلق در کتاب «رها در باد» میخوانید که محترم واصف باختری و محترم آقای رازق روئین را این خانم چطور در دام دولت حزب دموکراتیک خلق می اندازد که این یوغ بدنامی تاریخی بر شانۀ نخبگان همکار حزب دموکراتیک خلق در لباس بی طرف باقی می ماند که حتی شرافت سیاسی و قلمی آنها را زیر سوال می برد، که این نخبگان جرأت این را امروز ندارند که از خود دفاع کنند و بنویسند چطور در دام همکاری با حزب دموکراتیک خلق افتادند و به جای اینکه از خود دفاع کنند، افتخارهم میکنند و نه تنها خودشان، بلکه حامیان شان هم به آنها محفل میگیرند و وطن فروشان در آن محافل حضور پیدا میکنند، یکدیگر خود را حاجی صاحب میگویند و بدنامی تاریخی خود را پشم فکر میکنند که این نوع بازی بی شرمانه، توهین بر تمام اقوام افغانستان است. <br /><br />قسمی که در کتاب «رها در باد» از رازق روئین و واصف باختری نام می برد، نشان می دهد این خانم هم از دوستداران «شعلۀ جاوید» بوده و در قتل، کشتار و گرفتاری شاهپور اینها نقش نداشتند، بلکه تنها همکار بودند و همان طوریکه همه میدانند بعضی وقت ها جاسوسی مانند چوب دو سره بوده که بر فرق خود جاسوس هم میخورد. قلم جاسوسان هم کمتر از چوب دوسره نیست، هر قدر جاسوس کوشش کند که خود را برأت بدهد، در لابلای نوشته، لکه های دامن قلمش نمایان می شود، که حتی کور ترین و احمق ترین خواننده قبول کرده نمی تواند. نویسنده جان کتاب «رها در باد»، همیشه در نوشته و سخنان، چنان خود وانمود کرده که از جملە ای مردمان بندۀ بی دخل است.<br /><br /><div style="text-align: center;">خون ناحق دست از دامان قاتل برنداشت + دیده باشید لکه های دامن قصاب را</div><br /><br />حالا می پردازیم به عنوان نوشته که خیلی زیبا است و در سایت «حماسۀ زن»، سایت خود خانم به نشر رسیده و نوشته ایجاب موشگافی بیشتر را میکند، نویسندگان ایکه احساس مسؤولیت در برابر مردم افغانستان دارند، باید گره های کور کتاب «رها در باد» و هم گره های خوش بینانه و مغرضانه منتقدین اين کتاب توسط منتقدین چیره دست باز گردد تا کارکرد های اعضای حزب دموکراتیک خلق، خصوصاً شاخۀ پرچم باز شود و به قضاوت مردم افغانستان و نویسندگان و منتقدین احساساتی و بی خبر از تاریخ مهین شان که کتاب «رها در باد» را عرق جبین شرافت خود و تاریخ خیالی اقوام نجیب افغانستان با نقدهای خیالی خود ساخته اند، نه به شکل گوش تابی، بلکه به شکل واقعیت و منطق درست و با داشتن یک وجدان سالم و بیطرفانه، تحت زره بین و موشگافی قرار گیرد. <br /><br />نوشته های کتاب «رها در باد» به فرق روان است و بايد با نقد سالم، به پا روان گردد، تا دروغ های شاخدار این کتاب داستان گونه، روزی به تاریخ مبدل نگردد و مأخذ نوشته های بی خبران نشود. <br /><br />این کتاب در افشا گری های خود، غیر مستقیم سبب برأت حزب دموکراتیک خلق شده و با ضربه زدن یک خانواده، خواسته تمام جنایات و کثافات حزب دموکراتیک را در دامن یک خانواده پاک کند و دیگران را غیر مستقیم برأت دهد. اگر کتاب «رها در باد» به دقت خوانده شود، جز از خانودۀ داکتر نجیب الله که خود این خانم در جنایات آن خانوده نه تنها شریک بوده، بلکه، حمایت گر