Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 49 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCoreConfig() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 91 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 28 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 29 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsPreload::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 50 Strict Standards: Declaration of XoopsCacheFile::write() should be compatible with XoopsCacheEngine::write($key, &$value, $duration) in /customers/0/7/3/ on line 308 Strict Standards: call_user_func() expects parameter 1 to be a valid callback, non-static method ProtectorCorePreload::eventCoreIncludeCommonStart() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 140 Strict Standards: Non-static method Protector::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 12 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 60 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 68 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::load() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 75 Strict Standards: Non-static method XoopsLoad::loadCore() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 71 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 76 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 Strict Standards: Non-static method XoopsLogger::getInstance() should not be called statically in /customers/0/7/3/ on line 374 آزادی :: انجمن صلح - آزادى - رفاه همگانى :: ماژول انجمن های برنامه مدیریت محتوای زوپس Wed, 21 Mar 2018 05:08:22 CBB 3.08 مقالات آزادی fa آزادی :: انجمن 92 52 روايت های قومی افغانستان به رويت نشانه شناسی فرهنگی (قسمت سوم) [توسط Najib Roashan] تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی::: روايت های قومی افغانستان به رويت نشانه شناسی فرهنگی (قسمت سوم)<br /> <br /><div style="text-align: center;"> <span style="color: #0000CC;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="font-size: xx-large;"><br />روايت های قومی افغانستان</span><br /><span style="font-size: x-large;">به رويت نشانه شناسی فرهنگی</span><br /><span style="font-size: large;">(قسمت سوم)</span><br /><br /><span style="font-size: x-large;">پشتون و پشتو *</span></span> </span> </div><br /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;">سيد حميدالله «روغ» - آلمان:<br /><br />جناب هاشمیان لطف می فرمایند:<br /><br />« آقای روغ می گویند: «بحث هایی که ما تا کنون در ریشه شناسی دو کلمهء پشتو و پشتون کرده ایم، قناعت بخش نیستند ... من نفهمیدم که درین کلمهء «ما» چه کسانی شامل و بحث کرده اند؟ آیا کدام زبانشناس و یا ریشه شناس درین «ما» و درین بحث شامل بوده است؟پس اسم و هویت وی معرفی شود!!...»<br /><br />عرض کنم که درمیان زبانشناسان، ما فقط یک "واسطه" داریم، وآن شخص خود جناب هاشمیان هستند؛ و در جایی که آثار و تحقیقات کاملاً بدیع جناب شان در دسترس ما هستند، نا شکری است که به کدام آدرس دیگر مراجعه کنیم؛<br /><br />خوب؛<br />خود جناب هاشمیان دررابطه با منشاء کلمهء «پشتون» لطف می فرمایند:<br /><br />«پسوند "ون" هرگاه بدنبال اسم خاص بیاید، در زبان پشتو اسم صفت می شود:<br />خلاص + ون = خلاصون<br />پخت + ون = پختون<br />در ولایت کنر شهری وجود دارد بنام /پشت/که از قدیم ترین ایام محل زیست پختون ها بوده است....»<br />جناب هاشمیان که در زبانشناسی«صلاحیت علمی و مسلکی» دارند، خود جناب شان می نویسند که پشتون اسم خاص نیست، بل اسم صفت است؛<br /><br />یعنی اگرخلاصون را/از روی سهولت/ به "خلاصی"و یا "خلاص گری" و یا "خلاص گیری" ترجمه کنیم؛ پس به روایت جناب هاشمیان معنای کلمهء پختون هم می شود: " ُپختی" ویا " ُپخت گری" و یا " ُپخت گیری"؛<br /><br />آیا جناب هاشمیان حقیقتاً متوجه بوده اند که دقیقاً چنین منظوری داشته اند؟؟<br />جناب هاشمیان لطف می فرمایند:<br /><br />«....کلمهء افغان از شمال افغانستان ازمنطقهء خراسان توسط عرب ها از کلمهء اوستایی "اپگان"ساخته شده است؛ اما ریشه کلمهء پشتون از مشرق افغانستان از آثار زبان سانسکریت کشف شده است؛<br />اپگان اوستایی درخواهر زبانش سانسکریت،هویت قومی به نام" پگهت" و"پکت" ثبت شده است؛و این دوکلمه بسیار شباهت دارند؛ یعنی صوت"ن" اوستا به صوت"ت" در سانسکریت بدل شده و صوت "ا" اوستا به صوت"هه" درسانسکریت تغییر یافته و این نوع تغییرات در همه زبان ها دیده می شود؛<br />این بود توضیحی از زاویهء معیار های علم زبانشناسی که چرا یک قوم دو نام دارد؛ پشتون و افغان.....»<br />ایتور اس صایب این توضیح که از کدام معیار ها آمده باشد، به جای خودش ، اما این توضیح حقیقتاً «زاویه» دارد !!<br /><br />خراسان کدام "منطقه از شمال افغانستان" نه بوده است؛ خراسان، یک نام قدیم است، و پیش از تأسیس افغانستان نام سرزمینی بوده که تا عمق ایران کنونی گسترده بوده است و در زمان خلافت عباسی یک ایالت این خلافت بوده است؛<br /><br />کلمهء «اپگان» یک کلمهء "اوستایی" نه بوده است، بل یک کلمهء"ساسانی" بوده است و/بگمانم/ در کتیبهء "تخت جمشید" مذکور است؛<br /><br />وقتی ما می گوییم «ازشمال افغانستان» باید بدنبال بنویسیم که مقصد ما کجا است؟ و ما دلیلی نه داریم که بگوییم کلمهء افغان ازمنطقهء خراسان توسط عرب ها ساخته شده است!! وعرب ها به مردم و به سرزمینی برخورده اند که "اپگان" نامیده می شده اند، وعرب ها اینان را "افغان" نامیده اند!! این یک بیان بی پایه و بی معنا است؛<br /><br />وقتی عرب ها وارد افغانستان شدند، فارس و کتیبه های آن در عقب شان مانده بود، و ما هیچ مآخذی نه داریم که شهادت بدهد که در آن زمان کدام مردم و کدام سرزمین بوده که «اپگان» نامیده می شده اند؛ این ها قصه پردازی های واهی هستند. هرگاه مقصد از «اپگان»، قبایل پشتون بوده باشد، پس ما مأخذی نه داریم که شهادت بدهد که عرب ها اصلاً با قبایل پشتون مواجه شده اند؛ قبایل پشتون نه از طریق عرب ها، بل بسیار پسانتر ازطریق ترکان غزنوی اسلام آورده اند؛ مطابق به العتبی وبیرونی وابن اثیر پشتون ها و غورها تا قرن دهم «کافر» بوده اند و در قرن دهم به وسیلهء محمودغزنوی به دین اسلام گرویده اند[1]؛ و مردمان مشرقی افغانستان در قرن 16 و 17 در دوران گورگانیان اسلام آورده اند؛<br /><br />وهرگاه مشابهت لفظی اساس قرار داده شود، پس کلمهء افغان باید بارنخست درمتون هندی[2] ظاهرشده باشد، همان «اسوا گانا» که مرحوم کهزاد نیز می آورد؛ و«افاغانا» و «افاغنه» هم باید صورت تغییر یافتهء همان «اسواگانا» باشد؛ ونام«افغانستان»،هم بارنخست بوسیلهء بابُر درکتاب «بابُرنامه» بکار برده شده است[3]؛<br /><br />اما سوال اینست که چگونه شده است که یک نام ویا یک کلمهء هندی/ ویا هم عربی/، به یک نام شایع درمیان هموطنان خود ما مبدل شود؟؟ مراجعه دادن کلمهء افغان به عربی، موکول به مسهول است؛ ما چه دلیلی داشته ایم که نه کوشیده ایم ریشهء نام "افغان" را در میان خود جستجو کنیم؟؟<br /><br />نیز "عرض عاجزانه" دارم که جناب هاشمیان، درین گپ خود تجدید نظر کنند، آنجا که می فرمایند:<br />«/ایک/ سانسکریت در پشتو/یوه/ شده است؛<br />/دوا/ سانسکریت در پشتو/ دوه/ شده است؛»<br /><br />عرض شود که "یو" و"دوه" در زبان پشتو ریشهء سانسکریت نه دارد، بل ریشهء آلانی دارد؛ زبان آلانی تا قرن چارم م. درگنجه و آذرباییجان کنونی معمول بوده است[4] <br /><br />"یو" و"دوه" از زبان آلانی به زبان قدیم آذری منتقل شده است و احمد کسروی نمونه های آن را در زبان آذری می آورد[5]؛ و به احتمال اغلب به زبان سانسکریت هم از زبان آلانی منتقل شده و متحول شده است ، چنان چه همین دو لفظ را سیمری ها نیز ازآلان ها به عاریت گرفته اند وهمراه با خود به مجارستان و یوگوسلاویای قدیم که در آنجا مسکون شده اند، برده اند و این "یو"و "دوه" همین اکنون نیز درین نواحی اروپای شرقی تکلم می شود؛<br /><br />نام سرزمین الانیان "اغوانی" بوده است[6] الانیان درسرزمین خود به حیث مرزبانان ساسانیان خدمت می کردند؛ تا کنون هم بقایای دیوارعظیم دفاعی که ساسانیان برای متوقف ساختن هجوم هیپتال ها آباد کرده بودند برجاست؛ این دیوار اکنون هم «قزل الان» نامیده می شود؛ آلانها در347 م. به وسیلهء هون ها به سوی جنوب رانده شدند؛ نام آلانیان درآثارنویسنده گان ارمنی به صورت«اغوان» و«آغوانک[7]» آمده است؛<br />ما جستجو در ریشهءکلمهء "افغان" را در میان خود بیاوریم؛ وازین نظر است که کلمهء «افغان»، بیشتر محتمل، صورت تحول یافتهء کلمهء «اغوان» است که نام دومی الان ها بوده است؛ و همراه با آلان ها، وارد سرزمین ما، و وارد حوزهء پشتون- نشین، شده است؛<br /><br />و ازین نظر این انتباه قرین به حقیقت است که دیگران این مردمان را افغان می نامیده اند، چون "اغوان" خطابی بوده است از جانب ارمنی ها به آلان ها؛<br /><br />این نظر که گویا کلمهء افغان بار نخست در قرن چارم هه. ق. بوسیلهء کدام نگارندهء عرب آورده شده است، به حقایق زیادی جواب داده نمی تواند:<br /><br />- مرحوم کاتب مینویسد که«کلمهء"افغان"برای بارنخست در"تاریخ بمبیی" آمده است،حوالی 9 قرن پیشتر[8]»؛<br /><br />- درقرن چارم هجری شاهنامهء فردوسی را داریم /329-411هه.ق./ که درآن نام«افغان» آمده است؛ وطوری که معلوم است فردوسی شاهنامه را با اِکراه ازعربی نوشته است، وهرگاه معلوم می بوده که «افغان» عربی است، فردوسی بدون تردید معادل های افغان را ترجیح می داده است؛مثلاً طوریکه ادعا میشود «اپگان» را؛ وگنجور ذکری ازین ندارد که فردوسی در شاهنامه «اپگان» آورده باشد[9]؛<br /><br />- درهمین قرن چارم هجری سبکتگین[10] وفات یافته است ودرغزنی درمحلی که نام آن«افغان شال[11]» بوده است، تدفین شده است؛<br /><br />- در حوالی همین قرن چارم[12]؛یکی از شاهان سلالهء لودی در هند "تاج خان افغان" نام داشته است،<br />- «برج افغان» نام دهی است در زابل؛<br />- «قلعهء افغان» نام دهی است در کردستان.<br />- نام "افغان" همین اکنون در آذرباییجان معمول است[13] وازینگونه مثال های بسیار؛<br />تدقیق های تقویمی را به وقت فارغ واگذار می کنیم، ولی این ها نام های محلی قدیم هستند ومسلماً اعراب با تغییر نام های محلی کاری نه داشته اند؛<br /><br />این نظر که کلمهء افغان 14 قرن پیش وجود نه داشته است، نظر صایبی نیست؛ خود زبان های دری و پشتو، به گونه ای که ما می شناسیم، 14 قرن پیش وجود نه داشته اند؛<br /><br />تردیدی نیست که عرب ها در تذکره های خود از مردمان و محلات تحت استیلای شان نام برده اند، اما ایشان این نام ها را به عربی برگردانیده اند، مثلاً در برابر سپید، ابیض وبیضا آورده اند؛ و ازینگونه؛ اما عرب ها خودشان برای مردمان و محلات نام نه ساخته اند و یا به ندرت ساخته اند، و این نام هایی که ایشان ساخته اند در میان خود عربان معمول بوده است، نه در میان مردمان محل؛ در میان مردم محل گرایش برعکس غالب بوده است، مردم محل، نام های عربی را به زبان خودی برگردانیده اند و اکثر آبده های عربی درافغانستان بیشتر با نام های محلی ضبط شده اند؛ مثلاً«مرقد شاه دو شمشیره ولی» در کابل؛<br /><br />برخی کلمات عربی به دلیلی در زبان دری مستقیماً برگرفته شده اند که در زبان دری معادل های دقیق برای همان مصداق ها وجود نه داشته است؛ مثلاً کلمهء عربی «ربض» به معنای مقطع عبوری از شهر به صحرا؛ و اما قطعاً مسلم است که کلمهء «افغان» ازین شمار کلمات نه بوده است؛<br /><br />دلیلی در دست نیست که کلمهء افغان ساختهء عرب ها باشد؛ <br /><br />دوست من جناب دکتور سید ابراهیم حیدر سید آنجا که می نویسد که «..."افاغنه" عربی است و بار نخست در قرن چارم هجری (در کدام مأخذ عربی) ذکر شده است»؛ این بیان به احتمال اغلب به کلمهء «افاغنه» به حیث صورت جمع اشاره داشته باشد که بر اساس دستور عربی جمع بسته شده است؛ این صورت جمع به عربی پس از ورود اعراب به حوزهء ما معمول بوده است و شامل دستور زبان ما شده است؛ بدینسان «برمک»را «برامکه»، و«تُرک» را «اتراک» و«اتارکه» و بعد تر «ترکان» و «کُرد» را «اکراد» جمع بسته اند، درحالی که روشن است که این کلمات،عربی نیستند؛ وطوری که دیدیم «افاغنه» از تغییر «اسواگانا» می توانسته به حاصل آید که خیلی قدیمی تر از صورت عربی است؛<br /><br />نیز ما هیچ دلیل جدی نه داریم که بگوییم کلمهء پشتون و یا ریشهء کلمهء پشتون از مشرق افغانستان از آثار زبان سانسکریت کشف شده باشد؛ تکرار می نویسم از افغانستان به منزلهء کشور پس از 1880 سخن می گوییم؛<br /><br />آنچه ما می دانیم این است که دو نام پکت و پگهت درجلد اول سرود های ویدی ، یعنی در «ریگ ویدا»، طی گزارش "جنگ ده ملک"، آمده است؛ و مسلم است که جلد اول سرود های ویدی به زبان سانسکریت نه، بل به ودایی قدیم یعنی زبان اوستایی/ زند/بعد آریایی/ نگاشته شده است؛ و به تحقیق مسلم است که ریگ ویدا درطی یک دورهء بسیارطولانی در سرتاسر سرزمین آریاها سروده شده است؛ نه در کدام ناحیهء خاص، مثلاً مشرق افغانستان.<br /><br />این آریا ها بعد به سوی هند سرازیرشده اند و سه جلد بعدی سرود های ویدی ازین دوران ورود آنان به هند حکایت می کند و فقط ج. چارم آن خالصاً به سانسکریت است؛<br /><br />جواهرلعل نهرو منشاء تمدن موها نجو دارو را آریایی می داند و می نویسد:<br /><br />«آریائی ها در دوران "موهانجو- دارو" درسه هزارسال قبل ازمیلاد به هند آمده اند وهیچ خرابه یا آثاری ازنخستین دوران آمدن آریائی ها به هند دردست نیست؛اما بزرگ ترین یاد- گارآن ها کتاب های قدیمی بمانند وداها و کتب دیگر است که در موزیم وجود دارد و این کتب وآثارحک شده درالواح فلزی وسنگی،افکار وعقاید آریائی های جنگجو و خوشبخت را که به جلگه های هند فرود آمده اند بازگو می کند، دروازه های "سانچی" که درنزدیکی "بهوبال"قرار دارد ازنخستین هنرهای آریائی های هند است که بجامانده است، حکاکی وکندن کاری های زیبا برروی این دروازه ها بعمل آمده نقوش وعکس گل ها، برگ ها وحیوانات را دارد»[14]<br /><br />و اصلاً هم این اشتباه ازهرودت می آید( قرن پنجم ق م) که پشتون ها را از قبایل هند می شمارد؛ یعنی هرودت نمی تواند درمیان ایندوس و هندو فرق بگذارد ومی نویسد:<br /><br />«..هندیانی که در کنار شهر کاسپاتوروس و کشور پاکتویکه هستند، در مقایسه با بقیه هندیان درشمال وهمسو با باد شمال زندگی میکنند و روش زندگی آنها شبیه باختری ها است..[15].»<br />این تمایز در میان ایندوس و هندو بعداً به وسیلهء توین بی تدقیق شد. آرنولد توین بی درمیان دو چیز تمایزمی گذارد:<br /><br />یکی تمدن اندوس و یا موهانجو- دارو که یک تمدن آریایی و منبعث از سرزمین ما است؛ واین تمدن تا رود سند رسید؛ وطوری که گفتیم در دو مفهوم"اقوام ایندو- ژرمان" و" زبان های ایندو- ژرمان" نام همین "درهء ایندوس"مذکور است ؛<br /><br />ودیگری تمدن هندو(آلیاس هندو) که از600 ق. م. بدین سو ازان سخن می رود و این تمدن در ادامهء تمدن موهانجو- دارو، در جنوب رود سند تکوین یافت[16]؛<br />" تمدن هندو" بعداً، وبرای بارنخست،درقرن 3 ق. م.بوسیلهءامپراطوری موریاها وآشوکای تاریخی[17] به سرزمین ما آورده شد.<br /><br />جناب هاشمیان لطف می فرمایند:<br /><br />{در رد} این ادعا که « اینگونه نیست که "پکت" و "پخت" بوده بعداً از "پخت" به "پختون" عبور شده است ....من باید بفهمم که اقای روغ و دوستان شان که درین مباحث اشتراک داشتند به کدام یک از ابزار های فوق مهارت و بلدیت داشتند»؟؟؟؟؟...»..<br /><br />درین رابطه نخست این که جناب هاشمیان حق به جانب هستند، آنجا که می نویسند که ابزارهای زبانشناسی مثلاً فونیتیک است؛<br /><br />سپس این که جناب هاشمیان حق به جانب هستند، آنجا که می نویسند که س. ح. روغ کدام کتاب در بارهء فونیتیک نه خوانده است؛ من حقیقتاً کدام کتاب دربارهء فونیتیک نه خوانده ام؛<br />و بعد اما جناب هاشمیان آنجا که از اینقلم نقل می کنند:<br /><br />«با همان ابزار های زبان - شناسی مسلم است که پشتو و پشتون از پکت و پکتوس نه می آید»<br />وبعد اضافه می کنند که این نوشتهء روغ نادرست است، چون روغ از ابزارهای زبانشناسی، مثلاً فونیتیک، اطلاعی نه دارد؛ درین جا جناب هاشمیان حق به جانب نیستند.<br /><br />«ابزارهای زبانشناسی» از اینقلم درینجا دقیق است، زیرا منظور ازان اشاره به همین «فونیتیک/آوا شناسی» است؛ واین نکته را اینقلم به نقل ازمنابع معتبر غربی که در زبان های افغانستان تحقیقات همه جانبه کرده اند،آورده ام؛ و در مآخذی که من ازان نقل کرده ام، این احتمال که پشتو از پکت وپخت می آید،با همان دلایل فونیتیک، صریحاً، رد شده است:<br /><br />«اگر چه شواهد مکتوب از نام «افغان» بمراتب متقدم تر از«پشتو» است؛ ولی بی تردید واژهء اخیر {یعنی پشتون؛ نگارنده} ، نام اصلی و بومی است؛<br /><br />نظریهء رایج قبلی، مبنی بر اشتقاق پشتو از نام قبیلهء Paktues درتاریخ هرودت، ازلحاظ آوا- شناسی قابل دفاع نیست؛ u وkt یونانی،هیچکدام، امکان نه دارد بتوانند صدا های نام ایرانی قرن پنجم ق.م. راارایه کنند...حرف u ی Paxtün «عضوی ازقوم پشتون» در آن زمان- a(n)- و"xt" در آن زمان احتمالاً چیزی شبیه rs(t) بوده است؛ تلفظ سخت امروزینxt....به گویشهای شمالشرقی محدود است و،چنانکه از رسم الخط نیز به وضوح پیداست، منشایی متآخر دارد....<br /><br />Pathanهندو-اریایی علی القاعده باید ازPashtan پشتو اقتباس شده باشد؛<br /><br />چنانکه مارکوارت(ص177؛ مورگنستیرنه، بند 40/ب) هم پیشنهاد کرده است، قابل قبول ترین اشتقاق، مشتق شدن Paxt,O از parsüwaa و Paxt,un از parswaana با ریشهءاصلی parsü است که به معنای یک قبیلهء جنگجوی (شمال غربی) در سانسکریت پایینی... بوده است...<br /><br />پختو نه تنها به زبان پشتو بلکه به شرف وحیثیت قومی نیز دلالت دارد.... اگرچه پشتوگویش های بی شمار و متفاوتی دارد، در اصل زبانی واحد است[18]»<br /><br />اینک حرف اول اگر این گپ ها درست هستند، پس جناب هاشمیان قبول زحمت کنند و در زبانشناسی تاریخی زبان های حوزهء ما عمیق تر بیاندیشند؛<br /><br />و سپس حرف دوم - در متن بالا ما دقیق ترمی شویم:<br /><br />سخنان بالا برعکس مبرهن می سازند که یک اشتباه متدیک بوده است که ما تا به حال ریشهء کلمهء پشتون را در سانسکریت جسته ایم؛<br /><br />Parsu به پارسو/پارس بر میگردد؛ و ما در برابر Parsu پارس و پارت داریم؛ و به هر حال این پارسو ازلفظ پشتو بسیار فاصله دارد؛خاصتاً که حرف r درParsu ازحروفی است که در جریان تحول تاریخی نام ها عموماً برجا مانده است، و به ندرت حذف شده است؛<br /><br />مثلاً نام قوم پشتون غرغشت از نام دریای Ghaggra Hakra می آید که شمالشرقی تر از رود سند جریان داشته و امروزدیگرجاری نیست؛<br /><br />ویا نام جهیل Zirra و Gaud درسیستان قدیم درنام گودرزیا[19] ابقا شده است، و کلمهء پشتوی "گودر" نیز از همین ریشه می آید، به معنای جایی که درآنجا آب می توان گرفت، و در آنجا از آب می توان گذشت.<br />وطوری که می بینیم حرف / ر/ /r/ درین نام ها بیشتر ازسایر حروف دربرابر تحول مقاومت کرده است؛<br />ازین گذشته ملاحظهء بعدی این که لفظ "پشتان" هرگاه حقیقتاً ریشهء سانسکریت داشته است، پس وقتی این لفظ دوباره وارد حوزهء زبان هندی شده است، می باید به ریشهء سانسکریت خود تقرب می کرده، یعنی یک چیزی نزدیک به پارسو می شده؛ درحالی که درست برعکس آن واقع شده است ولفظ پشتان در حوزهء زبانی سانسکریت به حیث یک لفظ خارجی تابع قواعد زبانی سانسکریت ساخته شده است و به لفظ "پتهان" تحول یافته است؛<br /><br />مرحوم فیض محمد کاتب، این احتمال را تقویت می کند که لفظ پتهان درزبان های هندی، بیشتر محتمل، یک لفظ خارجی باشد؛ وی می نویسد که لفظ پتهان از نام پتنه می آید؛<br /><br />اضافه می کنیم که این پتنه، مطابق به کهزاد، یک نام قدیم داشته است؛ این محل در زمان آشوکا «پتالی پوترا» نامیده می شده است؛ در مابعد این محل از اولین مراکز قدرت و اقامت سلاله های افغان درهند قرار گرفته است؛ این احتمال بیشتر است که نام متآخر این محل یعنی پتنه، یک لفظ محلی ما باشد و نه یک لفظ محلی هندی ، زیرا در حوالی غزنی ما یک محل به نام «پَت- نَک» بر وزن «تَر- نَک» داریم؛ که قرار معلوم یک محل تاریخی بوده است؛ وطوری که می دانیم سلاله های سوری وغوری وغزنوی و ممالیک از همین حوالی رهسپار هند شده بودند؛<br /><br />با این بررسی ، از نظر اینقلم لفظ "پارسو" ریشهء لفظ پشتو نیست؛ حال "مار- کوارت" گفته باشد و یا "گژدم- کمار"؛<br /><br />و جناب هاشمیان لطف می فرمایند:<br /><br />«...و هم در رد این ادعای غیر علمی و تصوری که «کلمهء پشتون یک کلمهء مشتق نیست» (یعنی اویغوری ها و یا سعید نفیسی آن را ساخته است!؟)<br /><br />اینقلم باید اعتراف کنم که پس از خواندن این جمله دچار سکوت ممتد شدم و به حیرت فرورفتم؛ جناب هاشمیان آشکارا دچار مشکل قرایت اند؛ و این حقیقتاً ترس آور است.<br /><br />نخست این که آنجا که اینقلم نوشته ام «کلمهء پشتون یک کلمهء مشتق نیست»،این جمله اگر یک هزار معنا داشته باشد، یک معنای آن هم این نیست که «اویغوری ها و یا سعید نفیسی آن را ساخته است !؟»<br />اینقلم آنجا که نوشته ام «کلمهء پشتون یک کلمهء مشتق نیست ؛ و کلمهء پشتون یک کلمهء اصلی و اولی است»، درین جا بر صراحت های عالی جنابان فوق الذکر متکی بوده ام که خود جناب هاشمیان ایشان را "دانشمندان " می دانند؛ و این ها در گفتار بالا صریحاً این دو بیان را می آورند که:<br /><br />- «اشتقاق پشتو ازنام قبیلهء Paktues ازلحاظ آوا- شناسی قابل دفاع نیست»<br />- و «پشتون نام اصلی و بومی است»؛<br /><br />و منظوراینقلم ازین بیان این بوده است که برخلاف آنچه ما تاکنون نوشته ایم، کلمهء «پشتون» مستآخذ و مشتق از کدام کلمهءقبلی نیست، وخود کلمهء«پشتون» باید نام اصلی و اولی بوده باشد؛ وکلمهء« پشتو» باید یکی از صورت های تحول کلمهء «پشتون» باشد؛ و نه برعکس، طوری که تا کنون آمده است؛<br />بیان جناب هاشمیان مبنی بر«ادعای غیرعلمی وتصوری» یک بیان بسیار غیرمحتاطانه است؛ و جناب هاشمیان به حیث یک کسی که حایز درجهءعلمی دکتورا در زبانشناسی شده اند، نوازش کنند ومتوجه باشند که جوابده آنچه هستند که به زبان می آورند؛<br /><br />سپس این که اینک به آنجا می رسیم که اینقلم نوشته ام:<br /><br />«....بحث هایی که ما تا کنون در ریشه شناسی دو کلمهء پشتون و پشتو کرده ایم، قناعت بخش نیستند....»؛<br />اینقلم درین جا یک سخن کاملاً جدی را مطرح کرده ام؛<br /><br />و مستمسک ما هم نوشته های شخص جناب دکتورهاشمیان است که بگفت خودشان همه منابع "افغانی" و"خارجی" درین رابطه را پوره گز و پَل کرده اند؛ <br /><br />بدون تردید ما در راه این ریشه یابی تا کنون کار ثمربخشی نه کرده ایم و کُلِ کمال ما این بوده است که نام هایی را صرفاً تکرار کنیم که تاریخ بدون پلوشه و تلوسهء ما هم ازان اطلاع دارد؛ ما پیوسته خود را در جای «کفتان» های اقوام قلمداد کرده ایم و از اقوامی که در تاریخ نام و آثار شان خود بخود ذکر است «حاضری» گرفته ایم و بدینوسیله راه را به روی تحقیق جدی بسته ایم و راه را به روی سوءتفاهم ها و مخاصمت های قومی در افغانستان گشوده ایم؛ و ما سیمای حق به جانب هم می گیریم وازین کار احساس ناراحتی و خجالت هم نمی کنیم؛<br /><br />خوب؛ پس در استقامت ریشه یابی کلمهء پشتون چگونه جلو برویم؟<br /><br />گام نخست:<br />این بدون تردید درست است که نام «پکت» در سرود های «جنگ ده ملک- ریگ ویدا» آمده است؛ اما در همین ریگ ویدا نام های اقوام «پنی» و«بریسه/بریڅ» و «اپاریتی» و«ورتیکا» و «سواتی» نیز آمده است؛ این اقوام از همان زمان تا اکنون نام های خود را حفظ کرده اند؛ ولی همزمان ، همه، خود را پشتون هم می نامند.<br /><br />پس اول سرود های جنگ ده ملک از اقوامی نام می برد که پیش ازین سرود ها صاحب اسم و رسمی بوده اند، ودرین صورت نام «پشتون»، اگر نام کدام قوم می بود، هم می باید درین سرود ها ذکر می بود؛<br />وسپس این سرود ها هیچ دلیلی بدست نمی دهند که بنا بر آن کسی ادعا کند که نام یکی از این اقوامی که درین سرود ها ذکر شده است، مثلاً نام پکت ها، می باید برهمه اقوامی اطلاق شود که پشتون نامیده می شده اند؛ و یا بعداً پشتون نامیده شده اند؛<br /><br />کمترین حاصل این استدلال اینست که مشابهت در میان دوکلمهء پکت وپشتون فریبنده بوده است وپس ریشهء نام پشتون در بیرون از نام پکت باید جستجوشود؛ ونیز حاصل می شودکه کلمهء پشتون باید صورت تغییر یافتهء یک نام اولی باشد، که ما تا کنون از جستجو در آن غفلت کرده ایم؛<br /><br />گام دوم:<br />ما می دانیم که سیت هایی که در 140 ق.م. از مرغزار های شمالشرقی رانده شدند وناگزیر بالای باختران هجوم آوردند وسلالهء هلنیستیک درباختران را خلع کردند و حاکمیت در باختران را (دوباره) بدست گرفتند، این سیت ها ، مطابق به رنه گروسه، چار و یا پنج قوم بوده اند:<br /><br />Asioi; Asianoi; Pasianoi; Tokharoi; Sakarauloi;<br />اینک این سخن جالب استاد کهزاد را به جایش می گذاریم که می آورد نام «آسیا» از نام قوم سیتی "آسیانوی" آمده است؛ و یا پسوند اسمی «زی» و«زوی» که احتمالاً از نام «ازیوی» آمده است[20]؛<br /><br />ازنظر کوشش ما معطوف به ریشه یابی کلمهء پشتون درین فهرست یک نام بعدی جالب است؛ و آن نام قوم «پا- سیونوی» است؛<br /><br />اینک اگر در نظربگیریم که درین نام "i" به "J" بدل شده و Pasionoi به Pasjionoi ابدال[21] شده است و بعد به"J" به "T" بدل شده و درنتیجه Pasionoi به Pastionoi ابدال شده است، پس درین صورت ما برای بار نخست یک توضیح کاملاً نو و کاملاً متقن بدست داده ایم که در ریشه یابی کلمهء پشتون از کدام راه باید برویم؛<br /><br />گام سوم:<br />و اما درینجا چند مشکل داریم-<br />مشکل اول اینست که برگشت سیت ها به حاکمیت در باختران در نیمهء قرن دوم ق.م. یک رخداد بسیارجوان است؛ مطابق به کشفیات در« =BMAA حوزهء باستانشناسی بلخ- مرو -Bakteria Margiana Archeological Area» که در 1970 صورت گرفت ما می دانیم که سیت های ساکن درین حوزه یک مدنیت درخشان تآسیس کرده بودند که سابقهء آن تا 1700 ق.م. تثبیت شده است؛ و این مدنیت با مدنیت های مصر وبابل معاصر بوده وهمسری می کرده است؛ واین ها یک رسم الخط برای خود تآسیس کرده بوده اند؛ که به رسم الخط سیتی- باختری می انجامد؛<br /><br />پس هرگاه ما این بخش از سیت ها را سیت های وسطی بنامیم، اینان بسیار پیش تر از 140 ق.م.در این حوزهء بلخ- مرو سکونت و زراعت تآسیس کرده بوده اند؛<br /><br />و این درهنگامی است که سیت های شرقی که تا کاشغر و درهء تاریم مستقر بوده اند؛ و نیز سیت های غربی که شمالی تردر مراتع آسیای علیا منتشر بوده اند، هنوز به زنده گی شهری روی نیاورده و صحراگرد بوده اند؛ این سیت های غربی همان ساک ها وسارمات ها وماساجت ها و آلان ها بودند که طوری که دیدیم عمدتاً در نقش مرزبانان پارس ها و هخامنشی ها و ساسانیان ظاهر شده بودند؛ و بعد پس از هجوم هون های غربی بیشتربه سوی غرب رانده شدند و در جنگ با سیت های باخترانی به سیستان رسیدند ؛ و این ها به زبان سیتی- ساکی سخن می گفتند که بعد پشتو نامیده شده است ومطابق به نو ترین بررسی ها، زبان پشتو همان زبان اوستایی است. <br /><br />خوب اینک سوال این می شود که روابط این دو گروه سیت ها در میان خود شان چگونه بوده است؟ منظور ما گروه سیت های مسکون در باختران و سیت های صحراگرد منتشر در مراتع آسیای میانه است؛<br /><br />برای پاسخ به این سوال ما یک سند استثنایی داریم؛ این سند «یاتکار زریر» است که یکی از قدیم ترین آثار مکتوب در حوزهء ما است؛ «یاتکار زریر» و یا «یادگار زریران» در قرن سوم م. به زبان برتوی/اشکانی نوشته شده و درقرن 6 م. به زبان ساسانی ترجمه شده است ودقیقی بلخی به رویت آن نخستین شاهنامه یا گرشاسبنامه را نوشته است؛ وطوری که می دانیم بعد فردوسی به وی اقتدا می کند و کار وی را تکمیل می کند؛ به رویت «یاتکار زریر» می دانیم که:<br /><br />1-سیت های باخترانی(سیت های وسطی یا اریماسیپی ها)وسیت های منتشر درمراتع آسیای میانه (سیت های غربی وبعد گرشاسیپی ها) با هم خویشاوندان بسیار قریب و یک"قوم" بوده اند؛ و در تاریخ مرغزاران آسیای علیا بحث از هنر سیتی- سکایی- سارمتی جای مهمی دارد:<br /><br />«فن و هنر ترسیم شکل حیوانات درنزد قبایل سیت از هنر شبیه سازی آشوریان (یونانیان) جدا شده است تا برای تزیین وزیب و زینت بکار برود...مجسمه سازی وصنعت حکاکی روی تخته سنگ ها و نقاشی تابلو ها که جمله گی هنرهای خاص و ممتازی می باشند نزد این قبایل بیگانه و نا شناخت دوام می یابد...نقش و نگار حیوانات با نظم هندسی دقیق که فقط اثر تزیینی داشته است...ظرافت و نازک کاری های مخصوص در ترسیم جانوران چنان به کمال رسیده و ریشه ها و شاخه ها چنان در یگدیگر پیچیده ومخلاوط شده است که گذشته از سروکلهء اهوان و گوزنان و یابوان وقاطران و سروکلهء خرس ها و ببرها به زحمت می توان تن حیوان را از شاخ وبرگ ها و زیب و زیورها تفکیک نمود؛ شاخ و دم جانوران معمولاً به برگ خاتمه می یابد و روی برگ های مذکور پرنده گان جا دارند... خطوط بسیار پیچیده و شکسته و حلقه حلقه می باشد....[22]»<br /><br />2- سیت های باخترانی زودتر ازسیت های غربی، مقیم ومسکون شده بودند وبه آباد سازی زمین و زراعت و شهری گری رسیده بودند ؛ مطابق به بررسی های باستانشاسی ، این بخش مسکون ، در قرن اول و دوم م. آثار هنری به وجود اورده اند که هنوز عناصر هنر سیتی و سارماتی را در خود دارند ولی به تدریج راه متمایزی را در پیش می گیرند[23]<br /><br />سیت های غربی در عین این دوران هنوز خانه به دوش وصحراگرد بوده اند و با اقتصاد گله داری و رمه داری زنده گی داشته اند؛<br /><br />3- سیت های باخترانی /اریماسیپیان/ بعضاً مورد حمله و دستبرد خویشاوندان صحراگرد خود قرار می گرفته اند؛و«یاتکار زریر» سروده های حماسی جنگ های میان این دو گروه سیت ها است؛ یاتکار زریر[24] قلمرو سیت های غربی را توران می نامد؛ و قلمرو سیت های باخترانی را ایران می نامد؛ بدینسان به رویت اسناد انکارناپذیرتاریخی ما می دانیم که ایران یک نام خودی ما است؛ وتوران معادل ترکستاننیست؛ توران یک نام سیتی است که گویا از نام سیتی«تور»می آید ودرنام پشتوی «تور» و در کلمه پشتوی«توره بمعنای شمشیر»ابقا شده است:<br /><br />دگر تور را داد توران زمین<br />ورا کرد سالار ترکان و چین<br />یکی لشکری نامزد کرد شاه<br />کشید انگهی تور لشکر براه<br />بزرگان بر او گوهر افشاندند<br />مهان پاک توران شهش خواندند<br /><br />و این توران یک سرزمین بیش از حد گسترده ازحواشی بحیرهء سیاه تا کوه های آلتای وتا خُتَن ، اما واحد بوده است و جمع ایران و توران همانست که ما آریانا نامیده ایم؛ بگفت فردوسی: سمنگان و توران و ایران یکی است [25] <br /><br />این صورت جمع "ایران" و "توران" که "آریانا" نامیده شده است، باید یا یک صورت بیرونی و یا یک صورت متآخر باشد؛ یعنی ما در تاریخ قدیم خود ما برای آن یک معادل نشان داده نمی توانیم؛ مطابق به نو ترین بررسی ها، ما از سرزمین "آریا"به معادل سرزمین "اقوام آریایی"؛ و از زبان "آریایی"[26] می توانیم سخن بگوییم؛اما یک "نژاد" موسوم به "نژاد آریا" را نشان داده نه می توانیم که منشاً آن "آریانا" باشد[27]؛<br /><br />یاتکار زریران نخستین اثر مکتوب است که شکوه زنده گی نوپای شهری را با آزاده گی زنده گی صحرانوردی یکجا مورد بحث و ارزیابی قرار می دهد و برتری های هر دو را بر می شمارد و مقایسه می کند وهر دو طرف را، هرکدام به وجه آن، می ستاید؛ و نخستین اثری است که مقابلهء ناگزیر در میان دو نوع «تمدن»، صحرانوردی و شهری را مستدل می سازد؛ ونشان می دهد که چگونه این مقابلهء تمدنی بالای همبسته گی های خویشاوندی برتری می یابد و نشان می دهد که دین درین مقابله ها چگونه وارد می شود، درین مورد دین زرتشتی[28].<br /><br />مشکل دوم اینست که ما می دانیم که پاسیونوی ها که به باختران رسیده اند و درآنجا ماندگار شده اند، نام شان، یعنی پاسیونوی، هم نام صرفاً یک قوم سیت است؛<br /><br />چگونه می توانیم به یک نام همه شمول برسیم؟ یک نام کلان قومی که نه یک قوم، بل یک گروه از اقوام را معرفی کند؟ یک نامی که اقوام متعدد و حتی متفاوت، با رضایت حاضر باشند خود را با آن نام بنامند ومتمایز بسازند؛ پس ما در جستجوی یک نام نیاکانی، یک نام اجدادی باشیم؛ درین راه است که ما می توانیم به ریشهء نام پشتون برسیم؛<br /><br />و مطالعه و بررسی دقیق تر تاریخ سیت های غربی که به سیستان رسیدند، به ما اینچنین یک نام نیاکانی واجدادی را به دست می دهد؛<br /><br />ما می دانیم که ساک ها و سارمات ها و ماساگیت ها و آلان ها به یک نام اجدادی می پیوسته اند؛ و این نام اجدادی وو- سیون هاWou-Sioounoiبوده است[29] ومطابق به سترابون سیت هایی که باختران را از یونانیان گرفتند؛ نیز بلحاظ نیاکانی به همین وو- سیون ها می رسیده اند[30]<br /><br />بدینسان ما به یک نام نیاکانی رسیده ایم که در فوق همه نام های قومی سیت ها قرار داشته است؛ و همه سیت ها خود را به آن متعلق می دانسته اند؛ ودر نسبت به آن به خود کنیت می داده اند؛ <br /><br />پس ساک ها و سارمات ها و ماساگیت ها و آلان ها، با مراجعه به کنیت نیاکانی خود را «وو- سیونWou-Siooun» می نامیده اند؛ وهرگاه « « oi اخیر را به "ها" تعبیر کنیم، پس اینان همگان خود را "وو- سیون ها " «Wou-Sioounoi» می نامیده اند؛<br /><br />پس از نظر این قلم ، این نام «وو- سیون» بوده است که به تدریج «پشتون» شده است؛ درین نام «وو- سیون» باید به تدریج ابدال های ذیل وارد شده باشد:<br /><br />«و» اولین، به «پ» ابدال شده است و«پوسیون» حاصل آمده است؛ و «ی» به «ت» ابدال شده است و نام «پوستون» و بعد نام «پو- شتون» و «پو- شتونوی» به وجود آمده است؛<br /><br />از اینجاست که برای کلمهء پشتون ما دو صورت جمع داریم: پشتنو و پشتانه؛ که بدون تردید پشتنو و یا پوشتونوی اصیل و قدیم است؛<br /><br />وازینجاست که به روشنی می بینیم که لفظ «پوشتو»، یک لفظ مابعدی وثانوی است و از«پوشتو-نوی» بحاصل آمده است؛یعنی«پوشتو» صورت اختصاری «پوشتونوی» است؛ پوشتو فشردهء یک نام عنعنوی و یک عنعنهء نامی است و تبیین آن بر مبنای «پخت + و = پختو ؛ پښت + و = پښتو» نشانهء یک نابلدی علمی و مسلکی است؛<br /><br />و از اینجاست که به روشنی می بینیم که «ون» اخیر یک «پسوند» نیست، بل بخش اصلی نام پشتون است؛<br /><br />جناب هاشمیان از نظر می اندازند که در عنعنهء پشتون ها، لفظ پشتو در مقام اسم مصدر نیز بکار می رود؛ و پشتون ها از "پشتو کَوُل" سخن می گویند، به معنای رفتار به شیوهء پشتون؛ و این استنباط از کلمهء"پشتو" هزاران سال قدیم تر است درمقایسه با فورمول « پخت+ و» جناب هاشمیان؛<br /><br />شیوهء جناب هاشمیان که چنین یک بحث پیچیده ای را بطریق دستوری«پخت+و» و «پخت+ون» ریشه شناسی می کنند؛ ریشه شناسی نیست، بل تقلیل سهل انگارانهء ایتیمولوژی گینیالوژیک به یک عملیهء ساده و بسیار بسیار مبتدیانهء دستوری است؛ و این هم در حالی که جناب هاشمیان، که دکتور زبانشناسی هستند، اطلاع کامل دارند که نخست زبان ها(و نام ها) تآسیس شده اند؛ و بعد برای تبیین و تکوین بعدی زبان، دستور زبان طرح شده است؛ ونه بر عکس؛<br /><br />دستور زبان یک پدیدهء بسیار متآخر است؛ تبیین نام پشتون بر اساس دستوری، تحویل متقدم به متآخر است، و این هر چی باشد، ریشه شناسی نیست؛ نشانه ها[31] و رمزگان ها درین نام ها تجربی و ازینرو دستوری نیستند؛ ریشه شناسی درین مورد فقط از طریق تبار شناسی می تواند حاصل بیاورد؛<br /><br />ویتگنشتاین برحق بود که می گفت:«زبان یک "بازی" است»؛ و اما جناب هاشمیان حتماً توجه کرده اند که تحقیق علمی در زبان، و باز خاصتاً زبانشناسی تاریخی، به هیچ وجه، یک بازی نیست؛ یکی از جدی ترین اصول کار علمی این است که از تحمیل کلیشه های من در آوردی بر تحقیق علمی خودداری کنیم؛<br /><br />اینقلم این ملاحظات را منظور نظر داشتم، آنجا که نوشتم «بحث هایی که ما تا کنون در ریشه شناسی دو کلمهء پشتون و پشتو کرده ایم، قناعت بخش نیستند»؛<br /><br />یک اشتباه اصولی بوده است که تحقیق در ریشه شناسی مفهوم "پشتون" به سانسکریت حواله شده است؛ زیرا نام «وو- سیون» از آسیای علیا و از شمال حوزهء ما می آید.