آن جنایات نيز بوده، چيزی بيش ندارد. <br /><br />کتاب «رها در باد» را می توان بهترین مدافع حزب دموکراتیگ خلق گفت، زيرا به غیر از نجیب الله، از واقعیت های عینی و از جنایات آشکار ديگر اعضای بیروی سیاسی، اعضای کمیته مرکزی، شورای انقلابی، کمیتە های ولایتی، شهری و از جنایات رئیس های زون ها و سران اردو، پولیس و سران «خاد»، رهبران سازمان جوانان و زنان و از جنایات اعضای خلق در این کتاب، نام برده نشده است، خریطۀ بکس قلم خود، خانوادۀ نجیب الله را ساخته است. در این جای شک نیست که این خانواده جنایت کرده، مگر دیگران جنایت نکرده اند؟! <br /><br />این خانم خواسته با کوتاه قلمی خود، جنایت های خود را پرده پوشی کند و در کتاب «رها در باد» در برابر جنایت ها بصورت یکسان برخورد نکرده است. از طرز نوشته معلوم می شود که خانم ثریا بها، قسمی وانمود کرده که گاو سر گاومیش شهزاده است، در حالیکه هردو گاو اند. <br /><br />دوستان نوشته های مرا با نوشته های صدیق شوهر قبلی ثریا بها بخوانند، که آنچه راخانم ادعا می کند، صدیق راهی با اسناد تکرار وارد میکند. نوشتۀ من و راهی روزنۀ خوب به منتقدین شده می تواند وهم با مرور مکرر نوشته های ما، ما را نقد کنند. من مخالف نقد نیستم، در صورتی که عادلانه و بیطرفانه باشد و مغرضانه نقد نشده باشد. <br /><br />اگر به گفتۀ ثریا بها، که صدیق را در مقابل زن اش خلاف فرهنگ افغانی، احمدشاه مسعود چنين گفته باشد که: مدیر صاحب جو دو خر را جدا کرده نمی توانی، از مظلومیت صدیق به جذب ثریا بها به خاطر رزالت خود اش و تفرقه اندازی در بین خانوده که این یک رذالتی بوده که از طرف احمدشاه مسعود صورت گرفته، حتی کودن ترین انسان می داند که چه نوع نیم کاسۀ رذالت زیر کاسۀ حرفهای احمد شاه مسعود بوده. <br /><br />حالا نوشته های صدیق را اگر کسی بخواند و وجدان داشته باشد، خواننده اعتراف می کند که صدیق شوهر قبلی ثریا بها، توانمندی تقسیم جو دو خر را داشته و واقعیت ها را افشا کرده که بهترین کمک به منتقدین کتاب «رها در باد» شده می تواند. <br /><br />در همین نوشته، جملۀ احمقانه و دور از فرهنگ افغانی و مغرضانۀ احمدشاه مسعود، با منطق قلم درخشان و آفتابی می سازیم که در شناخت احمدشاه مسعود، کسانی که فریب خورده اند و این مار آستین را نشناخته اند، دیگر فریب نخورند. نه باید به خاطر دفاع از صدیق قلم کش کرد، چون صدیق هم از جملۀ اعضای بدنام حزب دموکراتیک خلق بوده و هنوز هم آن فریاد را سرمیدهد، مانند ثریا بها و دیگر جنایتکاران حزب دموکراتیک خلق از مردم افغانستان معذرت نخواسته اند، سه نفر از اعضای بیروی سیاسی که از مردم افغانستان معذرت خواسته بودند، به اثر فشار دیگرخائنین، تف خود را دوباره لیسیدند. بخاطر اینکه صدیق در کتاب «رها در باد» مانند تخته تصويری است که توسط سربازان بخاطر پخته شدن نشان دست شان به کار برده می شود، در حالیکه صدیق در کارهای خوب و بد ثریا بها شریک بود. <br /><br />یک حرف از خوبی های صدیق در این کتاب دیده نمی شود، همان طوریکه ابوجهل کاکای حضرت محمد(ص) دست پاک اسلام گردیده، صدیق و خانواده اش هم دست پاک کتاب «رها در باد» گردیده که این روزنه قابل باز شدن است و بهترین شناخت در قسمت نویسنده اين کتاب شده می تواند. «... تلاش برای نابودی یک اندیشه، مرگ آن اندیشه نیست و تلاش برای خاموش کردن صدایی، ترس از توانایی آن صداست...» <br /><br />من با این دو جملۀ بالا که در نوشتۀ خانم ثریا آمده که از هرجا گرفته یا از چپ و یا از راست همنوا هستم، بشرط آنکه چیزی که خانم ادعا می کند، درهمان چوکات قرار گرفته بتواند و ثابت کند که صدای رسای خانم سبب ترس رقیبان قلمی او شده، ولی این را خانم ندانسته: چیزیکه در دیگ بود در کاسه برآمد، حالا صداهای کون پارگی سبب ترس نمیشود.<br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... شیوه نگارش یادداشت نویس از همان دست اتهامات انتقام جویانه و دفاع نامشروع صدیق، برادر رانده شدۀ نجیب است که پیوسته همین گونه متنها و دشنامها را در سایتهای خادیستها علیه کتاب (رها در باد) به نشر می رساند...» </span><br /><br />به نظر من دفاع از صدیق، دفاع از حزب دموکراتیک خلق و دفاع از شخص ثریا بهاست. غیر مستقیم واقیعت هایی را که صدیق برملا کرده، کسی که وجدان دارد انکار کرده نمی تواند. تنها توهستی که از سر خر جهل خود پائین نمی شوی. چون کشمکش های تو و صدیق به یک زخم ناسور تبدیل شد، که نه تنها خود تو، بلکه اولاد های تو و صدیق مؤفق به این تداوی شده نمی توانید، این کشمکش ها یک تاکتیک سیاسی است که هردو میخواهید مردم افغانستان را مصروف نگهدارید و بر جنایات خود و حزب دموکراتیک خلق پرده کش کنید. <br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... فرهنگ واپس گرای زن ستیز و گرایش های تباری نژاد پرستانه، بستر مناسبی برای نشر این گونه متن های ضد زن و تبارگرایانه و بی محتواست. ارزش آن را ندارد تا به همه جعلیات آقای یادداشت نویس بپردازم، مشت نمونه ای خروار را بر میگزینم؛...»</span><br /><br /> خانم محترم، در کدام نوشتۀ شما این نوع جملات تکراری دیده نمی شود، که تکرار این نوع نوشته های بیمارگونه به فکر خوانندگان قلم شما باعث پرده کشیدن بروی جنایات اعضای حزب دموکراتیک خلق شده می تواند؟! این نوع محاسبه ها ایکه تو چه کردی و من چه کردم، دیگر با این نوع جملات تکراری مردم افغانستان فریب نمی خورند، جملات تو برای مردم افغانستان خسته کن شده، اگر چیزی نو در چانته و خورجین فکری خود دارید، ارائه کنید.<br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... اما آنچه یادداشت نویس را به جنون کشانده، چاپ سوم (رها در باد) از سوی انتشارات امیری به تیراژ ۴۱۱۱ جلد با صحافت بسیار زیباست. کمتر کتابی در یک سال سه بار تجدید چاپ شده و تاکنون از سوی بهترین نویسندگان ما نقدهای فراوانی در باب (رها در باد) نوشته شده است که سپاسگزارم...»