<br /><br />و اینقلم آنجا که نوشته بودم «کلمهء پشتون، یک کلمهء مشتق نیست، بل یک کلمهء اصلی و اولی است»، یک نامشناسی تبارشناسیک را در نظر داشتم؛<br /><br />اینقلم «نام اولی» را به حیث یک مقولهء هرمنوتیک[32] مطرح کرده بودم؛ هرمنوتیک ،هم به عنوان فلسفه و هم به عنوان متد، به ما می آموزد که نام های اولی را نه میتوان ونه باید برمبنای دستوری تبیین کرد؛ نام های اولی را فقط می توان بر اساس نامشناسی تبارشناسیک genealogische Etymologie تبیین کرد؛<br />• <br />اینقلم این دریافت ها ونتیجه گیری های اساساً نو را با فروتنی کامل به پیشگاه اندیشمندان واهل قلم وطن پیشکش می کنم که با ارزیابی همه جانبهءآن راه گشوده شود تا پرتوی نو بر تاریخ قومی و اقوام تاریخی وطن ما افغانستان افگنده شود؛<br /><br />(ادامه دارد)<br /><br /><span style="color: #0000CC;">منابع و ماخذ:<br /><br />[1]- پاپلی؛ اقوام؛ ص226<br />ال عتبی،محمد ابن عبدالجبار خراسانی 961 تا 1036و نویسندهء تاریخ یمینی دربارهء دورهء غزنویان/ ابن الاثیر، عزالدین ؛ متوفی 1233؛ صاحب کتاب الکامل فی التاریخ در 14 ج./<br />[2]- برهات- سامهیتا به نقل ازج.مورگان استایرن؛دایره المعارف اسلام چاپ نو؛ ص 217<br />[3]- پاپلی؛اقوام؛ص243<br />[4]- دیوان قصاید وغزلیات نظامی گنجوی؛ بکوشش استاد سعید نفیسی؛ تهران 1368؛ صص 11تا39 <br />[5]- احمد کسروی تبریزی؛آذری یا زبان باستان آذرباییجان؛ تهران 1387<br />[6]- گنجوی؛ نفیسی؛ ص51<br />[7]- دهخدا<br />[8]- کاتب؛ ص48<br />[9]- وقت برای بررسی بیشتر نه بود. پوزش<br />[10]- سبکتگین ناصرالدین نام پدر سلطان محمود غزنوی بود؛ وفات در386 هه.ق./جالب است ذکر شود که سبکتگین یک کلمهء مغولی است به معنای خوش قدم؛ نیک پی/<br />[11]- بیهقی؛ ص606<br />[12]- دهخدا می آورد به نقل از تاریخ شاهی؛ صص 182تا185؛<br />[13]- یک وزنه بردار آذری با نام «افغان بیراموف» درمسابقهء وزنه برداری سنگین شرکت کرد Eurosport ساعت ده و نیم08.04.2009<br />[14]- جواهرلعل نهرو.نگاهی به تاریخ جهان. ج 2. ص 934 /این آثار تمدن موهانجو بعداً کشف شدند. کتیبه های این"موهانجو"ها تا کنون رمزگشایی نه شده است.نگارنده/<br />[15]-پاپلی یزدی.افغانستان،جنگوسیاست.مشهد1372.ص226 به نقل ازاولاف کاریو.هرودت.لندن 1958.صص27و32<br />Arnold Toynbee. Menschheit und die Mutter Erde-[16]<br />. - die Geschichte großen Zivilisationen.berlin1979.s130<br />-Georg Pott: Die Großen der Welt; Würzburg 1985;S.129; 17<br />Afghanistan:Collected Articles-ISBN 964 447 037 0 -[18]<br />افغانستان:مجموعهء مقالات؛ ترجمهء سعید ارباب شیرانی و هوشنگ اعلم؛ تهران1376؛ص 118-119<br />[19]- هفت ایالت آریانای قدیم مطابق به بطلیموس که هرودت (پیش ازوی) هم می آورد،عبارت بودند از: مارگیانا، باکتیریانا، هریوا، پاروپامیزوس، درنگیانا،اراکوزیا، گودرزیا<br />[20]- احتمال بیشتر اینست که «زی» ریشهء آشوری دارد؛ جالب این که در هزاره گی هم «زی» معمول است؛<br />[21]- لفظ دقیق و علمی ابدال را به نقل از دکتور هاشمیان می آوریم؛<br />[22]- رنه؛صص 32 تا51<br />[23]- رنه؛ ص 54<br />[24]- پرتو؛صص158و159<br />[25]- بحث دربارهء موقعیت جغرافیایی ایران، یک بحث پیچیده است؛ خاصتاً پس از ان که فارس در سال 1935 ایران نامیده شد، این بحث با پیش داوری ها و سردر گمی های اضافی مواجه شد:<br /><br />«...در شاهنامهء فردوسی (برخلاف اوستا) هر دو نام ایران و پارس به کار رفته است. اما فراوانی این دو نام (همچون متون پهلوی) تفاوت زیادی با یگدیگر دارند. در شاهنامه، حدود دو هزار بار نام ایران و حدود یکصد بار نام پارس/فارس(با مفهومی معادل با ایران و یا معادل با نواحی جنوب ایران امروزی) آمده است.<br />توزیع جغزافیایی مفهوم ایران در شاهنامه - به مانند دیگر منابع- مبهم و پر تناقض است و بر اساس آن نمی توان تعریف روشنی از کشور و سرزمین ایران و یا مردم آن بدست داد. اما با این حال می توان گفت که جغرافیای تاریخی حاکم بر شاهنامه و نیز نام های در پیوند با ایران، بیشتر متعلق به شرق ایران امروزی و سرزمین های شرقی تر آن است و پرداختن به غرب ایران امروزی و سرزمین های غربی تر ان کمتر اتفاق می افتد. چنانکه در بخش های کهن اوستا نیز چنین بوده است.<br /><br />بنا به گزارش های شاهنامه می توان شهر ها وناحیه های همچون خراسان،هرات، بلخ، نیشاپور،زابلستان وسیستان را بخش آشکاری از ایران شاهنامه دانست؛اما نمی توان پراگندگی وگستره اش را با قاطعیت از هر چار سو دنبال کرد و انرا تحدید نمود.سرزمین هایی که درشاهنامه به روشنی بخشی از«ایران» دانسته شده اند؛ تقریبتاً برابر با سرزمین ها ومردمانی است که "اراتوسن" و "استرابو"انها را آریا و گاه آریانا نامیده بودند.» /ایران چیست؟ ص 43/<br /><br />[26]- کشف کتیبهءرباطک درجوارسرخ کوتل افغانستان، درسال 1992 که درسال 1995 خوانده شده است؛ براین بحث یک حسن ختام می گذارد: در کتیبهء رباطک زبان کوشانی صریحاً زبان آریایی نامیده می شود؛ پس «"آریایی" و"آریا" نام کشوری درشمالغربی افغانستان کنونی بوده است؛ این نام برای این زبان در سنگ نبشتهء کنیشکه پادشاه بزرگ کوشانی که حکومتش درهمین نواحی بوده، امده است؛ کنیشکه به روشنی و صراحت یادآورمیشودکه:"اوصادرمیکند یک فرمان به یونانی وسپس بیان می دارد به زبان آریءو"» /ایران چیست؟؛ ص65/ <br /><br />[27] - رضا مرادی غیاث ابادی در کتاب عظیم«ایران چیست؟» می نویسد:<br /><br />«....تا کنون و درهیچیک ازاسناد موجود، شواهدی که دلالت بر"هویت نژادی" برای نام آریا و آریایی کند... شناخته نه شده است...فرضیهء نژاد آریا و مهاجرت بزرگ آنان، با هیچ شاهد انسان شناختی، زبان شناختی، باستان شناختی، تاریخی و اسطوره شناختی تآیید نه می شود...»/ایران چیست؟؛صص63 و 64/<br /><br />[28]- زرتشت به سکونت وزراعت فراخواند وازین نظرپیامبر انقلاب کشاورزی شد.سکونت وبکاربستن زمین عقبگاه دینی داشته است؛به رویت مسکوکات سیتی میدانیم که سیتهای مسکون درمرو- بلخ آیین زرتشت را پذیرفته بودند؛ بالای مسکوکات ایشان مناظرمیترایی ونیز درخت میوه دار وشاخه ها/ بَرسَم/ منقوش بوده است که علایم زرتشتی اند؛ درحالی که تحقیقات نشان میدهند که سیت های غربی که صحراگرد بوده اند، <br /><br />ازپذیرفتن دین زرتشت امتناع کرده اند؛ یعنی ادامهءصحراگردیرا ترجیح داده اند: اوسسیت های نگورنی- قراباغ که از بازمانده های ساک ها ---< و وسارمات ها هستند« در زبان، فلکلور، اساطیر، و باورهای دینی اوسسیت ها هیچ اثری از زرتشتی گری مشهود نیست...آیین زرتشت به درون اقوام سکایی راه نیافت»؛ همین تعارض است که ازمنابع برخوردها وجنگ ها درمیان دوگروه سیت های مسکون و صحراگرد بوده است ؛<br />سیت های غربی پس از مسکون شدن در سیستان در مسیر انتشار آیین زرتشت به سوی جنوب قرار گرفتند و ازین زمان به بعد است که باید به آیین زرتشت پیوسته بوده باشند.<br /><br />«...اموزش ها و فلسفه و جهان بینی زرتشت ازهمان دوره های کهن مورد توجه حکما و فلاسفهء جهان بوده است...اندیشمندان جهان باستان چونفیثاغورث،افلاطون،ارسطو باافتخاروغرورازفلسفهءزرتشت یادکرده اند؛ درحکمت اشراق اهمیت واعتبار دیدگاه های وی زمینه ساز بسیاری ازتحولات درفلسفه وحکمت شد..... <br /><br />زرتشت نخستین پیامبری بود که در آن دوران کهن خدای واقعی را شناخت و یکتا پرستی را مطرح کرد؛ در فلسفه بر آن بود که دو گوهرهمزاد، دراغاز، درعالم تصور پیدایی یافته که یکی نیکی وآن دیگری بدی است؛ اساس حرکت و زنده گی از برخورد این دو میباشد و این هدف هیچ ارتباطی با ذات خداوند نه دارد؛ در نهاد آدمی هم خیر است؛ وهم شر...» /هاشم رضی؛ زرتشت پیامبر ایران باستان؛تهران1380؛صص 66 به بعد/ <br />[29]- رنه؛ص72<br />[30]- رنه؛ص93<br />[31] - نشانهSigne/Zeichen مُحَرّک و یا جوهرمحسوسی است که تصویر ذهنی Image mentalآن در ذهن ما با تصویرذهنی محرکی دیگر تداعی می شود؛ نشانه مدلول یک دلالت قرار می گیرد؛ نشانه ها یا تجربی و برهنه اند و یا تعمیمی و رمزگانی؛ نشانه شناسیSemiotique بارنخست به وسیلهء فردیناند دوسوسور در آستان قرن بیسم عنوان شد و در دههء 70 قرن بیستم به وسیلهء پیرس در مقام یک علم مطرح شد؛<br />«نشانه شناسی فرهنگی» را به پیروی از تزوه تان تیودوروف آوردیم که فلسفهء فرهنگ را تدوین کرد؛ وی از "بیش از دو هزار سال «پیش از تاریخ» و ده ها سال «تاریخ» نشانه شناسی" سخن می گوید.<br />/ پی یرگیرو؛ نشانه شناسی؛ ترجمهء محمد نبوی؛ تهران 1383/<br /><br />[32]- هرمنوتیک دانشی غربی است که به معادل آن ما "تآویل" بمعنای به اول برگردانیدن؛ و نیز"تفسیر" به معنای به کشف و به ظهور رسانیدنِ یک نص و یا یک متن را می شناسیم؛ همان که بیدل در چارعنصر«اخفای معنی و افشای عبارت»می نامد؛ دو اصطلاح "ترجمه" و"تعبیر" معادل هایی برای هرمنوتیک نیستند؛<br /><br />در فکرغربی،هرمنوتیک یک مهارت قدیم بوده است که ازآن به تدریج یک فن برای استنباط از یک نص/متن بر اساس نشانههاونمادهاتکوین یافت؛ درین دوران هنوزفن قرایت وبلاغت Exegese، بخش اساسی هرمنوتیک راتشکیل میداد؛<br /><br />مفهوم هرمنوتیک بطورمشخص دردوران جدید مطرح شد وبه یک نظریه دربارهءشرایط وشیوههای استنباط تخصصی ازیک نص/متن تکامل کرد؛ وبعدهمچنان به منزلهء تفسیر درهمهءعلوم انسانی بمانند حقوق؛ الهیات؛ ادبیات؛ تاریخ و تاریخ هنر و موزیک بسط یافت.<br /><br />فلسفهءامانویل کانت که چشم انداز ما دربارهء مرزهای توانایی انسان درشناخت را فراتر برد، در برابرهرمنوتیک نیز مسآلهء وابسته گی تاریخی فکر و فهم انسانی را گشود؛<br /><br />درقرن 19 شلایرماخردانش هرمنوتیک را بسط داد وآن را به مثابهءهنرفهمیدن وفن تفسیر درست نص مستدل ساخت؛ سپس دیلتای مفهومعلوم انسانی را مشخص ترساخت وهرمنوتیک را به منزلهءاساسمندی متدلوژیک علوم انسانی مطرح کرد و درین رابطه مهمترین تفکیک مفهومی را وارد کرد و دو مفهوم توضیح کردن و فهمیدن را از هم متمایز ساخت:«طبیعت را توضیح میکنیم و حیات درونی/روانی را می فهمیم»؛ بارنخست دیلتای از"علوم هرمنوتیک" سخن گفت واستنباط هرمنوتیکی را مسبوق به استدراک فرهنگی- تاریخی ساخت؛ و بار نخست مفهوم«سرگذشت» را درین رابطه تبیین کرد.دیلتای هرمنوتیک را ازدیدگاه روانشناسی مطرح ساخت ولاکان فرانسوی کار وی را ادامه داد. میشل فوکو، بیشتر ازهمه، ازلاکان تاثیر برداشت.<br /><br />مارتین هایدگرهرمنوتیک را با معناکردن deuten پیوند داد؛هایدگرهرمنوتیک به سطح فلسفه بالا کشید و هرمنوتیک را به منزلهء بنیان دازین انسانی وبنیان غلبه برنگرانی دازین }ازسرگذشت وسرنوشت خود} تبیین کرد؛ هایدگرگفت:<br /><br />فهمیدن، یک عنصر وضعی ووجودی مجموعِ استنباط ازSein انسانی است؛ فهمیدن درینجا به منزلهءحرکت بنیانی دازین انسانی مطرح است؛ دازین همواره یک طبیعت هرمنوتیکی دارد؛ دازین همواره بمعنای فهمیدن است؛ هرمنوتیک یک تفسیر فهمیدنی است ازآنچه که دازین است؛ از آنچه که دازین خود را می فهمد؛ فهمیدن درینجا کمتر به معنای"یک گونهء شناخت"، بل بیش تر ازان، به معنای یک خود- شناخت درجهان، که نگرانی - ازخود- درمبنای آن قرار دارد...یک"خود"،که خود را درکلمات اظهارمی کند...درهرمنوتیک برای دازین یک امکان گشوده می شود، برای خویش، فهمیدنی شدن و فهمیدنی بودن...<br /><br />هانس گیورگ گادامر که هرمنوتیک فلسفی را بنیاد گذاشت، فهمیدن را در پیوند قرار داد بایک گفتمان اصولاً پایان نه یافتنی دربارهء تفسیر مهمترین شواهد روایت های تاریخی و فرهنگی؛ازین نظر هرمنوتیک از شرایط امکان فهمیدن و فهمانیدن در گفتار و رفتار می پرسد.<br /><br />نقد ادبی مهمترین انعکاس هرمنوتیک درعرصهء ادبیات است؛ والتر بینیامین درین عرصه مهمترین تفکیک مفهومی را وارد کرد و«مایهءمتن» را به دو بخش«درونمایه» و«حقیقتمایه» تفکیک کرد و نشان داد که تفسیر (هنرمنوتیک) با درونمایه متن کار میکند؛ و نقد با حقیقتمایهء متن کار می کند؛<br /><br />هرمنوتیک درآغازیک متد/یک روش/ ویک فن بوده است؛ پس از آن که در قرن 20 هرمنوتیک به سطح فلسفه ارتقا یافت؛ روش هرمنوتیک بمنزلهء یک جریان سیستماتیک عملی و نظری برای تبیین متن/نص در چارچوب یک نگرش خاص فلسفی و یا دینی، تعریف می شود./</span></span><br /></span> Thu, 14 Nov 2013 10:17:20 روايت های قومی افغانستان به رويت نشانه شناسی فرهنگی (قسمت دوم- بخش دوم) [توسط Najib Roashan] تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی::: روايت های قومی افغانستان به رويت نشانه شناسی فرهنگی (قسمت دوم- بخش دوم)<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #0000CC;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="font-size: xx-large;"><br /><br />روايت های قومی افغانستان</span><br /><span style="font-size: x-large;">به رويت نشانه شناسی فرهنگی</span><br /><span style="font-size: large;">(قسمت دوم- بخش دوم)</span> </span> </span> </div><br /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;"> سيد حميدالله «روغ» - آلمان:<br /><br />خزر ها:<br />در اخیر این بخش از "خزر ها" هم یاد می کنیم:<br /><br />خزر ها که دریای کسپین به نام آنان «دریای خزر» نامیده می شود، از نخستین ترک هایی بوده اند که قبل از غُزها[60] {که سلاله ی غزنوی و سلجوقی و خوارزمی ازان ها آمده اند} در حوالی بحر خزر مسکون شده اند؛ و پایتخت آنان«سرکُل»نام داشته است[61]؛.نام یکی از خاقان های این خزرها«بولان[62]» بوده است پس در مقابل این حدس که نام «دالان بولان» از قوم «بهولانه» می آید اینک یک احتمال نو گشوده می شود؛<br /><br />این خزرها در950 م. به وسیله ی روس ها از حوالی کسپین به سوی جنوب رانده شده اند و در سرزمین ما مسکون شده اند و«سرپُل» افغانستان که اینک ولایت شده است، معادل همان «سرکُل» قدیم، محل سکونت آنان بوده است؛ ازین نظراهالی سرپل اصلاً هزاره نیستند، بلکهترکان خزر استند که پیش از واقعات چنگیزی در افغانستان کنونی جابجاشده اند؛ و از خود تاریخ دارند؛ خزرها مدت طولانی مذهب یهودی داشتند؛ و یهودی هایی که دربلخ و مرو وغزنی زنده گی داشته اند، باید عمدتاً ازکنیت خزرها بوده باشند؛ مرحوم جاوید در یک تذکره ی جالب ازیک مجلد قدیمی ترین تورات های قلمی گزارش می دهد که در کتابخانه ی غزنی محفوظ بوده است؛و زایران یهودی برای دیدن آن از سراسر جهان به غزنین می آمده اند؛ و درگزارش هایی که بعد از برگشت به موءطن خود نوشته اند با حیرت و وصف زیاد از نظم و نسق کتابداری درغزنین یاد می کرده اند؛<br /><br />خوب؛ این تاریخ طولانی و مشکل حرکات قومی در دو جناح حوزه ی ما را ، که تا کنون هم ابهامات و سوالات زیادی بر آن وارد است، فشرده ساختیم، تا به چند سوال اساسی برسیم:<br /><br />- سوال اول اینست که اقوام آریایی از چه زمانی در صحرا های آسیای علیا بوده اند؟ و این اقوام از کدام طریق به این صحرا ها بالا رفته اند؟؟<br />- سوال دوم اینست که این حرکات قومی در آسیای علیا، با تاریخ اقوام و نام های قومی درافغانستان کنونی چگونه و چه پیوندی دارد؟؟<br /><br />دانش کنونی، تاریخِ مهاجرت های اولی را که طی آن انسان از افریقا به جزیره العرب و سپس به استقامت های متعدد منتشر شد، به500 هزار سال قبل می رساند و درین رابطه از Homo-Heidelbergensis سخن می رود؛ و مصر کنونی مدخل این عبور قاره یی بوده است؛ ثابت است که انسان کنونی Homo-Sapiens افریقا را پسانتر تا 100 هزار سال قبل ترک کرده است؛<br /><br />قریب همه ی این مهاجرت ها از طریق مصر کنونی صورت گرفته است؛ از این نظر انتشار مردمان ازحوالی مصرکنونی به استقامت حوزه ی ما، مثلاً پشتون های بعدی، کدام مفکوره ی من در آوردی نیست که جناب هاشمیان به آن پوزخند بزنند ؛ بل یک ضرورت اجتناب ناپذیر تاریخ قدیم همه مردمان روی زمین است؛ یعنی همه مردمان از همین زهدان آمده اند و ازهمین دهلیز گذشته اند.<br /><br />چیزهایی را که جناب هاشمیان در ذیل کلمه ی «ای- خاتون» درج کرده اند؛ چنان "ای وای" برانگیز است که «آی خانم» را "های های" به گریه می آورد!!<br /><br />و این که جناب هاشمیان «خاتون» را به «ت» می نویسند ویا به «طقققققوی» می نویسند،این نشانه ی مهم «صلاحیت علمی و مسلکی» را به جناب ایشان مبارک می گوییم؛ واما نخست برای معلومات جناب هاشمیان عرض کنم که «خاتون» اصلاً نام یک دریا است که همراه با دریای«اوب» /اوبه پشتو؟آب دری؟/ازدامنه های شمالی آلتای علیا سرچشمه می گیرد[63]<br /><br />و برای معلومات جناب هاشمیان عرض کنم که در تاریخ معاصر ما نام «خاتون» به مناسبت متفاوتی مطرح می شود و آن «پُل خاتون» است که عساکر افغانی در پنجده در 1885 دراین محل جابجا شده بودند ودر اثر هجوم روس ها درمحل پل خشتی[64] به شهادت رسانیده شدند؛<br /><br />سپس برای معلومات جناب هاشمیان عرض کنم که توضیحات عمیقاً متفکرانه و حکیمانه ی جناب شان در ذیل کلمه ی "خاتون" کاملاً نا به جا است، زیرا اینقلم اصلاً«ای- خاتون» نه نوشته بودم، بل «ایخناتون» نوشته بودم که نام یکی از فراعنه ی مصر است و تاریخ وی را درمقام بیناد گذار ادیان تک- خدایی تقدیس می کند؛ و تا کسی در قرایت نه لغزیده باشد، اینقلم پیش از ذکر این نام یک جمله ی شرطیه قید کرده بودم:«ریشه ی مصری دارد»؛<br /><br />و ازنظر دین شناسی تطبیقی ببینیم، بعید نیست که نام ابراهام/ابراهیم، درمتون ادیان توحیدی، تمثیلی از ایخناتون باشد؛ این که در زبان پشتو؛ پسوند "تون"، پسوند کول است ویا پسوند کجکول است؛ این بحث را پشت چوکی های صنف های مکاتب ابتدایی عقب می بریم؛ <br /><br />و اما نکته ی مورد توجه من این بوده است که "تون" در زبان مصری قدیم، نه پسوند بل بخشی از نام اصلی و اولی بوده است؛ واین یکی ازقراینی است که پیشنهاد استاد سعید نفیسی درباره ی کلمه ی «بهتون»[65]؛ را جالب می سازد؛ درین جا همین قدر قید می کنم که پیشنهاد سعید نفیسی، مطابقتی با نظر اینقلم نه دارد؛ و این بحث را پایان تر دنبال می کنیم.<br /><br />خوب؛ این انسان هایی که به جزیره العرب رسیده بودند، سه مسیرخشکه به سوی شرق به روی شان گشوده بوده است: <br /><br />یکی به استقامت میزوپوتام؛ و به ادامه ی این استقامت بسوی ایندوس وهند؛ و ما ازین گروه نمونه ی تمدن موهانجو- دارو را برجسته می سازیم که سوابق اقامت انسان تا 50 هزار سال قبل را نشان می دهد؛<br /><br />دیگری به استقامت آسیای صغیر و ترکیه ی کنونی و به ادامه ی این استقامت تا حواشی بحیره ی سیاه و بحیره ی کسپین؛ و ما ازین گروه نمونه ی تمدن اناتولی را برجسته می سازیم که تأسیس زبان نوشتاری با آن مرتبط است؛ ومطابق به نو ترین تحقیقات انتشار زبان از اناتولی نخست به سوی شرق صورت گرفته است؛<br />و بالاخره به استقامت وسطی فلات ایران که عمدتاً عبارت ازافغانستان کنونی بوده است (فارس ومیزوپوتام در آن زمان یکی بوده اند و نخستین تأسیسات شهری را در آن اکاد ها بنیاد گذاشتند ، نه فارس ها)؛<br /><br />اینک سوابق اقامت انسان در افغانستان را به روی شواهد تاریخی- باستانشناسی دقیق تر می سازیم و با حرکات قومی بالا مقایسه می کنیم:<br /><br />1- آثار"مندی گک" و"لابیرانت های پنجوایی" تا 5 هزارسال ق.م.[66]<br />2-"کتیبه ی لغمان" که استاد حبیبی سوابق آن را تا 15 هزار سال ق. م. می رساند/ازحافظه می نویسم/؛<br />3- دامنه ی «سلسله جبال هندوکش از 30 تا 50 هزار سال پیش مهد سکونت انسان بوده است[67]»<br />4- وبسوی شمال می رویم: غار"قره کمر" در حوالی ایبک سمنگان 30تا50 هزارسال قبل مسکون بوده وسکونت انسان در آن تا 10هزارسال قبل ادامه داشته است[68]؛ <br /><br />پس سوابق اقامت انسان در سرزمین ما را تا 50 هزار سال قبل نشان داده می توانیم؛ و این بسیار اهمیت دارد؛ چرا؟<br /><br />زیرا می دانیم که صحرا های آسیای علیا تا 20 هزار سال قبل یخبندان بوده است و اقامت انسان درآن به تدریج و متناسب به عقب رفتن قشر یخ از جنوب به شمال گسترش یافته است؛ پس "وادی ایندوس"، که در جنوب واقع است، به مراتع آسیای علیا می رسد و این مراتع از آنسو به مراتع اروپای شمالی میرسیده است که مراتع "ژرمان" نامیده میشدند. دو اصطلاح مهم "اقوام ایندو- ژرمانیک" و "زبان های ایندو- ژرمانیک" از همینجا می آیند. سابقه ی حضورانسان درین مراتع گسترده تا دوره ی پارینه سنگی، می رسد؛ و مهاجرت های اولی در تاریخ، در امتداد این مراتع صورت گرفته است.<br /><br />پس سرزمین ما یکی از مجاری بوده است که اقوام آریایی به تدریج از طریق آن به آسیای علیا منتشر شده بوده اند؛ پس این اقوام قبل از انتشار در آسیای علیا، در سرزمین کنونی ما افغانستان مقیم بوده اند و پس ازانتشار درصحرا های آسیای علیا، به دلایل بعدی، دوباره به سوی جنوب سرازیر شده اند و در واقع به موءطن اولی خود برگشته اند؛ دلایل آن انتشار جستجو و تسخیر سرزمین های تازه بوده است؛ و دلایل این برگشت دومیتسخیر منابع و مجاری آبی[69]و"تأسیس سکونت و زراعت" بر این مدار بوده است؛ در جریان این حرکات قومی؛ چند حادثه ی مهم برای تاریخ بشریت واقع شده اند که علم امروزه آن را به ما نشان می دهد:<br /><br />1- درجریان این حرکات،انسان کنونی یعنی"هومو- ساپینس"با دونوع بعدی انسانی یعنی انسان "نیاندرتال Neandertal"وانسان"دی- نی- سوواDenisova" /تا 40 هزار سال قبل/ آمیخته است؛ این آمیزش درآسیای علیا صورت بسته است؛ DNA انسان کنونی تا 2،5 فیصد حاوی DNA انسان نیاندرتال است؛ و تا 5 % حاوی بقایای DNA انسان دینی سووااست؛ این حقایق را برای بار نخست Sevente Pääbo سویدنی، دانشمند بزرگ رشته ی EVA-Evolutionary Anthropologieکه رییس هیات تحقیقاتی در باره ی انسان "دی- نی سووا" بود ، در سال 2011 منتشر ساخت؛ مطابق به این تحقیقات انسان"دی- نی- سووا" یک نوع انسانی است که تا کنون شناخته نه شده بوده است؛<br /><br />نمونه ی این انسان در غار Denisova در جبال آلتای نزدیک منگولیا تثبیت شد. سوابق اقامت و آمیزش انسان در این غار تا 50 هزارسال می رسد ، و همین نحله است که در 10 هزار سال قبل به مردمان مغول - ترک می انجامد؛ انسان "دی- نی- سووا" همین انسان مونگول است[70]؛<br /><br />2- از نظر علمی ثابت شده است که به وجود آمدن انسان با مو های زرد و چشمان آبی و پوست سفید محصول یک تحول ژینیتیک بوده است که از اثر همین آمیزش انواع انسان ها به حصول امده است؛ و همین تحول هم در 10 هزارسال قبل در نواحی شمالی افغانستان کنونی در آسیای علیا صورت بسته است؛ و بعد به سوی اروپا رخ کرده است؛<br /><br />خوب؛ مهمترین گروه اقوام آریایی که در آسیای علیا پراگنده بوده اند سکیت ها بوده اند که از 3 هزار سال ق. م.، و به قولی از6 هزار ق.م.، وارد صحنه ی تاریخ می شوند . مطابق به پوهاند مرحوم جاوید و"رنه گروسه" در کتیبه های هخامنشی سکیت ها ساکاSaka/بعداً ساهاک/ نامیده شده اند؛ یونانی ها سکیت ها را سیت نامیده اند؛ و درکتیبه های بابل و آشوری این سیت ها را به نام «اشکوازی[71]» یاد کرده اند؛ نام"اشکوازی"، با نام قوم بزرگ پشتون "اچکزی"مطابقت می کند/تغییر حرف "ش" به "چ" و برعکس یک میراث آشوری است/ که هم اکنون از سیستان تا کویته افتیده اند؛<br /><br />این سکیتها سرزمین بسیار گسترده یی را در اختیار داشته اند: بگفت استاد کهزاد «سکیت ها زمانی کُل آریانا را در اختیار داشته اند...اسکندر در خُجَند با سکیتها مواجه شده است...»<br /><br />و این سکیت ها ، طوری که در بالا آمد، بنابر فشار هون ها به سوی غرب متحرک شده اند؛ با سیمری ها جنگیده اند؛ با آشوری هاجنگیده اند ومتحد شده اند؛ ومطابق به هرودت در نتیجه ی جنگ با اریماسیپ ها، که نام دومی سیت های وسطی یا باخترانی بوده است ، به سوی جنوبغرب سرازیر شده اند و سکیتستان/ سجستان/ سیستان را بنیاد گذاشته اند وبعد در جنگ با ساسانی ها به سوی هند متحرک شده اند و هند غربی را در اختیار گرفته اند و تمدن هندوسکایی را بنیاد گذاشته اند؛ که گنداپور و راجستان هند کنونی از یادگارهای آنان است. همین اکنون در میان پشتون های"ستریانی" یک قبیله بنام قبیله ی "گنداپوری"موجود است[72].<br /><br />قبایل سکیت که به سیستان رسیده بودند، سه شاخه داشته اند: ساک ها؛ ساورومت ها؛ و ماساگیت ها. <br /><br />ماساگیت ها/ استاد کهزاد "مساجت"[73] می آورد؛ / و ایسادون ها دو قوم معروف آریایی استند؛ هرودت ماساجیت ها را در زمره ی سیت ها محسوب می دارد[74] و می نویسد که اخرین لشکرکشی کوروش هخامنشی برعلیه ماساجیت ها یعنی سیت های مناطق شرقی خیوه[75] بود ماساگیت ها وایسادون ها به سیت های وسطی پیوستند و در خیوه متحدانه برعلیه داریوش جنگیدند 529 ق. م.[76] این ماساگیت ها را پارس ها «ماسایاگاتا»می نامیده اند؛ مارکوارت میگوید که اینماساگیت ها بودند که بعداً به دو شعبه ی قومی سارمات ها (زرمت ها) و آلان ها جدا شده اند؛<br /><br />بنابرشرحی که هرودت ازایسادون ها داده است، محتمل است که آنها فنلندی های کنونی باشند؛ بخش مهم ایسادون ها به سوی غرب وشمال (فنلاند کنونی) جابجا شده اند[77] تالگرون نیز مینویسد که بخش مهم ایسادون ها به جانب فینلند متحرک شدند؛ بخش کوچک آنان که در جنوب تاتار می زیستند، همراه با مساجت ها به سوی جنوب و بنابران به سرزمین ما متحرک شده اند؛<br /><br />"اشکوازی ها" و آلان ها، مرزداران پارت ها و مادها و ساسانی ها بوده اند و با آن ها جنگیده اند؛ در جنگ با "اسکندر" به کومک "سغد ها" شتافته اند؛ دراتحاد با "ماساگیت ها" با "پارس ها" جنگیده اند؛ به وسیله ی "هخامنشی ها" و بعد "ساسانی ها " بطرف جنوب رانده شده اند و به هند رسیده اند و در آنجا سلاله ی "هندو- سکایی" را بنیاد گذاشته اند؛ همین "ایندو- سکایی" ها استند که بعداً با کوچا ها/ تخار ها می آمیزند و تمدن "کوشانی" را بنیاد می نهند؛ <br /><br />شاخه های بعدی سکیت، مطابق به هرودت نام های شان به ترتیب ذیل با نام های قبایل پشتون مطابقت می کند؛ نام Sarban با نام قبایل پشتون "سربن" مطابقت میکند؛ درحدود 1000 م. یک شاعر پشتوبنام اسماعیل سربنی می زیسته که آثاری از خود دارد؛<br /><br />نام Sauromaten و یا Sarmaten با نام قبیله ی پشتون"زُرمت" مطابقت میکند؛ این "سا رومت ها " چند شعبه داشته اند، و ازین شعبات: <br /><br />قبایل Alaan که نام شان تا دوران فردوسی باقی بوده است وفردوسی«آلان» و «الانشاه» می آورد؛ جنت نشان مرحوم پوهاند رشاد می نویسد که آلان ها همان«وزیری» های کنونی استند؛ نام دو دریا «الی- نگار» و «الی- شینگ» را می توان با نام آلان ها پیوند داد؛ واما این درست نیست که بنویسیم «نورستانی ها، آلان ها استند»؛ با شواهد متعدد می توان نشان داد که نورستانی ها ریشه ی سومری- هیتیتی دارند؛<br /><br />قبایل Jazyg که نام شان با نام قبیله ی پشتون "جاجی" مطابقت میکند؛<br />قبایل Maiot که نام شان با نام قبایل پشتون"مایوتی/ میتی" مطابقت میکند؛<br />قبایل Sirak که نام شان با نام قبایل پشتون"زیرک" مطابقت میکند؛<br />درین صورت سوال این می شود که پس نام های ماساجیت ها و ایسادون ها کجا شده اند؟؟ یگانه احتمالی که می توان ازان سخن گفت این است که دو قوم ماساجیت و ایسادون نام های شان در جریان زمان عوض شده است؛ و اینقلم به پیروی از همین نظر که این دوقوم نام شان در جریان زمان عوض شده است؛ دو نام مشابه ذیل را پیشنهاد کرده ام:<br /><br />ماساجیت ها به ماساخیل و بعداً موسی خیل تغییر نام داده اند؛ <br />ایسادون ها به ایسا خیل و بعداً عیسی خیل تغییر نام داده اند؛<br /><br />در جایی که «سارسکندر»، «سرای خواجه» شده است؛ درجایی که «آشوکان»،«عاشقان» شده است؛درجایی که «اسپ زی»،«یوسف زی» شده است؛ اینقلم این احتمال رابه پیش کشیده ام که می توانسته است «ماساجیت»، «موسی خیل» و«ایسا دون»،«ایساخیل» شده باشد؛<br /><br />تا یقین حاصل شده باشد که ما دونام"سارمات" و"مساجت" را فقط درمیان پشتون ها باید پی بگیریم؛به نشانه شناسی فرهنگی متوسل می شویم:<br /><br />هرودت ما را با قبایل یونانی- سیمری"آما زون" آشنا میسازد و می نویسد که زنان "آمازون"در جنگ ها شرکت می کرده اند و در این قوم زنان فرماندهان جنگی بوده اند. آمازون ها به روایت هرودت با آتن جنگیده اند. مطابق به هرودت آمازون ها با سارومات( و مساجت ها) ها آمیخته اند:<br /><br />«از قرن پنجم ق.م. هرودت سارومات ها را در مشرق مصب شط دون مقیم دانسته، ان ها را مخلوطی از نژاد سیت ها و آمازون ها می داند که به زبان سیتی تکلم می کرده اند[78]» <br /><br />بنا برعقیده ی مورخین یونانی سبک و رژیم «ماتریارکار» نزد سارومات ها وجود داشته است[79]<br />Tomyris پادشاه "ماساگیت ها" که kyrus-2 پادشاه پارس ( 529ق م) را در جنگ دو به دو مغلوب ساخت و کشت یک زن بوده است.<br /><br />این نظام ماتریارکار و زنخدایی ذیربط به آن ،از شاکله های اصلی تاریخ اقوام حوزه ی ما و از مشخصات تکوین تمدنی در حوزه ی ما بوده است؛ <br /><br />می دانیم که هیتیت ها دارای معتقدات زنخدایی بوده اند. درمیان پشه یی ها و نورستانی ها این مقام زن، تا کنون محفوظ است.<br /><br />دین اولی درحوزه ی تمدنی ما زنخدایی بوده است. در آیین «میترایی» و«ویدی»، یعنی در«ریگ ویدا»نیزآیین زنخدایی منعکس است. انعکاسی ازین زنخدایی هم در متون زرتشتی ، و آثاری ازان درمتون متاءخر هندویی پیداست.<br /><br />مطابق به مرحوم حبیبی در سرود های ویدی زنان سخنگوی آریایی هم شاملند. مثلا در "ریگ ودا " از شاهزاده خانم Ghocha سرود هایی منقول است:<br /><br />«... ای دلاوران و پهلوانان! اینجا به قرارگاه ما بیایید! شما ای ارباب کارنامه های شگفت! .....<br />ای ستارگان صبح شما به مدد نیرو های بزرگ تان آن مرد باستانی شیه وانه را به آغوش جوانی سپردید...<br />شما ای ناسیته ها گردونه های تان را بگمارید تا دختر آفتاب را با همه شکوهی که دارد، بر دارد...» [80].<br /><br />منوچهر جمالی می آورد که دین ما قبل زرتشتی زنخدایی که مفهوم سیمرغ از ان می آید، با خشونت به وسیله ی دین زرتشتی سرکوب شد[81].درنتیجه ی این سرکوب خشن، ازین دوره ی زنخدایی، در فرهنگ گفتاری و نوشتاری سراسر حوزه ی تمدنی ما، نشانه های شایان ذکری باقی نیست؛ اما درهمین حال زبان پشتویکی از چشمگیرترین نشانه های فرهنگی دوره ی زنخدایی درحوزه ی تمدنی ما را بدست میدهد. این نشانه ی یگانه، لندی های پشتواست.<br /><br />مدت مدیدی جای پای این دریافت ها که در تحقیق تاریخی تایید می شدند، در سطح باستانشناسی خالی مانده بود. دراوایل 2000 بواسطه ی تحقیقات ژنیتیک ثابت شد که "آمازون ها" تا آسیای میانه رسیده بوده اند. ازطریق نبش قبر، لباس های مرصع زنانه یی یافت شد که به فرماندهان جنگی زن متعلق بوده اند. این لباس ها حد وسط قرار میگیرند در میان لباس های کنونی زنان در آسیای میانه و لباس های زنان قبایل پشتون در افغانستان، خاصتا در قبایل جاجی و منگل .<br /><br />این تحقیقات مورد تاییدقراربگیرند ویا نگیرند، حضورلندی ها مهمترین و یگانه نشانه یی فرهنگی در جهان استند که ثابت می سازند میراث اصلی فرهنگی"آمازون ها" و "ساورمت ها " و "ماساگیت ها" در پشتون های افغانستان، ابقاء شده است. <br /><br />درلندی ها، ارزشگذار و منادی و رهنما، زن است. حق ابرازعشق از زن است. ابراز عشق از جانب زن است .<br /><br />اول این که سابقه ء لندی ها به گذشته ی دور در حوزه ی ما می رسد . لندی ها «ندای سیرنی» اند که از عمق زمانه های دور به ما میرسند. پیوندی که لندی ها با آموزه های آریایی(ویدی- اوستایی) میرسانند، نشان میدهند که سرچشمه های اولی آنها پیش تر از دوره ی ودایی قرار داشته است. در دوره ی ودایی، لندی ها یک شیوه ی شکل یافته ی گفتار بوده اند:<br /><br />«سپوژمیه! « ای مهتاب!<br />سر وهه، راخیژه سربکش و برآمد کن <br />یار می گلونه پری کوی، یارمن درگل چید ن است ،<br />گوتی ریبینه!» نه که انگشتانش را درو کند!»<br /><br />جونزاندلسن کانادایی این لندی را تحلیل میکند و مینویسد که این لندی ریشه آریایی ویدی دارد.آریایی ها بته های «سوما» را در شب، در روشنایی مهتاب می چیده اند، و از شیره ی آن شراب «سوما» می گرفته اند .<br /><br />دوم این که مساءله ی جالب و درعین حال بسیار سوال برانگیز اینست که چگونه شده است که مرد در لندی های پشتو، محمل وموضوع خطاب آشکار عشقی واخلاقی وحماسی زن بوده است، آنهم در شرایط و اوضاع واحوال دنیای قدیم ؟؟ برهنه گی عواطف زلال زنانه در لندی ها، حیرت انگیز است:<br /><br />«پر لویو غرونو، « برفرازکوه های بلند<br />راتاو شو توفانونه فرا پیچیده اند طوفان ها<br />ژړی وریژی ژاله می بارد<br />مه ځه، دلته شپه وکره مرو، شب را اینجا بگذران<br />پاتی شه بمان<br />باران دی.» باران است.»<br /><br />این وضعیت چگونه حاصل آمده است که زن را قادر ساخته است که این چنین آشکارا و با استقلال، افکارخود، واز جمله احساسات زنانگی خود را، بیان کند ؟؟ <br /><br />نمی توان گفت که صرفاً اعتقاد به "زنخدایی" منشاء این گونه گفتار می تواند بود. از زنخدایی در یونان و حوالی آن، چنین آثار گفتاری بر جا نما نده است. این چنین گفتار زنانه ی رها از هرگونه قید، باید یک زمینه ی اجتماعی داشته بوده باشد، که به زن همان استقلالیتی را میبخشیده است که امروزه تکوین فرد وهویت فردی Emanzipation دراروپا، به زن بخشیده است.<br /><br />این زمینه ی اجتماعی، بدون تردید، فقط می توانسته "جنگ" بوده باشد. "جنگ" دردوران قدیم، مهم ترین زمینه ی برامد فرد، مهم ترین زمینه ی اجتماعی تفرد بوده است. اینک می دانیم که درقبیله ی "سارمت ها"ودرقبیله ی "ماساگیت ها "، زنان درجنگ شرکت میکرده اند:زنان این قبایل،"جنگاوران" بوده اند.<br /><br />اشتراک برابر در جنگ، به زن این امکان و مجا ل را می داده است که به حیث یک هماورد و حریف برابر درمقابل مرد زور آزمایی کند واحیانا برمرد پیروز گردد؛ و بنابران می توانسته است که مرد را مستقیماً مورد خطاب قرار دهد. و افکار و عواطف خود را در همه زمینه ها مستقیماً بیان کند. معلومدار افکار این زنان جنگاور درباره ی روح و احساسات حماسی و درباره ی خود جنگ ، درین میان غلبه داشته و شکل عمده ی این گفتار بوده است. این پدیده ی حیرت انگیز که مایه ی اصلی لندی ها، مایه ی حماسی است، از همین جا می آید.<br /><br />د لشکرونو مُلک ته وایه به کشور لشکر ها بگو <br />په مړو به موړشوی به کشته ها سیر خواهی شد<br />که نور وغواړی جنگونه اگر بازهم جنگ ها بخواهی<br /><br />پس این گفتار حیرت انگیز حماسی را زنان آفریده اند: یعنی لندی ها گفتار آزاد زنان جنگاور استند.<br />ازنظرفرهنگ- شناسی پدیده ی یگانه ی لندی این امکان را می دهد که بررسی جای زن در فرهنگ ما را از صورت کنونی نظام پشتونولی فراتر ببریم و به «تبارشناسی» این مبحث در دوره ی پیشا اسلامی و، فراتر، پیشااوستایی برسیم.<br /><br />پدیده ی حیرت انگیز حضور زن در لندی ها، حتی همین اکنون در سراسرجهان اسلام، و فراتر در شرق، همانند ندارد و صورت معاصر آن درغرب نیز یک پدیده ی صرفا متاءخر و منبعث از فیمینیزم است که فقط ازچند دهه ی اخیر بدینسو درغرب به یک نهضت مبدل شده است (در آلمان، حق زن برای راءی دادن درانتخابات،از 1949به بعد نافذ شد).در برابر حضور مستمر و هزاران ساله ی زن در فرهنگ گفتاری پشتو، حضور زن در سایر فرهنگ های گفتاری حوزه ی ما، یک پدیده ی بسیار متاءخر و بسیار متقاطع است.<br /><br />عده یی از نویسنده گان که زن ستیزی های جاری در افغانستان را به نظام پشتونولی ربط می دهند ، از نظر می اندازند که فقط لندی ها ثابت می سازند که زن - ستیزی از سرشت نظام پشتونولی نیست و پشتونولی یگانه نظام حقوقی باقیمانده در حوزه ی تمدنی ما است که شریعت در برابر آن عقب نشست و در قبایل پشتون یک همزیستی شریعت و نظام پشتونولی جاگزین شد.<br /><br />تردیدی نیست که بررسی مقام زن درنظام کنونی قبایلی، را نمیتوان صرفا بر حسب تاریخ قدیم و یا سیر «توتمیزم قبیلوی» تبیین کرد. مقام کنونی زن در نظام قبایلی نشاندهنده ی اختناق پیوسته افزاینده در مقام زن است که درست در مقابله با نظام پشتونولی و در متن کنش متقابل در میان نظام قبایلی و دین نضج یافته است. و این امر، همزمان و خاصتا، روشن کننده ی پیکار سرسخت و درازمدتی است که در طی آن بالاخره پشتونولی و شریعت در یک موازنه ی متقابل قرار گرفته اند؛ «موازنه» یی که اگر که براختناق و خشونت در نظام قبیلوی افزوده است، اما نتوانسته است پشتونولی را از میدان زنده گی ومناسبات قبایلی خارج بسازد. پشتونولی از مهمترین تکیه گاه ها و مظاهراستقلالیت پشتون ها است؛ که اینک پاکستان وطالبان وحامیان شان تلاش دارند آن را به نفع دین منزوی و نابود بسازند ویا ساخته اند. <br /><br />از نظر بحث ما، لندی ها نشانی می دهند که ریشه های سورمات ها و ماساجیت ها را باید در میان پشتون ها جستحو کرد؛ در برابر سورمات ها، ما «زرمت» ها را نشان داده می توانیم؛ و اما در برابر مساجت ها کدام قوم پشتون را نشان داده می توانیم؟ موسی خیل ها ؟؟<br /><br />(ادامه دارد)<br /><br /><span style="color: #0000CC;">منابع و ماخذ:<br /> <br />[1]- دکتورم.ح.پاپلی یزدی؛ افغانستان؛اقوام وکوچ نشینی؛مشهد1993؛ صص17و18/منبعد:"پاپلی؛اقوام؛صص <br />[2]- بارتولد؛ ترکستان نامه؛ترجمه ی کریم کشاورز؛ تهران 1366؛صص 414 به بعد/ "منبعد:بارتولد؛صص"/<br />[3]- رنه؛ ص307<br />[4]- ایلخانان؛ ص 219<br />[5]- رنه؛ صص558 تا 560<br />[6]- رنه؛ ص564<br />[7]- رنه؛ ص557<br />[8] - کاتب؛ ص81<br />[9] - تاریخ بیهقی؛ تحشیه ی س.نفیسی؛ تهران 1326؛ج2؛ص1073 /منبعد:"بیهقی؛صص"/<br />[10]- کاتب؛ ص62<br />[11]- رضامرادی غیاث آبادی؛«ایران چیست؟»؛تهران 1390؛صص 76 -77/منبعد:"ایران چیست؟"صص/<br />[12]- آشتیانی؛ص272<br />[13]- الفینستون؛افغانان؛ترجمه ی آصف فکرت؛تهران 1376 صص100 تا116/منبعد"الفینستون؛صص"/<br />[14]- رنه؛ ص352<br />[15]- مرحوم ع.ا.کهزاد؛ تاریخ افغانستان؛ سویدن 2002؛ ج2؛ص 465/منبعد:" کهزاد؛تاریخ؛ج؛صص"/<br />[16] - تاریخ سیستان؛ بکوشش ملک الشعرا بهار؛ تهران1388؛ صص53 و71/منبعد "بهار؛صص"/<br />[17] - پرتو؛ ص 215<br />[18] -Stephen Mitchell;Gilgamesch;BRD 2006;ab pp20<br />[19] - رنه؛ صص 8و13؛ آشتیانی ص 21<br />[20] - رنه؛ ص 346<br />[21] - رنه؛ ص 339<br />[22]- رنه؛ ص 420<br />[23]- رنه؛صص 11 و314 و317<br />[24]- کتابی است به نام «مغولان افغانستان» ازاچ.اف.شرومن؛1962؛ که شاید درین باره معلومات جالب داده بتواند؛ متاء سفانه دستیاب نه شد؛<br />[25]- آشتیانی؛ ص 90<br />[26]- خوست جنوبی درجغرافیای اقلیمی افغانستان اهمیت بیشتردارد،زیرا حداکثر میزان بارنده گی را نشان می دهد/پاپلی؛اقوام؛ص83/<br />[27]- آشتیانی؛ ص261<br />[28]- الحاج دکترصاحبنظرمرادی؛آریانا و آریاییان؛کابل 1389؛ص 223<br />[29]- الفینستون؛ ص110<br />[30]- پرتو؛ ص 211<br />[31]- آشتیانی؛ ص شانزده؛ ص1<br />[32]- رنه ؛ ص 160<br />[33]- رنه؛ ص311<br />[34]-علی پاشایی؛بودا؛تهران 1352؛ص 619/منبعد :"پاشایی؛صص"/<br />[35]- پرتو؛ ص288<br />[36]- کلمه ی بغولانگه ازریشه ی آریایی- اوستایی«بغودانکه»بمعادل آتشکده آمده است؛کتیبه بغولانگه درسال 1957کشف ودرسال 1959 به وسیله هینینگ انگلیسی خوانده شده است؛ ماریک بلژیکی زبان نگارش آن را زباناصلی تخارییا «اوتو-تخاری»ویا «تخاری-A»نامید و آن رااز تخاری فرعی و یا «تخاری-B»متمایز ساخت که درکتیبه ی تورفان کاشغر ثبت است؛ این تخاری فرعی حاصل آمیزش زبان های تخاری واویغوری است؛ هینینگ زبان نگارش کتیبه بغولانگه راباختری نامید. کشف کتیبه ی کوشانی دررباطک افغانستان در 1992که در1995 خوانده شد به همه ی این نامگذاری ها پایان داد، زیرا کنیشکا در کتیبه ی رباطک خودش صریحاً این زبان را زبان آریایی می نامد؛<br /><br />آتشکده ی بغولانگه درسرخ کوتل بغلان از نمونه های «آتش پرستی» در دوره ی کوشانیاست؛ این آتش پرستی ، یک آتش پرستی زرتشتی نیست؛ بل بیشتر به آیین مهر برمیگردد که آمیزه های برهمنی دارد و به یک گونه آموزش تثلیث می انجامد؛ این آموزش تثلیث پس از انتشار آیین مهر در اروپا ازموضوعات اساسی مباحث دینی قرار گرفت؛ درنقاشی های اروپایی آیین مهر،این تثلیث به شکل یک سه شاخه در دست ایزد مهر است که با آن گاو را می کشد و بعد سه شاخه درپایان دُم گاو ظاهر می شود؛ بازی کشتار گاو در هسپانیا از بقایای آیین مهراست؛ آیین مهر از قرن اول م. تا قرن 15 م. در اروپا عبادت می شد. <br /><br />[37]- زبان عربی ازآغازقرن 8 م.زبان رسمی درخراسان قرارداده شد. /جرالد هاوتینگ؛امویان؛ترجمه ی عیسی عبدی؛تهران 1388؛ص79/<br /><br />رسم الخط کنونی زبان دری وپشتو درتحت تاثیر زبان عربی ساخته شد؛ زبان عربی د ساختار دستور زبان و بلاغت و علم اللغه زبان دری تاثیر عمیق بر جا گذاشت؛ ودرباره ی تداخل زبان های ترکی:<br /><br />« درعهد استیلای مغول، چنان که قهری بود، لغات مغولی و ترکی بسیار درزبان فارسی داخل شده و این کارکه از زمان تسلط غزنویان و سلاجقه و ترکان غز و قراختاییان...برممالک فارسی زبان، به شکلی ضعیف شروع شده بود، دردوره ی مغول شدت پیداکرد وکتب آن زمان بخصوص تواریخ از لغات مغولی پُر است...» / آشتیانی؛ ص 515/ <br />[38]- رنه؛ ص330 <br />[39]- رنه؛ ص318<br />[40]- رنه؛ ص318<br />[41]- رنه؛ ص311<br />[42]- رنه؛ ص320<br />[43]- آشتیانی؛ص249<br />[44]- بیهقی؛ص607<br />[45]- رنه؛ ص318<br />[46]- آشتیانی؛ص286<br />[47]- رنه؛ ص349<br />[48]- درباره ی فهرست مفصل تری از کلمات مغولی که شامل زبان دری شده اند،طور مثال نک. دکتر محسن مدیر شانه چی؛"در میانه ی آسیا"؛تهران 1387؛<br />[49] - کهزاد؛ تاریخ ؛ج2؛ ص494<br />[50]- رنه؛ ص79<br />[51]- رنه؛ ص89<br />[52]- رنه؛صص84 -91<br />[53]- رنه؛صص 78- 79<br />[54]- رنه؛ص69<br />[55]- رنه؛ص92<br />[56] - کهزاد؛ تاریخ؛ج2؛ ص 494<br />[57] - پرتو؛ص202<br />[58] - کهزاد؛تاریخ ؛ج2؛ ص441<br />[59]- رنه؛ ص29 تا33<br />[60]- مترجم ایرانی کتاب"امپراطوری صحرانوردان" «غُز» را به معادل «اوغوز» می آورد؛درحالی که این دوکلمه از هم متفاوت استند؛ «غُز» یک کلمه ی ترکی است ونام یکی از قبایل ترک است که خوارزمیان هم ازهمین قبیله آمدند؛و«اُغُز» با ضم اول و دوم یک کلمه ی مغولی است به معنای«دزد»؛چنگیزخان که در جنگ با خوارزمیان وارد حوزه ی ما شد، سلطان محمد خوارزم را"اُغُز" به معنای دزد می نامید و می گفت:<br />« خوارزمشاه پادشاه نه بود، "اُغُز"(دزد) بود،هرکجا پای لشکر محمد اُغُزی رسیده باشد من آنجا کشتن می کنم و خراب می گردانم»/طبقات ناصری؛ صص352تا354/<br />[61]- رنه؛ص303<br />[62]- رنه؛ص302<br />[63] - رنه؛ ص52<br />[64] - بیهقی؛ تحشیه ی سعید نفیسی؛ صص1017تا1019<br />[65] - این نظرکه پشتونها ریشه واعقاب مصری دارند،دریک دستنوشته ی قدیمی به نام«مطلع الانوار»آمده که درهند تثبیت شده است؛این نظر از ایرانی ها نیست؛ این نظر میگوید که پشتون ها از اعقاب قبطیان مصری استند که پس ازسقوط فراعنه مصری از مصر به سرزمین کنونی خود رسیده اند؛ اینقلم چیز تعجب آوری درین نظر نه می بینم؛/فرشته؛گلشن ابراهیمی؛ لکنهو؛ج 1؛ صص 3تا5/<br />[66] - پرتو؛ صص 9 تا17<br />[67] - پرتو؛ صص270تا272<br />[68] - پرتو؛ ص267<br />[69] - درباره ی اهمیت منابع آبی برای مهاجرت های قدیم نک.: رضامرادی غیاث آبادی؛مهاجرت های آریاییان وپیوند های آن با آب و هوا و دریاهای باستانی ایران؛ تهران 1384<br />[70] - National Geographic / Juli 2013 / صص90تا95<br />[71]- Aschkuazi؛توصیه ی جناب استادهاشمیان درین باره که نباید فریفته ء مشابهت درمیان کلمات شد، توصیه خوبی است؛اماجناب شان این توصیه را قبل ازهمه به همکاران اروپایی خود بکنند؛ این همکاران جناب هاشمیان کلمه ی اشکوازی را بر اساس مشابهت حرف به حرف، به عاشق زی واسحاق زی برگردانیده اند و قوم اچکزی را اصلاً در شمار آورده نتوانسته اند /پاپلی؛اقوام؛صص43و 81/<br />[72] - کاتب. ص127<br />[73] - کهزاد؛تاریخ ؛ج2؛ صص127<br />[74] - رنه؛ص37<br />[75] - رنه؛ص39<br />[76] - رنه؛صص39 و41<br />[77] - رنه؛ص37<br />[78] - هرودت ج. 4؛ص116؛<br />[79] - رنه ؛ ص 48<br />[80] - ریگ ودا: سرود 117 و در کتاب ششم سرود 39 و40<br />[81] - منوچهرجمالی ؛"جشنشهر"؛لندن 2000/ "زال زر و پَرسیمرغ"؛ لندن؛2008</span><br /><br />(ادامه دارد)</span><br /></span> Thu, 14 Nov 2013 10:05:08 روايت های قومی افغانستان به رويت نشانه شناسی فرهنگی (قسمت دوم - بخش اول) [توسط Najib Roashan] تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی::: روايت های قومی افغانستان به رويت نشانه شناسی فرهنگی (قسمت دوم - بخش اول)<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: #0000CC;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="font-size: xx-large;"><br /><br />روايت های قومی افغانستان</span><br /><span style="font-size: x-large;">به رويت نشانه شناسی فرهنگی</span><br /><span style="font-size: large;">(قسمت دوم- بخش اول)</span><br /><br /><span style="font-size: x-large;">در باره ی برخی کلمات و نام ها*</span></span></span> </div><br /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;">سيد حميدالله «روغ» - آلمان:<br /><br />جناب هاشمیان لطف می نمایند و فرموده می گویند:<br /><br />«...من به اساس قوانین علم زبانشناسی ... مدعیات آقای روغ را قبول نمی توانم که:<br />ماسا جیت = ماساخیل<br />ایسادون = ایساخیل<br />کاشاغان = قطغن<br />اسپی بولداغ = سپین بولدک<br />ا- زاره = هزاره<br />موساهاها = موسهی<br />می باشند؛ یعنی کلمات اویغوری با کلمات فارسی - پشتو هم ریشه نیستند....<br />پس جناب هاشمیان بُرهان می آورند که این معادلات قابل قبول نیستند؛ به این دلیل که «کلمات اویغوری با کلمات فارسی - پشتو همریشه نیستند»؛<br /><br />و اما درینجا خود دلیل قابل قبول نیست؛ چون در فهرست فوق فقط یک کلمه دقیقاً اویغوری است و آن «اسپی بولداغ» است؛ و فقط یک کلمه تُرکی است و آن «کاشاغان» و «قتغن» است؛ و اویغوری و ترکی هم همان یکی نه بوده اند؛ سایر کلمات اصلاً اویغوری نیستند؛<br /><br />و اینقلم از مبانی و از شیوه و از صورت بحث جناب هاشمیان حقیقتاً متعجب استم !!<br /><br />کاشاغان و قتغن:<br /><br />جناب هاشمیان آنجا که حکم قطعی صادرمی کنند که «کاشاغان»، «کاتاغان» {بعداً «قتغن»} نه شده است، معلوم می شود که فیل زبانشناسی جناب هاشمیان بسیار قیل خیز می زند!<br /><br />«قتغن» اصلاً یک نام دری و یا پشتو نیست، بلکه بدون کمترین تردید یک نام «ترکیک» است ؛ دوموج مهم حرکات قومی مغولی - ترکی از شمالشرق به سوی سرزمین ما جریان یافته اند:<br /><br />قدیم تر حرکات اقوام اویغوری وهیپتالی ونایمان وقبچاق ؛ هیپتالی ها از دامنه های غربی اورال به سوی جنوب خزیده اند و بنا بران نام صحرای «کاشاغان» را از شمال ماوراءالنهر با خود به جنوب دریای آمو آورده اند و این نام درین سو به صورت «کاتاغان» در آمده است؛<br /><br />کلاوس فردیناند افغانستان شناس معروف دنمارکی درنوشته تحقیق کوچ نشینی درافغانستان با درنظرگرفتن همین مشابهت این نام را به همین صورت «کاتاغان» می آورد[1]؛<br /><br />واین یگانه نمونه ی اینچنین "مهاجرت" نام ها از شمال به جنوب نیست؛مثال های بعدی را نیز می توان نشان داد؛مثلاً نام یک چارراه مهم در دشت قبچاق «اتاقروغای» بوده است که همین نام در نزدما «اتا شقروغای/تا شقُرغان» شده است؛<br /><br />و این چگونه؟<br /><br />مطابق به "ترکستان نامه" ترکان قبچاق در آغاز قرن 8 م.(711 م.) سراسر آسیای میانه را در دست گرفتند و این ها بودند که ترکستان را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم کردند/ "آق اردو" و "گوگ اردو"/ یکی از روسای آق اردو موسوم به کوچی تا نواحی بامیان و غزنه را متصرف شد[2] <br /><br />و نام "تاشقرغان" از رسوب های این هجوم ها است؛<br /><br />قراختاییان پیش از چنگیزیان به دشت های جنوبی روسیه رسیدند وبا قبچاق ها درامیختند[3] ؛ قبچاق ها در تحت رهبری قورقتمش متحد شدند وروسیه را اشغال کردند؛<br /><br />و نزدیک تر حرکات اقوام جغتایی و شیبانی و ازبیک است که منشاء ایشان هم حوالی اورال است و بعد از ماوراءالنهر به سوی جنوب دریای آمو فرود آمده اند؛ در میان جغتاییان یکی از نام های معمول شخصی، نام «قزغن» است؛این قزغن در تاریخ متاءخر ما بار ها مذکور است:<br /><br />«... قزغن برلاس از اعقاب جغتاییان ماوراءالنهر به هرات لشکرکشید وچهل روز هرات را به محاصره دراورد ..[4].»<br /><br />«رییس اشراف و اعاظم ترک (ماوراءالنهر) امیر قزغن بود. ناحیه ی شمالی قندوز به امیر قزغن تعلق داشت...امیر قزغن صاحب واقعی ماوراءالنهرشد..حکومت امیر قزغن از 1347 تا1357دوام یافت...امیرحسین کرت آمده بود وناحیه ی «اندخوی»و«شبورغان» را..غارت کرده بود....قزغن خان،هرات را در1351محاصره نمود.»[5]<br /><br />«...یکی از نواده گان قزغن موسو م به امیر حسین در شمال شرقی افغانستان اقطاع و تیولی که عبارت بود از بدخشان و بلخ و قندوز و کابل در دوطرف هندوکش برای خود فراهم آوده بود؛ "تغلق تیمور" شخصاً با لشکری فراوان عازم آن تیول شد و درکنارنهر "وخش"امیرحسین (نواسه ی قزغن خان.نگارنده)رامغلوب کرد و وارد قندوز شد وتاهندوکش جلو رفت ...پسر خود الیاس خواجه را به سمت نیابت از سلطنت ماوراءلنهر برقرار کرد و «تیمورلنگ» را به عنوان مشاور و مستشار نزد او گذاشت...[6]»<br /><br />پَل پای را نشانی کردیم تا دریابیم که تاریخ افغانستان چگونه از پای لنگ شد؛<br />رنه گروسه هردو صورت نام قزغن و قزاغان راقید می کند[7] پس نواسه ی قزغن یعنی امیرحسین آن نواحی را که ما اکنون صفحات شمال می نامیم، به نام پدرکلان خود «قزغن» و یا «قزاغان» نامیده است؛ بنابران، درین صورتِ نزدیکتر ، کلمه ی «قتغن» درآغاز«قزغن» بوده است، وبعد «قتغن» شده است؛<br />اسپی بولداغ- سپین بولدک؛ جدران.<br /><br />مرحوم حبیبی؛ مرحوم کهزاد؛ و مرحوم غبار، جا به جا، می آورند که "سپین بولدک" صورت تغییر یافته ی "اسپی بول داغ " است؛ به حیث مأخذ، از نوابغ تاریخنویسی افغانستان مرحوم فیض محمد کاتب نقل می کنیم:<br /><br />«... در جنوب افغانستان از حدود کویته تا قندهار و خوست و گردیز گاه به اسامیی بر می خوریم که اصالت ترکی دارند: از قبیل ساروداغ؛ سیونا داغ؛ اسپی بول داغ(سپین بولداک)؛ توچی بلاغ (بُلاغ در اویغوری- ترکی به معنای سرچشمه)؛ ارگون (ارقون وارخون نیز آمده)؛ جدران (در مغولی… ؛جمع آن جدرات) بلند قاش (قاش به معنای چمن) ...وجود این نام ها بیانگر آن است که در گدشته های دور در جنوب افغانستان اقوام ترک زبان سکونت داشته اند...[8]»<br /><br />در مکران که محل سکونت «اوغان» ها بوده است «دهستانی به نام جدران[9]»است که این نام بی تردید از بازمانده های اوغان های مغولی درین ناحیه است؛ و همین نام در کتاب "تاریخ مغول" آشتیانی هم ذکراست؛ <br />و مرحوم فیض محمد کاتب ما را درین جستجو یک گام دیگر هم جلو تر می برد، انجا که می نویسد:<br /><br />«..."کوه تکه تو" به معنای کوهی که دارای آهو و بزکوهی می باشد، این نام یک نام هزاره گی/مغولی/ است؛ گمان می کنم که یادگاری باشد از دوران سکونت هزاره در سند در زمان حکومت ارغونیه و ترخانیه[10]»<br /><br />مشکل این آورده ها اینست که صرفاً به تاریخ قریب ما نظر دارد و اگر که کاتب ویا ناشر وی به «گذشته های دور» اشاره می کنند، نه می توانند کوشانی ها و اویغورها وهیپتال ها را در عقب این نامگذاری ها ببینند؛<br /><br />نام «تکه تو» یک نام کوشانی است که شاید از اویغوری متآثر است؛ یعنی شاید از ریشه ی «تخاری-ب» می آید؛ این «تکتو» نام پدرکلان کنیشکا بوده است و در کتیبه ی رباطک ثبت است:<br /><br />«کنیشکای کوشانی، رهایی بخش بزرگ، نیکوکار، فرمانروای دادگر، شایسته ی نیایش یزدان، که فرادست آورد پادشاهی را بخواست نَنَه و بخواست همه دیگر ایزدان. که بیاغازید نخستین سال را به خشنودی خدایان.<br />او صادر می کند یک فرمان به یونانی و سپس بیان می دارد به زبان آریایی.......<br /><br />پادشاه کنیشکا به «شافر نو کونزوک/ناقنزاق» فرمان می دهد:<br /><br />نیایشگاه بزرگی بنام ایزدان درسرزمین...برای ایزدان بسازد و درآن تندیس های ایزدبانو«مه» در برترین جا، خدای«آرموز» آفریننده ی خوشی ها، «آردوخش» ،«سروشرد»،«نرسه»،«مهر»، «مهشان»،و«وینک» تراشیده و گذاشته شوند؛<br /><br />همچنین فرمان می دهد که تندیس این شاهان را بسازند و در نیایشگاه بگذارند:<br /><br />«شاه کوجوله کدفیزیس»- پدر پدربزرگ؛<br />«شاه ویمه تکتو»- پدربزرگ؛<br />«شاه ویمه کدفیز»- پدر؛<br />و خود«کنیشکه»..<br />باشد تا آن ایزدان، یاری رسان شاه شاهان کنیشکه باشد...[11]»<br /><br />در رابطه با این نظرکه مرحوم کاتب می آورد و ریشه ی کلمه ی تکه تو را"هزاره گی" می داند، علاوتا باید گفت که بعید به نظر میرسد که که مردم مجال داده باشند که از دوره ی مغولان چنگیزی، کدام نامگذاری بر جا مانده باشد؛ با این حال برای این ردیف ، هم، شاید دو و یا سه مثال داریم:<br /><br />یکی نام «دوشی» است؛ که احتمالاً اصل آن «توشی» بوده است و توشی نام دوم جوجی پسر ارشد چنگیز خان بود؛<br /><br />دیگری نام "جرقدوق"است که اصل آن احتمالاً از "هرقداق[12]" می آید و این نام یکی از سپاهیان غازان خان بود که نابود ساختن بخش مهم آثار بودایی افغانستان به امر غازان خان را به وی نسبت می دهند؛<br />تاغ و داغ در اویغوری به معنای کوه بوده است؛ این اسپی بول داغ هم کدام استثنا نیست که در تفسیر آن شک و شبهه وارد باشد؛ الفینستون [13]کوه های افغانستان را از شرق به غرب نام می برد:<br /><br />موزتاغ<br />بلورتاغ<br />موسی لغ<br />سیونا داغ<br /><br />آق تاغ [14] ازشاخه های جنوبی تیان شان مقرتابستانی /ییلاق/ ایستامی شاه ترکان نایمان-بالخاش بود که " زمرخس" سفیر بیزانس درقرن ششم م. درینجا به دربارایستامی رسید و نخستین معاهده ی ترک- بیزانس در 568 م. برعلیه ساسانیان درینجا عقد شد[15]<br /><br />واین تغییر نام ها به پشتو و دری ، نیز، فقط از ترکی نه بوده است؛بل از اوستایی هم بوده است؛ ومثال آن"سپین غر" است که اصل آن اوستایی است؛<br /><br />مطابق به کهزاد دراوستا آمده است: «سپیته گونا غری» که در این نام سپیته به معادل امروزی سپید/ سپین؛ و گونا به معادل امروزی گونه؛ وغری به معادل امروزی غر؛ و در پشتو "سپین غر"و در دری سپید کوه شده است؛<br /><br />موسهی – موساهاها:<br /><br />تاریخ میگوید که ساک ها به کابل و هند رسیده بودند؛ موءلف گمنام تاریخ سیستان/445 هه.ق./ می نویسد:<br />«...گرشاسپ به درگاه افریدون آمد، و ازان جا به سیستان آمد، و نهصد سال پادشاه سیستان بود؛ وضحاک را به روزگار او به سیستان هیچ حکم نه بود؛ و همه زابل و کابل و خراسان را که ضحاک داشت به گرشاسپ بازداشته بود؛ افریدون بر ولایتش زیادت کرد...طول سیستان از نواحی خراسان تا حد سند، و عرض سیستاناز کرمان تا حد هند است [16]»<br /><br />و درباره ی «موسهی» استاد کهزاد می نویسد:<br /><br />«موسهی یکی ازنام های عجیبی است که صورت صحیح آن را نمی دانیم چطور بنویسیم[17]»<br />وMusahaahaa به معادل "موسهی" پیشنهاد استاد کهزاد است؛<br /><br />و استاد کهزاد که پُرکارتر و کنجکاو تر بوده ، ومی گفته است که «در زیر هرسنگ این سرزمین یک تاریخ خوابیده است»، پیشنهاد های بعدی هم دارد:<br /><br />Spalyrius بعد چپ لیار<br />Spalipius بعد صافی<br />Balahara بعد بالاباغ(هم اکنون نام محلی در مشرقی)<br />Khianchi-ouhi بعد شینوار<br />Kanerkes بعد کنر<br />Khoranuas بعد خوژیانی<br />Gandharupa بعد گنداپور<br />Hustanapoora بعد سلطانپور<br />Oerki بعداورک (اورک زی)<br /><br />بعید نیست که این "Oerki" ازریشه ی ""Uruk[18]"بیاید که از نام های قدیم میزوپوتام است؛ یعنی قوم اورک- زی احتمالاً ریشه ی های میزوپوتامی دارند؛ می دانیم که شاه اوروک از شاه آرته تقاصا کرده بود به وی لاجورد بفرستد؛<br /><br />جناب هاشمیان لطف می نمایند و فرموده می گویند:<br /><br />« هکذا کلمات و نام های «اولنگ؛ یکاولنگ؛سالنگ؛ جاغوری؛خوست؛ ځدران ؛ ارگون؛ کرلان و زابلستان نام ها و کلمات اویغوری نیستند»»؛ <br /><br />این چنین که جناب هاشمیان در زبان- شناسی حکم صادر می کنند،کسی امروزه روز درفزیک چنین حکم صادر نه می کند. <br /><br />ارخون- ارگون و کرلان و خوست:<br /><br />ارخون و کرلان و خوست نام های سه دریا استند که مرغزارهای مشرف به آن ها در تاریخ صحرای گوبی شهرت دارد[19]<br /><br />گرنارد فرانسوی در کتاب خود کلمه ی "ارخون" را «ارگون» می نویسد[20]<br />کتیبه ی ارخون و کتیبه ی قره بلقاسون و مهم ترین آثارمکتوب تاریخ قوم اویغور و مغول استند ؛ ارخون سفلی پایان تر از کرلان واقعست[21] قوریلتای1229 م. درکنار شط کرلان دایر شد که درآن چنگیز پسر سوم خود اوکتای را جانشین خود ساخت[22]<br /><br />قراقروم در ارخون علیا قرار دارد و بنابر موقعیت آن که بر سر راه ابریشم واقع شده است و آب فراوان و زمین حاصل- خیز پایتخت هیونگ نوها، اویغورها؛ توکیوهای شرقی و نیزچنگیز خان قرار گرفت؛<br />قره بلقاسون پایتخت/اردو بالیغ/ خاقان های اویغور در ارخون بوده است که به وسیله ی "بوقوخان" نخستین خاقان اویغوربنا شده است؛درسال1234در 60 کیلو متری قره بلقاسون شهر جدید قراقروم ساخته شد که پایتخت چنگیز خان بود؛<br /><br />کلمه ی "خینجان[23] نیزیک کلمه ی اویغوری است ؛خینجان Khinganنام نقطه نهایی صحرای گوبی است که با کرلان همجوارمی شود.<br /><br />و اما بحث در مفهوم «خوست» بیشتر پیچیده است؛ در افغانستان، مفهوم "خوست [24]" دوبار به نظر می رسد:<br /><br />"خوست و فرنگ" در بغلان و "خوست"درجَنوبی؛ طوری که این دو نام را فقط در رابطه با هم می توان بررسی کرد؛ واز آنجا که متحرک شدن بسوی جنوب، درنزد اقوام اویغوری- مغولی متبرک بوده است[25]، می توان قرینه گرفت که مفهوم خوست و فرنگ مقدم تر بوده است و مفهوم خوست[26] به دنبال آن تآسیس شده است؛<br /><br />درباره ی مفهوم"خوست و فرنگ" چیز زیادی نمی دانیم؛ نام هایی که از دو نام کوچک تر جورشده اند و در میان خود با "واو" وصل شده اند، در افغانستان در هر استقامت زیاد تصادف می شوند؛ اما افزود شدن کلمه ی "فِرِنگ" درین ترکیب بیشتر سوال برانگیز است و به احتمال بعداً اضافه شده است؛<br /><br />می دانیم که «الو فرنگ» نام پسر ارشد گیخاتو[27] بوده است؛ پس اگر این قرینه درست باشد، کلمه ی «فرنگ» درینجا ریشه ی اویغوری - مغولی دارد؛<br /><br />بیدل هم مفهوم «خوست» را دوبار بکار می بندد؛ در ترکیب «دل به خوست» ، بیدل به خوست و فرنگ نظر دارد و آن را در برابر کاشغر مطرح می کند که به رابطه ی دایمی در میان دو دامنه ی شرقی و غربی هندوکش دلالت می دهد؛ به وسیله ی ترکیب "زبان خوست" بیدل به خوست واقع در جنوبی نظر دارد که نشان می دهد بیدل این مفهوم را بیشتر با سوال می پیچاند؛<br /><br />بسیار احتمال دارد که خاقانی در بیت زیر به «خواست» به معادل محل نظر دارد:<br /><br />خاقانیا دلت را ز افغان چه حاصل آید<br />چون دل نیافت دارو، ز افغان چه خواست گویی<br /><br />محتمل است که خاقانی درین جا از "خواست"، محل را مراد کرده باشد؛ و درین صورت "افغان" درمصراع دوم اشاره به قوم است؛ و هر دو یکجا با هم، اشاره به خوست جنوبی است؛ ابن فقیه درفهرست شهرهای آذرباییجان «شاپور- خواست»را هم ذکر می کند؛<br /><br />این کلمه ی "خواست" درینجا صورت تحول یافته ی «کواست [28]» است؛ که در کتاب بسیار قدیم "ایرانشهر" چیزی به معنای منطقه آمده است ، به معادل جمع ولایات، از ریشه ی ارمنی؛ پس به هر حال فاصله در میان دو کلمه ی «خوست» و «خواست» ،تصادفی نیست؛ و بنابران این دو نام باید ریشه های متفاوت داشته باشند؛<br /><br />این بحث را پایان تر در بخش اویغور ها دنبال می کنیم؛<br /><br />اولنگ و سالنگ:<br /><br />سالنگ را"سالهنگ"هم نوشته اند، اصلاً "ساله اولنگ" می نویسیم. الفیستون، نام سالنگ را به شکل Sauleh Oolang می آورد[29] کهزاد نیز، شاید به پیروی از الفینستون،"ساله اولنگ" می نویسد[30]<br />در دو کلمه ی "ساله اولنگ" و "یکا اولنگ"، کلمه ی اساسی، کلمه ی اولنگ است؛ و "اولنگ" کلمه ی اویغوری- هیپتالی - نایمانی است به معنای مرغزار[31] <br /><br />"سلنگا" و"سلنگان" نام دره یی است درشمال قراقروم که دریای ارخون ازان می گذرد[32] درین سلنگان بعداً نایمان ها مستقربوده اند که مهم ترین گروه ترک های مسلمان بوده اند ابتدای قرن7 م.؛ ایشان خط وفرهنگ خود رااز اویغورها گرفته بودند[33]<br /><br />پور و کته پور:<br /><br />جناب هاشمیان لطف می نمایند و فرموده می گویند:<br /><br />«...درباره ی کلمه ی پور که تصور شده کلمه ی خالص فارسی نیست، اشتباه صورت گرفته:<br /><br />ابن کلمه ی اصیل فارسی است، ولی محقق معنی آن را درست نفهمیده: پور به معنای اسم عام به معنای پسر و فرزند؛هرگاه پور پس از اسم خاص در پهلوی آن قرار گیرد بمعنی گاه به پسوند مکان تبدیل می شود....کلمه ی پور در کتیبه ی بغولانگه ثبت است.... »<br /><br />بگفت بیدل «کو مقامی کز شکوه معنی ات لبریز نیست»!!<br /><br />مطابق به لغت شناسی جناب هاشمیان کلمه ی «کته» یک کلمه ی پشتو است؛ وکته پور یعنی «پایان - جای»؛<br />نخست این که در مشرقی دریا ها به سوی جنوب یعنی به سوی پاکستان جاری استند؛ ازین نظرکته پورکه درمدخل خوژیانی،یعنی خلاف جریان آب، قرار دارد؛«بالا-جای» می شود و نه«پایان- جای»؛ سپس مطابق به این لغت شناسی جناب هاشمیان که کلمه ی «کته» را پشتو می دانند و "پایان" معنی می کنند؛ پس «کته واز» می شود «پایان واز»!!<br /><br />«کته» در«کته پور» یک کلمه ی بودایی است؛ و«کته- Kata[34]» در بودایی به معنای ساخته وآفریده و فانی بوده است؛«کته واز»یک نام خالصآشوری است؛ که به صورت «کته بار» هم آمده و تاکنون هم بهمان صورت اصلی آن باقی مانده است؛<br /><br />در مشرقی افغانستان ما باربار به کلمه ی "پور" بر می خوریم؛ گاهی در عمق دره های در بسته و قدیم مثلاً "وته پور" درعمق دره ی پیچ ؛ و رواج این کلمه،که بگفت جناب هاشمیان یک کلمه ی خالص فارسی است، در مشرق افغانستان بسیار سوال برانگیز است؛<br /><br />آبدات "هده" ما را به تاریخ این کلمه هدایت می کنند؛ هده یک کلمه ی سانسکریت- بودایی است به معادل استخوان؛ در جوار هده محلات اویاناپور و پاوماپور[35] قرار داشته اند که اکنون از بین رفته اند؛ پس کلمه ی پور یک کلمه ی بودایی - کوشانی و یا هندو- سکایی است؛ و ریشه ی آن بسیار عقب می رود وبا کلمه ی ویدی-اوستایی Paouravaus مشترک می شود؛ درکتیبه ی بغولانگه [36] هم، این کلمه ی پور به حیث یک کلمه ی کوشانی/ تخاری/آریایی ظاهر شده و ازین طریق هم درزبان پشتو هم در زبان دری ابقا شده است؛ و مصداق های آن درین دو زبان به تدریج از هم فاصله گرفته اند؛ چیزی شبیه فاصله ای که در میان "زاد" و "زادگاه" موجود است.<br /><br />برخلاف فرموده ی جناب هاشمیان،ما در نظر می گیریم که لغزش در مصداق در میان زبان هایی که در هم تداخل[37] یافته اند، از پدیده های بسیار معمول است؛ زبان هایی که در هم تداخل یافته اند، کلمات را از یگدیگر به عاریت می گیرند،<br /><br />و این عاریت گیری به هر دو شکل صورت می گیرد: یا با صدق در مصداق و یا با لغزش در مصداق؛<br />چند نمونه از عاریت گیری کلمات در زبان های ما را به عرض می رسانم :<br /><br />- آندای [38] مغولی؛ درپشتو و در دری اندیوال؛<br />- باگاتور[39] مغولی؛ در پشتو باتوره؛ در دری بهادر؛ <br />- بیلگا[40] مغولی به معنای فرزانه ؛ درپشتو بیلگه؛در دریبرگه؛بمعنای نشانه ی جرم؛<br />و این ازانجا که ایناییج بیلگا از شاهان نویان شخص مخوف وموحش بوده است[41]<br />- تومانمغولی؛لشکرده هزار نفری؛ تومان در فارسی ده هزار ریال؛ <br />- چانه[42] مغولی به معنای اسکی روی برف؛ در دری به معنای زنخ؛<br />- چاوخانه[43] مغولی بمعنای جای مبادله ی پول کاغذی (گیخاتودرخراسان پول کاغذی معمول ساخت)؛ در نزدما "چای خانه"شده است؛<br />- حشر درمغولی آن عده ازاسیران شهری و محلی که مغولان درپیشاپیش سپاه خود می کردند و خود از پی آنان هجوم می آوردند/«از حشر نیز زیادت کسی خلاصی نیافت و بدین سبب خرابی کلی راه یافت»جوینی صص 95-96/؛ حشر در حوزه ی ما از ریشه ی عربی به معنای«بیگاری[44]»<br />- سچن [45] مغولی به معنای فرزانه؛ در دری سچه شده است به معنای پاک و خالص<br />- شخنه [46] مغولی بمعنای فرمانده لشکری یک حوزه ی حکومتی؛درنزدماشحنهبمعنای بازرس(حافظ)<br />- کشیک نام گارد شخصی خانان مغول؛در دری به معنای قابوگرفتن/کمین گرفتن/مخفیانه سرکشی کردن<br />- کیش [47] مغولی به معنای منصب و مقام؛ در دری به معنای مذهب؛ طریقت؛ سلک؛<br />- قروانه مغولی نام زمینهای خاصه ی خان مغول؛ درنزدما قروانه به معنای خشکه خوری سربازان[48]؛ <br />در همین جا از بحث دستوری جناب هاشمیان هم یک نمونه بر می گیریم:<br />جناب شان می فرمایند که گاه پسوند مکان است؛ شکارگاه به معنای جای شکار و الخ؛<br />و اما اگر «گاه» پسوند مکان است؛ پس«جایگاه» به چی معناست؟؟ پس «گاهگاه» به چی معناست؟؟ <br />ستانه – Sthana<br /><br />جناب هاشمیان لطف می فرمایند و فرموده می گویند:<br /><br />«ارزش صوتی کلمه ی Sthana معادل ستانه ی پشتو و آستانه و آستان فارسی نه می باشد؛ استان در فارسی به معنای زمین و ایالت است و هرگاه بصورت پسوند در پهلوی اسم خاص قرار گیرد معنی آن کشور و یا سرزمین می شود افغانستان؛ هندوستان؛ انگلستان»<br /><br />نا راحت کننده است که جناب هاشمیان بدون آن که حتی منابع دم دست را دیده باشند، وارد «بحث !» می شوند و درین میان پای«ارزش صوتی» بیچاره می شکند؛ "ستانه" به حیث ریشه ی "ستان" و صورت نگارش انگلیسی //Sthana از اینقلم نیست؛ از استاد کهزاد است:<br /><br />«"ستان"همان اسم ظرف سانسکریت «ستهانه- Sthana » است [49]» نیزعرض شود که کلمه ی «ستان» بسیارپسان به پسوند کشوری در زبان دری مبدل شده است؛ یعنی پس از آن که در دوران مدرن مفهوم کشور به وجود آمد؛<br /><br />صورت های کاربست کلمه ی «ستان» بی مراجعه به نام کشور ها در نزدما سابقه داشته است؛ مثلاً دره ی «فندقستان» در شمالشرقی بامیان که از سیاه گرد به شکردره می رسد؛ از3 کیلومتری دهنه این دره از یک معبد بودایی تابلو های رنگه ی رب النوع آفتاب و رب النوع مهتاب و یک ردیف مجسمه های رنگه به دست آمده که محصول قرن هفتم مسیحی است.<br /><br />ماساجیت ها و ایسادون ها:<br /><br />این بحث را کمی به تفصیل می گشاییم:<br /><br />مرغزار های شمالی آسیا از کرانه های بحیره ی سیاه تا دامنه های آلتای الی قرن پنجم ق.م.حوزه ی سیت نشین و سارومات نشین و سیمری نشین بوده است؛ از جانب جنوب شرقی سیت ها تا ترکستان شرقی/ بعداً «خُتن»/ را مسکون ساخته بوده اند؛ <br /><br />این اقوام آریایی نخسیتین ساکنین صحرا های شمالی بوده اند؛ این ها ازماد ها وپارس ها که درجنوبغرب حوزه ی ما متمکن بوده اند، متمایز بوده اند و با این دو اخیر جنگیده اند؛<br /><br />اقوام مغول و تُرک درین دوران هنوز در صحرا های شرقی آسیای علیا متمکن بوده اند؛ چینایی ها Sinathrope Homo، که از مغول ها و ترک ها متفاوت بوده اند، این اقوام صحرا نشین مغول و ترک را «هیونگ نو» و بعداً «هون» ها نامیده بودند؛ ازین میان ترک ها بعداً به استقامت شمالغربی اورال؛ و مغول ها بعداً به استقامت جنوب و صحرای تاریم متحرک شده اند؛هون ها بودند که قراقروم در ناحیه ی اورخون را پایتخت خود قرار دادند قرن سوم ق.م.؛ و پس از آنان اویغورها، نایمان ها، و چنگیز، نیز، قراقروم را پایتخت قرار دادند [50] و این انتخاب به همان دو دلیلی صورت گرفته است که باعث همه حرکات قومی قدیم بوده اند: این ناحیه ازآب سرشاراست؛ و این ناحیه برسر راه ابریشم قرار دارد؛<br /><br />مقابله ی میان چینایی های مسکون و هون- مغول های صحرانشین ، مهمترین حرکات در جناح شرقی حوزه ی ما، درصحرای گُوبی، را شکل می بخشد؛ طوری که بعداً مقابله ی میان اعراب صحرا- نشین و اقوام آریایی مسکون مهمترین حرکات در جناح غربی حوزه ی ما را شکل می بخشد؛<br /><br />هون ها چین را ییوسته غارت می کرده اند و چینایی ها طی حملات متعدد هون ها را سرکوب می کرده اند و این جریان بدان انجامید که چینایی ها مغول ها را به استقامت شمالی ترین دشت های مغول نشین عقب راندند و صحرای گوبی که درمیان چین و آسیای میانه افتاده است،تا همجواری سغدیان را تصرف کردند و درین صحرا پایگاه های دایمی تأسیس کردند و این به همجواری و به سیادت چین در آسیای مرکزی انجامید [51] چینایی ها بر اساس این همجواری، با کوچا ها(کوشانی ها) روابط تجارتی برقرار ساختند؛ مهمترین امتعه ی کوشانی ها عبارت از اسپ های ماوراآلنهری بود که چینی ها به آن علاقه ی زیاد داشتند ... <br /><br />هدف چین ازین سیادت بر اسیای میانه یکی اسپ های جنگی آسیای علیا بوده است ودیگری امنیت راه ابریشم[52] درقرن هشتم م.