</span><br /><br />خانم عزیز، این را مردم افغانستان دانسته اند که ناشرین کتاب به خاطر فروش کتاب که در وطن ما خواننده کمتر دارد، به خاطر تشویق خواندن کتاب صد جلد نشر میکنند ولی در کتاب ارقام تیراژ را بلند می برند، که این استدلال تو نزد کتاب فروشان و مطبعه های چاپ افغانستان یک ادعای بی پایه و یک شوخی بیش نیست و اگر حرف شما راست هم باشد، جنایاتی از طرف شما اعضای حزب دموکراتیک خلق درحق ملیت های افغانستان شده، به مجردی که یکی از ملیت های افغانستان می شنود که در فلان کتاب در قسمت حزب دموکراتیک خلق نوشته شده، به خاطر مرموز داری که در حکومت شما حکم فرما بود، مردم افغانستان بیش از اینکه بدانند که رازهای مرموز در کتاب موشگافی شده و نویسندۀ کتاب دارای چه نوع شخصیت است، کورکورانه کتاب را می خرند که اگرخریدار این کتاب زیاد شده باشد، دیگر انگیزۀ وجود ندارد.<br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... یادداشت نویس در مورد زمان مشروطه خواهی پدرم و تقسیم بندی فصلها، چرند گفته و برای بی ارزش جلوه دادن کتاب بخش بندیهای من درآوردی و نقل قولهایی جعلی از کتاب کرده که با ادبیات، شیوه نگارش و محتوای کتاب مغایرت دارد. از آن همه بخشهای جالب و مهم کتاب و زندگی شکوهمند نویسنده در جبهه ای پنجشیر در زیر رگبار آتش چیزی نمیگوید و شتابزده به سوی هدف اصلی خود می دود که همان تمرکز به برأت دادن جنایات و ستمگری برادر نجیب (صدیق راهی) است....» </span><br /><br />خانم عزیز، هرکس در افغانستان زندگی کرده باشد، احترام خاص به سعدالدین خان بها داشته. ببرک و اناهیتا نه تنها که به او احترام داشتند، بلکه شما را هم مانند گل سرسبد تا آمدن نجیب الله نگهداری کردند و شما و برادرتان همایون بها تا آخر سقوط حزب دموکراتیک خلق در شعبۀ عدل و دفاع حزب دموکراتیک خلق گل سرسبد بودید، چون رفتن تو و صدیق یک سازش بین نجیب الله و احمدشاه مسعود بود، کسی به همایون بها نگفت که خال بالای ابروی خود داری و اگر نویسنده چتلی قلمی را قی کرده باشد و از صدیق دفاع کرده باشد، خود را محکوم تاریخ ساخته، شما و صدیق نزد مردم افغانستان گل یک باغ هستید که آن باغ حزب دموکراتیک خلق است. <br /><br />اینکه خود را قهرمان در جنگ های پنجشیر قلمداد کرده اید، من سخت نمی گیرم، شايد شوخی کرده باشید. زمانیکه شما به پنجشیر رفته بودید، پیش از شما آقای محتاط چندین مرتبه به پنجشیر رفته بود و با احمدشاه مسعود دیده بود وهم جاسوسان دوطرفه کاکای احمدشاه مسعود، دستگیر پنجشیری، جان پنجشیری، میرداد خان پنجشیری در بین احمدشاه مسعود و دولت حزب دموکراتیک خلق رابط های خاینانه بودند.<br /><br />همه اقوام افغانستان از آن دید و بازدید ها خبر داشتند، آن دید و بازدید ها، منجر به مجلس شرمگین تاریخ زدۀ «جبل السراج» شد که این خیانت تاریخی در تاریخ افغانستان و مانند پروتوکول احمدشاه مسعود به خاطر باز نگهداشتن تونل سالنگ درج تاریخ است، که هیچ منطق نداشته و حتی مورد قبول خائنین اقوام افغانستان نبوده، به شمول همفکران اش حزب اسلامی و دیگر احزاب اسلامی، این پروتوکول روس و احمدشاه مسعود را تقبیح میکنند. <br /><br />زمانیکه تو در پنجشیر بودی، جنگ وجود نداشت، مسعود تیاری به آمدن کابل می گرفت، امید است روزی آقای محتاط مجلس هائیکه به دستور نجیب الله با مسعود داشت را افشا کند که خیال پلوهای توهم نقش بر آب گردد. <br /><br />(ادامه دارد)</span><br /></span> Sun, 14 Dec 2014 20:22:54 http://azadi.dk/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=340&forum=1