،عرب های مسلمان در جنگ های محلی برای عقب زدن چینایی ها شرکت کردند و، بگفت بارتولد،همین حادثه بودکه تعیین کرد که آسیای میانه مسلمان شود و چینایی نه شود؛<br /><br />و اما هون ها در تحت تاثیر این حملات چینایی ها به دو قسمت شرقی وغربی تقسیم شدند؛هون های شرقی و جنوبی با چین متحد شدند و تا قرن چارم م. متحد چین ماندند؛ و پس از این دوران است که با استفاده از انحطاط چین دوباره وارد میدان تاریخ می شوند و به سوی غرب حمله می برند و کنستانتینوپل و روم را مسخر می کنند /آتیلا /<br /><br />و هون های غربی به سوی اورال غربی و صحاری روسی حرکت کردند و درجریان این حرکات سیت های غربی را به سوی جنوب راندند؛ و این سیت های غربی طی حرکات بعدی به سکیتیستان و یا سیستان رسیدند؛<br /><br />و بعد همین هون های غربی بودند که سیت های وسطی با یوچه ها/ کوچا ها/کوچی ها را از کانسو راندند؛ در نتیجه ی این حرکات بود که یوچه ها به سوی جنوب سرازیر شدند و نخست باختران را از یونانیان گرفتند و بعد دریای آمو را هم عبور کردند و در سر راه خود با آن بخش های سکا ها که ازسیستان به سوی پنجاب سرازیر شده بودند، در امیختند و این آمیزش به تاسیس امپراطوری هندو- سکایی و هندوسیت کوچانی[53] ها انجامید که شامل شمالشرق افغانستان کنونی وکابل وپنجاب و شمالغرب هندوستان و ماتورا می شد (هندوسکایی نام یونانی رومی است)<br /><br />مورخین یونانی تخار ها را بخوبی می شناخته اند؛ زیرا در قرن دوم ق.م. آنها از "توران زمین" مهاجرت کردند / رانده شدند/ و به باختران هجوم آوردند؛ همین مورخین یونانی یوچه ها و تخار ها را با سیت ها یکی می دانند و این اسامی را نماینده ی یک قوم....قلمداد می کنند [54]<br /><br />در قرن 7 م. لهجه های هندو- اروپایی هنوز در کوچا و بلاشک در کاشغر تکلم می شدند؛ پس ساکنان واحه های تاریم و یا لااقل برخی از آنها به خانواده هندو اروپایی متعلق بوده اند؛ زبان کوچی آنچنان که در قرن هفتم وجود داشته و به ما رسیده استُ شباهت ها و رابطه هایی با زبان های هندو ایرانی و هیتیتی و زبان ارمنی و اسلاو دارد؛ اگر در تعلق آن به تخاری ها کمی تردید کرد، ولی با اطمینان این ها به گروه زبانهای هندو اروپایی متعلق بوده اند [55]<br /><br />درقرن پنجم م. همین هون های غربی بودند که با نام هیپتال ها از کناره های غربی اورال سرازیر شدند وقدرت را ازکوچا های کوشانی ربودند و بر سرنوشت امپراطوری کوشانی حاکم شدند؛ هیپتال ها، ژو- ژوان ها بوده اند: مغول - ترک؛ و فردوسی آنان را هیتال می آورد و صریحاً هیتال ها را تُرک می داند:<br /><br />نمانم به جایی پی خوشنواز<br />به هیتال و تُرک از نشیب و فراز<br />مناره بر آرم به شمشیر و گنج<br />ز هیتال تا کش نباشد به رنج<br /><br />"خوش نواز" معادل "خشوان" و "اخشنور"درسغدی به معنای فرزانه و شاه.<br /><br />یکی از شاخه های این هیپتال ها، با نام شاخه یی " زاول" ها تا جناح غربی افغانستان کنونی را مسخر کرده اند وبا ساسانیان جنگیده اند و ساسانی ها را شکست داده اند و یزدگرد سوم شاه ساسسانی رابه قتل رسانیده اند؛ وبه هند رسیده اند؛<br /><br />و استاد کهزاد این را می آورد:<br /><br />«...قبیله ی دیگر و معروف تر آنان به نام"زاولی" در حوالی غزنه تمرکز یافتند و این حدود به صورت زاول و زابل و زابلستان در اعلام جغرافیایی تاریخی و در ادبیات رزمی ما شهرت فوق العاده دارد [56]»<br />«....قبیله ی معروف هیپتالی به نام زاولی در زابل و غزنه و کابل مستقر شدند و نام های زاول و کاول و زابلستان و کابلستان ازخاطره های عهد استقرار آنان است[57]...»<br /><br />و باز استاد کهزاد می آورد:<br /><br />«....مستر مارتن درین مورد می نویسد: "مهم ترین شاخه های هن های سفید تا جایی که واقعات شان با هند ارتباط پیدا می کند، قبیله ی زابلی است که از نام شان ولایتزابلستان درجنوب کابل به میان آمده است؛ این نام قبیلوی در روی مسکوکات به رسم الخط یونانی عصر کوشان«زوبل»، در رسم الخط برهمی "جبوله"و "جیووله" ذکر شده و از روی مطالعه ی مسکوکات قدیمه ی زابلی چنین معلوم می شود که ایشان درحوالی آخر قرن چارم م. در سرحدات هند مستقر شده اند.[58].»<br /><br />زابل بدون تردید یک کلمه ی اویغوری- هیپتالی است؛ و تلقیات و تردید های جناب هاشمیان درین زمینه بی پایه است؛<br /><br />با توجه به نوشته ی بسیارجالب جناب م.هوتک توضیحاً عرض شود که، مطابق به تالگرون فینلاندی که از پیش- کسوتان تحقیق در تاریخ اویرو- آزیان بوده است، تراس ها (تراک ها) از اقوام «سیمری» بوده اند که حوالی 1500تا 1000 ق.م. در حوزه ی بحیره ی سیاه متمکن بوده اند و با سیت ها که از جانب غرب اورال سرازیر شده اند، جنگیده اند و بعد با سیت ها در آمیخته اند؛ و این آمیزش تراک ها با سیت ها چنان قابل توجه بوده است که هرودت تاریخ تراک ها و تاریخ سیت ها را یک جا با هم ذکر می کند؛<br /><br />ازین نظر چون مسلم است که سیت ها به افغانستان امروزی رسیده اند؛ می باید درنظر گرفت که تراک ها نیز از عین طریق به افغانستان رسیده اند؛ و جالب است که نام مستقل خود «تره کی» را نیز حفظ کرده اند؛ پس می توانیم داستان سکندر را به کنار بگذاریم که بسیار پسانتر بوده است[59]؛<br /><br />(ادامه دارد)</span><br /></span> Thu, 14 Nov 2013 10:00:01 روايت های قومی افغانستان به رويت نشانه شناسی فرهنگی (قسمت اول) [توسط Najib Roashan] تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی::: روايت های قومی افغانستان به رويت نشانه شناسی فرهنگی (قسمت اول)<br /> <span style="color: #0000CC;"><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: large;"><br /><br />خواننده ای عزيز!<br /></span><br /><span style="font-size: medium;">سه دهه جنگ و ويرانی تحميل شده از بيرون (جهاد)، سرانجام به جنگ خطرناکتر ديگری: قومی، زبانی و مذهبی انجاميد و اقوام و مليت های هميشه باهم برادر اين خطهء باستانی را که طی قرون متمادی در کنارهم کار و زندگی کرده اند، متأسفانه در برابرهم قرار داده است. <br /><br />در جنگ حاضر و دامن زدن به اختلافات قومی، زبانی و مذهبی، که بازهم به تحريک همان اجانب و همسايه های مغرض و طماع ما براه افتيده است، نه تنها سران تنظيم های جهادی ديروز که در کمپ های آدمکشی استخبارات پاکستان و ايران پرورده شده و دستان شان با خون ميليونها هموطن ما آلوده است، آگاهانه شرکت دارند، بلکه روشنفکران و حتی آنانيکه روزگاری از «حل عادلانه ای مسأله ملی!» و «خلق های تحت ستم» سخن می زدند، متأسفانه نيز به آن دامن می زنند، که اگر يک اقليت جاهل (!)، کورکورانه و در تابعيت از سران خويش دور چنين سُفره ای خونين ديگری جمع شده اند، عده یی هم آگاهانه و به دستور بيرونی ها (!)، آنرا بيشتر شعله ور ساخته و از آن بهره می جويند! <br /><br />در رابطه با مسايل قومی، زبانی و مذهبی، متأسفانه اکثر رسانه ها، سايت های انترنتی و نشرات برون مرزی افغانان، با اينکه گردانندگان آنها در فضای صلح آميز کار و زندگی می کنند و می توانند بهتر و سالمتر فکر کنند، اما مطالبی را به نشر می رسانند، که نه تنها به اين جنگ بی مفهوم پايان نمی دهد، بلکه به تحريکات بيشتری انجاميده و روز تا روز ديوارهای ايجاد شده در ميان مردم ما را، غير قابل عبور ساخته و حتی موجوديت و حدود جغرافيايی کشور را شديداً به مخاطره انداخته است. <br /><br />نوشتهء تحقيقی در ذيل، که به کوشش دوست و فرهنگی فرهيخته دوکتور سيد حميدالله روغ آماده شده است، بدون شک يکی از تحقيقات مفيد و در خور توجه در زمينه های اوضاع اجتماعی - تاريخی افغانستان بوده و توانسته است مسايل مربوط به مسايل قومی و زبانی کشور عزيز ما افغانستان را در مقاطع مختلف تاريخ، به بحث علمی و تاريخی بگيرد. اين تحقيق در آينده می تواند در حلقات فرهنگيان و مؤرخين گرانقدر داخلی و خارجی علاقمند به مسايل افغانستان، به بحث و بررسی های بيشتر گرفته شود. <br /><br />از آنجائيکه اغلب نوشتارهای تحقيقی نويسندگان افغان، با ادبيات و متون ثقيل و پيچيده به رشتهء تحرير می آيند و به ندرت می توان آنرا ساده و عام فهم ساخت، از خوانندگان گرانقدر تمنا دارم بحث موجود را با عجله و به يک بار به خوانش نگيرند و در صورت امکان بعضی اشارات و واژه ها را حين مطالعه ياد داشت نمايند، تا بيشتر و بهتر با سوابق تاريخی از جمله مسايل زبانی و قومی افغانستان آشنا گردند. <br /><br />در فرجام، از جناب محترم دوکتور سيد حميدالله روغ که نشر اين تحقيق را علاوه از ساير منابع، در نشريه ای «آزادی» نيز توصيه کرده اند، اظهار سپاس و امتنان می کنم!<br /><br />تذکر ضروری:<br />اين تحقيق در سه قسمت، که قسمت دوم آن بنابر طويل بودنش در دو بخش گنجانيده شده است، به زودی در انجمن «تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی» بر روی سايت «آزادی»، يکی بعد ديگر قابل دريافت خواهند بود.<br /><br />(ن. روشن – مدير مسؤول)</span></span><br /> </span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Arial;">***<br /><span style="color: #0000CC;"> <span style="font-size: xx-large;">روايت های قومی افغانستان</span><br /><span style="font-size: x-large;">به رويت نشانه شناسی فرهنگی</span> </span></span></div><br /><img src=' rog.png' class='center' border='0' alt='تصویر اصلی' onload="JavaScript:if(this.width>400) this.width=400" /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;">سيد حميدالله «روغ» - آلمان:<br /><br />بیدل از ما عالمی با درس معنی آشناست<br />ما به فهم خود چرا، چون حرف و خط ، نادان شدیم<br /><br />یکبار دیگر:<br /><br />افغان معادل «اوغان» نیست<br />افغانستان معادل «اوغانستان» نیست<br /><br />جهت توجه ی جناب استاد پروفیسور دکتور س. خ. هاشمیان، تذکر اینکه ممکن نه بود تا این نوشته زود تر از این پیشکش شود، از محضر خواننده گان گرامی، و معلومدار از حضور جناب استاد پروفیسور دکتور س. خ.هاشمیان،هم، بار بار پوزش می طلبم.<br /><br />خواننده گان ِعلاقه مند به خاطر دارند که چند ماه قبل دو یادداشت از این قلم در سایت وزین آسمایی نشر یافتند و در آن دو یادداشت از جمله این استنباط را به پیش کشیده بودم که دو نام «افغان» و «اوغان» معادل یگدیگر نیستند. متآسفانه وقت لازم برای ادامه ی آن نوشته ها دست نه داد و درین میان من دچار"مشالفت" تغییرمحل کار و«کوچ کشی» شدم و تا نصب دوباره ی تیلیفون و انترنیت چندگاهی از دنیای انترنیتی افغانان به دور ماندم. <br /><br />با تاخیر زیاد برایم ممکن شد که دوباره به سایت آسمایی نظری بیفگنم؛ و در میان مطالب منتشره در آسمایی، نوشته ی جناب استاد پروفیسور دکتور س. خ. هاشمیان را نیز خواندم تحت عنوان «یک توضیح از زاویه ی معیارهای زبانشناسی در رابطه با مدعیات جدید آقای دکتور سید حمیدالله روغ» . <br /><br />این نوشته باید از اوایل ماه "می" 2013 باشد. طوری که معلوم است، این قلم «مدعیاتی» نه داشته ام- نه «قدیم» و نه «جدید». اینقدر بود که بیدل شناس افغان جناب عبیدالله صافی از این قلم تقاضا کردند که در ذیل یک بیت بیدل توضیحاتی بنویسم. به دنبال نشر نوشته ی این قلم، جناب استاد پروفیسور دکتور هاشمیان، به میل وانگیزه هایی که خود شان داشتند، و با سر و صدا و با کدال و بیل در آن بحث تشریف خود را گواه آوردند. و پس از چند شورماشور، بی سر و صدا و بیحال [...] از بحث تشریف خود را کوتاه آوردند. <br /><br />خواننده گان علاقه مند جریان و فرجام آن بحث را به خاطر دارند. از آنجا که در دو نوشته ی اخیر، این قلم برخی کلمات و نام ها و هم برخی ملاحظات از زبان شناسی تاریخی را قید کرده بودم، جناب هاشمیان اینبار این قلم را گویا "در میدان ِخود" گیر آورده اند و طی این نوشته ی اخیر شان تلاش کرده اند تا ریخت و پاش های خود در بحث های قبلی را جبران کنند. نه این که این قلم از خود پرسیده باشم جناب هاشمیان چرا این کارها را می کنند و یا کرده اند؛ معلوم است که جناب ایشان به اینچنین کارها عادت دارند.<br /><br />و اما پس از خواندن نوشته ی شان این آرزوی محال به دلم راه گشود که کاش جناب هاشمیان این چیزی را که نوشته اند، نوشته نه می بودند. من هیچگاهی یک چنین نوشته یی نه خوانده بودم که در تحت ادعای «صلاحیت علمی و مسلکی»، اینچنین بی صلاحیت و اینچنین غیر مسلکی از دروازه ی تحریریات و تقریریات گذشته باشد.<br /><br />جناب هاشمیان نه تنها هیچ کدام از اصول و مبانی علمی بحث را وضع و دنبال نه می کنند، بل آشکارا و قصداً در طرح مسایل مغالطه و تحریف وارد می کنند؛ در این صورت کمترین نتیجه یی که بحث جناب شان به حاصل می آورد این است که بحث با جناب هاشمیان، هیچ حاصلی نه می آورد. اینک هدف اصلی را دنبال می کنیم تا از منابع و مآخذ ذکر خیری کرده باشیم و نوشته را در همان ردیفی قرار می دهیم که به ترتیب طرح موضوعات، اوامر جناب هاشمیان هم بر جا شده باشند. ناگزیر شدم وقت بیشتری را برای مراجعه به منابع واگذار کنم. س.ح.روغ هامبورگ- آلمان 22.09.2013 سرخط بحث جناب هاشمیان اینچنین است:<br /><br />«ما با یک سلسله مدعیات جدید و غیر قابل باور آقای داکتر روغ مواجه هستیم که صلاحیت مسلکی در علوم تاریخ و زبان شناسی نه دارند....بعضی نوشته ها را که مدارک اصلی و اعتبار آن ها معلوم نیست می خوانند و بعضی نام ها را در زبان های اویغوری و هیپتالی می یابند و فوراً باور و ادعا می کنند آن کلمات ریشه ی کلمات پشتو و فارسی می باشند... برای معلومات آقای داکتر روغ دو معیار قبول شده ی علم زبان شناسی را در این جا درج می کنم و امیدوارم در مطالعات خود ازین دو معیار کار بگیرند...» خوب؛ «برای معلومات» جناب استاد پروفیسور داکتر هاشمیان توضیحات ذیل « را در این جا درج می کنم و امیدوارم در مطالعات خود از این» توضیحات «کار بگیرند»! <br /><br />یک - "افغان" و "اوغان":<br /><br />جناب هاشمیان لطف می فرمایند و می گویند: « آقای دکتور سید حمید الله روغ باز هم شله گی دارد که «افغان» معادل «اوغان» نیست؛ و «افغا - نستان» معادل «اوغانستان» نیست....» به اجازه ی جناب هاشمیان:<br /><br />بلی! اینقلم «به تکرار و به تأکید و به اصرار» یکبار دگر می نویسم که این معروضه من کاملاً جدی است، و پیش از همه و هر کسی جناب هاشمیان به این مسأله توجه همه جانبه مبذول بدارند. <br /><br />درباره ی کلمه ی «اوغان»:<br /><br />با کلمه ی اوغان در طی تاریخ آل مظفر که در دوران فروپاشی مغولان، در غرب ایران کنونی قدرت یافتند بر می خوریم : در کتاب تاریخ «روضه الصفا [1] » می خوانیم:<br /><br />«امیر مبارزالدین{آلمظفر} برای مطیع ساختن قبایل اوغانی و جرمایی که از مغولان بودند روی به ایشان نهاد. امرای اوغانی و جرمایی در قلعه ی سلیمان که از غایت استحکام بنای آن را به دیوان نسبت می دهند، متحصن شدند» [2] «در سال 757 هـ امیر مبارزالدین پس از دفع فتنه ی هزاره ی شادی و قلع و قمع هزاره ی اوغانی و جرمایی به اصفهان شتافت» [3] «شاه شجاع به جنگ اوغانیان و جرماییان رفت»[4] در کتاب «تاریخ ایلخانان » [5] می خوانیم : مبارزالدین...« به سرکوبی ایلات مغولی به نام اوغانی و جرمایی در حدود کرمان پرداخت»[6]<br /><br />«تا زمان مرگ ایش خاتون، مامورانی که از اردو اعزام می شدند، فقط مدت کوتاهی در ایالت ها اقامت می گزیدند... و پس از انجام کارشان به اردو باز میگشتند؛ این وضعیت در کرمان کاملاً بهم خورد؛ فرستاده گان مغولی گاهی وارد جمعیت این ایالت می شدند؛ بعضی از آنها در این ایالت اسکان می گزیدند؛ یکی ازین گروه ها یعنی اوغانیان که از بازمانده گان فرستاده گان مغولیه به کرمان در سال 683/1284 تحت رهبری اوغان بوده اند، همراه با جرمایی ها... در جنوب این ایالت نارامی های زیادی به وجود آوردند. در این میان نکودریان معروف به قرواناس هم بودند که در حدود سال 677/1278 از سیستان به کرمان هجوم آوردند » [7]<br /><br />«... دو تیره از ایلات مغولی به نام های اوغانی و جرمایی از عهد ایلخانی ارغون به محافظت حدود کرمان... و مکران مسکون شدند » [8]. «"سیورغتمش" یکی از امرای قوم اوغانی بود» [9] برای توضیح بیشتر و ورود در جزییات سرگذشت اوغان ها، جناب هاشمیان را دعوت می کنیم به مروری برکتاب مواهب الهی [10]<br /><br />و بعد در باره ی کلمه ی «افغان»:<br /><br />و اما در همین دوران مغولان، ولی در یک بحث کاملاً متفاوت کلمه ی افغان مطرح میشود؛ و آن بحث از تاریخ آل کرت است: آل کرت از سلاله ی مندیش غوری[11] بودند؛ غورها باید بر کرت ها ریشه ی مشترک داشته باشند که بعدن بیشتر با پشتون ها آمیخته اند؛ تشبیهاتی که در باره ی ترک بودن غوریان صورت می گیرند، دقیق نیستند: «اختیارالدین محمد بن علی"خرپوست"، والی پیشاور، از اقوام غور بود؛ برگشت و غزنی را اشغال کرد. پیشنهاد امین الملک برای صلح را نه پذیرفت و گفت: ما از مردم غوریم و شما ترک؛ و زنده گی کردن این دو طایفه با هم، مشکل است» [12] غوریان دو پهلوان افسانوی داشتند به نام های «خرمیل سام حسین» و «خرمیل سام بنجی»؛ و مفهوم «ضرب میل» که تا کنون هم در مراسم پهلوانی در افغانستان معمول است، صورت تحول یافته ی همین «خرمیل» است.<br /><br />در کتاب عظیم «امپراطوری صحرانوردان» [13] نوشته دانشمند فرانسوی"رنه گروسه"؛ می خوانیم: «....منگو قاآن در سنه ی 1251 حکومت هرات را که به تازه گی از زیر خرابه ها سر بدر آورده و رونقی یافته بود به یکی از اُمرا غور موسوم به شمس الدین محمد کرت واگذار نمود؛ شمس الدین از لحاظ نژاد افغانی و از حیث مذهب مسلمان و سنی بود...نوه ی (نواسه ) یکی از رجال دربار آخرین سلاطین غور در افغانستان شرقی بود و از سال 1245 ایالت غور ارثاً به او رسیده بود.[14]<br /><br />این استقرار سلطنت خاندان {افغان} غوری از این حیث جالب دقت است که به نام اداره ی مغولی و با موافقت مغولان صورت گرفت....منگوقاآن حکومت تمامی ولایات هرات؛ جام؛ باخرز؛ پوشنگ؛ غور؛ خیسار{قیسار}؛ غرجستان؛ مرغاب؛ مروالرود؛ و فاریاب را تا کنار رود سیحون و اسفزار و فراه و سیستان و کابل تا کنار سند را به ملک شمس الدین کرت واگذار کرد؛ و ملک شمس الدین از سال 648هـ به بعد حکمران مستقل این ولایات شد. [15] <br /><br />...ملک هرات شمس الدین کرت در این گیرو داری که بین مغولان روی داده بود توانست بی طرفی و مقام خود را نسبتاً حفظ کند و این افغان زبردست برای حفظ هرات در برابر هجوم شاهزاده گان خاندان جغتایی...و با این رفتار و نیروی اراده یی که داشت توانست هرات را از تعرض و خرابی مصوون و محفوظ بدارد. [16] <br /><br />این خاندان صاحب فراست افغانی[17]....در این گیر و دارها، سلطنت افغانی آل کرت درهرات و خراسان شرقی استقلال کاملی یافت... در دوران پادشاهی معزالدین حسین (1332تا1370) توانست سلطنت خود را به دولتی نسبتاً قوی مبدل سازد و بیمی نداشت که در امور ماوراالنهر هم گاهگاه مداخله کند [18] ... سلاطین کرت از افغان های سنی مذهب بودند و ملوک سربداران از ایرانیان شیعی مذهب.... ».[19]<br />«...فرمانروایان کرت ، اگر چه سنی مذهب بودند، ولی با استخدام کار آزموده گان شیعی مذهب درتشکیلات حکومتی خویش مخالفتی نه داشتند...»[20]<br /><br />همچنان مطابق به تاریخ آن دوران می دانیم که ایلخانان که در ایران غربی مستقر بودند با کوشش های معزالدین حسین برای بسط حکومت وی درم نطقه ی قبایلی با تفاهم برخورد می کنند:<br /><br />«...ازجنگ های ملک معزالدین حسین، دیگری هم جنگ وی با قبیله ی«اپردی» بود....» [21] <br />پس ما در عین یک دوران سیاسی، و در عین زمان در قرن چاردهم، با دو نام کاملاً متفاوت بر می خوریم:<br /><br />- یکی نام «اوغان» است که یک نام مغولی است؛ و تاریخ این نام با تاریخ حرکات و سکنات مغولان و دست اندازی ها و عنف و قتال هول انگیز آنان در حوزه ی ما رابطه دارد؛<br /><br />- دیگری نام «افغان» است؛ که یک نام وطنی خود ما است و تاریخ این نام، در این دوران، با تاریخ کوشش مردم سرزمین ما برای دوباره سر پا شدن از زیر قتل عام و وحشت بیمانند مغول رابطه دارد.<br /><br />بدین گونه است که در طنز تند و تیز انتقادی در جناح غربی حوزه ی ما، دو مفهوم «اوغانی» و «اوغان غول» شکل گرفته است؛ و از این میان عبارت «اوغان غول» ظریف تر است؛ زیرا این عبارت از دو نام ترکیب شده است: «اوغان» و «اوغول»؛ این «اوغول» هم نام یکی از سپاهیان چنگیزی بوده است.[22]<br /><br />و به این سان مغولان وقتی به آنان «اوغان اوغول» خطاب می شده، نمی توانسته اند چیزی بمانند یک نیشخند و یا دشنام از آن مستفاد کنند.<br /><br />شادروان استاد ع. ا. کهزاد، که جنت ها نصیبش باد، می نویسد: «مردمان محلی، مخصوصاً طبقه ی بیسواد، به جای کلمه ی"افغان"، کلمه ی"اوغان" را استعمال میکنند؛ و مردم هزاره از کلمه ی "اوغان"،"اوغو" را ترجیح می دهند» [23] و اما اینک می دانیم که این استنباط استاد کهزاد دقیق نه بوده است و نامهای «اوغان» و «اوغو» در زبان هزاره گی، در آغاز، نام های خودی بوده اند؛ ناشر ایرانی کتاب مرحوم فیض محمد کاتب به این حقیقت توجه می دهد:<br /><br />«...یکی از اقوام مغولی ساکن کرمان ایران ... به نام «اوغان» یاد می شدند. در هزاره جات افرادی را می توان یافت که «میر اوغان» نام دارند.»[24]<br /><br />و فقط بعد ها از این دو کلمه یک خطاب به قوم دگر، به افغان، جعل شده است؛ و ایرانی های متأخر، به پیروی از نیات ضد افغانی خود، تا دست شان رسیده است در آثار و منابع و مآخذ مغالطه و تحریف افغان = اوغان را وارد کرده اند.<br /><br />چارپاره یی را مثال می آوریم که به سعدی منسوب است؛ از سعدی ، که از شاهدان عینی جنجال های «اوغان ها» در آن دوران بوده است، نقل می کنند:<br /><br />سعدیا روز ازل حُسن به تُرکان دادند<br />عقل و دانش همه با مردم ایران دادند<br />عشوه و ناز و کرشمه همه با مردم هند<br />خری و احمقی و جهل به افغان دادند<br /><br />در حالی که با همه قراین تاریخی معلوم است که سعدی، هیچ مناسبت و احیاناً شناختی با افغان/ پشتون نه داشته است، پس این لفظ "افغان" چگونه در این چارپاره آمده است؟!<br /><br />سعدی که ابیات زیادی در ذکر غایله ی مغولان و به صورت کل ترکان دارد در این جا آشکارا به کارروایی های «اوغان ها» در کرمان و شیراز اشاره دارد. سعدی که خود شاهد عینی[25] چور و نهب و قتال و عنف اوغان ها بوده است و آزار و انزجار و نفرت عامه در این زمینه را بیان می کند. پس خطاب سعدی اصلاً چنین بوده است: «خری و احمقی و جهل به اوغان دادند»<br /><br />و این به روشنی تکرار همان خطاب «اوغان اوغول» است؛ و اما در متون بعدی به پیروی از نیات ضد افغانی کلمه ی«اوغان»، در اینجا به کلمه ی «افغان» تعدیل و تحریف شده است ؛ و این مغالطه و تحریف در سایر آثار نیز وارد ساخته شده است.<br /><br />و همین مغالطه و تحریف است که در برخی از «کتاب» های متجنده ی اخیر خود ما هم راه یافته است و بازار ساده لوحی قومگرایی با آن ها گرم است. و جناب هاشمیان هم با یک "شله گی خاص" در همین آونگ هر دو پای خود را " تمبه" کرده راهی استند؛ و هیچ کس هم نیست که از جناب هاشمیان خبر بگیرد که : «خیره !!؟» از این نظر است که این قلم ، با عطف نظر به سوو تفاهم های متأخر، که از منابع مقابله های میانقومی در افغانستان استند، نوشتم که افغان معادل اوغان نیست و نوشتم که از وظایف هر تحقیق جدی، یکی هم این است که مفهوم "افغان" را از مفهوم "اوغان" متمایز بسازد.<br /><br />(ادامه دارد)<br /><br />15.09.2013<br /><br /><span style="color: #0000CC;">* منابع و ماخذ: <br /><br />[1]- محمد بن خاوندشاه بلخی؛روضه الصفا؛ تهذیب و تلخیص دکترعباس زریاب؛ تهران 1373/ منبعد:"الصفا؛ صص"/<br />[2]- الصفا؛ص740<br />[3]- الصفا؛ص745 <br />[4]- الصفا؛ص747 <br />[5]- اتینگهاوزن؛اشپولر؛پطروشفسکی؛ لمبتن ومرگان؛ تاریخ ایلخانان؛ ترجمه و تالیف دکتریعقوب آژند؛ تهران1384؛ /منبعد"ایلخانان؛صص"/ <br />[6]- ایلخانان؛ صص 203 و204 <br />[7]- ایلخانان؛ صص 86و87 <br />[8]-عباس اقبال آشتیانی؛ تاریخ مغول؛ تهران 1364؛ ص 418 /منبعد: "آشتیانی؛ صص"/ <br />[9]- آشتیانی؛ص428 <br /><br />[10]- معین الدین بن جلال الدین محمدمعلم یزدی؛مواهب الهی؛ تهران 1326/ 1947؛صص 171 به بعد [11]- عباس ابن شیش سرسلاله ی غوریان اولین قلاع مستحکم به شکل "خوود" ویا کلاه فولادی جنگی درغوربنیاد کرد ونام آن را«خول مانی» گذاشت که یک کلمه ی پشتو است به معنای «خوود- قصر»/ کهزاد/؛ آل کرت ازوابستگان سلطان غیاث الدین محمد بن سام غوری 558 تا 599 بودند؛ مرکزشان همیشه هرات بوده است؛...عزالدین عمر ازجانب سلطان غیاث الدین والی هرات شد و وی برادرخود تاج الدین عثمان را به کوتوالی"خیسار"(قیسار) از قلاع سرحدی بین غور و هرات منسوب کرد؛ وتاج الدین تا اخیر عمر درین مقام ماند؛ و پس از وی حکومت قیسار و بخشی از غور از جانب سلطان غیاث الدین غوری به پسر وی ملک رکن الدین رسید؛ این رکن الدین داماد سلطان غوری بود؛ ووی نواسه ی دختری خود، شمس الدین محمد کرت، را ولیعهد خود قرار داد و این شمس الدین سر سلاله ی آل کرت هرات شد» / آشتیانی؛ ص 376/ [12]-آشتیانی؛ ص59؛ <br /><br />[13]- رنه گروسه؛«امپراطوری صحرانوردان» ترجمه یعبدالحسین میکده؛ تهران 1379/ منبعد" رنه؛ صص"/ <br />[14]- رنه؛ ص573؛ رنه گروسه درینجا نام افغان را به معادل نام پشتون می آورد؛ کلمه ی "نژاد" را دقیق بکار نه بسته است. اینقلم <br />[15] - رنه؛ ص 574 <br />[16]- رنه؛ ص 602 <br />[17]- رنه؛ ص 621 <br />[18]- رنه؛ ص 640 <br />[19]- رنه؛ ص 641 <br />[20]- نادیا ابوجمال؛ اسماعیلیان پس از مغول؛ ترجمه دکتور م. رفیعی؛ تهران 1382؛ص 105؛ <br />[21]- ایلخانان215 تا 219 <br />[22]- رنه ؛ ص551 <br />[23]- مرحوم استاد ع.ا.کهزاد؛ افغانستان در پرتو تاریخ؛ کابل1346؛ ص288/منبعد"پرتو؛ صص"/ <br />[24]- مرحوم فیض محمد کاتب هزاره؛ نژاد نامه ی افغان؛1372؛ مشهد؛ ص 48/ منبعد "کاتب؛ صص"/ [25]- سه کتاب جهانگشای جوینی؛ طبقات ناصری؛ و گلستان سعدی هر سه تقریباً در یک زمان تآلیف شده اند/ آشتیانی؛ ص515/</span></span><br /></span> Wed, 13 Nov 2013 13:41:10 تماس تيلفونى روحانى - اوباما: روزنه اى در روابط پُر تنش امريکا - ايران! [توسط Najib Roashan] تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی::: تماس تيلفونى روحانى - اوباما: روزنه اى در روابط پُر تنش امريکا - ايران!<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="color: #0000CC;"> <span style="font-size: x-large;"><br />تماس تيلفونى روحانى - اوباما:</span><br /><span style="font-size: xx-large;">روزنه اى در روابط پُرتنش<br /> امريکا - ايران!</span> </span><br /></span></div><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;">در حاشيه اى نشست سران دول در سازمان ملل (شهر نيويارک)، حسن روحانى رئيس جمهور ايران با پرزدنت "اوباما" صحبت تيلفونى داشت. اين رويداد اگر برخى را متعجب و اميدوار به بهبود روابط دو كشور كرده، در ميان تند روان هاى اسلامى خاصتا در داخل ايران، با مخالفت همراه بوده است.<br /><br />آغاز مذاکرات و پايان بخشيدن به خشونت های سياسی (جنگ لفظی) ميان دو کشور که اينک وارد چهارمين دهه می شود، اثرات زيان آوری نه تنها بر روابط ديپلوماتيک ميان دو کشور داشته، بلکه عواقب ناگواری بر اقتصاد هردو کشور و از لحاظ بالا رفتن قيمت نفت، بر کل جهان داشته است.<br /><br />انگيزه ها براى آغاز مذاکرات مستقيم و حل مسالمت آميز اختلافات ايران و امريکا زياد اند و لازم بود اين گفتگو ها از جايی آغاز ميشد. آنچه که طرفين در اين رابطه نياز داشتند، بهانه ای بود برای يک آغاز، که با انتخابات اخير رياست جمهوری در ايران و پيروزی اصلاح طلبان ميسر شد. علاوه از به قدرت رسيدن اصلاح طلبان در ايران، که احتمالاً به اين روند کمک خواهد کرد، اذهان عامه ای مردم ايران، موضعگيری های اخير روسيه در قبال مسايل جهانی و ادامهء بحران جاری اقتصادی در دنيای سرمايداری، آن مسايلی اند که دست بدست هم داده و غرب را وادار ساخته است تا از «خرش پائين بيايد!» و گزينه ای نظامی عليه ايران را کنار گذاشته و به مذاکرات مستقيم بپردازد. <br /><br />مردم ايران كه از ناحيه ای روابط خصمانه ای غرب خاصتا در عرصهء تحريم هاى اقتصادى به ستوه آمده و يگانه قربانی در اين ساليان بوده اند، از اين رويداد (صحبت تيلفونی رهبران و ديدار مستقيم در سطح وزرای خارجه) استقبال کرده و اميدوار اند اين پروسه مؤفقانه ادامه يابد. اينکه تماس تيلفونی حس روحانی با اوباما چگونه به ديدار مستقيم در آينده مبدل خواهد شد، به نظر آگاهان به شمول آقای حسن روحانی، تابع زمان و اقدامات زياد است. <br /><br />بحران اقتصادى سرمايداری که با تشديد تحريم ها عليه ايران به نوعی در پيوند اند، باعث نارضايتى سرمايگذاران در كشورهاى غربى به شمول ايران شده و دليلى ديگرى است براى وادار ساختن سياستمداران دو كشور براى نزديكى و تفاهم و تجديد نظر بر روابط پُر تنش پيشين. هکذا، نقش رو به افزايش روسيه در حل و فصل مسايل جهانی و ناكامى حمله اى نظامى عليه سوريه، علل ديگرى اند، كه زمامداران قصر سفيد را وادار ساخته تا به سياست خشك و يكجانبه در قبال ايران خاتمه بدهند.<br /><br />با انجام تماس تيلفونى رهبران و ديدار وزراى خارجه دو كشور، شايد هنوز بسيار زود باشد تا به كشيدگى روابط اين دو كشور ابراز اميدوارى كرد، زيرا کليد اصلی جانب ايران در حل قضايای مربوط به اختلافات دو کشور، در دستان و صلاحيت مقام زعامت مذهبى (رهبر اسلامى!) و شخص خامنه اى قرار دارد، مقامى كه تا هنوز شعار «مرگ بر امريكا!» را با حرارت تمام دنبال مى كند.<br /><br />جاى شك نيست كه «مقام معظم انقلاب!» نيز در زير فشار هاى تحريمات اقتصادى غرب خرد شده و ناگزير است به خواست و نياز مردم ايران پاسُخ بدهد، اما بنابر ساختار جامعه اى سنتی ايران، اين مقام (خامنه ای)، تا هنوز مى تواند در برابر اين تحريمات، مردم را به صبر و مقاومت دعوت كند، اما بعيد نمى داند كه اگر ايران مورد حمله از جانب امريكا به يارى اسرائيل قرار گيرد، هيچ قوت آسمانى، رژيم اسلامى را نجات داده نخواهد توانست. از اينرو با سياست های سازشکارانه و اصلاح طلبانه ای رئيس جمهور حسن روحانی، تا حدودی کنار خواهد آمد.<br /><br />از قرائن چنين بر مى آيد كه زعامت ايران به اين نتيجه رسيده است تا از برنامه اتمى اش به غرض تسليحات بگذرد و در مقابل به عمر رژيم و بقاى حكومت آخوند ها بيفزايند و احتمال آن مى رود كه چنين علائم انصراف را امريكايى مشاهده كرده و از همين سبب به آغاز مذاکرات تن در داده و از احتمال كاهش تحريم ها سخن می رانند، ورنه چگونه زمينه های صحبت تيلفونی و ياهم ديدار وزرای خارجه به اين سادگی می توانست صورت گيرد؟!<br /><br />اگر غرب ناگزير برای مذاکره با ايران است و عجالتاً گزينه ای اقدام نظامی برايش مسأله ساز است، رژيم آخوندى نيز در حقيقت به يك بهانه براى نزديكى با غرب ضرورت داشت و اين بهانه را انتخابات اخير و پيروزى حسن روحانى به مثابه يك اصلاح طلب براى ايران باز گرداند. رژيم آخوندى به خوبى مى داند كه سياست هاى تند محافظه کاران و دولت احمدى نژاد طى دو دور رياست جمهورى، ايران را بيشتر در برابر غرب قرار داد و باعث زيان هاى زياد اقتصادى به جامعهء ايران شد، اما منتظر فرصتى بود تا به صورت آرام، نه تسليم طلبانه و ترس از حمله ای نظامی، در وجود اصلاح طلبان، به ترميم روابط اش با غرب بپردازد.<br /><br />ايالات متحده نيز در حقيقت در اين جنگ سرد بيش از سى سال با ايران، بازنده بود و نتوانست به بازگردانيدن بقاياى شاه سابق و يا هم ايرانيان وابسته به غرب، به حاكميت رژيم قرون اوسطايى ايران پايان دهد و لذا مجبور شد به مذاكرات مستقيم و رويا روى با آخوند ها تن در دهد، كه خبر از به رسميت شناختن رژيم اسلامى ايران از جانب غرب را مى دهد. غرب در گذشته رژيم اسلامی را به رسميت نمی شناخت و حاضر به گفتگو های مستقيم با آخوند ها نبود، اما حالا که اوضاع جهان تغيير کرده و آنگونه که ديده می شود، امريکا نه تنها با آخوند های ايران، بلکه با «طالبان» افغانستان نيز وارد مذاکره شده و تلاش دارد روابط اش را با آنها ترميم نمايد. <br /><br />آنچه به نزديكى روابط ايران و امريكا تحرك بخشيد، تنها انتخاب حسن روحانى نبود، بلكه اوضاع جهانى در كل و موضعگيرى قاطعانه اى روسيه در قبال بازيهاى غرب در منطقه خاصتا در مورد سوريه نيز سبب شد تا زنگ هاى خطر از دست دادن کامل ايران در قصر سفيد به صدا درآيند، چه جهان با سرعت به سوى تحولات سياسی و تولد قدرتهای نو جهانی در حال حركت است و اگر «واشنگتن» در سياست هايش تجديد نظر نكند و همچنان به تهديد و تحريم ها بسنده نمايد، اين تحولات بيشتر به ضرر غرب خواهد انجاميد. <br /><br />باز شدن اين روزنه بين امريكا و ايران، با اينكه چندان استوار و اميدوار كننده به چشم نمى خورد، اما فرصتى است براى غرب تا از وقوع جنگ و حمله اى نظامى به ايران كه در حال حاضر براى امريكا هزينه دارد و وقوع اش مسأله ساز است، انصراف به عمل آيد، تا «بينی خميری!» يی شود برای آبروی يک ابر قدرت در حال زوال!<br /><br />در رابطه با نزديکی احتمالی ايران و امريکا، يگانه کشوری که مخالفت آشکار نشان داد و آنرا «دام» برای جهان غرب ناميد، اسرائيل است. دولت راستگرای نتانياهو، لبان پُر خنده ای حسن روحانی را دامی برای غرب و فرصت سازی ايران برای رهايی از تحريم های اقتصادی و رسيدن به رؤيای سلاح اتمی دانست. اينکه آيا چنين دامی واقعاً گسترده شده و عاقبت بازی به نفع کی می انجامد، بايد منتظر شد!<br /><br />ن. روشن<br />28 سپتامبر 2013 <br /></span><br /></span> Sat, 28 Sep 2013 19:09:49 چند حرف پیرامون اسناد مفقود شده سلیمان لایق! [توسط Najib Roashan] تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی::: چند حرف پیرامون اسناد مفقود شده سلیمان لایق!<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="color: #0000CC;"> <span style="font-size: xx-large;"><br />چند حرف پیرامون<br />اسناد مفقود شده ای سلیمان لایق! </span> </span><br /><img src='' class='center' border='0' alt='تصویر اصلی' onload="JavaScript:if(this.width>300) this.width=300" /><br /><span style="font-size: large;">«...در ميانه هاى سال ١٩٩٣ از محترم مزدك شنيدم كه يكى از كتابچه هاى همان يادداشتهاى به سرقت رسيده ى لايق به دست عبدالرشيد دوستم رسيده است.» </span></span><br /></div><br /><span style="font-family: Arial;"> <span style="font-size: medium;">زلمی نصرت- دنمارک:<br /><br />مدتی است که در سایت های انتر نیتی و صفحات فیس بوک بحث روی ګذارش محترم سلیمان لایق از جریان مزاکرات هیات افغانی( سلیمان لایق و نجم الدین اخګر) با نمایندګان حزب اسلامی ګل البدین حکمتیار( قدیر کریاب معاون ګل البدین ،غیرت بهیر سکرتر خاص و داماد ګل البدین و عیاد مصباح الطباری مسول دفتر ملی روابط خارجی جماهیریه لیبیا) در لیبیا میدان ګرم دارد. <br /><br />در این ګیر ودار ها رسالهء نیز زیر نام« آغاز بدون انجام»بتاریخ ۱۳۷۵ هجری شمسی از نام محترم سلیمان لایق جعل شده است که ګویا اقای سلیمان لایق اسناد را در اختیار ناشر اثر آغاز بدون انجام قرار داده است. در جریان تبادل نظر ها روی همین مبحث زمینه برای ګمانه زنی ها و کج بحثی ها برای حواریون رهبران و ګروه بندی های های مختلف از بازماندګان همان حزب زوال یافته دیروز مساعد ګردیده و نتیجه ګیری های نادرست و بدور از سنجیش صورت ګرفته و میګیرد که در بسا موارد در تصدیق و یا هم رد سنجیش ها شک و دودلی راه میدهد. <br /><br />در دنباله همین بحث ها تصادفآ مجموعهء از اشعار محترم سلیمان لایق تحت عنوان« سندری په سویو واټونو کی» در جریان سفرم به کابل به دستم آمد که در لابلای اشعار ناب و تازه شاعر چشمم به تبصره شاعر در مورد انچه که مربوط به رسالهء اغاز بدون انجام میشود افتید. همین چند سطر شاعر پرده از روی یک سرقت تاریخی و سازمان یافته بر می دارد. پیش از اینکه تبصره خود را شاخ و پنجه بدهم متن نوشته محترم سلیمان لایق را بصورت کامل با خوانندګان شریک میسازم.<br /><br />د چونغر د ترانو په باره کی یو وضاحت<br /><br />صفحات ۱۶۲. ۱۶۳ و ۱۶۴ کتاب سندری په سویو واټونوکی<br /><br />در چونغر د ترانو په باب له ما څخه تکراری او یوډول پوښتنی کیږی. ددغو ترانو بشپړ شمیر څودی؟ ولی ګردی یو ځای او په یوه دفتر کی نه دی چاپ شوی؟ ایا سبک ستا خپل دی که له بل څخه تقلید شوی دی؟ ولی دی دغه عادی غر دومره ستایلی دی؟ ددی ترانو اصلی باعث څه و؟ او نور.... غواړم دلته دغو پوښتنو ته یو ځل او د تل لپاره ځواب ورکړم.<br /><br /> د چونغر په نامه زما د ټولو ترانو شمیر دوه دیرشو ته رسیږی. ما دا ترانی په بیلو بیلو وختونو کی لیکلی دی، د چونغرلومړی ترانی چی د نورو ترانو لپاره د پیل مبنا شوه د ۱۳۳۸ لمریز کال په پسرلی کی وزیږیده. د نورو له منځه اته ترانی یعنی له لومړی څخه تر اتمی پوری زما په لومړنی منظوم دفتر کی چی د همدی ترانو له کبله« چونغر» نومول شوی دی، د نیټی له یادونی پرته د شمیرو په قید چاپ شوی دی. اته نوری ترانی ۱۲، ۱۳، ۱۸ ،۱۹ ،۲۱ ،۲۲ ، ۲۶ ، او ۲۷ زما د پښتو شعرونو په دوهم دفتر «کیږدی» کی چاپ شوی کوم چی د افغانی زلمیانو په همت په ۱۳۵۴ هجری لمریز کال په ډیلی کی خپور شو،په دی دفتر کی د ترانو د نیټی ذکر هم شوی دی.<br /><br />د ترانو وزن زما خپل دی. دا وزن په تیره د طبیعت په ترسیم کی د خیال د مرکبو تصویرونو په هستونه کی مرسته کوی، ځکه ما هغه اختراع کړ تر څو د سیاست او وطنپالنی لپاره یوه رومانتیکه شاعرانه ژبه پیدا کړم،داسی چی سیاسی مضامینو ته تغزلی او عاشقانه سا ورکوی.<br /><br />کله چی «کیږدی» چاپ ته تلله د چونغر د لړی شپارس نوری ترانی چی په ټاکلو شمیرو او نیټو ځانګړی شوی وی، دهمغه وخت د سیاسی ملاحظاتو له مخی له چاپ څخه پاتی شوی او له خپلو شمیرو او نیټو سره، زما د شعرونو په یوه قلمی ټولګه « سپیدو» کی د مناسب وخت د رارسیدو په هیله خوندی شوی.<br /><br />د ۱۹۹۲ م ، کال په اپریل کی کله چی زموږ د رژیم پرضد په ګوند او دولت کی د ننه توطیی پیل شوی، ما د سپيدو ټولګه له خپلو نورو ناخپرو شویو آثارو، سیاسی یاداشتونو او افغانی لیکوالو له ځینی منظمواو منثورو آثارو سره چی ما ته د کتو لپاره سپارل شوی وو، د خوندی کولو او ساتلی ځای ته د لیږدولو په مقصد ، موقتآ د وطن ګوند په مرکزی کمیټه کی خپل دفتر ته راوړل. خو پيښی خونړی او ګړندی شوی،نظم او امنیت له منځه لاړ، د مرکزی کمیټی او وسله والو محافظانو واګی له پلان شویو تو طیو سره سمی د محمود بریالی لاس ته ورغلی. په دی کی د «سپیدو» په ګډون هغه ټول آثار چی ما مرکزی کمیټی ته لیږدولی وو، زما د کار له دفتر سره یو ځای لوټ او ضایع شول او په دی توګه د چونغر ناخپری شوی ترانی یعنی ۹ ، ۱۰ ، ۱۱ ، ۱۵ ، ۱۴ ، ۱۶ ، ۱۷ ، ۲۰ ،۲۳ ، ۲۴ ، ۲۵ ، ۲۸ ، ۳۰ ، ۲۹ ، ۳۱ ، او ۳۲ د همیش لپاره زما او لوستونکو له لاسه ووتی.<br /><br />له پورتنی پیښی څخه څه د پاسه ۱۴ کالو وروسته د ۱۳۸۴ لمریز کال په بهیر کی ،یو شمیر افغانی لیکوالو د دکتور وارث محمد وزیر په مشر تابه په لندن کی زما د ۷۵ یمی کلیزی د هر کلی د لمانځلو ملا وتړله. په دی منځ کی د مسکو استوګن افغان ادبیات پیژندونکی ډاکتر لطیف بهاند له ما څخه هیله وکړه چی د چونغر د شپاړسو تالاشویو ترانو څخه تشه یوه یا دوه ترانی له سره ولیکم او په دی ډول دکلیزی د لمانځونکو مینی ته هرکلی ووایم. ما دا غوښتنه ومنله خو کله می چی دورکی شوی نهمی ترانی پرځای یوه نوی ترانه ولیکمه ، دی پریکړی ته ورسیدم چی د ورکو ترانو پرځای یوه نوی ترانه ولیکله او په دی ډول د چونغر د ترانو د خوښونکو د مینی او هنری لیوالتیا حق ادا کړم. ما د خیال لمنه ونیوله او هغه الهامونو ته لار خلاصه شوه چی زما پر قلم یی ورکی شوی ترانی بهولی وی. <br /><br />هماغسی چی رستم د سهراب په مقابله کی د ځوانی قوت بیا احساس کړ ماته هم کټ مټ هماغسی ددی ترانو د لیکلو پر مهال د زلمیتوب د وخت الهامونه را وګرځیدل. نو یو ترانو له پخوانیو څخه تش د هغوی شمیری عاریت کړل او له هغوی څڅه یی بل هیڅ څیز لاس ته ورنغی ځکه خو حقیقت دادی چی دا د هغوی ادامه ده او د هغوی تکراری نسخی نه دی. زما زړه وایی چی لوټ شوی ترانی به یوه ورځ د کوم لوټمار په مال متروکه کی را پیدا شی، دهغوی د پیدایښت په صورت کی به د چونغر د ترانو شمیر اته څلویښتو ترانو ته ورسیږی، دا نوی ۱۶ ترانی چی په دی ټولګه کی چاپ شوی دی د ورکو ترانو په څیر د چونغر د لمانځنی له محراب څڅه خپله رڼا اخلی.(ختم)<br /><br />محترم صدیق رهپو طرزی در صفحه فیس بوکی محترم فواد پامیری بنام آیینه که در رابطه با آغاز بدون انجام راه اندازی شده بود. پرسشی را به ګونه ذیل مطرح ساخت : درستی و نا درستی این اثر را از سلیمان لایق باید پرسید. اگر او میسر نیست غرزی لایق پسرش در این جا حضور دارد.<br /><br />عرزی لایق: رهپوى گرانقدر برمن دَين گذاشته اند كه به جاى پدر از اصليت و يا نا اصليت سَنَدى كه در اين روزها بازار گرم برايش دست و پا كرده اند، حرفى بگويم. نه خواستم در برابر صداى آن فرزانه سكوت كنم. آنچه را كه لازم به تذكر ميدانم چنين است:<br /><br />١- ميدانم كه چنين يادداشتى در انبوه حوادث ثبت شده در ميان نوشته هاى سليمان لايق وجود داشته است؛<br /><br />٢- اينرا هم ميدانم كه در همان روز فروپاشى حاكميت برخى اسناد و دستنويس هاى نامبرده از صحن حويلى شوراى مركزى حزب وطن كه در موتر مربوط به وى گذاشته شده بودند، توسط ايل جار هايى كه به اشغال ساختمانهاى دور و بر دست يافته بودند، دزديده شده است. بعدها طى اقامتم در ماسكو در ميانه هاى سال ١٩٩٣ از محترم مزدك شنيدم كه يكى از كتابچه هاى همان يادداشتهاى به سرقت رسيده ى لايق به دست عبدالرشيد دوستم رسيده است؛<br /><br />٣- بارى هم طى سالهاى اقامت پدرم در جرمنى از وى شنيده بودم كه دستنويس هاى گم شده شامل همه ى يادداشتهاى ماه هاى اخير پيش از فروپاشى بوده كه بخشى از آنها به مشكل دوباره نويسى شده اند؛<br /><br />٤- ميتوان گمان زد كه رساله ى نشر شده از جانب حزب اسلامى از لابلاى همان يادداشتهاى دزديده شده برگزيده شده باشد. اينكه چه گونه در دسترس حزب اسلامى گذاشته شده است، در پاسخ عاجزم؛<br /><br />٥- از صحت و سقم متن و يا اينكه در ثبت و بازتاب حادثه ها دستكارى پيشآمده باشد، بازهم اين حقير عاجز است؛ عادت دارم كه به موارد مربوط به پدرم نه پردازم، ولى نه توانستم كه خواهش رهپوى گرامى را بى پاسخ بگذارم. سرفراز باشيد.<br /><br />فرید مزدک: در اینمورد اگر دوستان بیاد داشته باشند سال گذشته در دید گاه آنچه در یادم بود نوشته بودم. مذاکرات با حزب اسلامی در بغداد شروع شد و لیبیا پایان بدون نتیجۀ آن بود. محرک اصلی این مذاکرات مسکو بود. مسکو از صدام، عرفات و قذافی خواسته بود که از امکاناتشان برای نزدیک ساختن کابل با مجاهدین استفاده کنند. عرفات بیشتیرن تاثیر گذاری را بر مجاهدین بویژه حزب اسلامی حکمتیار داشت. <br /><br />قرار شد تا نماینده های ما به بغداد برای ملاقات با هیئت حزب اسلامی بروند . روسها یک هواپیما در اختیار نماینده های کابل قرار دادند تا رفت و برگشت شانرا به عراق عملی کند . سلیمان لایق ، نجم الدین کاویانی ، فاروق یعقوبی و اسلم وطنجار که تازه مسولیت وزارت داخله رابه عهده گرفته بود از کابل نمایندگی میکردند . در این ملاقات که با سخنرانی عرفات گشایش یافته بود هردو طرف با دیدگاه های همدیگر آشنا شدند . <br /><br />دیدار بعدی پس از چند ماه در تونس و باز هم توسط عرفات سازماندهی گردید . مذکرات تونس بدون نتیجه به پایان رسید و هردو طرف قرار گذاشتند که در آینده هر جانب که دیدگاه و فکر جدید داشته باشد میتواند دیدار بعدی را پیشنهاد کند . چندی بعد قذافی به ابتکار خود به هردو طرف پیام فرستاد که طرف مقابل خواست دیدار دارد . در حالیکه این واقعیت نداشت . هردو هیئت در لیبیا متوجه شدند که قذافی به آنها دروغ گفته و صرف خواسته برای مسکو نشان دهد که او هم کاری کرده است.<br /><br />صدیق رهپو پیرامون یاداشت های سرقت شده محترم سلیمان لایق چنین خاطر نشان ساخت که: آقای ،غ لایق ، از این همه مهر تان سپاسګذار. این شرح شما به بسیاری از پرسش ها که ذهن ها را اشغال کرده است، پاسخ می دهد. من خود در همان روز اشغال ساختمان شورای مرکزی حزب وطن شاهد بودم که اقای سلیمان لایق با عجله در حالی که نفسش به شدت تنگ شده بود به اتاق آقای علومی که در ان ـ تا جایی که یادم هست محمود بریالی، انجینر نظر، فراهی، سرباز، توفانی ... ـ گردهم امده بودند ، داخل شد. او گفت که موترم را دوستمیان تصرف نموده اند. او از تنها چیزی که شکایت سر داد، این بود که در آن موتر دوا هایش وجود داشتند و آنها نیز در چنگال شان افتاده بود. <br /><br />در همان جا من شاهد بود که رفیع به علومی تلفونی گفت که سپاهیان گلبدین اگر از دروازهٔ جنوبی ساختمان وارد آن جا شدند، مانع نشوید زیر ما در جلسهٔ ایتلاف به این توافق رسیده ایم. اما، پیش از آن که گلبدینیان آن جا را تصرف نماید، دوستمیان از دروازهٔ شمالی وارد آن جا شدند. چند لحظه بعد همان رهبری جلسه یی نمودند و به ما ابلاغ کردند که این جا را زود تر و بدون سواری موتر ترک نماییم. من و گروهی دیگر، راهی مکروریان شدیم. در میان راه دوستمیان هر یک را ایستاد می کرد و اگر ساعتی داشتند، آن را می قاپیدند. از تصادف روزگار من چنین چیزی در دستم نداشتم. فکر می کنم ساعت یک پس از چاشت بود. آن گاهی که به خانه رسیدم، درست ساعت پنج پس از چاشت، صدای تیر اندازی دوستمیان و گلبدینان و ایتلافگران خود ما، تا مکروریان سوم راه باز کرد.<br /><br />در یادداشت ناشر نیز یک مساله واضح میګردد و او اینکه نشر این اثر و در اختیار قرار دادن یاداشت های قلمی سلیمان لایق به ناشر در یک زدوبند پنهانی و در غیاب و عدم موافقه سلیمان لایق نشر شده است. در یک قسمت از یادداشت های ناشر چنین میخوانیم: .... یکی از دوستان( یاداش بخیر) مسوده جریان دور دوم مزاکرات را که در لیبیا صورت ګرفته بود و توسط سلیمان لایق رييس هیيت رژیم دوکتور نجیب الله نوشته شده بود به دسترس مان قرار داد. از نشر مطلب منتشره روزنامه شهادت پنداشته میشود که بعد از این موضوع مزاکرات اسرار شمرده نمیشود. روی همین ملحوظ موضوع را با سر دبیر روزنامه شهادت برادر بشارت در میان ګذاشتیم و علاقمند بودیم که ښاغلی عبدالقدیر کریاب رییس هییت حزب در مزاکرات لیبیا نیز درین باره بنویسد. ولی ښاغلی کریاب در مورد دلچسپی نشان نداد و ما مجبور شدیم که تنها نبشته ، سلیمان لایق را در دست داشته باشیم......<br /><br />به بتاریخ ۵ جولایی ۲۰۱۳ م حین ملاقاتم با محترم سلیمان لایق در مورد یا دداشت های قلمی موصوف از مزاکرات لیبیا هم حرف ها رد و بدل شد . محترم لایق در زمینه چنین ګفت: طبق عادت معمول خود جریان هر نوع ملاقات ها را نوشته می کنم ، اسنادم با بکس دیپلوماتم از موترم حین اشغال کمیته مرکزی سرقت شد ، ( مساله سرقت را به اګاهی محمود بریالی رساندم . او در زمینه برایم اطمینان داد که اسناد را دوباره در اختیارش قرار میدهد.)که در لست اسناد سرقت شده سیاسی یادداشت های های قلمی ام مربوط به ملاقات لیبیا هم شامل آن بود. او این فرضیه را که ممکن این اسناد در بازی ها و معاملات سیاسی پس از ایجاد شورای هماهنګی سال ۱۳۷۲ هجری شمسی که جنبیش ملی اسلامی و تشکیلات بریالی جز ایتلاف بود در اختیار حزب اسلامی ګذاشته باشد هم رد نکرد. او به همین سان ګفت که هنوز هم امید وار است و در جستجوی آن است تا اسناد را دوباره به دست بیاورد.<br /><br />سخن آخر:<br />در این مورد که ،ګویا این یادداشت های ورقی از پر ما جراترین برهه تاریخ ما را در بر داشته و راز های پشت پرده یی را در خود پیچانیده است که تکان دهنده ترین انکشافات را جلو چشم خواننده می ګذارد ، میخواهم بګویم که : مزاکرات لیبیا بدون شک در یک مرحله حساس تاریخی کشور انجام شده ولی به هیچ صورت آن مزاکرات و ګذارش سلیمان لایق از جریان مزاکرات لیبیا تا انجا پرماجرا،راز پشت پرده ، اسرار مهم و بحث بر انګیز نیست ، چیزی که امروز در سایت های انترنیتی و صفحات فیس بوک بدان شاخ و پنجه داده میشود و کدام کشف نو هم نیست به خاطریکه اولآ این مزاکرات برای دولت وقت شهید دکتور نجیب الله جز راز پشت پرده نبود. در همان وقت همه دولتمردان افغان از جریان این مزاکرات اګاهی داشتند و لی بنا بر تقاضای حفظ محرمیت چهره های جانب مقابل از انتشار جزیات چنین ملاقات ها خود داری صورت می ګرفت. <br /><br />باور دارم که در حوادث چند دهه اخیرمساله های زیادی نا پیدا و مرموز باقیمانده اند. اینک بطور نمونه یکی از چنین موارد از زبان محترم سلیمان لایق که خود شرکت کننده ء پروسه های سیاسی همان سال ها بوده روشنی می یاید. نسل ما چشم به راه برخورد سایر چهره ها و شخصیت های همین سه دهه اخیر در افشای انبوه از راز های سر به مهر میباشند.<br /><br />بر بنیاد این داستان میتوان قیاس کرد که چگونه به هزاران ورق اسناد شورای مرکزی حزب و ارگانهای دولتی به خصوص وزارت امنیت دولتی توسط چنین شبکه ها به سرقت برده شده و در اختیار دشمنان قسم خورده افغانستان قرارداده شده است.<br /><br /><br />نوت: لینک های ذیل هم مدنظر ګرفته شود<br /></span><br /></span> <br /><a href="" title="" rel="external"></a><br /> Mon, 12 Aug 2013 14:26:24 فقر شخصيت و رها شدن درگذرگه بادها (قسمت آخرين) [توسط Najib Roashan] تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی::: فقر شخصيت و رها شدن درگذرگه بادها (قسمت آخرين)<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="color: #0000CC;"><span style="font-size: xx-large;"><br />فقر شخصيت و رها شدن<br />در گذرگه ای باد ها</span></span><br /><span style="font-size: large;">(قسمت پانزدهم و آخرين)</span><br /><span style="font-size: x-large;">«رها در باد» - پسآب دروغ و ریأ</span> </span></div><br /><br /><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: medium;">صديق راهی:<br />بدیهی و واضح و روشن است که زنده گی پُر بار انسانی زمانی از درخشش ها و تلألو برخوردار میگردد، که در سمت و مسیر پُر جوش و خروش نهادینه ساختن حقایق تاریخی حرکت کند و پیام آور بی بدیل راستی و صداقت باشد. ما از تجارب فراوان آموخته ایم که گذشت زمان، بحیث بهترین عنصر تثبیت کننده و حلال تمام موضوعات گره خورده و بغرنج مطرح میگردد. درپهنای گذشت زمان است که زنده گی جوامع انسانی شکل گرفته و تکوین میابد؛ در بحبوحۀ زمان است که زایش و تولد حوادث و وقایع تاریخی صورت وسیما میگیرد و در حافظۀ تاریخ ثبت و سجل می گردد. درابعاد وسیع و گستردۀ زمان است که نام و نشان بهترین علما، بزرگترین فلاسفه، مشهور ترین ابداع گران و نو آوران، زبده ترین جوینده گان میادین سیاست، سرآمد ترین چهره های محبوب رزمندگان عرصه ها و کارزارهای نظامی، محبوب ترین سروران رهگشای قیام های مردمی و بالاخره شامخ ترین نبرد پیشگان سرافراز تحولات و دگرگونی های تاریخ ساز تبارز و برآمد می نمایند. ولی یک امر غیر قابل تردید است و آن اینکه، این همه بزرگان وپیشداوران و منادیان جهان هستی و معرفت انسانی، یا خود هست کرده های داشته اند و یا ملهم و بهره مند از فیض انوار دانش پیشگامان جهان اندیشه واندیشه پردازان گشته اند. چه درخور ستایش وآفرینش اند آن کسانیکه آثار و خلق کرده های ایجاد میکنند که فخرآفرین دورانساز تلقی میگردد و تغییرات جوامع انسانی را سمت وسو میدهد.<br /> <br />بی تردید وبا جرئت میتوان گفت که تمام این بزرگ مایگان، سخنسرایان حقیقت گو، صادق، راستکار و متفکران بی غرض و بی کنش شیطانی بوده اند که توانستند با ارائۀ نظریات مثمر قابل پذیرش بحیث سخن گویان مورد حمایت و حُرمت بی پایان مقاطع ومجامع مردمی قرار بگیرند. ولی هستند کسانیکه بر بنیاد نگرش های نابخردانه خویش به توضیحات دروغین وواقعه نگاری های خود غرضانه دست میزنند که مملو از فتنه گریها، جاسازی ها وجعلکاری ها در متن حوادث و قضایا میباشد، این امر به ذات خویش تحریف کردن و وارونه ساختن حقایق است برای فریب دادن و گول زدن طیف وسیع رهروان روشنگر و حقیقت یاب .<br /><br />لازم بیاد آوریست که بعد از نشر کتاب "رها در باد " گروهک های بی تعهد به منافع والای مردم جنبیدن گرفتند و چنین انگاشتند که گویا به نشر و پخش "اسناد ثقه و معتبر غیر قابل تردید تاریخ مبارزات سیاسی ؟؟ " و" تحلیل و تجزیۀ جنبش های مردمی ربع اخیر قرن بیستم وطن عزیز ما ؟؟ " دست یازیده اند، اما بی خبر از اینکه توته پارۀ ننگین و سخیف مورد نظر شان بدست دادن یک جعلنامه، یک دروغنامه، یک ننگین نامۀ افتضاح آور پُر از دروغ، تقلب، ریأ، مکر و خباثت های شیطانی بوده که بوسیلۀ کاتبان تحریر آن سر و صورت یافته است.<br /> <br />من در گفتار های چهارده گانۀ خویش، به توضیح و تشریح بخش های کمی از دروغهای شاخدار و نمایان قید و ثبت شدۀ کتاب "رها در باد" اشاره کردم و به طرح سوالاتیکه در موارد مربوط تعلق میگرفت اقدام نمودم، ولی تا کنون هیچ گونه پاسخی از جانب دست اندرکاران و کاتبان بی آزرم نشر و اشاعۀ این کتاب ارائه نشده است، اگر من بخواهم که بیشتر و اضافه تر بر تمام موضوعات مطرح شده در فصول مختلف این سیاه نامه بپیچم و نگاشته های داشته باشم، بیرون از حد تصور نخواهد بود، برای اینکه این یک "اثرعلمی، تاریخی" و یا "شاهکار ادبیات" و دست آورد بلند بالای جهان واقعه نگاری و تاریخ نویسی نیست. فقط یک دروغ بزرگی است که تا کنون گفته نشده بود و کاتبان مزور و قلاش خواستند تا با برکشیدن چنین دروغنامه به هیاهوی تبلیغاتی بپردازند و اهداف معین خرابکارانۀ سیاسی خویش را انجام دهند.<br /><br />در متن کتاب مذکور هویدا است که برای برحق نشان دادن گروهک های تعصب باز نژاد پرست تفوق طلب، مجادلۀ بی پایان صورت گرفته و ضمناً تلاش بعمل آمده است تا راه و رسم سیاسی و برنامه های ضد انسانی تفوق طلبانۀ (هژمونیستیک) ایشان دفاع گردیده؛ رهروان، منسوبان و نظریه پردازان اوشانرا " بهترین فرزندان و وخشوران " " تاریخ آزادی و آزاده گی مردمان ما ؟؟" لقب داده اند، که این امرنمایانگر صریح نقش دادن های مبالغه آمیز به این گروهکها در پروسۀ تغییرات سیاسی و سرنوشت ساز دانسته شده، ولی موجودیت فاکت ها و حقایق واضح خلاف آنرا به اثبات میرساند که روشن ساختن این مطالب بسیار مهم بوده و از جوانب مختلف سوال برانگیز است :<br /><br />چگونه میتوان باور کرد که خانم بهأ بدون سهم داشتن و یا داشتن عضویت قبلی در میان این دار و دسته های نفاق افگن عظمت طلب، بتواند دسترسی به تمام تاریخچۀ حیات سیاسی ایشان داشته و آنرا بداند؟ مثلاً خانم بهأ در کتاب ( رها در باد ) از صفحۀ ۲۸۰ می آغازد و تا صفحۀ ۲۸۶ صحبت خویشرا در مورد همین گروهکها ادامه داده و همینطور در صفحۀ ۳۲۱ و۳۲۲ نیز در مورد شان قلمفرسایې نموده است. بطور مثال درصفحۀ ۲۸۰ چنین می آغازد <br /><br />«... سازمان های چپی چون شعلۀ جاوید که در مناطق کوهدامن، پروان، هزاره جات وهرات بیشتر نفوذ داشتند. رهبران آنها دستور مبارزه بر ضد دولت خون آشام دادند وهمچنان رهبران سازمان های " ضد ستم ملی "، در شمال کشور چون مجید کلکانی، طاهر بدخشی و بحرالدین باعث در پی آن شدند تا واکنش های مردم را در برابر رژیم مزدور سمت وسو دهند. <br /><br />پیوند ریشه دار این سه رهبر جنبش شمال برمیگردد به سال های ۱۳۴۷خورشیدی ، که طاهر بدخشی با شرکت ۲۱تن ازهواداران خویش " محفل انتظار" را بنیادگذاری کرد. مولانا باعث درنخستین روزهای تأسیس " محفل انتظار " به این گروه پیوست ، اما با تمامی نکات همگون، این دوشخصیت دارای نگرش های مستقل دربارۀ مسایل ملی وبین المللی بودند.<br /><br />این گروه مبارز درسنبلۀ ۱۳۵۱درشهرکندز نشستی داشتند که در آن صدها جوان پرشور وچریک های ازجان گذشته چون قربان محمد پساکوهی ،حفیظ آهنگر، دولت محمد شفق ، حسام الدین رحمانقل ، حاجی نعیم کشمی ، معلم لیان فاریابی ، چوپان آقچه یي، انجنیر نور، محمود ولی شرزه و ده ها تن فدایي دیگر برای یک هدف انسانی گرد آمده بودند. اینها با فعالیت های سیاسی ونظامی با پیروی ازمبارزات چریکی ارنست چه گوارا ( انقلابی امریکای لاتین ) برای یک نبرد مسلحانه آمادگی می گرفتند ....سال ۱۳۵۳خورشیدی نخستین نشست مولانا باعث ، طاهربدخشی حفیظ آهنگرپور در مسیر جبهه سازی با انقلابی نستوه عبدالمجید کلکانی و داکتر فیض (شعله یي ) بود. عشق بمردم این انقلابیون را به هم پیوند میزد ...... در فروردین ماه ۱۳۵۴ رهبران محفل انتظار با مجید کلکانی یک نشست اضطراری داشتند تا برای طرح یک خیزش مسلحانه در درواز تصمیم بگیرند . اما مجید کلکانی خردمندانه استدلال کرد که به محض اقدام مسلحانه در درواز، دولت طاهر بدخشی را زندانی خواهد کرد و در صورت کشته شدن وی کسی نیست که جنبش را رهبری کند . بدخشی نگرش مجید کلکانی را نپذیرفت و بدین گونه مجید از اشتراک در قیام درواز خودداری کرد.<br /><br />گروه قیام کننده به رهبری سیاسی مولانا بحرالدین باعث و فرماندهی نظامی حفیظ آهنگرپورکه درپنجشیر پایگاهی چریکی داشت، با هشت تن فدایي دیگر چون نعمت خواهانی، عبدالاول خواهانی، خیرالله خواهانی، عصمت خواهانی، اعلا میرخواهانی، نعمت الله اورخش، عین الدین بهادری وعبدالرئوف آغاز شد. آنها سرانجام پس از ۴۵ روز مقاومت، درپنجم مرداد براساس خیانت مولوی جمیل، (یک روحانی مرتجع وابسته به مدرسۀ دیوبند ) به این عنوان که گویا یاغی وباغی وضد " اولوالامرمنکم " استند ، سرکوب وزندانی شدند.<br /><br />نخستین کسی که دربیرون زندان با موشکافی یک تحلیل نظامی وسیاسی دررسالۀ زیرنام " توفان شمال " به دفاع ازخیزش مسلحانۀ درواز ارائه داد، قربان پساکوهی بود. اوکه عضودفتراجرائیه تعیین شده بود ، پس ازکنفرانس تخار صف خودرا با محافظه کاران مشخص کرد وموضع گیریهای شفاف وآشکاری داشت. قربان پساکوهی پارتیزان تیزهوش و سازمانده بی نظیری بود که درنخستین صف برای پذیرش شهادت خویش وپس زدن مرگ همسنگراش ایستاده بود. تاکستانهای سوختۀ شمالی ، کوهپایه های هندوکش وپنجشیر، دره های تخارستان ، غریوپرهیبت رودخانۀ کوکچه ، گواه پایمردی های حفیظ آهنگرپور وقربان پساکوهی این دو پارتیزان سردرکف مکتب چه گوارا است. با دریغ و درد مرگ نابهنگام و مرموز پساکوهی در شهریور ۱۳۵۶ بدبینی های را پدید آورد که "محفل انتظار" را بدو گروه جداگانه منشعب کرد . این دو گروه انشعابی برای خود نام های جداگانه برگزیدند.<br /><br />در ۲۴ خرداد ۱۳۵۷ مولانا باعث هنوز هم در سلول نمناک زندان دهمزنگ به سر میبرد واز همان زندان رفقایش را رهبری میکرد وسازمانش را به نام سازمان فداییان زحمتکشان افغانستان " سفزا " نامید. دربیرون زندان رهبری آنرا اسماعیل اکبر بردوش داشت.<br /><br />گروه دیگری از پیروان طاهر بدخشی خود را سازمان انقلابی زحمتکشان افغانستان " سازا " نامیدند . هردو با گرایش های نیمه مارکسیستی در برابر حکومت های خودکامۀ قبیله ای ، ستم تباری واستثمار مبارزه میکردند ودریافته بودند که در جامعۀ ما ستم تباری بیشتر ازستم طبقاتی بیداد میکند. " ( این هردو گروه در سال های که دوکتور نجیب الله به حیث منشی عمومی کمیتۀ مرکزی حزب دموکراتیک خلق افغانستان اجرای وظیفه میکرد ازجملۀ متحدین سیاسی حزب دموکراتیک خلق افغانستان بودند که تحت رهبری محبوب الله کوشانی و اسحق کاوه وچند چهرۀ دیگر با حزب دموکراتیک خلق افغانستان ائتلاف کرده بودند وهیچ نوع نمایش از مبارزۀ " ضد دولت خون آشام ؟؟ " ازجانب ایشان دیده نمیشد...»<br /><br />همچنان خانم بهأ درصفحۀ ۳۲۲ کتابش لست اعضای هیئت رهبری سازمان آزادیبخش مردم افغانستان " سآما " را چنین معرفی میدارد: « نادر علی پویا، انجنیرمحمدعلی، نسیم رهرو، اشرف، انجنیر قدوس، داوود سرمد، رسول جرأت، عزیزالله»<br /><br />خواننده گان نهایت گرانقدر <br />نقل تمام این پراگراف ها بخاطری صورت گرفت تا توانسته باشم آشکار نمایم که کتاب "رها در باد" تنها بوسیلۀ خانم بهأ تحریر نیافته است؛ بلکه دست ناپاک کاتبان جعلکار، دروغ پرداز و اهریمن صفت تاجیک تبار، تاجیک پرستان عظمت طلب " تاجیک میدیا " در شکل گرفتن و نگارش آن بوضاحت و روشنی دیده میشود که خانم بهأ را به حیث یک ملعبه، وسیله و افزار کار تبلیغاتی، سبوتاژ، تخریب و تحریک علیه شخصیت دوکتور نجیب الله شهید که به نماد بارز وطنپرستی در میان مردمان افغانستان مبدل گردیده مورد استعمال قراردهند . <br /><br />چنین است واقعیت امر درغیر آن چگونه خانم بهأ میتواند که بدون داشتن روابط وعلایق سازمانی و حزبی، تمام این داده ها و معلومات را با جزئیاتش بنگارد؟ چگونه خانم بهأ توانسته که سال های ذکر شده و حوادث مربوطه در آن سالها را بدون داشتن روابط سازمانی ویا گروهی دریابد وآنرا به رشتۀ تحریر درآورد؟ چطور خانم بهأ بدون تعلقیت وهمراهی با گروهک های مذکور توانست که لست اسمای اعضای هیئت های رهبری ایشانرا بیابد و نامهای این "وخشوران " (به اصطلاح خانم بهأ ) را بدست نشر بسپارد ؟ یکی از دلایلیکه خانم بهأ توانسته است تا این همه معلومات را عرضه بدارد وابستگی های تباری وجوشش های متعصبانۀ احساسات بلند پروازانه وتفوق طلبانۀ تاجیک تباری خانم بهأ است که ویرا سمت وسو داده است تا درجانب گیری های عدومنشانۀ تاجیک تباران تفوق طلب افغانستان برانداز سهمگیری خائنانه داشته باشد.<br /><br />در ینجا روی جانب گیریهای تفوق طلبانۀ تباری این گروهکهای وابسته به " شمال" مشخصاً میپردازم تا روشن شود که نیات شوم ایشان واقعاً از چه قرار است وایشان درپروسۀ عملکرد حیات سیاسی کشور ما چگونه گام زنی کرده اند وچسان با موضعگیری های جنایتبار شان درراستای عملی شدن پروژه های ضد جنبش وطنپرستان واقعی مردم افغانستان جنایات فراموش ناشدنی را انجام داده اند.<br /><br />نخست ازهمه باید بصراحت ووضاحت به خانم بهأ اعلام بدارم که کشور محبوب ما افغانستان تنها " شمال" میهن ما را احتوا نمیکند ، افغانستان دربر گیرندۀ شمال ، جنوب ، شرق ، غرب ، شمال شرق ، جنوب شرق ، شمال غرب وجنوب غرب میباشد .<br /> <br />خانم بهأ ! آیا گروهکهای را که شما پیروی وحمایت میکنید دارای فکری ، اندیشه ای ، برنامه ای ویا خوبتر وواضحتر بگویم خط مشی نجات دهندۀ سیاسی ، اجتماعی – اقتصادی افغانستان شمول است ؟ که رنج های بیکران تمام مردم وطن ما را دربر گیرد ویا اینکه همه فکروذکروپیشنهادات شان تنها در مورد " شمال " مطرح میباشد وبحیث یک حرکت سمتی ، منطقوی، لسانی وتباری معین میخواهد عمل کند؟<br /><br />خانم بهأ ! تنها " جنبش شمال " و" سه رهبر جنبش شمال " نمیتواند جنبش فراگیر تمام مردم افغانستان باشد وهمچنان مردم افغانستان رهبران افغانستان شمول راکاردارند نه رهبران مناطق، محلات ونواحی معین ومشخص که فقط در فکر واندیشۀ همان سمت ومحل باشند وخیر. مردم ما رهبران ملی مردم سالار میخواهند نه رهبران فرقوی ، سمتی ومنطقوی تبارپرست .<br /><br />خانم بهأ ! گزینۀ مردم ما یک افغانستان متحد ویک پارچه است ، نه یک افغانستان تجزیه شده به شمال وجنوب . این همه طرح های شبکه های خرابکار افغانستان برانداز استخباراتی است که هیچگونه آرزووقوت بینش تشکل وموجودیت افغانستان نیرومند ومستقل وپیشرفته را ندارند.<br /><br />خانم بهأ ! روی همین ملاحظات است که اشخاص نظیر آقایون ایما ها ، شهرانی ها ، یسنا ها ، نسرین ها ، گلاب الدین ها، قیام الدین ها ، رسول رهین ها و سید کاغذ های نژاد پرست ، تبارپرست کتاب شما را تائید کرده اند زیرا که شما درکتاب تان آهنگهای تفرقه طلبانۀ نژاد پرستانه وتفوق طلبانه را سرداده اید. یکبار دگر نیز درجریان حوادث سیاسی زنده گی ملت ما چنین رویداد افغانستان برانداز رخ داده بود که مبتکران آن حوادث خانمانسور همانا گروهک های بودند که شما در کتاب مبتذل " رها درباد " تان از ایشان بحیث " انقلابیون مردم دوست "یاد کرده اید. برای توضیح ووضاحت دادن به موضوعات موردنظر به نوشتۀ آقای رازق مامون که تائید گر کتاب " رها درباد " است رجوع میکنیم ، وی در جلد دوم نوشتار " راز خوابیده " ( معمای مرگ فاروق یعقوبی ) پرده از روی جنایت تاریخی افغانستان برانداز گروهکهای مذکور چنین برمیداردو در صفحۀ ۳۸ کتابش داستان را چنین مینگارد:<br /><br />" اسدالله ولوالجی درکتاب " خروج جنرال دوستم وسقوط داکترنجیب الله " مینویسد: که ازآن پس ، جنرال دوستم دست اتحاد به سوی آزاد بیگ ( نمایندۀ بدون تردید سازمان استخبارات نظامی پاکستان. ص.ر ) دراز میکند . قاضی مستضعف انتقال دهندۀ پیام خاص دوستم به آزادبیگ است. وی به آزاد بیگ به نقل از دوستم میگوید: «دوستم میگوید که ما قوماندان های هفت ولایت صفحات شمال باهم یکجا شده وازدولت نجیب فاصله میگیریم . آرزوی ما ازبیگ صاحب اینست که رابطۀ مارا با مراجع خارجی که خودشان با آنان تفاهم دارند، تأمین کرده وراه مفاهمۀ ما با قوماندان های جهادی را باز سازند».<br /><br />بازی مغلق استخباراتی به طور دوجانبه ( از سوی پاکستان وشوروی ) بالای جنرال دوستم کم کم نتایج خودرا به زیان حاکمیت دکتر نجیب به تدریج آشکار میکرد. " مراجع خارجی" که جنرال دوستم آرزو داشت به وسیلۀ آزاد بیگ باآنان همدست شود ، آی ، اس ، آی پاکستان بود که با به کارگیری شبکۀ وسیع تلقین وسبوتاژ موفق شده بود که میان دکتر نجیب و دوستم درۀ عمیقی ایجاد کند. کا ، جی ، بی که بازوی ممد آی، اس ، آی دربراندازی دولت دکتر نجیب وایجاد حایل آتش میان شمال وجنوب افغانستان نیزبا این روند همسویي داشت . آزاد بیگ تمام صورت گفت وگو ها را ضبط کرده وازطریق آمرصمد به غلام فاروق یعقوبی تحویل میداد.<br /><br />بدین ترتیب پروژۀ پاکستان – شوروی که سرنوشت سیاسی حاکمیت درافغانستان را به طورسری مهندسی کرده بود، قدم به قدم به هدف تقرب میکردند. درین آوان فرماندهان ازبک وابسته به آزاد بیگ که قبلاً به تنظیم های حزب اسلامی وجمعیت اسلامی تعلق داشتند ، به آزاد بیگ مشوره میدهندکه صرفاً همبستگی باجنرال دوستم وجنرال های طرفدارکارمل بدون جلب موافقت فرماندهان جمعیت به ویژه احمدشاه مسعود درشمال ضامن پیروزی نخواهد بود. اما آزاد بیگ درپاسخ میگوید :<br /><br />" در رابطه به تماس دوستم با مزاری ( عبدالعلی مزاری ) کاملاً موافق هستم . چون من مدت ها قبل با مزاری به تفاهم نهایي رسیده ام ، ولی من تا همین لحظه که چندین نماینده به نزد مسعود فرستاده ام ، ازحرف های ایشان معلوم میشود که او فریبکار ونیرنگ باز است. دوستم با اوپیش رفته نمی تواند . رابطۀ من با استادربانی اگرچه ضعیف است ولی ازین که دارای سابقۀ دیرینه است، میشود که با اوتفاهم صورت گیرد. "<br /><br />تحلیل اوپراتیفی سخنان آزاد بیگ دربارۀ احمدشاه مسعود نشان میدهد که وی هیچ گاه اعتقاد نداشت که احمدشاه مسعود به این پروسه ملحق شود. جنرل دوستم نیز کمترین گرایشی نسبت به مسعود نداشت . پاکستان به وسیلۀ آزادبیگ به جنرال دوستم سفارش کرده بود که اتحاد با فرماندهان ازبک ونیروهای عبدالعلی مزاری بدون همراه ساختن فرماندهان جمعیت اسلامی ، بیهوده خواهد بود . جناح کارمل درزمینۀ اتحاد با فرماندهانی که به روش های " تنظیمی " وکاملاً محلی پروریده شده بودند ، به شدت کار میکردند. احمدشاه مسعود ازطریق معاونش دکترعبدالرحمن تحرکات ناسیونالیستی جناح کارمل وتحریکات قومی آزاد بیگ را مطالعه میکرد وازتوفانی که درعرصۀ سیاسی وتغییرات نظامی درحال نزدیک شدن بود ، آگاهی داشت. وی سرگرم تقویت نیروها وتوسعۀ ساحۀ نفوذ عملیات چریکی درسراسر شمال بود. اما جولان حوادث دراطراف مراکز مسعود درکوهستان های شمال به حدی سریع بود که دیریا زود اسیر حوادثی می گشت که ازچهار سوبه سوی کابل جلو می رفتند. اوتشخیص داده بود که هرگز نمی تواند در کوهستان های هندوکش محصورمانده وهمانند شاهد بی تفاوت خودش را ازروند تغییرات نظامی بسوی پایتخت کنار بکشد.<br /><br />عتیق الله سادات می گوید: " یعقوبی میگفت : دوستم نباید افراطی شود ونباید کلان شود که به تڼئ دوم مبدل می شود. در بارۀ مسعود میگفت : فرد نظامی بسیار قوی است . اگر مسعود با هرامتیازی که بخواهد، حاضریم برایش بدهیم . او پاکستان نرفته وبه آی، اس، آی تسلیم نشده است. دشمن شماره یک ما آی ، اس ، آی است . اما مسعود دشمن آی، اس، آی است. علی الرغم این سخن، یعقوبی نتیجه گیری می کرد که : " مسعود شاید این طور محاسبه دارد که نامم بد میشود."<br /> <br />مسعود ( چنانکه خود تشریح کرده بود ) با درک موقعیت حساس وآسیب پذیر حکومت سازی درجیوپولیتیک ویژۀ کشور ، خیال دیگری برای آیندۀ حوادث درسر داشت . وی با توجه به برنامه های دراز مدتی که دربارۀ قوام مرحله به مرحلۀ جنگها وتشکیل ارتش سراسری به هدف حفاظت ازافغانستان درمنطقه طرح کرده بود، دربحبوحۀ بازی های پیچیده ای که استخبارات منطقه ازدوطرف به راه انداخته بودند، ناچارشد با پروسۀ بپیوندد که دگر وارد یک مرحلۀ تعیین کننده شده بود.<br /><br />مسعود آنطوریکه خودش بیان میکردازلحاظ زمانی درتنگنا قرارگرفت وآنطوریکه امروزمیتوان تحلیل کرد، اینستکه مسعود با مشارکت ناگزیر در اشغال کابل درهمان مسیری قرار گرفت که استخبارات منطقه ای پاکستان وروسیه ازمدت ها پیش نقشۀ آن را ترتیب داده بودند. اما مسعود که همواره از همرایي با جریان های قومی پرهیز میکرد ، تحت چه شرایطی به سوی کابل کشانیده شد؟ <br /><br />به قول اسدالله ولوالجی ، در آستانۀ آغاز حرکت قوت های شمال تحت فرماندهی جنرال دوستم به هدف ساقط کردن رژیم دکترنجیب الله، هیأتی مرکب ازنماینده گان " سازا " ( سازمان انقلابی زحمتکشان افغانستان )که نقطۀ وصل میان جنرال دوستم واجتماع افسران وفادار به کارمل بودند ، بعد ازکسب رضایت سیدمنصور نادری رهبرفرقۀ اسماعیلیه افغانستان دردرۀ کیان ، برای دیدار با مسعود به پنجشیر میروند.<br /><br />هیأت سازا در ملاقات با احمدشاه مسعود پیشنهاد میدهد که با حرکت نظامیان ضد دکتر نجیب الله ملحق شود. مسعود درپاسخ میگوید: «جریانی که شما از آن سخن می گوئید، یک حرکت جدید درداخل جناح پرچم است که به وسیلۀ طرفداران ببرک کارمل به راه افتاده است . این افراد قصد دارند حکومت نجیب را از طریق کودتا سرنگون کنند. نمایندگان آنان تا کنون چندین بار بامن صحبت داشته اند اما من به همۀ آنان جواب رد داده ام . من نمی خواهم به این پروسۀ بدنام شامل شوم.<br /><br />هیأت سازا بدون نتیجۀ دلخواه به کابل برمیگردد . رهبری سازا هیأت دیگری را به سرپرستی انجنیر ابرارروانۀ پنجشیر میکند تاقناعت مسعود را حاصل کند. انجنیرابرار مصرانه تشریح میکند که حرکت افسران ناراضی شمال تعلق چندانی به کارمل ندارد وجنبۀ ناسیونالیستی آن پررنگتر است .مسعود میگوید: «ما درین باره فکر میکنیم» نجنیر ابرار دست خالی به کابل برمیگردد. به جای او دگروال بسم الله یکی دیگر ازسازایي ها وارد پنجشیر میشود. وی به مسعود میگوید :<br /><br />"اگر شما درین روند شامل نمیشوید ، حکمتیار درکابل حاکم خواهد شد . اگر شورای نظار بخواهد یا نخواهد قیام شمال حکومت راسقوط خواهد داد وآن گاه شما از جریان جدا خواهید ماند. مسعود درپاسخ میگوید: «هر حرکت در شمال، بدون اشتراک شورای نظار به جایی نمی رسد. من به این اصل اعتقاد دارم ! »<br /><br />دور سوم ملاقات با مسعود نیز بی نتیجه میماند . اجتماع ناراضیان شمال درمشورت باهم تصمیم میگیرند که هیأت دیگری برای ملاقات بامسعود عازم پنجشیر شود . درین سفر، هیأت مؤظف شامل انجنیرابرار وقدوس پیانچی ، علاوه برپیام های لفظی ، با برگه ها وتعهدات کتبی ازسوی جنرال دوستم ، جنرال مؤمن وسیدمنصور نادری به دیدار مسعود میروند . سه نظامی مذکور پای اسنادی امضأ میکنند که اطاعت شان ازرهبری احمدشاه مسعود را اعلام میدارد .مسعود با مطالعه اسناد تعهد واطاعت جنرالان ضد حکومت چنین میگوید :<br /><br />" من هنگامی این عهد نامه ها را صادقانه میدانم که جنرال دوستم ، ولایات فاریاب وجوزجان وسیدمنصورآغا ولایت بغلان را به نفع مجاهدین سقوط داده وهمچنان جنرال مؤمن جهت اشغال مزار شریف حرکت کند. "<br /> <br />مسعود بعد از شرح شروط خویش، اضافه میکند که جنرالان مذکور فقط سه روز ثابت کنند که به تعهدات خویش وفادار اند. وی می افزاید: " پس از تعمیل این شروط دربارۀ پیشروی به سوی کابل صحبت خواهیم کرد. "<br /><br />خواننده گان عزیز وگرانمایه !<br />اینست حقایق روشن درمورد حرکات گروهکهای منسوب به " شمال " و " رهبران شمال " که افغانستان را هیچگاهی مرزوبوم تمام افغانها ندانسته ، تنها وتنها شعار سمت بازی ها، قوم بازیها وتبارپرستی ها را شیوه وبرنامۀ عمل خود قرار داده وغرض اکمال پروژه های " ناسیونالیستی " تبار معین دورهم حلقه میزنند ، گروهک های خلاف تمام منافع ملی مردم ایجاد مینمایند ودرجهت تعمیل پلانهای شوم افغانستان برانداز شبکه های استخباراتی اشتراک مساعی نموده ودرمواقع سرنوشت ساز حیات سیاسی یک ملت دست به عملیاتی میزنند که شیرازۀ تشکل آن ملت را ازهم میپاشانند و زنده گی هزاران انسان بیگناه ومعصوم کشور مارا به تباهی کشانده باعث استقرار وحاکمیت باند های چپاولگر انسانیت بر انداز گردیده که به نام حکومت وحشی قرن شهرت یافته است .<br /><br />درینجا لازم به تذکر است که خانم بهأ نویسندۀ شریک در خلق اثر برباد رفتۀ " رها در باد " ازجملۀ ثناگویان محترم ببرک کارمل ، محترمه دوکتورس اناهیتا راتبزاد وشهید دوکتور نجیب الله بود اما بنابر عقده های خودبزرگ بینی وامراض روحی وروانی وداشتن تکالیف خودشیفتگی به مخالفت لجام گسیختۀ بازاری متوصل میشود ، همراه با کاتبان هم رکاب وهم وزن تاجیک میدیایش به خلق نوشتارپرداخته که از هیچ نوع کیفیت ،وجاهت ووزنۀ علمی ، سیاسی ، ادبی و پژوهشی تاریخی برخوردار نبوده فقط قصد عمدۀ این خامه نویسی ها درگام اول تخریب شخصیت دوکتور نجیب الله شهید وفامیل وی بوده است ، درکدامین صفحۀ این نوشتار نیست که بر دوکتور شهید ، پدرش ، مادرش ، خواهرانش ، برادرانش ، خواهر زاده ها وکاکا زاده هایش ، براقاربش وبالاخره برتمام قوم وتبارش تعرض وحمله صورت نگرفته است و این امر به اقتضای مخالفت شدید تباری جامه پوشی گردیده است . <br /><br />توصیف از رهبران افغانستان برانداز " شمال " وتخریب چهرۀ بس پردرایت وهوشیار دوکتور نجیب الله که ایشان فکر میکنند وی به تبار پشتون مربوط است متن ومحتوای این جعلنامۀ رسوا ومفتضح را میسازد. چقدر دردآور وشرم آور است که انسان در تالاب فساد برانگیز تعصبات ملیتی ، سمتی ، لسانی ونژادی غرق شود. اکنون خانم بهأ در گنداب تفاوت های تفوق طلبانۀ تباری سقوط کرده است که سرتاپا درحیطۀ توطئه ها، دسایس شوم و تحریکات بلند پروازانۀ تاجیک میدیا ره میپوید. وی هیچ جای پای در میان صفوف فشردۀ آزادی خواهان وطنپرست ما ندارد. وی تنها میتواند که ازطریق وبسایت " حماسۀ زن " با گروهک های نابکار " شمال " مانند " اتحادیۀ شمال " دوستم " پان ترکیست!!! " ، خاوران ، خراسان زمین ، لطیف پدرام تفوق طلب نژادپرست وسایر آدمک های ناچیز تبارپرست "تاجیک میدیا " لینک سازیهای انترنتی ایجاد کند وبس ؛ که این سیاست بازی ها مورد نفرت عظیم قاطبۀ مردم میهن ما قرار دارد.<br /> <br />همچنان در گام بعدی خانم بهأ تلاش ورزیده تا با ضدونقیض گویي ها نقش نهضت وطنپرستانۀ ربع قرن اخیررا به هیچ وپوچ مبدل ساخته وبا قضاوت های میان تهی ومن درآوردی خویش نکات وموارد مورد نظر خویشرا صائب وصائق جلوه دهد که این خود حاکم ساختن حکم وفرمان شخصی وفردی یک فرد را معنی میدهد که با ارادۀ خرد جمعی نقاضت ودشمنی صریح وروشن دارد.<br /><br />خانم بهأ در کتاب " رها درباد " از همان اولین صفحه ، ازهمان اولین موضوع وگفتار ، ازهمان اولین بخش وقسمت وبالاخره ازهمان اولین فصل ، دروغ سرایي را آغازیده است و تا پایان آن با نهایت مذلت وحقارت وفقارت بدان ادامه داده است که من درطی نقد های خویش بخش ناچیز آنرا بیرون ساختم . ازبسکه در کتاب " رها درباد " دروغ گفته شده است وجعلکاری های روشن وعریان بعمل آمده من ناچار اسم " پشتوارۀ دروغ وریأ ومکر " را بر آن گذاشته ام ، اگر خانم بهأ بدین عنوان موافق نیست قلم بردارد و جواب تمام سوالاتیرا که من درطی نوشتار ها وگفتارهایم مطرح ساخته ام پاسخ بگویند. واگر بازهم دست به چالش های بیشتر زدند من حاضرم بخش های بیشتر دروغ های ویرا مبتنی بر شواهد واسناد کتاب فسخ شدۀ خودش بیرون بکشم. <br /><br />خواننده گان پرفضیلت وپراندیشه !<br />ما درهرشرایطی که قرار داشته باشیم برخود لازم میدانیم تا هیچگاهی در سمت مخالف منافع حیاتی مردم و قاطبۀ بشریت مظلوم ولی بزرگوارگام بر نداریم . همچنان باید نگذاریم تا امیال وخواسته های آزمندانه وخرابکارانۀ اهریمن کنش برما چیره ومستولی گردد، مسؤلیت یک روشنفکرمتعهد وجانبدارومدافع مصالح ومنافع مردم همینست که برعلیه آوازهای کرگسان لاشخوار وجغدان کور وبی بصیرت ( روشنفکران منحرف از خط منافع مردم ) قدعلم نموده واز قلمرو صداقت وراستی که حقایق ناگفتنی را دربر دارد دفاع بعمل آرد، من هم براساس همین درک ومسؤلیت برخود واجب دانستم تا بحیث روشنفکر وطنم قلم بردارم وبرای صفایي خط راستی ازخط دروغ نوشته های را بدست نشر بسپارم ، امیدوارم که در مقطع کنونی همین کافی باشد وبس ! آنچه بر خود لازم میدانم گرد آورده های منست که در آینده در وجود یک اثر تحقیقی بر حوادث و وقایع حیات سیاسی یک نسل وطنپرست مبارز نوشته کنم وتمام نکات نظروموقف گیری هایم را درقبال رویداد های زندگی سیاسی ، اجتماعی وشخصی ام به خدمت علاقمندان گوهریاب روشن ضمیر تقدیم بدارم .<br /><br /><br /> خونین کفن چو لالۀ صحراست قلب من<br /> سرگشته چون نسیم سبک پاست قلب من<br /> دلتنگ تر زغنچه وآشفته تر ز گل<br /> بیتاب تر ز موجۀ دریاست قلب من<br /> جانبخش تر ز بوسۀ ساقی به بزم وصل <br /> گیرنده تر زنشۀ صهباست قلب من <br /> خواهد به چشم خویش ببیند شکست شب<br /> بیدار چون ستارۀ شبهاست قلب من<br /> از بس طنین خنده فراموش او شده<br /> لبریز گریه چون دل میناست قلب من<br /> «فانی» دلم گرفت از این شام پُرملال<br /> در انتظار جلوۀ فرداست قلب من<br /><br /> پایان سخن </span><br /></span> Sat, 06 Jul 2013 20:12:01 فقر شخصیت و رها شدن در گذرگه ای باد ها (14) [توسط Najib Roashan] تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی::: فقر شخصیت و رها شدن در گذرگه ای باد ها (14)<br /> <br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Arial;"> <span style="color: #0000CC;"> <span style="font-size: xx-large;">فقر شخصیت و رها شدن<br />در گذرگه ای باد ها<br /></span></span>(14)<br /><span style="font-size: large;">دروغ های شاخدار و پی درپی </span></span></div><br /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;">صديق راهی:<br />پیوست به گفتار های گذشته بازهم درین بخش بردروغ سرایي های بیشتر ووقیحانه ترخانم بهأ به بحث خواهم پرداخت وکتاب بی صورت وبی سیرت (رها در باد ) ویرا به زیرعینک تحلیل وتجزیه قرارداده تا توانسته باشم با سرودن کلام صداقت وراستی کارنامه های دروغین ، بهتان ها ، مکاره گی ها وحیله گریهای ویرارسوا نمایم، وبرج وباروی آنرا درهم کوبیده ، برآوار ویرانه های آن بنای پرجلال وپرشکوه هستی بی مرگ راستکاری وشهریاری صداقت را بنیادگذارم.<br /><br />خانم بهأ در کتاب ( رها در باد ) خویش آنقدر دروغ گفته است که میتواند جایزۀ جهانی را در دروغ گفتن، تقلب کردن وبهتان بستن ازحکام دروغ سرایيها اخذ نموده وبحیث قهرمان دروغ پراگنی ها وتهمت بستن ها احراز مقام اول را نصیب خویش سازد ، خانم بهأ از چهره های سیاسی گرفته تا به اشخاص عادی ، از مسایل سادۀ زنده گی روزمره گرفته تا به موضوعات سرنوشت سازخیلی مهم واساسی سیاسی در ننگین نامۀ (رها درباد ) بحث نموده وتمام مطالب را به غلط و پندارگونه بدست انشأ گرفته است وآنهم کاملاً با بی خبره گی و با بی دانشی ، که توأم با تحریف حقایق وقلب ماهیت کردن قضایا وحوادث همراه میباشد. خانم بهأ تمام تلاشش درین راستا بکار رفته است که عمداً وقصداً دروغ بگوید وداستان سازی های جعلکارانه و کاذبانه را بعمل آرد تا اگر شود مورد توجه و پذیرش چند تا آدمک ناچیز ونادان بی عرضه قرار گرفته ، مورد تعریف وتمجید ایشان واقع گردد ولی بی خبرازاینکه روزی شاهد راستی وصداقت وکرامت تمام فصول دروغ پردازیهای ویرا باز نموده ومُهر دروغ سرایي وتقلب کاری را برای همیشه برپیشانی منسوخ ومنحوس وی خواهد کوبید وویرا به حیث شرمسارترین چهرۀ بی وقاروبی نخوت به جوامع روشنفکران آئین دار خواهد شناساند. <br /><br /> خواننده گان عزیز وارجمند !<br /> با عرض پوزش ومعذرت من علاقه دارم که اینبار فهرست وار دروغ های نوشته شدۀ خانم بهأ را از لابلای صفحات عدیدۀ کتاب ( رها در باد) بیرون نموده وبعد از تبصره وروشنی مختصرروی آنها به توضیح دروغ بعدی وی خواهم پرداخت. تا روشن گردد که چقدرجعلکاری صورت گرفته وبه چه اندازه کذب وریأ بعمل آمده است. بعد از تمام توضیحات وتحلیل های لازم من متیقن هستم که کسی را سوالی باقی نخواهد ماند تا هنوز هم شک وتردید بخود راه دهد وچرندسرایي های خانم بهأ را باور نماید.<br /><br /> دروغ اول : <br /> خانم بهأ در صفحۀ ۳۲۶ ( رها درباد ) چنین مینگارد:<br /><br /> " مادرم بیشتر ازیک ماه دربیمارستان چهارصد بستر به سر برد . پزشکان کاری برایش انجام داده نتوانستند ، بلکه تازه دریافتم که پای دیگرش نیز ازقسمت مفصل زانو ، کسر پیدا نموده واز درد جانگداز به خود می پیچد. "<br /><br /> خانم بهأ درین مورد کاملاً دروغ میگوید ، تنها یک پای مادرش که درقسمت لگن خاصره پیوست میشد، شکسته بود که درهندوستان با انداختن " پروتیز"عملیات گردیده ودوباره به خانه اش برگشت. این ادعا را خانم بهأ سالها قبل علیه من در محاکمۀ ایالت کالیفرنیا نیز بعمل آورده بود که کسی به این تهمتش اصلاً گوش هم نکرد.<br /><br /> برعلاوۀ این اتهام تهمت دیگری نیز برمن بسته بود که گویا من چشم برادرش همایون بهأ را نیز کور کرده ام ، اما برای همه کس روشن است که همایون بهأ کورنبوده بلکه برخورداراز بینایي هردو چشم است . تمام این برچسپ زدنها بخاطری بود که مرا یک شخصیت جرمی معرفی نموده تا توانسته باشد در محاکمۀ تعیین سرنوشت اطفالم دست بالا داشته باشد ودوسیۀ تعیین سرپرستی اطفال را به نفع وسود خویش خاتمه دهد ، که قطعاً این آرزویش بر باد رفت ، اکنون نیز خواسته است که با بستن وعنوان کردن چنین اتهامات وبرچسپ ها به تخریب شخصیت من پرداخته تا بتواند مرا به حیث یک چهرۀ مذموم وغیرقابل پذیرش معرفی بدارد اما تمام این تلاش ها خاکی خشکی است که به دیوار نمی چسپد. خانم بهأ این مصاف را بصورت قطع وبرای همیشه باخته است. وی درین پروسه بازندۀ سیاه روی شرمسار است.<br /><br /> دروغ دوم :<br /> خانم بهأ به ادامه درصفحۀ ۳۲۷ کتابش چنین مینویسد :<br /> " روز پرواز با خالد ورؤیا در هواپیمای آریانا سفرخوش ودلپذیری داشتیم . پس ازچند ساعت پرواز در فرودگاه فرانکفورت پیاده شدیم و می بایست چندین ساعت منتظر پرواز دیگری به سوی هامبورگ می بودیم. درین هنگام سونرام نمایندۀ شرکت هوایي آریانا درفرانکفورت ودونفر دیگر را به نام های احمدشاه وزلمی شهباز با شناسنامۀ پرچمی نزد ما آمدندووحشتزده گفتند : " شما هامبورگ نروید. در فرودگاۀ آنجا بچه های شعلۀ جاوید گرد آمده ومی خواهند صدیق را لت وکوب کنند!..... احمدشاه گفت : با موتر من به بن میرویم ، بعد می بینیم که چه میشود. "<br /><br />1- در آن روز وقتی پرواز ما روی میدان هوایي فرانکفورت نشست، پیش از اینکه ما از میان طیاره خارج شویم ؛ سونرام نمایندۀ شرکت آریانا به داخل طیاره آمده وبه من اطلاع داد که: " فردی به نماینده گی سفارت افغاستان شما را میخواهد ملاقات نماید ." ما باید طبیعتاً ازطیاره خارج میشدیم وبه داخل ترمینل میدان هوایي فرانکفورت میرفتیم تا پرواز بعدی خویش را که پرواز داخلی شرکت هوایي " لوفت هانزا" بودمیگرفتیم تا رهسپار هامبورگ شویم ، درین فرصت من آقای محترم فریدون را دیدم که از جانب سفارت افغانستان برای استقبال ما به ترمینل میدان هوایي فرانکفورت تشریف آورده بودند که خود را معرفی نموده وبمن گفتند که محترم محمد ظاهر سکرتر دوم سفارت افغانستان ویرا فرستاده تا ما را پذیرایي نموده و به سفارت افغانستان در بن همراهي کند. حضور بهم رساندن آقایون احمد شاه " قادری " وزلمی شهباز در ترمینل میدان هوایي فرانکفورت با شناسنامۀ " پرچمی" ( تذکرۀ پرچمی ) کاملاً غلط ودروغ محض است گذشته از آن ما ضرورت به دیدن شناسنامه ، هویت نامه ویا تذکرۀ کس نداشتیم وهویت نامه یا تذکره ویا به اصطلاح خانم بهأ " شناسنامۀ " پرچمی قطعی وجود نداشت ، شناسنامه یا تذکرۀ هویت یک کشور نمی تواند که بنام یک سازمان ویا حزب سیاسی داده شود ویا شناخته شود، علاوه برآن " پرچم " ارگان نشراتی حزب دموکراتیک خلق افغانستان بود نه شناسنامه ویا تذکرۀ هویت . ازبسکه خانم بهأ کژاندیش ، بی خرد ودروغگو است نمیداند که کدام واژه را در کجا باید استعمال کند؛ " هر سخن جایي دارد وهر نقطه مکانی " . نمیتوان با سبکسری وبی بندوباری دروغ گفت و در قسمت شناسنامه هانیز جعلکاری نمود.<br /><br />2- در مورد گردهمآیي " بچه های شعلۀ جاوید " خانم بهأ کاملاً دروغ میگوید زیرا که این چنین موضوع ومطلبی اصلاً مطرح نبوده است ، این کاملاً داستان ساختگی ومن درآوری ذهن گپ ساز وبیمارش است، خوب قابل تأمل واندیشه است زمانیکه در مورد حضور داشت دونفریکه درآنجا نیامده بودند وحضور نداشتند یعنی درمورد آقایون احمدشاه " قادری " وزلمی شهباز که دروغ میگوید وجعلکاری میکند چگونه در مورد داستان بعدی راست خواهد گفت ؟<br /><br />3- باید با وضاحت بگویم که ما با همراهي آقای فریدون بنابر دعوت محترم محمد ظاهر سکرتر دوم سفارت افغانستان به بن رفتیم که با برخورد ومهمان نوازی بی نهایت محترمانه ازما استقبال بعمل آمد و بعد از سپری نمودن دو روز درآنجا به جانب هامبورگ پرواز خویش را ازمیدان هوایي بن بعمل آوردیم. چنین است واقعیت امر نه اینکه خانم بهأ ازمخیلۀ بیمارودروغسازش داستان سازی نموده است.<br /><br /> دروغ سوم :<br /> <br /> خانم بهأ به داستان دروغین خویش را درهمان صفحه چنین ادامۀ میدهد:<br /> <br /> " جامه دانهای ما را نمایندۀ شرکت هواپیمایي آریانا آورد. آنها گرفتند واز فرودگاه بیرون شدیم وما را بوسیلۀ یک فولکس واگون سپید به بن به خانۀ عنایت " سادات " سفیر آوردند . عنایت درخانۀ بزرگ وبا شکوهی با معشوقۀ آلمانی خود زندگی میکرد. "<br /> <br />دروغ پی دروغ ! نخست از همه زمانیکه ما به آلمان رفتیم ؛ افغانستان با کشور آلمان غرب اصلاً روابط دیپلوماتیک به سطح تبادلۀ سفرا نداشتند و دلیل نداشتن روابط دیپلوماتیک به سطح سفرا مداخلۀ نظامی شورویها در افغانستان بود که جانب آلمان غرب نمی خواست به افغانستان سفیر بفرستد و ضمناً برای سفیر افغانستان " اگریمان " ویا اعتماد نامه اش را تائید نمی نمودند پس چگونه ما به خانۀ " سفیر" عنایت " سادات " رفتیم ؟ گذشته از آن محترم آقای عنایت " سادات " به حیث " سفیر " درآنموقع درسفارت بن اجرای وظیفه نمیکرد ، وقتیکه ما به کشور باز میگشتیم ، درآن فرصت محترم عنایت "سادات " بحیث سکرتر اول که نقش شارژدافیررا نیزادأ مینمود به سفارت افغانستان در بن مقرر گردیده بودند . ولی زمانیکه ما به آلمان غرب رفتیم آقای محترم محمد ظاهر عهده دار امور سفارت افغانستان بودند. <br /><br />همچنان باید عرض بدارم که آقای عنایت " سادات " معشوقۀ آلمانی نداشتند وی همسر افغان داشت که همراه با فرزندانش باوی در سفارت میزیست. چنین است دروغ های لچ وعریان . آنچه که وجود نداشته است اما از زرادخانۀ دروغ پرداز خانم بهأ بیرون برآمده وهستند کسانی بی تعقل و بی تفکر که باز مهر تأیید بر این دروغ ها میگذارند وآنرا " شاهکار ادبیات " افغانستان مینامند ؛ چقدر پر از رسوایي است چنین نامیدنها والقاب دادن های مصنوعی به یک دروغنامۀ ننگین. بلی این شاهکار است ولی شاهکار دروغ سرایي وجعلکاری وبهتان سازی، نه شاهکار ادبیات وارسته وپیراستۀ مدافع منافع مردم افغانستان .<br /> <br /> دروغ چهارم :<br /> خانم بهأ درصفحۀ ۳۲۸ کتابش داستان را چنین ادامه میدهد :<br /> " شب همه پرچمی های بن گرد آمدند . باهم شام خوردیم وازهردری سخن گفتیم . سفیربا صدیق پنهانی درگوشه وبیشۀ خلوت گپ میزد . روز سوم سفیر ، زلمی شهباز واحمدشاه گفتند: " شما دوباره به کابل برگردید ، چون که جان شما و کودکانتان درهامبورگ در خطر است ! " صدیق پرسید : " چه وقت برگردیم ؟ " سفیر که معشوقۀ آلمانی خود را درآغوش میفشرد وپیش چشم همه لب برلبش میگذاشت ودردهنش آبجو مریخت، بوتل آبجورا روی میز گذاشت و تکت های برگشت مان به کابل را به دست صدیق داد وگفت : " فردا " وصدیق چون بردۀ آنرا پذیرفت .<br /> <br /> رویأ دخترم گریه کنان از من شیر میخواست ، ویرا به آشپز خانه بردم تا برایش شیر بدهم ، آنجا معشوقۀ سفیر به دنبالم آمد تا کمکم کند . ازوی پرسیدم : " در آلمان پولیس هست که مارا کمک کند؟" گفت : " هست ، کمک میکند ، اما داکتر نجیب تلفونی با سفیردرمورد برادرش گپ زدتاشمارا دوباره به کابل بفرستد. " <br /><br /> سوالات بیشماری درزمینه مطرح میگردد که باید یکایک آنرا خانم بهأ جواب بدهد ، دروغ گفتن ساده است اما مسوولیت جواب دادن نیز دارد حالا میپرسم که :<br /><br />1- مقصود خانم بهأ از سفیر کی است؟ زیرا که ما درآنجا ( در آلمان ) سفیر نداشتیم.<br />2- وقتیکه سفیر وجود نداشته باشد پس چگونه میتوانست که " پنهانی درگوشه وبیشۀ خلوت با صدیق گپ بزند" ؟<br />3- ما بعدازدو روز توقف در سفارت افغانستان در بن به سوی شهر هامبورگ جائیکه بانک ملی افغان در آنجا موقعیت داشت پرواز کردیم ، پس چگونه سفیر وجود نداشته واحمد شاه " قادری " وزلمی شهباز حضور نداشته گفتند : " که ما باید به کابل برگردیم" ؟<br />4- سفیریکه وجود نداشت ( یعنی محترم عنایت " سادات " ) چگونه میتوانست معشوقۀ آلمانی داشته باشد زیرا که در آن هنگام به سفارت افغانستان در بن تقرر حاصل نکرده بود؟<br />5- چگونه سفیریکه وجود نداشت، میتوانست که معشوقۀ آلمانیش را در آغوش بفشارد وپیش روی چشم همه لب برلبش بگذارد؟<br />6- چگونه سفیریکه وجود نداشت، میتوانست که در دهن معشوقۀ آلمانیش آبجو بریزد ؟<br />7- اگر مقصود خانم بهأ از عنوان کردن سفیر آقای محترم عنایت "سادات " باشد وی هرگز معشوقۀ آلمانی نداشت. محترم " سادات " خانم افغان داشت که با نهایت آبرومندی وعزت و حیثیت دیپلوماتیک زنده گی ووظایف خویشرا به پیش میبرد.<br />8- چگونه سفیریکه وجود نداشت، برای صدیق تکت برگشت به افغانستان را داد ؟<br />9- چگونه سفیریکه وجود نداشت، باز صدیق "برده وار" دستور ویرا پذیرفت ؟<br />10- چگونه واقع شد که صدیق با رعایت فرمایشات "برده وار" سفیر وجود نداشته عوض اینکه " فردا" به کابل برود ، جانب هامبورگ پرواز نمود ؛ و آنهم از میدان هوایي بن که بوسیلۀ همراهی ومشایعت محترم محمد ظاهر سکرتر دوم سفارت افغانستان در بن صورت گرفت؟<br />11- چگونه معشوقۀ سفیر وجود نداشته به دنبال خانم بهأ به آشپز خانه آمد؟ معشوقۀ سفیر وجود نداشته باز از چه فهمید که خانم بهأ به آشپز خانه میرود ؟<br />12- خانم بهأ با کدام لسان با معشوقۀ سفیر وجود نداشته تکلم کرد ؟ این امر کاملاً واضح وروشن است که خانم بهأ نه به لسان آلمانی تکلم کرده میتوانست ونه به لسان انگلیسی ، پس چگونه وبا محاورۀ کدامین لسان از معشوقۀ سفیر وجود نداشته سوال بعمل آورد که : " آیا در آلمان پولیس هست که ما را کمک کند؟ "<br /> 13 - چگونه خانم بهأ به گویش لسان آلمانی معشوقۀ جرمن تبار سفیر وجود نداشتۀ افغانستان بدون ترجمۀ شخص ثالث پی برد و فهمید که گفت : " هست ، کمک میکند ، اما داکتر نجیب تلفونی با سفیردرمورد برادرش گپ زدتاشمارا دوباره به کابل بفرستد. "؟<br /> 14- اگر خانم بهأ به گویش وتکلم لسان آلمانی بلدیت نداشت پس چگونه جملات گفته شده ومحاورۀ معشوقۀ جرمن تبار سفیر وجود نداشتۀ افغانستانرا که حتماً به لسان آلمانی صورت گرفته بود فهمید وآن دیالوگ آلمانی را باز درکتاب ( رها درباد ) به لسان دری ترجمه کرده ودر میان قوسین گرفته ونقل قول مینماید؟ اینجا نیات شیطانی خانم بهأ روشن میشود که قصد دارد با تمام پررویي وشارلتانی دروغ بگوید تا محترم شهید دوکتور نجیب الله را مقصر ، توطئه ساز ، چهرۀ مذموم وزشت معرفی بدارد تا اگر توانسته باشد با بکارگیری وبکاربستن جعلکاری، دروغ ولطایف الحیل شخصیت جلیل ویرا بی اعتبار وکمرنگ بسازد ، ولی خانم بهأ ! اکنون خیلی دیر شده است دگر این نیرنگ بازیهای شما وهم تباران سیاسی تان به ثمر نمی نشیند؛دوکتور نجیب اللۀ شهید به منارۀ پرجبروت آزادی خواهی مردم باشعور افغانستان مبدل شده ، دل تان که میترکید ویا میکفید این واقعیت عینی جامعۀ ما شده است وهرروز به وسعت محبوبیت وجلایش شخصیتش وی افزوده میگردد ،این تصمیم برگشت ناپذیر جامعۀ روشن اندیشان روشن ضمیر است، این حکم قاطع وفرمان بدون برگشت تاریخ است وبس.<br /><br /> دروغ پنجم :<br /> خانم بهأ بازهم به تکرار دروغ میگوید وبر لست وطوماردروغ سرایي هایش میآفزاید ، مثلاً خانم بهأ در صفحۀ ۳۳۰ کتابش چنین ادامه میدهد :<br /><br /> " احمدشاه از سر ناگزیری گفت : " خوب من شما را به هامبورگ میرسانم . باز آنجا گپ معلوم میشود. " برای هادی" احمدیار" که وی نیز پرچمی و رئیس بانک بلخ هامبورگ بود ، تلفون کرد که شب به خانۀ وی خواهیم بود.<br /> به سوی هامبورگ راه افتادیم . هنگامیکه به خانۀ احمدیار رسیدیم ، دریافتم که هادی " احمد یار" نیز با خادیست ها همدست است.<br />مرضیه زن احمدیار با ریاکاری برای ما شام خوبی تهیه کرده بود . سپس سروکلۀ یک پرچمی دیگربه نام زمان پیدا شد واحمدیار گفت : " همه میدانند که بانک ما در مونیخ برگ استراسیه واقع است. شعله ای ها آنجا خواهند آمد . چند روزبانک نروید ، خانۀ رفیق زمان باشید. <br /><br /> زمان کلید خانه اش را بما داد ؛ چونکه خودش با معشوقۀ آلمانی خود برای تعطیلات تابستانی میرفت. شب هنگام احمدیار بامرسدس بنز بانک مارا به خانۀ زمان رساند. خانۀ وی دریک زیرزمینی موقعیت داشت. معشوقۀ آلمانی اش خانه را باسلیقۀ خوبی آراسته بود.<br /> احمدیار هنگام وداع گفت : " شما چند روزازاین خانه بیرون نشوید ، ما همه ضروریات شما را همین جا برآورده میکنیم . اگر کدام خطرشما را تهدید میکرد ، باز شما را دوباره به کابل میفرستیم."<br /> <br /> خواننده گان ارجمند!<br />ببینید که خانم بهأ چگونه در پراگراف فوق الذکر بدون هیچ نوع عار و وقار و شرمساری با تمام پررویي دروغ میگوید ومیخواهد همه موضوعات را تحریف نموده تا دروغ هایشرا بر همگان بقبولاند . لطفاً به دروغ های مشهود جناب عالی ! توجه کنید:<br /><br />1- چگونه احمدشاه " قادری " که در بن وجود نداشت گفت : " خوب من شما را به هامبورگ میرسانم . باز آنجا گپ معلوم میشود. " ؟<br />2- چگونه احمدشاه " قادری " که در بن وجود نداشت برای احمد یار که وی نیز پرچمی و رئیس بانک بلخ هامبورگ بود ، تلفون کرد که شب به خانۀ وی خواهیم بود؟<br />3- از چه طریق به سوی هامبورگ براه افتادیم ؟<br />4- اگر بنابه گفته وفرمایش خانم بهأ ما را احمدشاه به هامبورگ رسانده باشد ؛ چگونه ما را به هامبورگ رسانید؟ بخاطریکه ما چهار نفر(صدیق ، ثریا بهأ ودو طفل مان) از میدان یا به اصطلاح خانم بهأی خراسانی ایرانی مزاج از "فرودگاه" بن به سوی هامبورگ پرواز کردیم . آقای احمدشاه اصلاً با ما در آن پرواز نبود.<br />5- چگونه احمدشاه " قادری " که در بن وجود نداشت ، باز میتوانست به خانۀ احمدیار حضور بهم رساند؟<br />6- خانم بهأ ! ما چگونه به راه افتادیم ؟ باید بیاد شما بیاورم که ما از طریق پرواز از میدان هوایي بن به سوی هامبورگ رفتیم ودر آنجا آقای احمدیار به استقبال ما آمده بود که شب را در منزلش سپری کردیم. چگونه توانستیم که راه بیافتیم ؟ ما قطعاً ازطریق راه نرفته ایم .<br />7- مرضیه خانم احمدیار چه ضرورت داشت که با ریأ کاری برای ما شام خوبی تهیه کند؟<br />8- خانم بهأ ! چگونه درآنشب سروکلۀ یک پرچمی دیگربه نام " زمان" در خانۀ احمدیار پیدا شد که اصلاً در شهر هامبورگ نمیزیست؟ محترم آقای " زمان" درآن هنگام در کشورآلمان شرق به حیث سکرتر سفارت افغانستان اجرای وظیفه میکرد چگونه توانست که در آن واحد در دو موقعیت وجود داشته باشد؟ هم در شهر هامبورگ وهم در شهر برلین شرقی؟<br />9- احمدیار رئیس بانک بلخ هامبورگ نبود بلکه رئیس نمایندگی بانک ملی افغان بود. ولی بلخ هامبورگ تحت سرپرستی وادارۀ عبدالبصیر " زمان " امور خویشرا به پیش میبرد که یک نمایندگی تجارتی به شمار میرفت نه بانکی.<br />10- خانم بهأ ! بانک ملی افغان در جادۀ مونیخ برگ اشتراسیه (Moneke berg Strasse) موقعیت نداشت بلکه آدرس اش در جادۀ یونگ فیرن شتیگ اشتراسیه ( Jung Fernstieg Strasse) بود. اینرا هم دروغ میگوئید.<br />11- خانم بهأ ! چگونه با حضور نداشتن ونبودن آقای " زمان" درشهر هامبورگ وی کلید خانه اش را به ما داد؟<br />12- خانم بهأ ! چگونه با حضور نداشتن ونبودن آقای " زمان" درشهر هامبورگ شما دریافتید که وی معشوقۀ آلمانی دارد؟ زیرا که وی در آلمان شرق میزیست وشما قطعاً ویرا ندیده بودید. <br />13- خانم بهأ ! شما چرا دروغ میگوئید که ما در خانۀ " زمان" دریک زیرزمینی موقتاً مسکون شدیم ؟ ما در خانۀ زمان نبودیم ،زیراکه آقای" زمان" درشهر هامبورگ خانه نداشت ووی درشهر هامبورگ نمیزیست؛ بلکه ما در خانۀ آقای محترم غلام محمد جاگزینی داشتیم وویرا هنگامیکه درسفارت بن مهمان محترم آقای محمد ظاهر سکرتر سفارت بودیم ملاقات کردیم که خودش بوضاحت بیان داشت که کلید خانه اشرا بخاطراستفادۀ بودوباش ما نزد احمدیار گذاشته است. درینجا باید بصراحت لهجه بگویم که بنا به گفتۀ خانم بهأ اگر" توطئه وپلانی ؟ برای فرستادن دوبارۀ ما بکابل " مطرح میبود پس چرا اینهمه تدارکات برای بودوباش ورهایش ما گرفته شده بود؟ ببینید خانم بهأ مانند صدها موارد دگر دروغ میگویدوبهتان میبندد.<br />14- خانم بهأ ! شما از کجا دریافتیدکه آقای احمدیار صلاحیت فرستادن دوبارۀ مارا به کابل داشت؟ زیراکه وی رئیس یک نمایندگی بانک ملی افغان بود ، وی نه وزیر مالیه بود ونه کدام مقام برتر که صلاحیت تقرر وعزل نمودن مرا میداشت پس چگونه میتوانست که مارا به کابل بفرستد؟ این همه دروغ است وریأ کاری، جعل است وبیماری. وآنهم بیماری فکری.<br /><br /> دروغ ششم :<br /> خانم بهأ هرچه بیشتر مینویسد ، بازهم بی محابا و جدی تردروغ میگوید ، مثلاً وی در صفحۀ ۳۳۱ کتاب ( رها در باد ) چنین به دروغ پردازیهای خویش ادامه میدهد :<br /> <br /> " روز سوم تلفون زنگ زد. صدیق گوشی را گرفت با مردی گپ زد وبرایم گفت : " توریالی به دیدن ما میآید . " پرسیدم : " توریالی کیست ؟ مگر وی هم از جملۀ همین جاسوسان است ؟ "<br /> گفت : " توریالی حزبی نیست . وی درنوجوانی رفیق جنگ وچاقو کشی نجیب بود ودر کارتۀ چهار به نام " تورسبز " وبه شجاعت مشهور است. "<br /> <br /> " پس ازیک ساعت تور آمد وبادیدن من شگفتی زده پرسید: " تودختر آقای بهأ استی؟ " گفتم : " آری " گفت : " تودختر عموی من استی ومن پسر یعقوب توپچی میباشم که رفیق همزنجیر پدرت درزندان سلطنتی بود. من شب ها در آن سلول با پدرم میخوابیدم . اما مرا عمه ام که خانم میرغلام محمد غبار بود ، بزرگ کرد . پانزده سال پیش آلمان آمدم . ماستر اقتصاد ودر دانشگاه هامبورگ دستیار پروفیسور اقتصاد هستم . " آنگاه ویرا شناختم وبیاد آوردم که مادرم همیشه از پدر ومادرش یاد میکرد.<br /> توریالی که از ماجرای پنهان کردن ما درخانۀ زمان آگاه شده بود خشمگین گفت : " من این کرکسان پرچمی را اززمانی میشناسم که وکیل ، نجیب ، محمود بریالی ونوراحمد نور در اروپا فراری بودند واینها برایشان چکمه بوسی وخوش خدمتی میکردند. پس ازششم جدی وگرفتن قدرت ، این بیسوادان به پاس همان خوش خدمتی ها به عنوان سفیر، رئیس بانک ونمایندۀ تجارتی تعیین شدند."<br /> وی فردا صدیق رابا خودبه بانک بلخ هامبورگ برد وازاحمدیار پرسید: " شما بگویید که دراین بانک شعله ای کیست ؟ " احمدیار که ازدانش وشجاعت توریالی میترسید ، سرافکنده خاموشی برگزید. بدین گونه دست دسیسه بازان پرچمی بازشد وصدیق آغاز به کار کرد."<br /><br /> خواننده گان عزیز وگرانمایه! <br /> داستانی را که خانم بهأ در سطور فوق الذکر نوشته است برای من دلچسپ وقابل تعجب واقع گردید ، بخاطریکه من در نوشته های بالایي ام دررابطه به سایر دروغ های خانم بهأ سوالات عدیده وبیشماری را مطرح کردم که خواستار جواب میباشد. درین مورد هم من لازم میدانم که ازخانم بهأ سوالات بعمل آرم تا روشن گردد آنچه وی مینویسد ومیگوید قطعاً راست نیست و پر ازدروغ های بی شرمانه میباشد.من درزمینه سوالات خویشرا ازخانم بهأ قرارذیل می آغازم :<br /> <br />1- خانم بهأ ! آقای توریالی چگونه بدون داشتن رابطۀ قبلی با ما دریافت که ما در خانۀ " زمان " زندگی میکنیم؟ آنهم درشرایطیکه ما را به اصطلاح شما درآنجا "مخفی؟" کرده بودند. <br />2- خانم بهأ ! آقای توریالی چگونه بدون داشتن رابطۀ قبلی با ما توانست که نمبر تیلفون خانۀ " زمان " را دریابد تا با ما رابطۀ تیلفونی برقرارکند؟ آنهم دراوضاعیکه ما به اصطلاح شما "مخفی؟" بسرمیبردیم وباید کسی از محل رهایش ما و تیلفون آن محل آگاهی حاصل نمی کرد.<br />3- خانم بهأ ! وقتی آدرس محل رهایش ما "مخفی؟" وغیرقابل دسترسی بوده باشد ، چگونه توریالی بعد ازیک ساعت به محل رهایش ما حضور به هم رساند ؟ ما که باشندۀ همان منزل بودیم ، نمیدانستیم که تیلفون آن خانه کدام شماره میباشد وهمچنان آدرس خانه چه است؟ پس چگونه توریالی این معلومات را بدست آورد؟ <br />4- خانم بهأ ! شما خود میگویید که رابطۀ توریالی با پرچمی ها خوب نبود وایشانرا به دیدۀ خوب نمیدید، پس چگونه توانست که شمارۀ تیلفون وآدرس خانۀ " زمان " را دریابد وآنجا حضور بهم رساند؟<br />5- خانم بهأ ! چگونه آقای توریالی به مجرد آمدنش بدون شناخت قبلی باشما ویا یکی ازاعضای خانوادۀ پدری تان از شما سوال بعمل آورد که : " تو دختر آقای بهأ استی ؟ " وی چگونه در مورد شما این معرفت واطلاعات را حاصل کرده بود ؟<br />6- خانم بهأ ! آقای توریالی چگونه واز طریق کدام مرجع " از ماجرای پنهان کردن ما درخانۀ زمان آگاه شده بود؟ " مگر وی کدام سازمان استخباراتی داشت ؟<br />7- خانم بهأ ! آقای توریالی چه الزامیت و یا چه مسوولیت داشت که مرا فردا صبح به بانک ببرد ؟ درین زمینه شما کدام سند، شاهد ومدرکی دارید که بوسیلۀ آن بتوانید ادعای تانرا به اثبات برسانید؟<br />8- خانم بهأ ! شما از کدام " دسیسۀ پرچمی ها " صحبت میکنید؟ شما تمام مواردی را که اشاره میکنید یکایک غلط ثابت شده ، پس چگونه دسیسۀ ازجانب پرچمی ها میتوانست مطرح باشد؟<br /> <br /> خواننده گان نهایت ارجمند !<br /> واقعیت امراینستکه خانم بهأ ازجملۀ نام آوران عرصۀ دروغ سرایي ، جعل کردنها وتحریف کردن های واضح واشکار حقایق است ، درقسمت داستان جعل شدۀ خانم بهأ باید بگویم که : <br /> زمانیکه ما به هامبورگ رسیدیم بعد از سپری نمودن یک شب در خانۀ آقای احمدیار ، صبح بعد ما باهم به بانک رفتیم وبا کارمندان بانک ملی آشنایي حاصل نموده به کارم آغاز کردم . بعد از ختم روز کاری وبرگشت به خانۀ احمدیار ما به خانۀ آقای محترم غلام محمد کوچیدیم که تقریباً برای مدت دوهفته در آن محل میزیستیم. من روزانه با استفاده از وسایل ترانسپورت عامه به کارم حاضر میشدم ، روز سوم بود که مرا آقای محترم عبدالبصیر" زمان " آمر شرکت بلخ هامبورگ آگاه گردانید که : " یکی ازدوستان قدیمی تان شما را جستجو میکند، وبه من گفته هرگاهیکه صدیق به بانک آمد یادی ازمن بکنید وی حتماً مرا میشناسد. <br /><br />ضمناً وی شمارۀ بانک رادارد شاید با شما رابطۀ تیلفونی برقرار کند. " ساعت چهار ونیم عصر همانروز بود که آقای توریالی تماس تیلفونی با من گرفت و از من خواهش بعمل آورد که برای دیدارم به بانک خواهد آمد ؛ بعد از قرارومدار با وی سروعدۀ ملاقات درپیشروی دفتر کارم آمد وبعد ازتعارفات و احوالپرسی وصمیمیت بی پایان وی ، باهم به خانۀ رهایشی ام رفتیم . چنین است واقعیت داستان ، نه اینکه خانم بهأ از آن یک سناریوی ویک درامۀ کاملاً غلط واز بنیاد دروغین ساخته است. وقتی خانم بهأ در چنین موارد ساده وپیش پا افتاده دروغ میگوید وداستانهای تقلبی میسازد پس چگونه توقع میشود که سایر داستانهای دیگرش در کتاب ( رها در باد ) راست ودقیق باشد . وی با ارادۀ تمام دروغ میگوید ودروغ مینویسد، جعل وتحریف حقایق را به عمل میآرد وبدون شرمساری برآن افتخار میکند. چنین است سقوط شخصیت در چنبرۀ " رها در باد . "<br /><br /> دروغ هفتم :<br /> ناگفته نماند که ماشین دروغ سازی خانم بهأ درکتاب ( رها درباد ) بدون توقف مصروف ساخت وساز دروغ های شده است که میتوان بی زحمت وتکلیف به توضیح آن پرداخت وپیش پرداخت های ننگین ذهنی ویرا اشکار ساخت ، مثلاً خانم بهأ در صفحۀ ۳۳۷ کتابش مینویسد :<br /> " در این هنگام زن همسایه که خود داکتر وبرای پولیس زنگ زده بود، گفت : " نمیدانم زنی با این همه خوبی ها چرا با این حیوان وحشی زندگی می کند . زمانی که این زن به دانشگاه ویا یا برای خرید میرود، اگر این دوکودک گریه کنند، پدرش آنها را ازهمین طبقۀ دوازدهم به بیرون آویزان میکند ومی گوید ، " آرام میشوید یا شما را پائین بیندازم ؟ " بچه ها از ترس میمیرند . من چندین بارخواستم به پولیس زنگ بزنم ویا مادر شانرا باخبرسازم . امروز به عنوان یک شاهد میگویم این مرد یک بیمارویک شکنجه گراست. "<br /><br /> خواننده گان نهایت عزیز!<br />پرواضح است که خانم بهأ درمورد فوق الذکرنیز دروغ سرایي نموده است واین موارد دروغین ویا خوبتر بگویم اتهام بستن ها وجعلکاری ها قرارذیل است :<br />- خانم بهأ ! چگونه خانم آلمانی همسایه که جناب عالیقدر شما !!! هیچ گونه رابطه وتماسی باوی نداشتید فهمید که شما " زنی با این همه خوبی ها ؟؟؟ " هستید ؟<br />- خانم بهأ ! شما که به دانشگاه نمیرفتید ، چگونه خانم آلمانی فهمیده بود که شما به دانشگاه میروید؟<br />- خانم بهأ ! خانم آلمانی بنابر کدام ضرورت ویا علاقه ویا دلچسپی خاص میخواست تا ببیند که شما برای خرید میروید ؟ آیا وی داکتر نبود؟ ( بنابر ادعای شما ) آیا وی به معاینه خانه اش نمیرفت؟ آیا وی تمام وقت شما را تعقیب میکرد؟<br />- خانم بهأ ! در ساختمانیکه ما ااپارتمان کرایه کرده بودیم ، آیا تماماً هشت طبقه نداشت ؟ چگونه به دوازده طبقه بالا رفت ؟ گذشته ازآن آیا ما درطبقۀ پنجم زنده گی نمیکردیم ؟ آیا این ساختمان درشهر برگدورف موقعیت نداشت؟<br />- خانم بهأ ! وقتی ما درطبقۀ پنجم ساختمان مذکور میزیستیم وساختمان یادشده بالاتر ازهشت طبقه نداشت ، پس چگونه امکان پذیر بود که من اطفالم را از " طبقۀ دوازدهم به بیرون آویزان کرده باشم ؟<br />- خانم بهأ ! وقتیکه من اطفالم را از طبقۀ دوازدهم ( که وجود نداشت ) به بیرون آویزان میکردم وبرایشان میگفتم که : " آرام میشوید یا شما را پائین بیندازم ؟ " ، چگونه خانم آلمانی جرمن تبار کلمات مرا که به لسان دری گفته بودم فهمید؟ <br />- خانم بهأ ! چگونه امکان پذیراست که یک خانم آلمانی آنهم داکتر ببیند که یک نفر دوطفل را روحاً ورواناً شکنجه میکند، ولی بازهم فروگذاشت نموده وبه پولیس اطلاع ندهد؟ وقتیکه خانم آلمانی مرا دیده بود که من اطفالم را از منزل دوازدهم آویزان میکردم چسان خودرا اجازه داده بود که به پولیس اطلاع ندهد؟ این امر کاملاً خلاف ساختار کرکتر آلمانی بودن است.<br />- خانم بهأ ! چگونه شما همۀ دیالوگ ویرا که به لسان آلمانی صورت میگرفت ، فهمیدید؟ زیرا شما قادربه فهم ودرک لسان آلمانی نبودید ودرآن فرصت درآنجا ترجمان لسان آلمانی هم وجود نداشت پس چگونه شما تمام حرف های ویرا دانستید؟ <br />- خانم بهأ ! چگونه هردوطفل ما این موضوع را در تمام طول حیات شان به شما نگفتند؟ وتا کنون چنین چیزی را به خاطر ندارند که از طبقۀ دوازدهم به پائین آویزان شده باشند.؟<br /><br /> خانم بهأ سفیهانه دروغ سرایي سرداده وابلهانه با تمام جعل کاری هایش آنرا پرداز های خرفت ودور از عقل انسانی میدهد اما نمیداندکه چشمان تیزبین وپربصیرت ما با توانایي بی نظیر، تمام دروغ ها وتذویرهای ویرا ورانداز نموده ولُب ولعاب آنرا بیرون ریخته راستی وصداقت را کامگاری وسروری میبخشد. <br /><br />دروغ هشتم :<br />خواننده گان گرانقدر وحقیقت پسند!<br />باز هم میرویم به سراغ دروغ های بعدی خانم بهأ تا ببینیم که دگر چه میتوانیم درتوبرۀ پر ازدروغ ( رها در باد ) وی بیابیم . خانم بهأ درصفحۀ ۲۸۹ کتابش این دروغنامۀ بی تردید قرن بیست ویکم چنین مینویسد :<br /><br />" مدتی بود که شب رفتن هایش بیشتر شده بود . بدون آنکه بدانم کجا میرود ، ناپدید می گشت . دریکی ازشب ها تصمیم گرفتم ویرا تعقیب کنم . دختر وپسرم را نزد مادرم گذاشتم . وی نیم ساعت پیش از قیود شبگردی بیرون رفت. من هم بدنبال وی دردل تاریک شب راه افتادم . دیدم تند تند به سوی بلاک ۴۹ که خانۀ برادر دیگرم بود می رود . نخست پنداشتم آنجا میرود، اما ازکنار بلاک ۴۹ گذشت ؛ جاده را عبور کرد وآن سوی جاده که فابریکۀ کفش سازی بود وبوی گند چرم همیشه فضای آنجا را می آلودو هیچ چراغی هم آنسوی جاده سوسو نمی زد ، زیر درختی دردل تاریکی شب ایستاد . من هم ازاین سوی جاده دویدم . هنگامی که میخواست در موتر بالاشود دستش را گرفتم وپرسیدم " این کیست وتوکجا می روی؟ "<br /><br /> دیدم درون والگا یک مرد مو طلایي روسی نشسته است! برایش گفت: " رفیق سرگی کمی صبرکن ، می آیم. " مرا درتاریکی زیر درخت برد وگفت : " تو مرا تعقیب می کنی ؟" گفتم : "بلی، با روسی کجا میروی ؟ مگر جاسوسی می کنی ؟ " با تمام توانایي سیلی محکمی به رویم نواخت که نقش زمین شدم . خودش درآن موتر والگای روسی نشست ورفتند. "<br /><br />خوب اکنون می پردازم به طرح سوالات موشگافانه تا درین مورد نیز دروغ های خانم بهأ را نمایان ساخته و سیاه رویي وسرافگنده گی را نصیب اش بسازم ، در پراگراف فوق الذکر دروغ هایي گفته شده است که داستانهای جیمز باندی را نیز بی رنگ وبی رو میسازد. من از خانم بهأ سوالات خویشرا قرار ذیل می آغازم :<br /><br />1- خانم بهأ ! چند بجۀ شب قیود شبگردی آغازیدن میگرفت؟<br />2- خانم بهأ ! خانۀ شما درآنوقت در کجا موقعیت داشت؟<br />3- خانم بهأ ! از خانۀ شما تا قسمت ذکر شده یعنی تا پیش" فابریکۀ کفش سازی " چقدر فاصلۀ راه بود ؟<br />4- خانم بهأ ! پیمودن این فاصلۀ راه چقدر وقت را در بر میگرفت ؟ <br />5- خانم بهأ ! لطفاً توضیح بدهید که" فابریکۀ کفش سازی " بنام چه یاد میشد ؟ و دقیقاً درکجا موقعیت داشت ؟<br />6- خانم بهأ ! بنا بر ادعای شما "صدیق نیم ساعت پیش از قیود شبگردی از خانه بیرون رفت" آیا فاصلۀ که از خانۀ شما تا پیش" فابریکۀ کفش سازی " پیموده میشد نیم ساعت رادر بر میگرفت ویا زیادتر ؟ زیرا که نیم ساعت بعد قیود شبگردی نافذ میگشت وکسی نمیتوانست که پای پیاده ویا سواره بدون داشتن نام شب به گردش بپردازد .<br /> 7- خانم بهأ ! شما ادعا کرده اید که : " من هم بدنبال وی دردل تاریک شب راه افتادم . دیدم تند تند به سوی بلاک ۴۹ که خانۀ برادر دیگرم بود می رود . نخست پنداشتم آنجا میرود، اما ازکنار بلاک ۴۹ گذشت ؛ جاده را عبور کرد وآن سوی جاده که فابریکۀ کفش سازی بود وبوی گند چرم همیشه فضای آنجا را می آلودو هیچ چراغی هم آنسوی جاده سوسو نمی زد ، زیر درختی دردل تاریکی شب ایستاد." آیا شما را که تعقیبش میکردید ندید؟ آیا بدان اندازه از عقب خود غافل وبی خبربود؟ که شما ناگهانی غیرمترقبه در عقب اش مانند سمارق روئیدید وویرا دست انداختید ؟<br />8- خانم بهأ ! بنابرادعای شما صدیق از" کنار بلاک ۴۹ گذشت وجاده را عبور کرده وآن سوی جاده که فابریکۀ کفش سازی" موقعیت داشت رفت ." سوال ایجاد میشود که : " بعد از کنار بلاک ۴۹ وگذشتن به آن سوی جاده" دریای کابل قرار داشت یا " فابریکۀ کفش سازی " ؟ چگونه وی ازمیان دریای کابل گذشت ودر" زیر درختی دردل تاریکی شب ایستاد؟"<br />9- خانم بهأ ! وقتیکه شما صدیق را که دنبال میکردید به تعقیب اش از میان دریای کابل گذشتید ؟ تاویرا درآن شب تاریک دست انداخته باشید؟ <br />10- خانم بهأ ! آیا " فابریکۀ کفش سازی" را که شما یاد کرده اید ویگانه فابریکۀ کفش سازی در منطقه بود ، فابریکۀ " بوت دوزی آهو" نامیده نمیشد؟ که در جوار "ریاست مسلخ اردو" به جانب دیگر دریای کابل نزدیک منطقۀ شش درک شهر کابل قرار داشت نه در آنسوی جادۀ نزدیک بلاک ۴۹ ؟ چگونه شما از خانۀ تان که در بلاک ۲۸ الف نزدیک وهمجوار غند ۵۲ مخابره بود، نیم ساعت قبل از قیود شبگردی صدیق را تعقیب نموده و از کنار بلاک۴۹ به آنسوی جاده رفته؟ وبعد ازگذشتن از دریای کابل؟ آنهم درماه جدی؟ به زیر درختی در دل تاریکی شب، خیس وآب چکان ایستاده شدید ودست اندازی آغازیدید؟ این دگر از همان دروغ های شاخدار است.<br />11- خانم بهأ ! شما جواب بدهید که صدیق در آن شرایط قیود شبگردی بدون داشتن اسم شب چگونه میتوانست که با یک روسی به شبگردی بپردازد ؟ آنهم در تحت شرایط احضارات محاربوی نمبر یک . در شرایط بس وخیم سیاسی که هرلحظۀ آن خوف بازداشت ، دستگیری وقتل وکشته شدن وجود داشت وادارۀ استخباراتی "کام" حفیظ الله امین بیداد میکرد وهیچگونه رحمی درمورد مخالفین اش نداشت .<br />12- خانم بهأ ! صدیق آن شب سوار بر موتر والگای روسی کجا رفت ؟ دوباره چه وقت به خانه برگشت ؟ وچگونه درشرایط احضارات محاربوی نمبریک بدون داشتن نام شب دستگیر نشد؟ وبه دام قوای امنیتی دولت حفیظ الله امین نیافتید؟ و زنده وسلامت به خانه برگشت؟<br /><br /> خانم بهأ ! من خوب می فهمم که تمام این داستانها دروغین وساخته کاری است وهیچ نوع راستی وحقیقت در آن سراغ نمیگردد. شما بر روال ساختار روحی وروانی مریض تان نخواسته اید ونمیخواهید که بر جاه طلبی های مفسدانۀ شیطانی تان فایق آیید فقط بهترین سلاحی را که سراغ دارید ، همانا سلاحی زنگ زدۀ دروغ ، تقلب ، نیرنگ وریأ است وبس؛ که شما دارید با گذر ازهمین بیراهه طریق زنده گی تانرا به گنداب سقوط پرمذلت رسوایي وافتضاح باز کرده اید ، آنچه نصیب شما میگردد مسوول اش خودتان میباشید. خود کرده را نه دردیست نه دوایي.<br /><br />دروغ نهم :<br /> خانم بهأ درصفحۀ ۷۶۸ کتاب ( رها درباد ) برگۀ را تحت عنوان " سند شماره دوم " به نشر رسانده که خود سوال برانگیز است ، خانم بهأ درپای نشر این سند مینویسد : " سند فرارصدیق از آلمان شرق با پاسپورت جعلی به کمک جاسوسان خاد وروسی. " <br /><br /> این مطلب ضرورت به تأمل و تعمق واندیشیدن دارد بخاطریکه سند نشر شده شکل وسیمای پاسپورت آلمان دموکراتیک یا آلمان شرقی رابا مهر،نشان ، تاپه وویزۀ آن نمایانگر است، من در این رابطه سوالاتی دارم که از خانم بهأ باید بپرسم تا حقیقت موضوع را روشن بگردانم . سوالاتی که طرح میگردد قرارذیل است:<br /><br />1- خانم بهأ ! شما این پاسپورت را که پاسپورت آلمان شرق است چگونه و ازطریق کدام مرجع بدست آورده اید؟<br />2- خانم بهأ ! آیا با کدام شخص ویا با کدام اداره درتماس شدید که این " پاسپورت جعلی" را به شما سپرد؟<br />3- خانم بهأ ! لطفاً بحیث یک تبعۀ افغان – امریکایي چگونه توانستید که با مراجع آلمان شرق درتماس شوید تا این سند را بدست آورید؟<br />4- خانم بهأ ! شما خوب میدانید که برای اخذ ویا گرفتن پاسپورت باید به ادارۀ مورد نظریکه امور صدور پاسپورت را انجام میدهد و از لحاظ انجام امور مربوطه بوزارت داخله ویا وزارت خارجه تعلق میگیرد، مراجعه باید صورت بگیرد ؛ شما لطفاً توضیح بدهید که به کدام ادارۀ دولت آلمان شرق مراجعه کردید ویا با ایشان روابط داشتید که چنین سندی را در اختیار تان گذاشتند؟<br />5- خانم بهأ ! لطفاً توضیح نمایید که ازکدام زمان با ادارۀ دولت آلمان شرق تماس داشتید وکار میکردید تا مورد اعتماد ایشان قرار گرفتید که چنین سندی را دردسترس شما گذاشتند تا درکتاب ( رها درباد ) نشر کنید؟<br />6- خانم بهأ ! شما که خودرا مخالف سرسخت رژیم های طرفدار شوروی قلمداد میکنید ودر کتاب حاضرتان ( رها درباد ) تمام مخالفت تانرا بصورت واضح با دشنام دادن ها وتهمت بستن ها بیان میدارید ، چگونه حاضر شدید که با دولت آلمان شرق ویا عناصرطرفدار ایشان روابط قایم کنید تا چنین سندی را بدست آورید؟<br />7- خانم بهأ ! لطفاً توضیح بدارید که چرا صفحۀ اول پاسپورت را نشر نکرده اید تا دیده شود فوتو ویا عکس چه کسی در آنجا نصب است؟<br />8- خانم بهأ ! بدون موجودیت ونشر صفحۀ اول پاسپورت ، ما ازچه بفهمیم که این پاسپورت جعلی صدیق است؟ تنها یک صفحۀ مابینی پاسپورت آنهم بامهر وتاپۀ ویزۀ آلمان شرق دال بر ثبوت ادعای شما نمیشود.<br />9- خانم بهأ ! شما ادعا میکنید که گویا : " سند فرارصدیق از آلمان شرق" را آنهم " با پاسپورت جعلی به کمک جاسوسان خاد وروسی " ارائه کرده اید ، لطف نموده بگویید که صدیق از آلمان شرق به کجا فرار کرد؟<br />10- خانم بهأ ! آیا صدیق پاسپورت افغانی نداشت؟ <br />11- خانم بهأ ! وقتیکه صدیق با شما به آلمان غربی آمد شما باوی با کدام پاسپورت داخل خاک آلمان شدید؟<br />12- خانم بهأ ! اگر صدیق پاسپورت افغانی داشت پس چه ضرورت به اخذ پاسپورت آلمان شرق داشت ؟ آنهم در خاک آلمان غرب.<br />13- خانم بهأ ! اگر صدیق از آلمان غرب با پاسپورت آلمان شرق خارج شد ، چطورمورد سوال پولیس سرحدی آلمان غرب قرار نگرفت ؟<br /><br />خواننده گان ارجمند وگرانقدر!<br />خوب بنگرید ، روشن وواضح بخوانید وببینید که خانم بهأ چه نگارستان ازدروغ سرایي وجعلکاری وتذویر را در محتوای کتاب ( رها درباد ) خلق کرده است ، درظرف تقریباً هشتصد صفحه هزاران دروغ شکل وسیما یافته است وآنهم چنان چهرۀ معصومانه به دروغ گفتن هایش میدهد که دل از دلخانۀ هواه خواهان وطرفداران پرزرق وبرق " تاجیک میدیا " وشووینیست های عظمت طلب تاجیک تبار دروغ پرست ، دروغ پرور برکنده است ؛ ایشان فکر میکنند که چه اثر ناب ونایاب را به دسترس خوانش معرفت داران زیرک بین وپراندیشه گذاشته اند ولی آگاه نیستند که درونمایۀ آن هیچ وپوچ است وپر ازتقلب وریأکاری . <br /><br /> صد بار دروغ گفتی واز آن عارنکردی<br />راستی چه بدی داشت که یک بار نکردی .<br /><br />ادامه دارد. <br /></span> <br /></span> Fri, 21 Jun 2013 21:18:29 فقر شخصیت و رها شدن در گذرگه ای باد ها (قسمت 13) [توسط Najib Roashan] تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی::: فقر شخصیت و رها شدن در گذرگه ای باد ها (قسمت 13)<br /> <div style="text-align: center;"><span style="color: #0000CC;"><span style="font-family: Arial;"><span style="font-size: xx-large;"><br />فقر شخصیت و رها شدن<br />در گذرگه ای باد ها</span></span></span><br /><span style="font-size: medium;">(قسمت سیزدهم)</span><br /><span style="font-size: large;"><span style="font-family: Arial;">روایات شیطانی و روایتگران شیطان صفت</span></span></div><br /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: Arial;">صديق راهی:<br /><br />در سر آغاز کلام میخواهم باز هم با اصراروپافشاری برسخن راستی به گفتار این بخش بپردازم وبا تداوم ویاری جستن از جستارها وسروده های گاتها به برپایي منطق استوار ، بی بدیل وغنامند دست بیازم که مرا توانایي میبخشد تا در کارزار صفایي آوردن وشفافیت بخشیدن میان مواضع صداقت وبهروزی ازیکجانب وکذب و ریأ وچند رنگی از جانب دیگر طی منزل نموده وپرچم سرافراز وپراقتدار روایتگران راستگوی وارزشمند تاریخ را برافراشته باشم.<br /><br />زرتشت " بهرام پور پژدو" که از جملۀ سخنسرایان همدورۀ " سعدی" بود دریکی از سروده های خود چنین بیان میدارد :<br /><br /><div style="text-align: center;">کسی را بود نزد شان قدر وجا<br />که جزسوی کژی نباشدش راه<br />زمردم هر آنکس بود بدتر <br />بود هر زمان کار او خوبتر<br />نیابی در آن بد کسان یک هنر <br />مگر کینه و فتنه وشور وشر<br />نبینی درآن قوم رای و مراد <br />نباشد به گفتار شان اعتماد<br />نه نان ونمک را بود حرمتی <br />نه پیرانشان را بود حشمتی<br />جز آز ونیاز وبد وخشم وکین <br />نبینی تو با خلق روی زمین<br />گنهکار باشند از کار خویش <br />نرنجند از شرم کردار خویش<br />ز مردم در آن روزگاران بد <br />ز صد یک نبینی که دارد خرد!!</div><br /> <br />خواننده گان عزیز وپاک طینت!<br />بهترین پاداشها و شادمانیها، از آن دانای خواهد بود ، که پیام راستین وسخن پاک را به مردمان تحویل دهد و دانای روشن بین باشد تا مردمان را بیآگاهاند وبه رسایي وبالندگی جاودانه راه نمایاند، به آنها برساند که کژمنشان عوام فریب ودغلکارآنان را نفریبد وبگمراهی نکشاند.<br /><br />امروز جهان دیگروانسانهای با ارزش هایي دیگر در تکاپو وجنبش اند ، وفردا باز جهان دیگری خواهد بود وانسانهای دیگر ، زیرا هرزمان نو میشود، دنیا وما نومیشویم ، واین امر اجتناب ناپذیرزنده گی جوامع انسانیست ، روئیدن ، بالیدن، جنبیدن و پوئیدن سرنوشت ومقدرات برگشت ناپذیر حیات انسانی را میسازد. همه امور زنده گی انسانی در تغییر ودگرگونی مداوم قرار دارد تنها آنچه که دگرگون نمیشود راستی است که در همه جا ودر همه زمانها خوب است ، مهر گستری است که در همه جا ودر همه زمانها خوب است ، شادی پراگنی وایجاد خوشیها ورفاهیت قاطبۀ مردم است که از پساسوی زمان خوب بوده وتا فراسوی زمان خوب خواهد بود ، آزادگی و آزاد اندیشی است که همواره خوب بوده وتا همیشه خوب خواهد بود، فلهذا :<br /> <br /> اینک سخن میدارم ، <br /> گوش بدارید وبشنوید،<br /> ای کسانیکه خواهان شنودنید،<br /> و ای کسانیکه ازدور ونزدیک فرا آمده اید ،<br /> همۀ این گفته ها را نیک به یاد بسپرید ،<br /> مبادا آنکه ، ناراستکاران بدوکژ اندیش ،<br /> دگر باره زنده گی شما را تباه کند، <br /> و دروندان (1) با گفته های خود وبا باورهای نادرست شان،<br /> شمارا به گمراهی بکشاند.<br /><br /> بند یکم از سرودۀ چهل وپنجم گاتها<br /> <br /> 1 - دروند durvand یا درگوند dregvand : پیرو دروغ - ناراستکار- فریبنده- پیمان شکن - خونریز- چپاولگر- ستمکار- شلخته وناسازگار- بهم ریخته - نابسامان- کژرفتار- دُژخو- دُژمنش - پتیاره ، معنی گردیده است.<br /><br />خوانندگان عزیز و گرامی !<br /><br />در روشنایي تمام این گفته ها وسخنان ما میتوانیم به صراحت وروشنی ببینیم که هستند دروندانیکه با ناراستی وتقلب ودروغ نوشتارهای را به نشر میسپرند که در آن نیأت شیطانی وروایات ابلیس گونه را جا داده وبدون اثبات کردن وداشتن مدارک ثقه و مدلل به ارائۀ چنان اتهامات میپردازند که شیاد بودن خویشرا واضح واشکار مینمایانند.<br /> <br />خانم بهأ ازجملۀ همین دروندان است که در کتاب ( رها درباد ) خویش با کژاندیشی وعوام فریبی میخواهد به بی اعتبار ساختن وبدنام نمودن چهره های خوشنام تاریخ مبارزات مردم وطن ما بپردازد وروی خصوصیت عدومنشانه وهرزه سرایي های نابخردانۀ خود موضوعات ومسایل را طوری توضیح ونوشته است که وجوهات کذب وریأ در آن از دور نمایان است مثلاً خانم بهأ درصفحۀ ۳۸۵ کتاب (رهادر باد) چنین مینویسد :<br /><br />" نجیب مردی است که در نوجوانی با روان سادیستی بردوکلفت خانه ، تبرکو زن سالنگی وگل بانو دختر هزاره تجاوز میکند ، سپس پسرجوانی را به نام ببرک مورد تجاوز جنسی قرار میدهد؛ مینو خواهر کوچکش را در پشاور برسکوی سنگی میکوبد که به اثرتورم پردۀ دماغ جان میسپارد؛ موی بافتۀ مادر خود را با پوست سرش میکند ؛ مادر بزرگ پیرش را زیر لت وکوب میگیرد؛ بینی بهرام ، مامایش را می شکند؛ مهره های کمرصالحه خواهرش را با لگد زدن آسیب میرساند ؛ دو برادرش صدیق وروشان را زیر بار اهانت ، مشت ولگد به بیماران روانی بدل میسازد؛ پدرش را وادار به رشوه ستانی میکند ودر فرجام عضو حزب دموکراتیک خلق میشود وآنگاه با توانایي برسکوی دانشگاه سخنرانی های داغی میکند. جادوی کلامش شماری را افسون میکند.<br /><br />در سال ۱۹۷۳به وسیلۀ شاه محمد دوست وحزب کمونیست هندوستان عضویت ک.گ.ب را میگیرد وبا نام مستعار" پوتوموک" در آرشیف ک.گ.ب درج میشود.<br /><br />پس ازکودتای هفت ثورمبلغ ۲۱میلیون ریال را از سفارت افغانستان درتهران میدزدد وهوتلی را بنام هلنا بایو در یوگوسلاویا میخرد . درششم جدی از سوی اندروپوف به ریاست دستگاه جهنمی خاد برگزیده میشود ودرنخستین روزهای ماه جدی ریاست جمهوری آینده هم برایش وعده داده میشود. "<br /><br />در ارتباط به پراگراف فوق الذکر سوالات مطرح میگردد که خانم بهأ اگر کمی غرور داشته باشد باید جواب بگوید. نمی توان این همه بی وقاحتی اشکار وواضح ویرا بدون پرسش وتحقیق بی جواب گذاشت ، خانم بهأ دروغ سرایي را به حد جنایت پیشگی رسانده است مثلاً تمام اتهامات را که در فوق ذکر کرده، قابل سوال است که :<br /><br /> <br />1- خانم بهأ آیا ازما میطلبد که بدون ارائۀ هیچ نوع شهود، اسناد ومدارک معتبرتمام اتهامات بی اساس وواهی وخیال پردازانۀ دروغین ویرا باور نموده وتأئید نمائیم؟<br /><br />2- آیا خانم بهأ ازکجا میداند که وی بر دو کلفت خانه تجاوز نموده بود؟ براساس کدام شواهدو مدارک این اتهامات را رده بندی میکند ؟ بلی ما برای نخستین بار این بهتان ها را در نوشتار " از دژخیمان استبداد تا به فرارازجهنم کمونیزم " میتوانیم بخوانیم که بعداً در کتاب ویا نوشتار دیگر خانم بهأ تحت عنوان " آیا نجیب را میشناسید ؟" آنرا ذکر کرده است. ولی تمام این نوشته ها بدون تردید یاوه سرایي وهرزه نویسی های خالص وسبکسرانۀ شیطانی میباشد. منکه عضو خانوادۀ وی بودم چنان رویداد ها را اصلاً ندیده ام که اتفاق افتیده باشد. پس خانم بهأ از کجا وچسان میداند که چنین اتفاقاتی بوقوع پیوسته است؟<br /><br />3- از کجا میداند که نجیب الله موی مادر خودرا کنده؟ ویا مادربزرگش را زیر کتک گرفته ؟ ویا همچنان صدمه و آسیبی را به مهره های کمر خواهرخویش رسانده باشد؟ چه مانده به شکستاندن بینی مامایش ؟ عجب است چطور میتوان تمام این اتهامات ویرا پذیرفت ؟ در دنیای متمدن امروزی اگر کسی را برای وارد بودن چنین اتهامات به محاکمه بکشانند ، درمورد تمام اتهامات وارده باید شواهد ، مدارک واسناد قابل قبول وغیر قابل تردید را به محضر هیأت منصفه وقاضی محکمه پیشکش وحاضر نماید تا دادخواست وی موجه وقابل پذیرش واقع گردد ، ولی خانم بهأی اهریمن صفت قلم برداشته است و بدون داشتن اسناد ، شواهد ومدارک اثباتیۀ کافی لست وطومار از برچسپ های رذیلانه را ترتیب نموده تا شخصیت بزرگواروحماسوی دوکتور نجیب الله را ترور نماید. اما این امر دگر امکان ناپذیر نیست وی حالا به چهرۀ پرجلال وبا ابهت تاریخ شکوهمند مبارزات مردمی وطنش مبدل گشته است واین خاک های ( رها درباد) چهره پرعظمت ویرا پوشانده نمیتواند، واین پوچ سرایيها نمیتواندغباری برنام پرآوازه اش بیافگند.<br /><br />4- در مورد خواهرم بی بی آمنه که خانم بهأ ویرا به غلط مینو نامیده است واتهام بسته که گویا دوکتور نجیب الله در پشاورویرا برسکوی سنگی کوبیده است وبالاثر آن پردۀ دماغش ورم نموده و جان سپرده است ، کاملاً دروغ میگوید بخاطریکه ویرا در طفولیت تکلیف ویا مریضی مننجایتس ویا مننجیت (یکنوع باکتریای خطرناک است که سیستم اعصاب نخاع شوکی را ملتهب ساخته وباعث فلج میگردد.) گرفته بود وبه سن شانزده سالگی در اثر سرطان ریه درگذشت ،وگذشته ازاین وقتیکه خواهرم به تکلیف مذکور مبتلا شده بود شهید دوکتور نجیب الله خودش یک طفلک سه ، چهار ساله بود ، علاوتاً درآن هنگام دوکتور نجیب الله به همرای فامیل پدری اش در پشاور بسر نمیبرد چگونه باز وی درعالم بسر نبردن درآوان سه سالگی توانست که سرخواهر خودرا به سنگ بکوبد؟ ببینید داستان نویس ابلیس صفت را که اهریمنانه نجیب الله را که هیچ نوع تقصیر وخطای را درموردخواهرش انجام نداده است به دروغ محکوم مینماید وده ها تهمت وبهتان های ناروا وزذیلانه را در حق وی روا میدارد.<br /><br />5- در مورد ببرک نام که خانم بهأ اتهام میزند ، سوال بعمل میآید که شما آیا آنجا حضور داشتید؟ اگر حضورنداشتید روی کدام سند این چنین اتهام را میبندید؟ علاوتاً این عمل درکدام محل ، کدام تاریخ ودر محضر چه کسی رخ داده است که میتوان ایشانرا بحیث شهود حاضر کرد واینموارد را به اثبات رساند ، اتهام بستن کاری بس ساده وسهل است اما ضرورت به اثبات نمودن دارد تا به حیث حقیقت مسلم قابل قبول واقع گردد. درغیر آن یاوه سرایي بیش نخواهد بود.<br /><br />6- خانم بهأ دروغ دیگریکه میگوید واظهرمن الشمس است اینستکه نه من ونه روشان مریضان روانی هستیم ونه ما را دوکتور نجیب الله به تکالیف روانی مبتلا کرده است ، این خود خانم بهأ است که به تکالیف روانی مبتلا است ومن حاضرم که اسنادی را ارائه کنم تا ثابت گردد که روان خانم بهأ درنتیجۀ تشخیص دوکتورروانشناس صاحب درجۀ پروفیسوری متلاشی شده قلمداد گردیده وویرا از لحاظ روانی واجد صلاحیت های لازم وقابلیت های کافی نمیداند. خوب قضاوت کنید که خانم بهأی مریض روانی ما را مریضان روانی خطاب میکند حالانکه خودش در واقعیت امر مریض وبیمار روانیست.<br /><br />7- خانم بهأ واقعاً که درحیله گری،تذویر ودروغ گفتن سرشیطان را نیزخارانده است ، خانم بهأ ادعا میکند که دوکتورنجیب الله درسال ۱۹۷۳بوسیلۀ شاه محمد دوست وحزب کمونیست هندوستان به عضویت ک.گ.ب در آمد واین ادعای خویش را درصفحۀ ۸۵ نوشتاردیگرش تحت عنوان " ازدژخیمان استبداد تا به فرار ازجهنم کمونیزم " منتشرۀ مجلۀ " قلم درخدمت جهاد " چنین بیان میدارد : <br /><br />" وضمناً به بهانۀ رفتن نزد پدرهرسال زمستان به پشاور میرفت وبا خیربخش مری رهبر بلوچ ها واجمل خټک وعبدالولی خان رهبر نیشنل عوامی پارتی وامام علی نازش رهبر حزب کمونیست پاکستان به تماس میشد وبعد جانب هندوستان رفته با کمونیست های هند دیدوادید میکرد وبا مقامات شوروی به تماس میشد در همین هنگام عضویت ننگین ک.گ.ب را کسب کرده بود. هند از همان هنگام عضو رابط بین نجیب وک.گ.ب بود. " وهم چنان این اتهامات خویشرا در صفحۀ ۱۸ کتاب " آیا نجیب را میشناسید؟ " بدون کم وکاست دروجود کلمات فوق الذکر تکرار نموده است که خود سبب ایجاد سوالات آتی میگردد :<br /><br />- چگونه دوکتور نجیب الله هنگام مسافرت به پشاور رهبر بلوچها آقای خیربخش مری را ملاقات میکرد؟ در حالیکه موصوف در پشاور نمیزیست ودر ایالت بلوچستان زنده گی مینمود ، چگونه نجیب الله میتوانست درعین زمان هم در پشاور باشد وهم در بلوچستان ؟ وعلاوتاً باید بگویم که دوکتور نجیب الله هرگز به بلوچستان مسافرت نداشته است. ضمناً چگونه میتوانست امام علی نازش رهبر حزب کمونیست پاکستان را که درشرایط کاملاً مخفیانه میزیست واستخبارات پاکستان هرلحظه میخواست که ویرا دستگیرکند، ملاقات نماید؟<br /> <br />- خانم بهأ این اطلاعات را ازطریق کدام سازمان استخباراتی بدست آورده است ؟<br />- خانم بهأ چگونه فهمید که " هند عضو رابط میان نجیب وک.گ.ب " بوده است ؟<br />- آیا هند بحیث یک کشور عضورابط بوده است ؟ آیا در دگر جا ها روسها وجود نداشتند؟<br />- چگونه یک کشور میتواند بحیث عضو رابط باشد ؟<br />- خانم بهأ ! وقتی دوکتور نجیب الله با مقامات شوروی درتماس میشد ، آیا شما آنجا تشریف داشتید ؟ واگر نداشتید به روایت چه کسی ، کدام سندی ، چگونه مدارکی این ادعای تانرا میتوانید به اثبات برسانید؟<br />- درکدام سال ها این مسافرت ها صورت گرفته بود؟ وشما بر مبنای کدام نوع اسناد ثبوت ادعای تانرا بعمل آورده میتوانید؟<br />- تا جائیکه به من معلوم است دوکتور نجیب الله دوبار به کشور هند مسافرت نموده است ، یکبارزمانیکه متعلم لیسۀ عالی حبیبیه بود واین زمانی بود که هیچ نوع سهم ویا اشتراک درامورسیاسی نداشت وباجمع ازرفقای همصنفش درایام رخصتی های زمستانی ازمکتب برای سیاحت ازکشور هند بمسافرت پرداخت وبار دیگر زمانیکه رئیس دولت جمهوری افغانستان بود که رسماً به دعوت دولت هندوستان به آن کشور مسافرت داشته است . پس خانم بهأ چگونه واز طریق کدام مراجع این اطلاعات را بدست آورده است که وی "هرسال زمستان به هندوستان" میرفته است؟<br /><br />8- در مورد دزدیدن پول از سفارت ایران وخریداری هوتل بنام هلنا بایووهمچنان وعده های به قدرت رسیدن وی از جانب مقامات روسی بخصوص از جانب آندروپوف من درنوشتارهای قبلی ام روشنی انداخته ام ونوشته های تفصیلی انجام داده ام ، لازم نمی بینم که به تکرار روی آن بپیچم ویا روشنی بیافگنم آنچه نوشته ام کافی به نظر میرسد.<br /><br />خواننده گان عزیز وارجمند!<br />سوالات فوق به خاطری مطرح گردید که خانم بهأ برای دروغ سرایي های خویش شیپور اسرافیل را برداشته است وبدون توجه به واقعیتها پف کرده است ولی بی خبرازاینکه بدنبال این گونه پف کردنهایي غیر مسوولانه جواب دادن هم مطرح میگردد، خانم بهأ فکر کرده است که همۀ مردم کروکورونافهم اندوباورهای دروغین خانم بهأ را بدون تحقیق واستنطاق خواهند پذیرفت ، با عرض معذرت خانم بهأ ! دگر زمان کوراندیشان سیه پندار برای همیشه سپری شده است واین امرباعث میگردد که عقل وبصیرت ژرف اندیشانه بحیث بهترین وسیلۀ محک وارزیابی مورد قبول همگان قرار گیرد نه دروغ پردازیها وهرزه سرایيهای شما.<br /> <br />خداوند عقل و خرد با اینگونه یاوه پنداریها وخرافه باوریها یکسره بیگانه است ، این افراد بدمنش گمراه کنندۀ اهریمن سیرت اهریمن کنش مانند خانم بهأ هستند که برای برپایي فساد وتباهی دست به هم ریختگی وازپا درآوردن صداقت وراستی زده ، وبا این گونه دون فطرتی برای خیزش دوبارۀ تاریک اندیشی سراز مغاک سیاه وگندیدۀ دروغ بافی های شیطان مآبانۀ خویش بیرون نموده و به پخش اکاذیب خویش پرداخته تا توانسته باشد موریانه وارخرد مردمان را بجود وپندار های بیمارگونۀ خودرا برجان وروان واندیشۀ مردمان چیره بگرداند. اما این مأمول به انجام نمیرسد زیرا که هرکس درین جهان کردارش میباید بر پایۀ راستی ، که آئین زنده گی است استوار باشد. وجهانیکه فرمان بردارراستی است ، نیستی ناپذیرمیگردد ، دروغ ، دگرباره بدآنجایي رانده میشود ، که ازآنجا برای گزند نژاد راستی پرستان وهستی ایشان آمده است ، تباهکاران نظیر خانم بهأ سقوط خواهد کرد آنهم در مرداب " رها درباد"<br /><br />خواننده گان عزتمند وگرانمایه!<br />من در تمام گفتارهایم که در وجود قسمتهای مختلف نوشتارهایم تنظیم شده است، خواست و غرضم این بوده تا توضیح داستانهای دروغین دنباله داری خانم بهأ را بعمل آورده باشم؛ ونیت اساسی ام اینستکه تا روشن گردانم که کتاب ( رها درباد ) مجموعۀ ازنوشته های خود غرضانۀ بی محتوا وبی ارزش است واز هیچ نوع اعتبارواهمیت برخوردار نبوده ، روی یک سلسله زدوبند ها ومعامله گریهای های سیاسی معین نوشته شده است ، این کتاب:<br />- پر از دروغ های شاخدار است،<br />- پر از تهمت ها ، افترأ کردنها وبرچسپها است ،<br />- پر از دشنام ها وتحقیر کردنها است،<br />- پر از روایات بی اساس وبی بنیاد شیطانی است،<br />- پر از هرزه سرایيها وپوچ گویي های ابلهانه است،<br />- پر از مبالغه سرایيها وخود ستایي های مریض گونه است،<br />- پر ازپندار ها ونگرشهای ضد ونقیض است،<br />- پر از بیان وقایع وقضایای جعلی وساخته شدۀ است که تراوش یک دماغ بیمار است،<br />- پر ازکتمان کردنها وانکارواضح وروشن حقایق است،<br />- پر ازتوضیح موضوعات برمبنای دید ونگرش تنگ وتاریک عقده های روحی وروانیست ،<br />- پرازتحریف ووارونه ساختن حقایق است،<br />- پر ازمکر، حیله ، توطئه ودسیسه است،<br />- پر ازپرداز ها دروغین وقلب ماهیت کردنهای واقعیتهاست،<br />- پر ازسطحی نگری بوده وگویای روشن بی مبالاتی های سیاسی وتخریب نهضت وطنپرستان افغانستان است،<br />- پر ازبرجسته ساختن گرایش های تباری و دفاع از منافع گروهکهای همتبار شووینیست وعظمت طلب است،<br /><br />چنین است طرز تفکرپر از لجام گسیختگی های خانم بهأ که در وجود کتاب افسارگسیختۀ ( رها درباد ) تبلور یافته است ، وی میخواهد با بنیاد گذاردن دروغ پایه های ننگین اتهامات وبهتانها به ترویج روایات شیطانی خویش پرداخته که هیچ نوع پایۀ استدلال منطقی نداشته فقط میخواهد متاع ناچیز وبی ارزشی را به بازار مکارۀ سیاست پردازان ابلیس صفت عرضه نموده تا با اینگونه سفسطه بازیها چهره نمایي نموده باشد.<br /><br />من بدون شک وتردید گفته میتوانم که تمام داستانهای خانم بهأ بخاطرنسبت دادن اوصاف ناسالم وناجایز اخلاقی به شهید دوکتور نجیب الله یکسره ناروا ونادرست بوده ، از هیچ گونه سندیت، شواهد ومدارک اثباتیه برخوردار نبوده جز توهمات ، اراجیف ولاطیلات بیش نیست.<br /> <br />نجیب الله مردی بود که تا پایان زنده گی وفادار به کانون خانوادۀ خویش باقی بماند وبه ارزشهای اصیل اخلاق شریفانۀ احترام به خانواده ورعایت تمام عیار ظوابط ، موازین وروابط انسانی آن سر تسلیم میگذاشت ، ضمناً دررفاقت ها وقول دادن هایش به حیث مدافع جوانمرد ازخود پایمردی واستواری نشان میداد روی همین خصلت های شریفانۀ انسانیش است که ویرا مردم دوست میدارند وارج بی پایان برایش میگذارند ، تا زمان است وی چهره گشایي خواهد نمود وبه صفت پاسدار بی بدیل جنبش وطنپرستانۀ وطن ما ستایش وسروده خواهد شد. <br /><br /> <br /> ادامه دارد</span></span><br /> <br /> <br /> Mon, 10 Jun 2013 12:55:25 فقر شخصیت و رها شدن و رها شدن در گذرگه باد ها! (قسمت دوازدهم-بخش دوم) [توسط Najib Roashan] تبصره ها، مصاحبه ها و تحليل های سياسی::: فقر شخصیت و رها شدن و رها شدن در گذرگه باد ها! (قسمت دوازدهم-بخش دوم)<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-family: Arial;"> <span style="color: #0000CC;"> <span style="font-size: xx-large;"><br />فقر شخصیت و رها شدن<br />در گذرگه ای باد ها<br /></span></span> <span style="font-size: large;">تبهکاران بی وقار و دروغگو، در چنبرۀ ریأ و تذویر</span><br /><span style="font-size: medium;">(قسمت دوازدهم) <br />بخش دوم</span><br /></span></div><br /><span style="font-family: Arial;"> <span style="font-size: medium;">صديق راهی:<br />درین بخش من بر روا دید ها و نظرداشتها، محبت ها و صمیمیت ها ، ارج گذاشتن ها و ادای احترام کردن های مردم صحبت خواهم کرد که سلی آبدار وکشداریست بر روی تمام بدخواهانیکه غیرواقعبینانه می اندیشند وهیچگاهی سرتسلیم به واقعیت های روزگار نمی گذارند فقط عاشق خویشتن هستند وباتمام طینت شیطانی می خواهند باحقایق مقابله کنند واز لابلای سلول ها وصفحات چرک گرفتۀ دماغ های بیمار شان به تصویر کشی ها و قالب ریزیها میپردازند.ننگ ونفرین فراوان باد بر چنین کله های بیماریکه قضاوتها وارزیابی های خویش را محترم تر و بالاتر از قضاوت وارزیابی مردم میدانند، من فکر میکنم که حکم و قضاوت مردم حکم و قضاوت تاریخ است نه حکم وقضاوت چند تا آدمک پوچ اندیش کله پوک بی مغز نظیر همایون بهأ و خواهر پلشته اش ثریای بهأ. مردم افغانستان در مورد دوکتور نجیب الله چنین می انگارند و چنین میپندارند :<br /><br />1: وی فرزند قهرمان کشور ماست که همرای برادرش یکجا به جنگ با سازمان آی، اس ،آی پاکستان رفتند.<br />2: وی شهید بزرگوار کشور ماست. ویرا پاکستانی ها کشته است.<br />3: وی آنچه را گفت درستی آن در عمل زندگی ثابت شد. <br />4: وی مانند یک رهبرشریف پاک زیست و قهرمانانه برای وطن اش قربانی داد.<br />5: وی برای همیشه افتخار وطن ماست.<br />6: اگر وی زنده میبود اکنون رئیس جمهور و رهبر ما میبود. <br />7: وی مرد بی نهایت مدبر و هوشیار بود. <br />8: ایکاش وی زنده میماند ، ما میدانیم که کیها ویرا شهید ساخته است.<br />9: ما در وقت نجیب الله پادشاه بودیم ، ما خانزاده بودیم ، نان داشتیم، خانه داشتیم ، آل وعیال ما آرام بود ، حالی خو هیچ چیز نداریم، همه چیز های مارا چورو چپاول کردند.<br />10: ما سه خواهر بودیم ، آمدند در خانۀ ما درآمدند یک خواهر ما را پیش روی ماکشتند، بر یک خواهر دیگر ما تجاوز کرده وبه همرای خود بردند ، در وقت نجیب هیچگاهی بر ما چنین واقع نشد.<br />11: نجیب به ما هیچ بدی نکرده است ، در وقت وی ما به همرای چوچ وپوچ خود آرام زندگی میکردیم کسی بما غرض نداشت. (این همه نظریات مردم روی نوار های فلم های مستند وجوددارد.)<br />12: اکنون هزار ها قطعه عکس ها ، پستکارد ها و فوتو های رنگارنگ وی در خانه های مردم ، در دکان ها ومغازه ها ، روی شیشه های موترها و لاری ها، در ادارات دولتی وجود دارد و از جانب مردم طبع و فروخته میشود.<br />13: همین اکنون تیپ های ویدیویي دوکتور نجیب الله شهید در تمام افغانستان شنیده میشود ودست بدست میگردد.<br />14: همین حالا صد ها نفر در صفحات انترنتی بخصوص در فیسبوک عکس واسم دوکتور نجیب الله رابرای معرفی صفحۀ خویش انتخاب نموده و بر آن افتخار میکنند.<br /> <br />خواننده ای ارجمند!<br />اگر تمام نظرداشت های مردم وطن خود را مدنظر قراردهیم به یک نتیجه میرسیم و آن اینستکه آقای همایون بهأ وخواهر شان ثریای بهأ کاملاً به کژراهۀ دروغ وافتراأت وبهتان های ناوارد ،ناروا، خصمانه وجاهلانه رفته ومیخواهند مانند خرگوش ها سر خود را زیر ریگ های ابلهانۀ هرزه سرایي پنهان نموده و چنان وانمود کنند که اگرایشان این واقعیت ها را نمی بینند پس همۀ دنیا نیز نمیتواند که به نظارۀ آن دستیابی داشته باشد حالانکه این همه توهمات است وخیالات خود بزرگ بینی. آقای بهأ دل خوش کرده که بانقالی از کتاب ( رها در باد ) خانم بهأ به نوبۀ خود چند تهمت دیگر به طومار اتهامات جعلکارانۀ وی اضافه کند واگرتوانسته باشد اذهان حقیقت یاب را تخدیروخدشه دار سازد ولی دگر این امر امکان پذیر نیست مردم شریف وطن ما دارند همۀ مطالب را درک کرده ومیکنند. گرچه آقای همایون بهأ با پر رویي بی سابقه میخواهد دوکتور نجیب الله را به سؤ استفاده و اختلاس از دارایي های عامه متهم ساخته و خانم بهأ را همراهی نموده پندک های دروغ بی بار نمی ماند. مثلیکه درین مورد خانم بهأ نیز در تمام نوشتارها و بخصوص در کتاب بی منزلت و پیش پا افتادۀ ( رها در باد ) نوشته های تحریر داشته که مملو از افتراأت و دروغ های فراوان میباشد، مثلاً خانم بهأ در صفحۀ ۳۸۹ ( کتاب رها درباد ) چنین نوشته میکند :<br /><br />«... بدین گونه نجیب از بودجۀ غیر قابل شمار خاد و نشر بانک نوت های بدون پشتوانه، مبلغ هشتاد میلیون دالر را به حساب شخصی خود انتقال داد.» درین رابطه سوالاتی خلق میشود که از ایندو، خواهر و برادر باید پرسیده شود و آن اینکه :<br /><br />1: آیا نجیب الله گردانندۀ امور مالی دولت بود ؟ یعنیکه آیا وزیر مالیه بود؟ <br />2: آیا نجیب الله وضع کننده وگردانندۀ سیاست های پولی و مسوول نشر بانکنوت هابودتا بانک نوت های بدون پشتوانه را به چاپ رسانیده و در بازار چلند پول داخل نماید؟<br />3: گذشته از آن دوکتور نجیب الله از حساب بودجوی کدام اداره مبلغ هشتاد میلیون دالر را اختلاس نموده و به حساب شخصی خویش انتقال داده است ؟<br />4: آیا حساب شخصی دوکتور نجیب الله در کدام بانک افتتاح شده بود که ما بدآنجا سربزنیم وواقعیت را روشن بسازیم ؟<br />5: نام بانک را که حساب شخصی دوکتور شهید در آن مفتوح شده بود ، باید روشن ساخته شود؟<br />6: بنابر کدام نمبر حواله مبلغ هشتاد میلیون دالر به حساب شخصی وی انتقال یافته است؟ باید نمبر حواله واضح ساخته شود. <br />7: همچنان روی حوالۀ که مبلغ هشتاد میلیون دالرانتقال صورت گرفته باید واضح گردد که این مبلغ پول از کدام بانک به کدام بانک ، از کدام شمارۀ حساب بانکی به کدام شماره حساب بانکی انتقال پول صورت گرفته است ؟<br />8: آیا به کدام تاریخ در کدام سال، ماه و روز این مقدار پول انتقال یافته است؟<br /><br />خانم بهأ و برادر گیچ بی کفایت اش فکر کرده اند که با وارد آوردن چند اتهام میتوانند سم پاشی نموده و به تخریب شخصیت استوار وپرتعظیم شهید دوکتور نجیب الله خواهند پرداخت ولی هیچگاهی درک نکرده اند که وی حالا به اسطورۀ زمان مبدل شده که همۀ مردم افغانستان به حیث رهبر شهید حرمت اش میگذارند و خاطره اش را گرامی میدارند.<br /><br />خواننده ای گرامی وعزیز!<br />سخنان بس جالب و قابل تذکر وجود دارد که میتوان آنرا در اینجا نقل کرد وآن اینستکه :«به دیگران اجازه ندهید تا زندگیتان را رنگ آمیزی کنند، شاید جز رنگ سیاه، رنگ دیگری نداشته باشند»، روی این ملحوظ است که من به خانم بهأ و برادر فرسوده مغزش اجازه نمیدهم که با خیالات وتوهمات پوچ و بی واقعیت شان تصویر زنده گی مرا تصویر کشی نموده و قالب بندی نمایند، مثلیکه آقای همایون بهأ مشوش الفکر بی اندیشه و خواهر پلشتۀ اش زیاد ترین تلاش را نموده اند که با براه انداختن طومار اتهامات دروغین، مرا سلب اعتبار نماید، ولی حقیقت اینستکه تمامی این تلاش های مذبوحانه به ثمر نمی نشیندند، زیرا که در آن دروغ ها وجعلکاری های فراوان جا داده شده است. مثلاً آنجا که نوشته است:<br /><br /><span style="color: #0000CC;">«... آقای صدیق راهی که سالها در دخمۀ تاریک ....، پس از نشر کتاب (رها در باد) .... دست به دامن اسماعیل محشور و چند خادیست ..... اما هنوز خون مجید کلکانی از دست های وی نخشکیده .....هنوز کتاب (آیا نجیب را می شناسید؟) ...»</span><br /><br />من از آقای همایون بهأی فرسوده دماغ سوال مینمایم که :<br /><br />1: من در کدام دخمه پنهان شده بودم؟ من که اهل دخمه نشینی نیستم، چگونه این اتهام را بر من میبندد؟ <br />2: از ترس چه؟ با مردم نمی توانستم که روبرو شوم؟ من در میان مردمم همیشه زیسته ام وآن هم با تمام احترام وسرافرازی.<br />3: اگر من مغز منجمد میداشتم واز دخمۀ تاریک برخاسته میبودم، اصلاً نمیتوانستم که نوشته های شما و کتاب مزخرف ( رها در باد ) را نقد نموده و دروغ های رنگارنگ اش را به دست حلاجی بگیرم، برای نمایاندن و واضح ساختن دروغ های شما ضرورت به تیزهوشی وسلامت فکری مطرح است، تا جرایمی را که شما انجام داده اید افشأ وبرملا کند، که اصلاً شما نمی خواهید تا این کار صورت گیرد و بهتان ها وجعلکاری های شما با بکاربستن درایت و تیزهوشی ما افشأ گردد ، روی همین ملاحظه است که به خشم آمده اید وناشیانه وعجولانه به نوشتار سر و دم بریده پرداخته اید که آنهم پر از دروغ گفتن های بی دلیل و بی برهان میباشد.<br /><br />4: من احترام بی پایان به اسماعیل محشور دارم، اگر در نوشتارم نام محترم ایشان برده ام دلیل اش اینست که وی درواقعیت ذکریای مبدل شده به " فروغ " را خوب از نزدیک میشناسد و میتواند دروغ های خواهر تانرا روشن توضیح کند. گذشته از آن آقای محترم اسماعیل محشور څارنوال نبوده بلکه در مقام ولسوال اجرای وظیفه میکرد ، اینکه ذهن کودن شما فرق و تفاوت های وظیفوی را نمیتواند به جا آرد تکلیف ما نیست بلکه مشکل دماغ فرسوده وچرک زدۀ شماست که قادر به تشخیص این تفاوت ها نمیباشد. من تاکنون توانسته ام که با منطق قوی و مستدل مستقلانه بدون حمایت محترم محشوراز خود دفاع بعمل آرم، تا ایندم ضرورت اتفاق نیافتیده که از پشتیبانی وحمایت محترم آقای محشور استفاده کنم، اگر ضرورت واقع شود من به یقین میتوانم که روی دانش محترم محشور حساب نموده و ویرا بکمک طلب نمایم، وی کسی است که هرگز از دفاع حقایق فرار ننموده و میتواند جانانه از حکم راستی وصداقت دفاع نماید. وی از جملۀ فرزندان سربلند وطن ماست که یکسره در خط دفاع راستین منافع ملی کشور ومردم میهن ما مانند دژ ستبر و استوار ایستاده است، وهیچگاهی از راستگویي وصداقت قدم به عقب نمیگذارد.<br /><br />5: با وضاحت وجرأت اعلام میدارم که هیچ خادیست اولترا پشتونیست را من به دفاع وحمایت فرا نخوانده ام، مگر آقای محترم غفار "عریف" اولترا پشتونیست هستند؟ مگر آقایون محترم عثمان "هستی" ، نجیب روشن، نجرابی وده ها وصد های دیگر اولترا پشتونیست هستند؟ اگر کسانی درین راستا از واقعیت ها و منزلت های راستین دفاع بعمل آورده و یا دفاع میکنند، اولترا پشتونیست هستند؟ نخیرآقای بهأی کله پوک! این شما و خواهر پلید هرزه نویس تان هستید که به دامان شووینیست های عظمت طلب تاجیک پرست لغزیده اید و با سر دادن شعار های واهی و بی بنیاد، تشکل خراسان و خراسانیان برعلیه منافع ملی وطن قیام نموده اید و میخواهید افغانستان را به شمال و جنوب تجزیه نموده ، آب به آسیاب دشمنان افغانستان میریزید. شرم تان باد، ننگ تان باد !!!<br /><br />6: من با آواز بلند اعلام داشته ام و باز مجدداً بازگو میکنم که دستان من به خون یک پرنده رنگین نیست چه مانده به خون انسانها و آنهم به خون مجید کلکانی. هواخواهان سامایی مجید کلکانی خوب میدانند که کی اطلاع مجید کلکانی را داده بود و در اثر راپور کی مجید کلکانی دستگیر شد. حاجی سخی بابه قشقاری کسی بود که بالاخره درمسیر راه دارالامان سوار بر موتر والگایش کشته شد و حتی برادرانش را نیز از بین بردند. چگونه آقای همایون بهأ باوقاحت و بیشرمی ادعا میکند که من مسؤل مرگ مجید کلکانی هستم ، برروی کدام اسناد ومدارک؟ چگونه من مجید کلکانی را به دام انداخته ام؟ آیا من کارمند کدام یک از ارگان های امنیتی بودم که ویرا دستگیر کرده باشم؟ ویا به دام انداخته باشم؟ من حتی در زادگاه وی در قریۀ کلکان آشنایي نداشتم و دیگر اینکه من کی بودم که ویرا دستگیر کنم؟ کسیکه هیچگونه صلاحیت نداشته وهیچگاهی مجید کلکانی را ندیده است، حتی تا به همین دمیکه من این سطور را مینوسم، وی را نمیتوانم که چهره شناسی نمایم باز چگونه میتوانستم که ویرا دستگیر کنم؟ <br /><br />گذشته از این، من از کدام لاولشکر برخوردار بودم که ویرا دستگیر نمایم؟ چه موقف و مقامی داشتم که حکم دستگیری و بازداشت ویرا صادر کرده باشم؟ حتی روزیکه دستگیر شد من در آن محل قطعاً حاضرنبوده ام و من کسی نبوده ام که این عملیات را پایه ریزی کرده باشم و یا روی این پروژه کار کرده باشم. برای اینکه من عضو سازمان های امنیتی، حزبی و دولتی نبوده ام که قوماندانیت این عملیات را داشته بوده باشم. پس چطور آقای همایون بهأی بی تفکر مغز تباه شده با تمام اطمینان موضوع را مطرح میسازد که گویا هنوز خون مجید کلکانی از دستان من پاک نگشته است. چه وقاحتی و چه قباحتی، چه جعلکاری و بهتان و تهمتی وچه بد سگالی و فرو افتاده گی وانسان بی شأن و بی کسرتی. <br /><br />7: آقای همایون بهأی گیچ و کوچک مغز همراه با خواهر هرزه نویس اش، مشترکاً تلاش ورزیده اند تا برچسپ و اتهام "جاسوسی" را بر من بچسپانند، ولی با این اتهامات نمیتوان حقایق را پنهان ساخت و کتاب ناچیز وبر باد رفتۀ ( رها در باد ) را دفاع نمود، کتاب یک انسانیکه بدجنسی ها ولئامت وی به همه مانند آفتاب نمایان است اما آقای بهأ تلاش مذبوحانه به خرچ میدهد تا با ارائۀ بهتان های ابلیس مآبانۀ خویش که بر من میبندد بار محکومیت ابدی وی راکم نماید و میخواهد نشان دهد که گویا من جاسوس بوده ام وحرف هایم در مورد خانم بهأ ارزش ندارد. خوب من هم روی همین مطلب مشخص داخل مناظره گردیده و پرسش های خویش را از وی بعمل آورده و جواب طلب میگردم .<br /><br />خواننده ای گرانمایه وارجمند!<br />قبل از اینکه من پرسش هایم را از آقای بهأی کم سواد بی معرفت بپرسم، علاقه دارم تا اصطلاح یا واژۀ جاسوس و جاسوسی را تعریف بدارم که در روشنی تعریف آن بتوانم به ارزیابی های بعدی خویش ادامه بدهم: جاسوس و جاسوسی : اصطلاحیست که در زبان انگلیسی برای آن Espionage) ) ذکر یافته است و در لسان فرانسوی Espionner)) ، در لسان ایتالوی Espion)) و در لسان اصلی گرمانیک Germanic)) برایش Spia)) تذکر رفته است به فعالیت های گفته میشود که :«غرض بدست آوردن اسرار نهایت محرم دولتی ( نظامی ، پولیس ، سازمانهای امنیتی و استخباراتی واسرار دیپلوماتیک ) به اضافۀ اسرار محرم و پوشیدۀ اقتصادی ، مالی و احصائیه های محرم و خاص به پیش برده میشود که اکنون بدست آوردن اسرار خیلی محرم پیشرفت های علمی وتخنیکی در ساحۀ وسایل وآلات کمپیوتری نیز بدآن اضافه گردیده است. دولت های بانفوذ از طریق سازمان های استخباراتی شان به خرید اشخاص میپردازند وتلاش میورزندکه ایشانرا بحیث مهره های حساس در خدمت منافع ومقاصد شان درپست های عالی رتبۀ مورد نظر بکار بگمارند تا بتوانند ازطریق چنین اشخاص به اسرار مهم دولتی وغیره دسترسی داشته باشند. »<br /> <br />خوب خواننده ای ارجمند! <br />اکنون در روشنی تعاریف فوق الذکر، حساب و کتاب را با آقای بی بها و خواهر تهمت ساز اش خانم بهأ می آغازم و به پرسش هایم میپردازم : <br /><br />الف: آقای همایون بهأ وخانم ثریا بهأ ! جواب بگوئید که من در کدام مقام عالیرتبۀ دولتی اجرای وظیفه مینمودم تا دسترسی به اسرارنهایت محرم دولتی داشته بوده باشم؟<br />ب : آقای همایون بهأ وخانم ثریا بهأ ! جواب بدهید که من در کدام مقام عالیرتبۀ وزارت دفاع، وزارت داخله و ارگانهای پولیس، سازمانهای امنیتی واستخباراتی اجرای وظیفه مینمودم تا دسترسی به اسرارنهایت محرم نظامی ، پولیسی واستخباراتی داشته بوده باشم ؟<br />پ : آقای همایون بهأ وخانم ثریا بهأ ! جواب بدهید که من در کدام مقام عالیرتبۀ وزارت خارجه اجرای وظیفه مینمودم تا دسترسی به اسرار محرم دیپلوماتیک داشته بوده باشم ؟<br />ج : آقای همایون بهأ وخانم ثریا بهأ ! من درکدام ارگان اقتصادی ومالی به حیث مامورعالیرتبه اجرای وظیفه میکردم تا دسترسی به اسرار محرم پولی ومالی داشته بوده باشم ؟<br />چ : آقای همایون بهأ وخانم ثریا بهأ ! آیا این راست است یا خیر که من در زمان سلطنت محمد ظاهر شاه متعلم مکتب بودم ، در زمان دولت جمهوری محمدداؤد خان محصل پوهنتون بودم و بعد ازکودتای ثور خانه نشین شدم وسپس بعد از ششم جدی بحیث مامور پائین رتبۀ بانک اجرای وظیفه مینمودم، سوال میشود که درچنین موقعیت ها چگونه من میتوانستم که به اسرار دولتی دست یابی داشته بوده باشم تا آنرا به روس ها داده باشم ؟<br />ح : آقای همایون بهأ وخانم ثریا بهأ ! آیا روسها بدون نداشتن هیچ نوع موقف ومقام دولتی برای چه ملحوظی مرا استخدام مینمودند ، چه استفادۀ میتوانستند که از من بکنند؟ در حالیکه خود شان صد ها مشاور نظامی واقتصادی در ارگان های دولتی داشتند وبهرگونه اسرار به ساده گی میتوانستند که دسترسی پیدا کنند.<br />خ : آقای همایون بهأ وخانم ثریا بهأ ! مگر چشم های شما کور بود، ندیدید که من به حیث معترض سیاسی درسال 1981 درمقابل مداخلۀ نظامی روس های شوروی به پا خاستم وموقف نظامی وسیاسی ایشانرا به سطح بین المللی زیر سوال وچالش کشاندم مگر جاسوس روس ها چنین کاری را میتوانست بکند؟<br />د : آقای همایون بهأ وخانم ثریا بهأ ! اگر من جاسوس روسها بودم چطور احساس وطنپرستانۀ تان به شما اجازه میداد تا یک جاسوس روسها برای مدت بیست سال عضو خانوادۀ شما باشد وشما توانستید ویرا تحمل نمائید ؟ چگونه خواهر "وطنپرست ؟؟؟" لاف زن تان توانست با وی سر به بالین بگذارد وسه طفل از یک جاسوس بدنیا آورد؟ کجا بود غرور ملی و وطنپرستانۀ تان؟ چگونه خواهر تان با یک جاسوس در یک بستر غنودن میگرفت و آرامش اختیار میکرد؟ کدام وجدان اجازۀ این عمل را برایش میداد؟<br />ذ : آقای همایون بهأ! برای چه تا سال 1995 تا زمانیکه من از خواهرتان خانم بهأ منفصل نگردیده بودم، چرا این موضوع را علم نکردید که اکنون با دست پاچگی به بهتان بستن و جعل کاری متوصل شده اید؟ زمانیکه خانم بهأ نوشتارهای خود را مینوشت و تحت عناوین مختلف نشر میکرد؛ کجا بود این احساس به اصطلاح "وطنپرستانه اش" که اکنون به یکباره گی گل کرده است و سمارق گونه از لابلای خاکستر های دروغ و تقلب بیرون تراویده است؟ <br />چقدر شرم آور و ننگین است که آدمی ازلحاظ شخصیت تا این سطح حقیر وفقیر، ذلیل ودنائت پیشه شود که بخاطر اهداف شوم سیاسی خویش وهمکاران نا بکارش که کاتبان همدست جرمی خانم بهأ در قسمت نوشتن کتاب بی مایۀ (رها در باد ) به حساب میروند ودراین کارزار پر از توطئه ودسیسه های رنگارنگ اشتراک عمل دارند همۀ سجایای انسانی را از دست بدهد و به یک ابلیس زمانه مبدل گردد و رسواتر از آنکه باز برادر پوچ اندیش بی اعتباروبی منزلتش شارلتان مآبانه به میدان سفسطه سرایي میتازد وقلم بدست گرفته یکسره لاطائلات و جفنگ مینویسد.<br /><br />خواننده ای گرانمایه !<br />عجب دنیای شده است که همه کس برای اینکه از خود بت های پاگلین ساخته باشند مانند خانم ثریا بهأ قلم بدست گرفته واراجیف نامۀ نوشته است که علاقه دارد بر مبنای آن خود را یک چهره و یک شخصیت قلمداد نماید حالانکه واقعیت ها چیزی دیگری رابازگو وحکایه میکند، وآن اینستکه خانم بهأ کاملاً به کژراهه رفته است و مسلماً در گذرکه ای باد ها به فقرشخصیت مبتلا گردیده است وهیچ گونه اتهامات وافترأات وی اثر بخشی نداشته وجایيرا پر نمی کند، ولو اینکه برادر قلاش و فریبکارش نیز ویرا با چنین اتهامات یاری رساند. <br /><br />به بخش ديگر نوشتار آقای همایون بهأ توجه کنید، آنجا که مینگارد:<br />«... آقای راهی کدام اشتباه و گناه خود را در پشت دو فرزندی که بیرحمانه قربانی دسایس و وحشت مهار ناشدنی پدر بیمار شده اند، توجیه و پنهان می کند؟ می خواهد بگوید که دو فرزندم با من است، من بی گناه هستم، من در دستگیری و مرگ مجید کلکانی دست نداشته ...»<br /><br />خواننده ای عزیز و محترم !<br />در پراگراف های فوق الذکر، چند مطلب قابل پاسخ دهی و توضیح دانسته میشود که موضوعات مذکور قرار ذیل میباشند:<br /><br />1: موضوع کتاب " آیا نجیب را میشناسید؟ " که آقای همایون بهأی دف و ناشنوا نمی داند که واقعیت از چه قرار است، ولی باز هم برموضع دروغین خواهرش با لجاجت وسماجت پافشاری مینماید.<br />2: موضوع تعیین سرنوشت دو فرزندم است که آقای بهأ تمساح گونه اشک میریزد و ایشانرا قربانی ظلم و جنایات پدر میداند ولی بازهم از حقایق زنده گی ایشان آگاهی ندارد، مگر خود را هم مدعی العموم وهم داور و قاضی ساخته مرا مجرم وجنایتکار تلقی نموده و از جانب دیگر به داوری و قضاوت نشسته است بدون اینکه رأی ونظر فرزندان مرا شنیده ویا مدنظر گرفته باشد. دلچسپ خواهد بود که درین موارد صحبت های داشته باشم.<br /><br />ضمناً باید علاوه کنم که آقای همایون بهأ مدعی است که " دخترم از مدت ده سال است که در شهر استنفورد کار و زنده گی میکند " حالانکه دخترم قطعاً در شهر استنفورد کار و زنده گی نمی کند ، زیرا که شهری بنام استنفورد در روی نقشۀ منطقۀ ما وجود ندارد واین کاملاً یک دروغ محض است ؛ اگر آقای همایون بهأی بی همه چیز ثابت کرد که شهر استنفورد وجود دارد، من قلم خویشرا میبندم و بخاطر تمام نوشته هایم عفو تقصیرات میخواهم، درغیرآن آقای همایون بهأی بی کله از نوشتن و دروغ گفتن توبه کند و تعهد نماید که دگر به چنین گستاخی های لعنت آمیز دست نزند. باید بصراحت بگویم که استنفورد یک دانشگاه بوده و دخترم هیچگاهی در دانشگاهی استنفورد کار و زنده گی نکرده است . اینهم دروغ دیگر این دو خواهر و برادر. لعنتُ الله علی الکاذبین!<br /><br />به همین منوال باید بوضاحت خاطر نشان کنم که آقای همایون بهأی دروغ ساز ادعا نموده است که من " چهار بار ازدواج نموده ام وچهار بار طلاق شده ام" بازهم لعنت باد بر دروغگویان ! اولا - این موضوع خصوصی زنده گی من است واصلاً به شما ارتباط ندارد. ثانیاً – من " چهار بار ازدواج نکرده ام و چهار بار طلاق نشده ام ". اگر شما و خواهر پلید و دروغ ساز تان ثابت کردید که من" چهار بار ازدواج کرده باشم و چهار بار طلاق شده باشم " من برای همیشه قلم ام را می شکنم و خجالت و سر افگنده گی همیشگی را قبولدار میگردم، در غیر آن شما چهره های کریح باید برای ابد گور تانرا گم کنید و از مزاحمت های تان جامعۀ روشنفکران افغانی را راحت بسازید. لعن ونفرین ابدی بر شما گناهکاران بد سیمای سیاهکار!<br /><br />باز هم دروغ دیگر: <br />همایون بهأی خرفت وکور ذهن ادعا دارد که گویا من " بدست و پای مسعود بوسه زده ام " چه دروغ بزرگی وچه جعل کاری بی مدرکی. آقای بهأ اگر شما این مطلب را از خواهرتان شنیده اید، روشنست که وی بدون تردید یک دروغگوی بزرگ و یک شارلتان بی مانند و بی نظیر است، بخاطریکه وی هیچگاهی راست نگفته است. وی کتاب پُر وقاحت ( رها در باد ) را با سرنامه و مقدمۀ دروغ آغازید و تا پایان آن دروغ گفت و جعل کاری نمود، حد اوسط در هر صفحۀ آن چهار تا پنج بار دروغ گفته و بهتان بسته است، چگونه و بر کدامین سخن و فرمایش وی میتوان بحیث کلام راستی و صداقت حساب کرد؟ و شما بوزینۀ چوبک بدست، تقلید ویرا نموده و اتهام میبندید که گویا من " بدست و پای مسعود بوسه زده ام " ، قابل سوال است که:<br /><br />- آیا شما آنجا حضور داشتید تا دیده باشید که من به چنین عملی مبادرت ورزیده باشم؟<br />- آیا شما کدام تصویر مرا دارید که اثبات گر ادعای شما باشد؟<br />- اگر چنین تصویری ویا سندی وجود میداشت آیا خواهر تان آنرا فراموش میکرد وبه نشر نمی سپرد؟حتماً چنین کاری را برای خورد ساختن من انجام میدادو شما نیز آنرا مورد تمسک قرار داده سند بدون تردید به رخ من بر میکشیدید.<br />- من هیچگاهی آرزومند دروغ گفتن وتهمت کردن بر دیگران نیستم ، اما اگر شما مرا وادار ومجبور ساختید، باز من دوسیۀ را بیرون خواهم کشید که پر از اسناد رسوایي ها وبی تقوایي های خواهر تان هست که در آن صورت شما باید تف به رخ عفریتۀ پروردۀ دامان خود یعنی برروی سیاه خواهر تان خانم بهأ خواهید انداخت. اگر وجدان وشرفی داشته باشید چنین کاری را حتماً انجام خواهید داد در غیر آن شما هم توتۀ وصله شده به بدنۀ همان کثافات خواهید بود.<br /><br />خواننده ای ارجمند !<br />طوریکه آقای بهأ در نوشتارخود ادعا نموده است که کتاب " آیانجیب را میشناسید؟" را من بخاطر بدست آوردن چهارده هزار دالر برعلیه برادرم ، پدرم ، مادرم و خواهرم نوشته ام، کاملاً دروغ میگوید ، زیرا شما میتوانید بالای آدرسیکه من در ذیل نوشته ام ، کلیک نموده و روی صفحۀ یوتوب به آواز خود خانم بهأ حقایق را بشنوید تا واضح شود که کی دروغ میگوید و کی راست: <br /><div style="text-align: center;"> <a href="" title="" rel="external"></a> <br /><br /></div><div style="text-align: center;">هرکه پا کج میگذارد خون دل ما میخوریم<br /> شیشۀ ناموس عالم در بغل داریم ما</div><br />برای اینکه خوبتر روشن شده باشد، من متن خوانده شدۀ کلیپ مذکوررا اینجا نقل میکنم تا موضوع خوبتر مسجل گردد من نوشته ام که:<br /><br />« شنونده گان ارجمند!<br />همانطوریکه من در نوشتارهایم وعده داده بودم که عندالموقع سندی را ارائه خواهم کرد که کلیپ صوتی خانم بهأ بوده و در متن آن خانم بهأ معترف است که گویا صدیق راهی نوشته کرده نمیتواند و کتاب " آیا نجیب را میشناسید ؟ " را ننوشته است و ضمناً به صراحت ادعا میکند که : " چپتر اول کتاب را خانم بهأ نوشته است " ولی در کتاب بی مقدار وبی ارزش (رها در باد) مدعی است که نویسندۀ کتاب " آیا نجیب را میشناسید ؟ " صدیق راهی است ؛ اگر چپتر اول کتاب راوی (خانم بهأ) نوشته است پس چگونه صدیق راهی نویسندۀ کتاب شده میتواند؟<br /> <br />ضمناً باید گفت که خانم بهأ در طی یادداشت ها و نوشتار های که بعمل آورده است وآنهم درمجلۀ " قلم در خدمت جهاد " به نشررسیده به اثبات میرسد که وی چپتر های بعدی کتاب مذکور را نیز تحریرداشته ولی حالا ازآن انکار میکند. اگر متون تمام نوشتارهای خانم بهأ را مقایسه کنیم، به روشنی دیده میشود که تمام داستان های تحریر یافتۀ تهی ازحقایق، بازاری ولچکانۀ وی با هم ربط داشته ، سطر به سطر ، خط به خط همسان وهمانند وهمگون میباشد، اما وی و برادرش همایون بهأ با پُر رویي ادعا میکنند و نوشتن آنرا بمن نسبت میدهند. دروغ و تقلب و ریا کاری وعوام فریبی خاصۀ مشخصۀ این موجودات خرد باختۀ پُر تزویر است.<br /><br />هکذا باید گفت که خانم بهأ درین کلیپ صوتی مدعی است که چپتر اولی را که نوشته است " بر نجیب الله وخانواده اش نبوده و روی ایشان تماس نگرفته است ، تنها روی محمد داؤد خان و اوضاع سیاسی تماس گرفته است " حالانکه این یک دروغ محض است، خانم بهأ از همان نخستین سطر کتاب و نوشتار خویش بر دوکتور شهید نجیب الله و فامیل اش آغازیده و مانند سایر نوشتارهای دیگرش بر وی اتهامات بسته و دروغ های فراوان گفته است. خانم بهأ درجعلکاری ها وافترأ کردن ها ید طولا دارد، بدون استناد و بدون داشتن مدارک اثباتیه به طرح اتهامات کاملاً دروغین پرداخته و با پیشبرد کارنامه های کاذبانه به نوشتن سناریو های کاملاً جعلکارانه پرداخته تاشخصیت دوکتور نجیب الله واعضای خانوادۀ ویرا ترور نموده باشد.<br /><br /> بیننده ای محترم !<br />درینجا باید تذکار بدهم که کلیپ بعدی را که شما خواهید شنید، از ورای آن سطح وسویۀ پر از ابتذال و دروغ های ویرا اشکارا بشنوید ، وی ادعا میکند که گویا هیأتی آمده است خواسته است که کتابی بر دوکتورنجیب الله باید نوشته شود و خانم بهأ میگوید که ایشان راپور خود را نشرنموده وبه چاپ رسانده اند. لطف فرموده آن راپور نشر شده را ارائه کند؛ من بخاطری این موضوع را مطرح کردم که اصلاً نه راپوری وجود دارد و نه حرف های خانم بهأ حقیقت دارد، وی عمداً میخواهد حقایق را پنهان نموده و بارمسؤلیت نوشتن کتاب را بدوش من یعنی بدوش صدیق راهی بگذارد. اگر چنین است پس چطور مدعی است که چپتر اول کتاب را نوشته است؟<br /> <br />ضمناً خانم بهأ مدعی است که صدیق راهی پول کتاب را که مبلغ چهارده هزار دالر میشود گرفته است، اما بی خبرازاینکه خودش با آواز بلند میگوید که: « بلی! من پولش را گرفته ام ، پنج هزار دالر را برای تکس کتاب پرداخته ام و دوهزار دیگرش را برای خرید موترم مصرف نموده ام. » اگر کتاب را ننوشته است، چگونه ادعا میکند که تکس کتاب را پرداخته است؟ اگر پولش را صدیق گرفته است، چگونه خانم بهأ پنج هزار دالر را بدست آورده و تکس و مالیۀ کتاب را پرداخته است؟ وهم چنان اگر صدیق راهی پول کتاب را گرفته است، پس خانم بهأ چگونه دوهزاردالر را بدست آورده و برایش موتر خریده است.<br /><br />شنونده ای عزیز!<br />خوب توجه کنید که خانم بهأ و برادرش همایون بهأ تا چه سطح دروغ میگویند وجعلکاری روا میدارند. تاچه وقت این عناصر بدجنس شرف باخته به ادامۀ چنین کثافت کاریها خواهند پرداخت واز همۀ حقایق انکار خواهند کرد؟ آیا نوشتار " ازدژخیمان استبداد تا به فرارازجهنم کمونیزم " نوشتۀ خانم بهأ نیست؟ آیا آن نوشتار را نیز صدیق راهی نوشته است؟ آیا دشنام نامۀ مبتذل وپرازرسوایي ( رها درباد ) نیز نوشتار صدیق راهی است؟ آیا تمام داستان های ننگین ، دروغین وجعلکارانه که درمتن این ننگین نامه ها نوشته شده است ، صدیق راهی خلق کرده است؟<br /><br />من فکر میکنم که خانم بهأ وبرادرش کورخوانده اند ایشان دگر نمیتوانند که این همه حقایق را تردید کرده وخواننده گان ارجمند را قناعت داده بتوانند که جعل نامه های ایشانرا بحیث حقایق محض قبول نمایند. شاید هنوز هم مغزهای بی تفکر و متحجر بعضی از نابکاران " تاجیک میدیای اش" بر ایشان باور کنند، ولی جوینده گان حقایق خوب دریافته اند که خانم بهأ و یاران نابکارش اگر نمیتوانند ایشانرا با نوشتن دشنام نامه های ننگین ویا جعل نامه های پراز دروغ وافترأ متقاعد به پذیرش آن بسازند. کار این سبکسران سبک اندیشۀ دروغگو پایان یافته است؛ فاتحۀ شان خوانده شده و این نعش ها و کالبد های گندیده و متعفن سیاسی برای همیشه به جایگاهی ابدی شان که مناسب به حال شان است و همانا سیاه چاه سقوط و زوال نامیده میشود، سپرده خواهند شد. <br /><br />شنونده ای ارجمند وعزیز!<br />اکنون شما همۀ مطالب را به آواز خانم بهأ شنیدید، میتوانید که خود قضاوت کنید تا به دریافت حقایق وواقعیت ها دست یابید. هیچ کسی نمیتواند با دروغ پردازی وجعلکاری وافترأ کردن ها اذهان عامه را برای همیشه وجاویدانه تسخیر کند ؛ این تنها راستی وصداقت است که بر محراق زمان مهر خویشرا میکوبد وسربلند وفاتح برقلوب مردم حاوی میگردد وبرمبنای همین مأمول بود که من این کلیپ ها را تهیه کردم وبه خدمت شما گذاشتم تا واضح شود که دروغ پردازان سیاهکار کیانند وچگونه به خلق لاطیلات واراجیف میپردازند ونامش را آثار برآمده از زیر آوار تاریخ میگذارند وشهکارش مینامند که این هم دروغ محض است بخاطریکه دروغ نامه نمی تواند شهکار باشد وآنهم برآمده از زیرآوار تاریخ . به امید اینکه شما تمام غرض ومقصود مرا درک کرده باشید.<br /><br />خواننده گان نهایت گرامی!<br />آنچه که من در فوق تذکر دادم و ضرورت میرود تا برآن توجه با فگنم و مورد جر و بحث قرارش دهم، همانا بهتان دیگر آقای بهأ است که با نهایت گستاخی وبی شرمی در حق من روا داشته و مرا به پنهان شدن و پناه گرفتن درسایۀ دوطفلم قرارداده و طرح میکند که گویا ایشان در نتیجۀ ظلم وستم من مجبور به اطاعت گشته اند، و من " درحق فرزندانم از دوران کودکی شان جنایت بزرگ روا داشته ایشانرا ازعطوفت وآغوش گرم و پُر مهر مادری جدا ساخته ام" <br /><br />این عبارات کلیشه یی، در جملات خیلی زیبا وخوشآیند به نظر میرسند، ولی اگر در روند واقعی زنده گی برآن نظر افگنیم وجنبه های عملی عشق وعطوفت مادری را مطرح بسازیم، سوالات عدیدۀ دیگری پیش میآیند که مسوولیت های بیشتر را متوجه والدین می سازد و والدین را به وقف و قربانی های بیشتر برای پرورش و بالیدن کودکان طلب میکند. اما با بدبختی که خانم بهأ از جملۀ چنین والدین نبود؛ بیچاره از همان ابتدای ماموریت مادری اش به مسؤلیت هایش پشت پا زده وبه یک ماشین شکنجه برای هردوفرزندم مبدل گشت که این حالت فضای روابط میان خانم بهأ را با فرزندانش مختل کرد وایشان با تمام عقل وشعور شان تصمیم گرفتند از خانم بهأ ببرند و زنده گی کردن با پدر را ترجیح داده و با ارادۀ خود جانب پدر را برگزیدند که درین زمینه اسناد محاکمۀ انفصال ایالت کالیفرنیا وجود دارد که پروفیسور روان شناس محاکمه بنابر حکم وظیفه به قاضی محاکمه صلاحیت داده تا بر مبنای خواست اطفال حکم صادر نموده وصلاحیت سرپرستی را باید از مادر اطفال گرفته وبه پدرشان تفویض گردد.<br /> <br />حالا سوال ایجاد میشود که من چه ضرورت دارم تا درپناه اطفالم خودرا پنهان کنم وایشانرا سپر خویشتن بسازم ؛ وقتی من نوشته های آقای همایون بهأ وخانم بهأ را که در کتاب ( رها درباد ) نوشته است را برای فرزندانم خواندم، بی محابا با خنده های بلند و سرو صدا دارخندیدند واز من پرسیدند که : " این خواهر و برادر چه وقت دانشکدۀ روان شناسی را به پایان رساندند؟ گذشته از آن تا کدام سطح تحصیلات عالی را در رشتۀ روان شناسی و روان پزشکی به پایان رسانده اند؟ اگر این رشته ها را نخوانده اند، پس چگونه برما تحلیل ها و ارزیابی های روان شناسانه را انجام میدهند؟ آقای همایون بهأ (مامای ما) که مدت بیست و پنج سال میشود ما را ندیده و با ما نه نشسته است وهکذا از نظریات و آرزوها و درد های ما آگاهی ندارد، چگونه میتواند که دور از ما احکام خویشرا در مورد ما صادر کند و قضاوت های غیر منصفانه انجام دهد؟ اگر بر مبنای دید ها و نظرداشت های دور از واقعیت که مادر ما بعمل آورده است، قضاوتش را استوارمی سازد کاملاً به کوره راه اشتباهات قدم گذاشته است . ما ( خالد و رویأ ) به صراحت و وضاحت اعلام میداریم که:<br /><br />- ما را کسیکه مجبور به اتخاذ چنین موضع ساخته است، مادر ماست .<br />- مادر ما تمام مسؤلیت های مادری خویشرا فراموش کرده به یک دلال سیاسی مبدل گردیده است که تمام اوقات دروغ گفتن ها وشعبده بازی های رنگارنگ سیاسی وعوام فریبی ، ریأ ومکر و تذویر وظیفه اش گردیده است.<br />- مادر ما دست به اعمال وکار های زده است که ما را شرمسار ساخته است.<br />- مادر ما دزدی کرده است ، روی کرسی محکمه هنگامیکه مورد سوال وپرسش قرار گرفت، بخاطر پول ناچیز دروغ گفت و انکار کرد حالانکه ما دقیقاً می فهمیدیم که موضع اش غلط و ناروا بود، زیرا که خود ما پول را برایش داده بودیم.<br />- مادر ما همیشه دیگران را مریض روانی خطاب میکند و از ایشان طلب میکند که نزد دوکتوران روان شناس بروند، ولی خودش که واقعاً مریض و بیمار روانیست هرگز نخواسته که نزد داکتر برود.<br />- مادر ما برای مدت طولانی ما را شکنجه های مختلف نموده است، بوجه احسن به زنده گی توجه ننموده بنابر تیپ و کرکتر خود خواهانه اش همیشه در مورد آسایش های خود اندیشیده است، نه در مورد درد ها و پریشانی های ما.<br />- مادر ما خیلی فریبکار و متقلب است، نزد ما شخصیت اش بخاطر دروغ گفتن هایش به زمین خورده است .<br />- مادر ما یک کرکتر شریر و فتنه انداز است، همیشه با همه کس در جنگ و ستیز و شراره کشیدن است جز ایجاد مخاصمت و دشمنی چیز دیگری یاد ندارد.<br />- مادر ما برای برآورده ساختن آرزوهایش، برهم کس تهمت میبندد و در موارد بیشماری دروغ های پُر از مبالغه سرمیدهد، یک دروغ پرداز حرفه یي است.<br />- مادر ما از عفت کلام و پاکیزگی صحبت کردن برخوردار نیست . همیشه پوچ و فحش ورد زبان اش است.<br />- مادر ما توطئه ساز است و در توطئه سازی و ریا کاری سر شیطان را نیز خارانده است.<br /><br />روی تمام معاذیریکه در فوق بر شمرده شدند، هردو فرزندم تصمیم قاطعانه گرفته اند که دگر روابط تنگاتنگ با مادر شان نداشته باشند و ضمناً به من حالی کردند که در نوشتار آینده ات برای این خواهر و برادر یعنی ماما ومادرمان توضیح بدارید که ما آدمک های ربات مانند نیستیم که کنترول و ادارۀ خویشرا بدست کسی بدهیم. ما کاملاً می فهمیم که مسؤل و مقصر واقعی کی است، دگر هیچگاهی این حق را بشما نمیدهیم که ما را با تحلیل های ناقص و پیش پا افتادۀ تان اهانت و تحقیر نموده و قابلیت و کفایت و صلاحیت و اهلیت ما را زیر سوال ببرید ، لطف نموده دگر ما را مضمون مباحثات و مناقشات مطروحۀ کتاب های بی محتوای تان نسازید. درغیرآن ما بر خود لازم میدانیم که حقایق را با آواز بلند ونوشته های خویش به صفحات انترنتی بسپاریم که در نتیجه دروغهای بیشتر مادر ما افشأ خواهد شد. <br /><br />همچنان آقای همایون بهأ !<br />بخاطر داشته باشید که من هرگز این نوشته ها را بخاطر بدست آوردن رضایت کسی بعمل نمی آورم ، من هرگز نخواسته ام و نمی خواهم که درمیان کسانی جای پا باز کنم و یا از کسی متوقع پاداش وتمجید باشم . علاقه ام برای نوشتن این نوشته ها و گفتار ها بخاطریست، وقتیکه خواهر دروغ پرداز و مکار شما دست به نوشتن دروغ نامۀ ( رها در باد ) زد، من وظیفۀ خویش احساس کردم که برای برپایي کلام وسخن حقیقت قدعلم نموده و به رد تمام هرزه سرایی های خواهر تان جواب های مقنع و مستدل بدهم . برای من بی تفاوت است که شما را خوش تان میآید و یاخیر؟ ولی من به نوشته های خود ادامه میدهم، تا تمام ارکان های دروغ نامۀ (رها در باد) را در هم بکوبم و چهره های منسوخ، منحوس و منحط شما یاوران دروغ پرور و دروغ ساز را رسوا و افشأ نمایم.<br /><br />(ادامه دارد)<br /><span style="color: #0000CC;">پانويس ها:<br />(1): کرپن "Karapan" ها نیز گروه دیگری از کیش بانان کیش های دروغین بودند، روحانی نمایان فرومایۀ که از ژرفای پندار های بیمار خود خدایان دروغین میساختند.</span><br /></span></span> Wed, 15 May 2013 18:00:48